Lucas 22

Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs ACF

Sair da comparação

ATT

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Á maddaggunin yù piestá nga pakkákán nayù ira Kudio ta pán nga awán ta áppalappák na, nga mangngágan ta Panaddamád da sù Pattalebák nayù Daroban ni Namarò sù ira ngaw ginaká ni Israel túrin ta Egipto.

¹ Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.

² Á yù ira kátannangán nga pári ánna yù ira mangituddu sù tunung ni Moyses, inigagánge ra nga ipapátay si Apu Kesu, ngam inilímak da yù akkuád da, gapu ta assing da sù ira tatolay nga tumututtul kâ Apu Kesu.

² E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.

³ Á si Satanas, nagunagán na si Kudas Iskariote, nga tádday sù ira mapulu duá nga sinudduán ni Apu Kesu.

³ Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.

⁴ Á minay laguk si Kudas nakiubobuk sù ira kátannangán nga pári ánna yù ira kapitán nayù ira magguárdiá sù mangilin nga kapilliá, nu kunnasi sangaw yù pangipagápù na kâ Apu Kesu.

⁴ E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;

⁵ Á nagayáyâ ira, á kinagi ra kuna ta táddanád da.

⁵ Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.

⁶ Á pattatarátu ra, namegapu si Kudas nga massísim kâ Apu Kesu, tapè málek na yù awayyá na nga mangipagápù kuna sangaw nu awán ta tolay nga magaru nga mepulù kuna.

⁶ E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.

⁷ Á ta piestá, jimittál yù ággaw nga pakkákád da ta pán nga awán ta áppalappák na, nga pangiyátáng da gapay sù kígaw na karneru kâ Namarò, nga kanad da ta panaddamád da.

⁷ Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.

⁸ Á jinok ni Apu Kesu di Eduru kâ Kuan, á kinagi na nira, “Umay kayu mapparán ta kanat tam ta panaddamát tam sù pattalebák nayù daroban ni Namarò sù ira ngaw naggaká nittam,” kun na.

⁸ E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.

⁹ Á kinagi ra kuna, “Á isaw em mi papparánán?” kud da.

⁹ E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?

¹⁰ Á kinagi na nira, “Umay kayu ta ili. Á labbè naw sangaw, marápun naw yù tolay nga namuttung ta ammutu. Tuttulan naw, ta yù balay nga tallungán na, yáyù gapay tallungán naw.

¹⁰ E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.

¹¹ Á kagian naw sù makábbalay, ‘Yù Mesturu, ipeyabbû na nikami nu isaw gián nayù pakkákanám mi ta panaddamám mi sù pattalebák nayù daroban, aggina ánna sikami nga makituddu kuna,’ kun naw.

¹¹ E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?

¹² Á ituluk na kayu ta utun, sù dakal nga lágum nga ajjan kuna yù ngámin nga máwák tam. Yáyù papparánán naw,” kun na.

¹² Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.

¹³ Á minay di Eduru, á nálek da yù ngámin nga kunnay sù kinagi na, á pinarád da yù kanad da.

¹³ E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.

¹⁴ Á ta pamúgák da, nallalálláng di Apu Kesu ánna yù ira mapulu duá nga sinudduán na.

¹⁴ E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.

¹⁵ Á kinagi na nira, “Napiá ta ajjan ittam saw, ta karagaták ku nga kuruk nga mepallalálláng nikayu kunangan sù panaddamát tam sù pattalebák nayù daroban ni Namarò, pángè ku marigirigâ.

¹⁵ E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;

¹⁶ Ta kagiak ku nikayu ta yawe lâ yù pakkákák ku sù panaddamát tam, ta áddè ta kapalurò nayù ngámin nga kebalinán nayù piestá, sangaw nu ajjan ittam ta pammagurayán ni Namarò.” kun na.

¹⁶ Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.

¹⁷ Á inâ na yù passuelu nga ajjan kuna yù inumad da, á nabbalabálà kâ Namarò, á iniyawâ na nira. Á kinagi na nira, “Pattutubbátán naw nga inuman ta ággibaddì.

¹⁷ E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;

¹⁸ Á aringakin makenum ta tabbuk na úbas, áddè ta dattál nayù pammagure ni Namarò ta dabbuno, á yáyù pakenum ku má,” kun na.

¹⁸ Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.

