Lucas 19
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NTLH
1 Á nattalebák di Apu Kesu ta ili na Jeriku.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Á ajjan tán yù tolay nga maríku nga mangngágan ta Sakio. Aggina yù tádday nga kátannangán nayù ira mináttuki ta buwì.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Á gustu na nga innan si Apu Kesu, ngam awán ta awayyá na, gapu sù káru nayù ira tatolay ánna alinnâ garè si Sakio.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Á yáyù nga nakkarerá nga napolu nga nakkalay ta káyu, tapè masingan na sangaw nu mattalebák tán.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Á pakáddè ni Apu Kesu ta káyu nga gián ni Sakio, á nattánguk, á kinagi na kâ Sakio, “Á apurám mu ámmutták, ta ek ku ta balem magammâ!” kun na.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Á dagarágâ gimitták si Sakio, á ayatán nga mamaddulò kuna.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Á pakasingan nayù ira tatolay ta minay si Apu Kesu sù bale ni Sakio, naddagaragim ira, á kinagi ra, “Ngattá, ta makiálliuk yawe tolay sù bale nayù minálliwâ!” kud da.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ngam si Sakio, nanáddak ta arubáng nayù ira tatolay, á kinagi na kâ Apu Kesu, “Apu, iyawâ ku yù gadduá nayù ngámin nga kukuâ sù ira pobare. Á yù sinuítì ku, taliák ku ta taggiappâ yù taggitádday,” kun na.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Á pakaginná ni Apu Kesu sù kinagi ni Sakio, nga italákkuruk na, á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Sakio, kunangane ta ággawo meyígù kayin ánna yù ira kábbalem! Á ari kayu mekanakanâ sù pamagikáru ni Namarò ta tolay, gapu ta negittá yù ángngikatalà mu kâ Namarò sù ángngikatalà ni Abrakam. Yáyù nga mepasingan ta kuruk nga ginaká na ka ni Abrakam.
9 Então Jesus disse:
10 Á yáyù nga minayà saw, sikán nga Kaká na ngámin na tatolay, ta ek ku agálán ánna iyígù yù ira tatolay nga nagawáwán megapu sù liwâ da, tapè umay ira makiyápu kâ Namarò ánna mesipà ira kuna.”
10 Porque o
11 Á pallakák di Apu Kesu ta dálan, maddaggun ira nga makáddè ta Jerusalem. Á yù ira tatolay, gininná ra ta napiá yù kinagi ni Apu Kesu, ta kagiad da ta sangaw nu makalabbè ira ta Jerusalem, yáyù pamegapu nayù pammagure ni Namarò ta dabbuno. Á yáyù nga nagángngarigán si Apu Kesu nira.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Ajjan yù tolay nga ginaká na patul nga nágalán ta umay ta arayyu nga páppatulán, tapè málâ na yù pakáwayyá na nga mappatul, á tapè manoli nga mammaguray sù gián na.
12 Então Jesus disse:
13 Á lage na mánaw sù gián na, inagálán na yù ira mapulu nga aripan na, á iniyawâ na nira nga katággitádday yù pirâ nga buláwán, á kinagi na nira, ‘Sù káwák ku, pagaruan naw yawe kuártu,’ kun na. Á nánaw.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 “Á yù ira káruán nga tatolay nga maggián sù lugár na, malussaw ira kuna. Á yáyù nga jinok da yù ira tumuttul kuna nga makkagi ta panakitád da nga mappatul nira.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Á mássiki nu manakì ira kuna, ngam nálâ na yù pakáwayyá na nga mappatul, á nanoli sù gián na. Á inipágál na yù ira aripan na nga iniddán ta pirâ, tapè ammu na nu pígiá yù naganánsiá ra.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Á minay yù tádday nga aripan, á kinagi na, ‘Apu Patul, nabbalin ta mapulu yù tádday nga pirâ nga iniyawâ mu nikán,’ kun na.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 ‘Á napiá yù kingnguám,’ kun nayù patul kuna. ‘Á sikaw yù napiá nga aripan. Á gapu ta pangikatalakán ka ta baddì nga inikatalà ku nikaw, á iyawâ ku nikaw yù pakáwayyám sù mapulu nga ili,’ kun nayù patul kuna.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Á manganánnuán, minay yù mekaruá nga aripan, á kinagi na, ‘Apu Patul, pinabbalik ku ta límá yù tádday nga iniyawâ mu nikán,’ kun na.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 ‘Á sikaw gapay, mammaguray ka laguk ta límá nga ili,’ kun nayù patul kuna.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Á minay yù tádday nga aripan ta arubáng nayù patul, á kinagi na, ‘Apu Patul, ajjan saw yù pirâ mu nga nabungun, nga pinakappiák ku,
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 gapu ta maganássingà nikaw. Ta ammù ta mapporay ka nga maríku megapu sù bannák nayù ira káruán nga tatolay, ta apam mu ta kukuám yù arám mu pabbannagán,’ kun na.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Á kinagi nayù patul kuna, ‘Mapanunnután ka megapu sù kinagim, sikaw nga narákè nga aripan! Ta kinagim ta ammum ta sikán yù mapporay nga mangâ sù arák ku pabbannagán.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Á nu ammum yian, ngattá ta arám mu inibángku yù kuártù, tapè málâ ku yù baddì nga ganánsiá na sù panolì!’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Á kinagi na laguk nayù patul sù ira nanáddak tán, ‘Apan naw yù kuártu na, á iyawâ naw sù tolay nga egga kuna yù mapulu,’ kun na.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ngam kinagi ra, ‘Á wan, Apu, ngam ajjanin gemma yù mapulu kuna!’ kud da.
