Lucas 20
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NAA
1 Á tádday ággaw nga pangituddu ni Apu Kesu sù ira tatolay sù mangilin nga kapilliá, inilayalayâ na yù napiá nga dámak nga meyannung sù ángngiyígù ni Namarò. Á minay sù gián na yù ira kátannangán nga pári ánna yù ira mangituddu sù tunung ni Moyses ánna yù ira giriámán na Kudio.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Á kinagi ra kuna, “Asinni yù nangiyawâ nikaw sù pakáwayyám nga akkuám mu nga kunniaw? Asinni naddok nikaw?” kud da.
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Ajjan bì mapolu iyabbû ku nikayu nga tabbagan naw.
3 Jesus respondeu:
4 Isaw naggapuán nayù pakáwayyá ni Kuan nga Minánnigù? Jinok ni Namarò, onu tolay yù naddok kuna?” kun na.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Á nallillì ira laguk nga nakkaká-ubobuk nu anni yù itabbák da. Á kinagi ra, “Nu kagiat tam nakuan ta si Namarò yù naddok kâ Kuan, á iyabbû na sangaw nu anni má ta arát tam kurugan yù kinagi ni Kuan nga meyannung kâ Namarò?
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Ngam máyâ panò nu kagiat tam ta tolay yù paggapuán nayù pakáwayyá na, marakè payangan nayù tatolay ittam? Ta kurugan nayù ira tatolay ta ábbilinán ni Namarò si Kuan,” kud da.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Á kabalid da nakkaká-ubobuk, kinagi ra galâ kâ Apu Kesu, “Arám mi garè ammu nu asinni yù naddok kâ Kuan.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Arák ku gapay kagian nikayu yù naggapuán nayù pakáwayyâ.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Á nagángngarigán si Apu Kesu mángin sù ira tatolay, á kinagi na, “Ajjan yù tolay nga nammulá ta úbas. Á inipataron na yù kamulán na sù ira makirabbun, gapu ta ajjan yù angayán na ta arayyu nga lugár, á ammu na ta mabayák tán.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 “Á dattál na kapusik nayù bungá na úbas, jinok nayù makáddabbun yù tádday nga aripan na ta umay mangâ ta balle na. Á labbè na sù ira makirabbun, pinalapalù da, á pinapáno ra nga awán bulubugá ta iniyawâ da kuna.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Á jinok na yù mekaruá nga aripan na, ngam kunnay sù napolu, pinalapalù da má nga inipasiránád da, á pinapáno ra gapay nga awán bulubugá ta inâ na.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Á jinok na má yù mekatallu gapay. Á binigarád da ánna pinapáno ra má.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 “Á ninonò na laguk nayù makákkuá ta dabbun nu anni yù akkuán na. Á kinagi na, ‘Yawe yù akkuák ku. Dobak ku yù anâ ku nga iddukak ku, abernu pakimorayád da.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Ngam ta pakasingan nayù ira makirabbun sù anâ na, nakkaká-ubobuk ira, á kinagi ra, ‘Yawe yù pangiyawatán na sangaw nayù makákkuá sawe dabbun. Papatáyat tam laguk tapè kukuá tam yù dabbun na.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Á ginápù da, á inilawád da sù kamulán, á pinapáte ra.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Á aggina laguk yù umay, á papatáyan na ira. Á ipataron na sangaw yù kamulán na sù ira tanakuán,” kun ni Apu Kesu. Á pakaginná nayù ira tatolay sù kinagi na, napállâ ira, á kinagi ra, “Ari lâ nakuan mesimmu!” kud da.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ngam inni-innan ni Apu Kesu ira, á kinagi na nira, “Nu ari nakuan kunnian yù mesimmu, á anni panò yù kebalinán nayù dán nga inipetúrâ ni Namarò?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Á yù ira tatolay nga mangipuerá sù sinullà ni Namarò nga meyárik ta batu, á kunnay ira ta napannâ nga makattakattu ta batu. Á yù ira nga kunnay ta napannátán nayù batu, kunnay ira ta marappì nga maburâ.” Á yá kebalinán na, si Apu Kesu yù awayyá ra nga pakiyígután. Á nu lonád da yù awayyá ra, ari ira makipakomá kâ Namarò, á maggián ira lâ nga ari napakomá yù liwâ da, á mekanakanâ ira sù pore ni Namarò.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Á yù ira mangituddu sù tunung ni Moyses ánna yù ira kátannangán nga pári, ammu ra ta aggira yù inubobuk ni Apu Kesu sù ángngarigán na, á nappanà yù lusso ra kuna. Á gaputad da nakuan, ngam arád da pinalurò gapu ta maganássing ira sù ira tatolay.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Á yáyù nga sinissimmurád da. Á inagálád da yù ira nga jinok da ta umay ira manukuk kuna. Á áppè pípiá ira nga magiyabbû kuna, tapè málek da yù awayyá ra nga mangikeká kuna ta arubáng nayù gubinador.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Á jimikkì ira laguk kâ Apu Kesu, á kinagi ra kuna, “Mesturu, ammu mi ta matunung yù ngámin nga ituddum ánna ngámin nga kagiam mu, á arám mu irumá yù ira tatolay, ta ituddum yù napiá nga ure ni Namarò nga ipatuppál na nittam.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Á yáyù nga iyabbû mi nikaw, ari panò mekontará sù tunung ni Moyses nu mappagá ittam ta buwì kâ Patul Sisar ta Roma?” kud da.