¹⁹ Á inâ na laguk ni Apu Kesu yù pán, á nabbalabálà kâ Namarò. Á giddigidduá na, á inisinek na nira. Á kinagi na nira, “Alawatan naw yù baggì nga metapil megapu nikayu. Mapiá nu kunniaw yù akkuán naw ta panaddamán naw nikán,” kun na.

¹⁹ E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.

²⁰ Á kabalid da nga namúgák, inâ na má ni Apu Kesu yù inumad da nga tabbuk na úbas, á iniyawâ na nira, á kinagi na nira, “Yawe yù panákkilalán naw sù bagu nga tarátu ni Namarò nikayu, nga mapalurò megapu sù dágà sangaw nu matayà nga metapil megapu nikayu.

²⁰ Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.

²¹ “Á ajjan saw nga nepallalálláng nittam yù mappagápù nikán.

²¹ Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.

²² Á sikán, nga Kaká na ngámin na tatolay, matayà sangaw gapu ta yáyù netúrâ nga sinalákkuruk na ngaw ni Namarò. Ngam kábbi yù tolay nga mappagápù nikán,” kun na.

²² E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!

²³ Á pakaginná ra karannian, naburuburung ira, á nakkaká-abbû ira nga kinagi, “Asinni panò nittam yù mangnguá ta kunnian?” kud da.

²³ E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.

²⁴ Á yù ira sinudduán ni Apu Kesu, nakkakápereperang ira ta ubobuk nu asinni yù kotunán nira.

²⁴ E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.

²⁵ Á yáyù nga kinagi ni Apu Kesu nira, “Yù ira mammaguray sawe dabbuno, darobad da yù ira tatolay, ngam iparámak da ta aggira yù mangabbák nira.

²⁵ E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.

²⁶ Ngam sikayu, ari kunnian yù ággián naw. Ta napiá nu yù kotunán nikayu yù kunnay sù urián nga tumulù nga masserbi. Á yù mangituddu nikayu, napiá nu aggina yù masserbi nikayu nga kunnay sù makiaripan.

²⁶ Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.

²⁷ Á asinni panò yù ibiláng na tolay ta kotunán? Á ta ángngarigán, yù tolay nga magitubang nga kumán? Onu yù doban na nga masserbi kuna? Á ibiláng da gemma ta kotunán yù magitubang nga kumán. Ngam sikán, ajjanà nikayu nga kunnay ta masserbi.

²⁷ Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.

²⁸ “Á sikayu yù ira nga maggián nikán nga mangabbák nikán ta jigâ ku.

²⁸ E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.

²⁹ Á yáyù nga sikayu yù sinullà ku ta mepammaguray nikán, ta kunnay ta panullà nayù Yámà nikán ta mammaguray.

²⁹ E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,

³⁰ Á mepallalálláng kayu nikán ánna mesipà kayu sù pammagurè, á magitubang kayu nga mammaguray ánna mamanunnù sù ira ginaká nayù mapulu duá nga ánâ ni Akup, nga mangngágan ta Israel.”

³⁰ Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.

³¹ Á kinagi ni Apu Kesu kâ Eduru, “Simon, nga kopuk ku, tángngagam mu yù kagiak ku nikaw. Inanugù ni Namarò si Satanas nga mamarubá nikayu nga katággitádday, nga kunnay ta mangisâ ta aggì, tapè mári yù kupì.

³¹ Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;

³² Á nepatalugáring nikaw, Simon. Ngam inipakimállà taka, tapè ari mári yù ángnguruk mu nikán. Á sangaw nu mabbabáwi ka ta liwâ mu, ánna mattoli ka nikán, tabarangám mu laguk yù ira kábulum mu, tapè mapasigaggà yù ángngikatalà da nikán,” kun na.

³² Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.

³³ Ngam kinagi ni Eduru kuna, “Apu, naparánakin nga mepulù nikaw, mássiki nu mekársel itta, mássiki nu matay itta!” kun na.

³³ E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.

³⁴ Á kinagi ni Apu Kesu, “Kuruk yù kagiak ku nikaw, Eduru, ta pilluam mu nga kagian ta arám mà ammu, lage na pagittarákkò na manù sangaw nu gabi.”

³⁴ Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.

³⁵ Á iniyabbû ni Apu Kesu sù ira sinudduán na, nga kun na, “Á ta paddok ku ngaw nikayu, nga ari nangipulù ta kuártu, bungun, onu sapátù naw, á nakúráng panò yù awágan naw?” kun na. “Ari, Apu!” kud da.