25 Eles responderam:
26 Á kinagi nayù patul nira, ‘Wan, á kuruk yawe nga kagiak ku nikayu. Yù tolay nga mekatalà, nga napiá yù ángngiyusá na sù egga kuna, malannapán yù egga kuna. Ngam yù tolay nga ari napiá yù ángngiyusá na sù nekatalà kuna, mári kuna mássiki yù baddì nga nekatalà kuna.
26 — E o patrão disse:
27 Á yù ira nga malussaw nikán, nga nanakì ta sikán yù mammaguray nira, iyánge naw ira saw, tapè papatáyan naw ira ta arubáng ku.’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Kabalin na nagángngarigán ni Apu Kesu nira, á minay napolu nga mappángè ta Jerusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Á pakarakkì da sù ira ili na Bepagi ánna Bitania, naginnà ira sù puddul nga mangngágan ta Olibo. Á inagálán ni Apu Kesu yù duá nga makituddu kuna, á kinagi na nira,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Mapolu kayu sù ili, á sù tallung naw, marángnganán naw yù kígaw nga kabáyu nga ari paga nattakayán. Ubbarán naw, á iyánge naw saw.
30 com a seguinte ordem:
31 Á nu ajjan yù mangiyabbû ta anni má ta ubbarán naw, á kagian naw lâ kuna, ‘Máwák ni Apu,’ kun naw kuna.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Á minay yù ira jinok ni Apu Kesu, á nálek da ngámin yù kunnay sù kinagi na.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Á pagubbák da sù kaddang nayù kígaw, iniyabbû na nira nayù makákkuá, “Anni má ta ubbarán naw?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Á kinagi ra, “Máwák ni Apu.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Á iniyánge ra yù kígaw kâ Apu Kesu. Á ininánnâ da yù gámì da sù barâ na, á pinakkabáyu ra si Apu Kesu kuna.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Á pakkabáyu na nga mappángè ta Jerusalem, ininánnâ nayù ira káruán nga tatolay yù gámì da ta dálan.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Á maddaggun nga makáddè di Apu Kesu ta ili na Jerusalem. Á kitáru yù ira nga mepulù kuna. Á utù da sù puddul na Olibo, namegapu ira ngámin nga ikatakatol da yù áddáyo ra kâ Namarò, gapu ta pagayáyâ da sù ngámin nga pinagaddátu na nga nasingad da.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Á kinagi ra,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Á yù ira káruán nga Parisio nga nepulù nira, gapu ta kagiad da ta tolay lâ si Apu Kesu, kinagi ra kuna, “Mesturu, gammám mu yù paddáyo nayù ira tatolay, ta malliwâ ira!” kud da.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Á simibbák si Apu Kesu, á kinagi na nira, “Kuruk yù kagiak ku nikayu, ta nu magimammà ira nakuan, á yù ira batu ta dálan yù makkatol nga maddáyaw kâ Namarò.”
40 Jesus respondeu:
41 Á pakáranni ra ta ili na Jerusalem, nasingan ni Apu Kesu yù ili, á nakalò yù pangikállà na sù ira tatolay nga taga Jesusalem, á nakkulè si Apu Kesu megapu nira.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Á kinagi na, “Sikayu nga taga Jerusalem, parè bì nakuan ta kánnámmuán naw yù paggapuán nayù ággimammà naw. Parè bì ta kánnámmuán naw yù máwák naw nga makipakomá kâ Namarò kunangane ta ággawo, tapè mapiá nakuan yù ággián naw kuna! Ngam awánin ta awayyá naw nga mánnámmuán, ta nelímak nikayu.
42 e disse:
43 Á kábbi kayu, ta duttál yù ággaw nga umay yù ira malussaw nga makigerrá nikayu. Á alikúbungad da kayu, tapè ari kayu makalawán.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Á papatáyad da kayu ánna yù ira ánâ naw. Á bugayad da yù ngámin nga babále naw, á iwarawarâ da yù batu nga napadday ta balay, gapu ta panakì naw sù ánge ni Namarò nga mangiyígù nikayu!”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Á pakatunù di Apu Kesu ta Jerusalem, dagarágâ nga minay sù mangilin nga bale ni Namarò, á pinaturiák na yù ira nga malláku tán.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Á pamaturiák na nira, kinagi na nira, “Ajjan yù netúrâ nga kinagi ni Namarò, ‘Yù mangilin nga balè yù ákkimállatán nayù ira tatolay.’ Ngam sikayu, pabbalinan naw ta pallakuán nayù ira minángngilogò!”
46 Ele lhes disse:
47 Á ta kággággaw minay si Apu Kesu nga mangituddu sù mangilin nga bale ni Namarò. Á yù ira kátannangán nga pári ánna yù ira mangituddu sù tunung ni Moyses ánna yù ira tatolay nga makáwayyá, inigagánge ra ipapátay.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ngam arád da bulubugá paga makuá, gapu ta makkaragâ yù ira tatolay nga magginná sù ngámin nga kagian na.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.