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Á natákál ni Apu Kesu yù ángngilogò nayù ira nagiyabbû, á yáyù nga kinagi na nira,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Ipasingan naw bì nikán yù pirâ nga ipappagá naw nakuan ta buwì.” Á pakasingan ni Apu Kesu sù pirâ, iniyabbû na nira, “Asinni yù makámmammang ánna makángngágan nga nemárká sawe pirâ?” kun na. “Si Patul Sisar,” kud da.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Wan gemma! Á yáyù nga mappagá kayu ta buwì sù patul, ta kukuá na gemma. Á kunnian gapay sù kukuá ni Namarò, ta iyawâ naw gapay kuna yù kukuá na,” kun na.
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Á awán ta málek da nga liwâ na sù kinagi na ta arubáng nayù ira tatolay. Á nerallà yù kapállâ da sù napiá nga initabbák na nira, á ari ira nakkituk.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Á ajjan gapay tán yù ira Sadusio. Aggira yù makkagi ta ari maginnanolay yù ira námmatay. Á minay ira gapay kâ Apu Kesu, á kinagi ra kuna,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Mesturu, ajjan yù initúrâ na ngaw ni Moyses nga kagian na, ‘Nu matay yù laláki nga natayán na yù atáwa na nga awán ta anâ da, atawán nayù wagi na yù atáwa na, tapè nu maganâ ira, á ajjan yù mebiláng ta anâ nayù natay.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Á ajjan ngaw yù pitu nga lálláki nga mawwawági, á nangatáwa yù kaká, á natayán na yù atáwa na nga awán ta anâ da.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Á yù mekaruá nga wagi na, inatáwa na yù atáwa nayù kaká na, á natayán na má, nga awán ta anâ da.
30 o segundo
31 Á kunnian má gapay sù mekatallu nga wagi na, áddè sù mekapitu. Natay ira ngámin nga awán ta anâ da.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Á naporián nga natay gapay yù babay.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Á nu kuruk ta maginnanolay yù ira námmatay noka, asinni laguk yù kukurugán nga atáwa na, ta inatáwa ra ngámin nga pitu?” kud da.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Mangatáwa yù ira tatolay ta dabbuno.
34 Jesus respondeu:
35 Ngam sangaw nu duttál yù paginnanole nayù ira nga ibiláng ni Namarò ta mepángngà nga mepaginnanolay nga mesipà kuna ta lángì, ari ira maggagáttáwa tán nga ággaw.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Á ari ira matamatay, ngam kunnay ira sù ira daroban ni Namarò, ta ánâ na ira ni Namarò nga paginnanolayan na.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 “Á mássiki si Kákay Moyses, inituddu na ngaw yù paginnanole nayù ira námmatay. Ta nabibbik tam yù pangistoriá na sù dakkì na sù maggatagatang nga káyu, sù pakiubobuk ni Namarò kuna. Á kinagi ni Moyses ta si Namarò yù pakimorayád di Abrakam kári Isak kâ Akup.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Á yáyù nga ammu tam ta matolay paga di Abrakam, gapu ta yù ira lâ nga matolay yù makapaddáyaw kâ Namarò, ngam ari gemma yù ira námmatay. Á ta ánninganán ni Namarò, matolay paga yù ira ngámin, mássiki yù ira nga natayin yù baggi ra.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Á yù ira káruán nga mangituddu sù tunung ni Moyses, kinagi ra lâ kâ Apu Kesu, “Mesturu, napiá yù initabbák mu!” kud da.
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Á napállâ ira ngámin, á yáyù nga awán bulubugá ta tolay nga magiyabbû kuna.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Á kinagi na laguk ni Apu Kesu nira, “Ajjan bì yù iyabbû ku nikayu. Ngattá ta ituddu ra ta ginaká ni Patul Dabid yù MakKiristu nga patul nga sinullà ni Namarò ta umay mammaguray?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Ta ajjan yù initúrâ na ngaw ni Dabid sù libru nga Salmo, nga kunniaw:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 áddè ta arák ku appútan yù ira malussaw nikaw.” ’
43 até que eu ponha
44 Á gapu ta kinagi ni Dabid ta Yápu na yù Patul nga sinullà ni Namarò, á kunnasi laguk ta kagiad da ta ginaká na galâ ni Dabid?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Á ta pakaginná nayù ira ngámin nga tatolay, sinabarangán ni Apu Kesu yù ira makituddu kuna. Á kinagi na nira,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Mappalán kayu, tapè arán naw párigán yù ira mangituddu sù tunung ni Moyses. Ta gustu ra lâ mabbarawási ta apaddu nga nakástá, nga mappassapassiár, tapè makialimánu yù ira tatolay nira. Á ánge ra ta kapilliá, magitubang ira sù kapiánán nga ággitubangán. Á nu umay ira mepallálláng, gustu ra magitubang sù ággitubangán nayù meparáyaw.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Á ilogò da yù ira bábbay nga nabálu, ánna gubatad da yù ngámin nga kukuá ra. Á ta pakimállà da, umay ira mappasingan nga makimállà ta mabayák, nga kunnay ta napiá. Ngam agippípiá ira, á aru yù ikáru ra sangaw nu pagikaruan ni Namarò ira.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.