³⁵ E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.

³⁶ Á kinagi na nira, “Ngam dumá yù ággián naw kunangane, ta nu egga yù kuártu naw onu bungun, napiá nu ipulù naw yù egga. Á nu ajjan yù tolay nga awán ta badáng na, á iláku na yù barawási na, tapè ajjan yù ipangâ na ta badáng na.

³⁶ Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;

³⁷ Ta máwák nga mapatuppál yawe dán nga inipetúrâ ni Namarò nga kinagi na sù ngaw ábbilinán na nga meyannung nikán:

³⁷ Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.

³⁸ Á kinagi nayù ira sinudduán na kuna, “Apu, innam mè. Ajjan duá nga badáng saw,” kud da. Á kinagi na, “Kustu nen!”

³⁸ E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.

³⁹ Á nánaw si Apu Kesu sù balay, á minay sù puddul na Olibo, ta yáyù kustombare na. Á nepulù kuna yù ira sinudduán na.

³⁹ E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.

⁴⁰ Á labbè da tán, kinagi ni Apu Kesu nira, “Makimállà kayu kâ Namarò ta melillì kayu sù narákè nga mamarubá nikayu,” kun na.

⁴⁰ E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.

⁴¹ Á bittáng na ira ni Apu Kesu, á minárayyu nira ta baddì, nga namalittúkak nga nakimállà kâ Namarò. Á kinagi na,

⁴¹ E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,

⁴² “Ammò, nu urem nakuan ta melillikà sù jigâ nga umay nikán, á ilillì mà. Ngam ari yù urè yù matuppál, nu ari galâ yù urem,” kun na.

⁴² Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.

⁴³ Á nappasingan kuna yù daroban ni Namarò nga naggapu ta lángì, á en na pinassikan yù baggi na ánna nonò na.

⁴³ E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.

⁴⁴ Á gapu ta nepallà yù karigirigâ na ánna yù daddam na, pine na má nakimállà, nga naguggáng, á kun na dága yù uggáng na nga massísínâ ta dabbun.

⁴⁴ E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.

⁴⁵ Á kabalin na nakimállà, gimikkáng nga nattoli sù gián nayù ira sinudduán na, á narángnganán na ira nga nakkaturuk gapu ta nappunaw ira sù nerallà nga daddam da.

⁴⁵ E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.

⁴⁶ Á kinagi na nira, “Anni má ta nakkaturuk kayu? Gumikkáng kayu nga makimállà, tapè melillì kayu sù narákè nga mamarubá nikayu,” kun na.

⁴⁶ E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.

⁴⁷ Á ta arán na paga kabalin ni Apu Kesu nga nagubobuk, limibbè yù ira tatolay nga magaru, nga nepulù kâ Kudas nga tádday sù ira mapulu duá nga sinudduán na. Á jimikkì si Kudas, á inummatán na yù paringil ni Apu Kesu ta kunnay ta kustombare ra.

⁴⁷ E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.

⁴⁸ Ngam kinagi ni Apu Kesu kuna, “Kudas, napiá panò yù akkuám mu? Ta iyummà mu yù panájjim nikán, sikán nga Kaká na ngámin na tatolay!” kun na.

⁴⁸ E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?

⁴⁹ Á ta pakasingan nayù ira sinudduán na ta ajjan yù akkuán nayù ira tatolay kuna, kinagi ra, “Apu, magibadáng kami nira?” kud da.

⁴⁹ E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?

⁵⁰ Á yù tádday nga kabbulun ni Apu Kesu, á dagarágâ na kittak yù aripan nayù kátannangán nga pári, á napingarán yù jiwanán nga talingá na.

⁵⁰ E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.

⁵¹ Ngam kinagi ni Apu Kesu, “Kustu nen!” Á sinámmì ni Apu Kesu yù talingá nayù tolay, á nammapiá ngin.

⁵¹ E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.

⁵² Á yù ira nga minay naggápù kâ Apu Kesu yù ira kátannangán nga pári, yù ira suddálu nga magguárdiá sù mangilin nga kapilliá, ánna yù ira giriámán. Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Kunnayà panò ta tulisán? Ta nattagibadáng ánna nattagipalù kayu nga umay maggápù nikán!

⁵² E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?

⁵³ Á mássiki nu nepulupulukà nikayu ta kággággaw sù mangilin nga kapilliá, á arán nawà ginápù! Ngam jimittálin yù awayyá naw nga mangnguá nikán, ánna yù pakapangnguá ni Satanas, nga meyárik ta kallà.”

⁵³ Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.

⁵⁴ Á gapu ta paggápù da kâ Apu Kesu, inituluk da sù bale nayù kátannangán nga pári. Á sinuttul na ira ni Eduru, ngam arayyu lâ nira.

⁵⁴ Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.

⁵⁵ Á nappagaddul ira ta námmuák na balay. Á nepaggirínu si Eduru nira.

⁵⁵ E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.

⁵⁶ Á ajjan tán yù babay nga masserbi ta balay. Á nasingan na si Eduru nga nanawagán ta dalingáráng na api, á inni-innan na ta napiá, á kinagi na, “Yane paga yù kabbulun ni Kesu,” kun na.

⁵⁶ E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.

⁵⁷ Ngam nallímak si Eduru, á kinagi na, “Amma-ammù panò yù tolay?” kun na.

⁵⁷ Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.

⁵⁸ Á manganánnuán, ajjan gapay yù tádday nga tolay nga nakasingan kâ Eduru, á kinagi na kuna, “Sikaw pá gemma yù sigídá nga kabbulud da!” Ngam kinagi ni Eduru, “Ari gemma sikán!” kun na.

⁵⁸ E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.

⁵⁹ Á pappasá na tangoras, á kinagi nayù tádday nga tolay, “Kuruk gemma ta mepulupulù yawe tolay kuna, ta taga Galilia gemma gapay!” kun na.

⁵⁹ E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.

⁶⁰ Ngam kinagi ni Eduru, “Arák ku ammu yù kakágiam mu!” kun na. Á pagubobuk ni Eduru karannian, dagarágâ nagittarákkò yù manù.

⁶⁰ E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.

⁶¹ Á nilipe ni Apu Kesu si Eduru, á nanonò ni Eduru yù kinagi ni Apu Kesu kuna, nga “Pilluam mu nga kagian nga arám mà ammu, lage na pagittarákkò na manù sangaw nu gabi.”

⁶¹ E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.

⁶² Á nánaw si Eduru, nga makkulè, nga nepallà yù kulè na ta pakanonò na sù kingnguá na.

⁶² E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.

⁶³ Á yù ira tatolay nga nagguárdiá kâ Apu Kesu, inuyoyungád da ánna pinalapalù da.

⁶³ E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.

⁶⁴ Á binabbarád da yù matá na, á lippilippák da, á kinagi ra kuna, “Asinni yù nallappák nikaw? Abbúnam mu yù ngágad da nu ammum!” kud da.

⁶⁴ E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?

⁶⁵ Á aru gapay yù pamasapasirád da kuna.

⁶⁵ E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.

⁶⁶ Á ta pannawák, naggagammung mángin yù ira giriámán, yù ira kátannangán nga pári, ánna yù ira mesturu sù tunung ni Moyses. Á inipágál da si Apu Kesu ta mepagarubáng nira.

⁶⁶ E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:

⁶⁷ Á kinagi ra kuna, “Nu kuruk ta sikaw yù MakKiristu nga sinullà ni Namarò ta mammaguray, á kagiam mu laguk!” kud da. Á simibbák, á kinagi na nira, “Á nu kagiak ku nakuan, arán nawà gemma kurugan.

⁶⁷ És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;

⁶⁸ Á kunnian gapay nu ajjan yù iyabbû ku nikayu, arán nawà tabbagan.

⁶⁸ E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.

⁶⁹ “Ngam kagiak ku galâ nikayu, ta sangaw nu mappasá yaw, á sikán nga Kaká na ngámin na tatolay, mepagitubangà sù jiwanán ni Namarò nga Kotunán nga makáwayyá ta lángì,” kun na.

⁶⁹ Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.

⁷⁰ Á naggigiddán ira nga nagubobuk, á kinagi ra, “Sikaw yù Anâ na laguk ni Namarò?” kud da. Á kinagi na nira, “Wan, kuruk yù kagian naw. Sikán,” kun ni Apu Kesu nira.

⁷⁰ E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.

⁷¹ Á kinagi ra, “Ye, arát tam máwák yù tanakuán nga massistígu, ta aggina yù nakkagi, á naginná tam yù kinagi na,” kud da.

⁷¹ Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →