Lucas 18
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NAA
1 Á nagángngarigán si Apu Kesu sù ira makituddu kuna, ta ituddu na nira ta máwák da nga ari malurâ nga makimállà kâ Namarò, á ari ira mabbábáng sù ángngikatalà da kuna.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Á kinagi ni Apu Kesu, “Ajjan sù tádday nga ili yù kues nga ari bulubugá maganássing kâ Namarò, á arán na gapay pakimorayán yù ira kábulun na nga tatolay.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 “Á táne ili, ajjan yù babay nga bálu nga sigídá nga umay sù kues, á kagian na kuna, ‘Abbágám mà bì, ta ajjan yù tolay nga iddâ nangà lâ ikeká, nga awánà gemma ta liwâ,’ kun na.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Á ta olu, arán na sinángngák nayù kues. Ngam manganánnuán, ninonò na, nga kun na, ‘Mássiki arák ku ikássing si Namarò ánna awán ta pasirák ku sù ira ikáttolè,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 ngam panunnuták ku yù mangikeká sù babay, marakè makkara-ángay yù babay nikán, áddè ta arák ku kalurâ!’ ”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Á kabalin na nagángngarigán ni Apu Kesu, á kinagi na, “Naginná naw yù kingnguá nayù kues, ta mássiki nu arán na inabbágán yù babay ta olu nga ánge na kuna, ngam inabbágán na galâ.
6 Então o Senhor disse:
7 Á nepatalugáring kâ Namarò, ta ari panò dán nga naparán nga mangabbák sù ira tatole na, nga sigídá makimállà kuna ta ággaw ánna gabi? Abbágán na ira gemma, á arán na ira ikikkítulán.
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ta kuruk yù kagiak ku nikayu, ta dagarágâ nga abbágán ni Namarò yù ira tatole na. Ngam sangaw nu mattolingà ta dabbuno, sikán nga Kaká na ngámin na tatolay, ajjan panò sangaw yù ira marángnganák ku nga manguruk nikán? Baddì ira lâ, ta aru yù ira manakì nikán.”
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Á nagángngarigán si Apu Kesu, ta ammu na ta ajjan yù ira makkagi ta aggira yù kapiánán, á iluddè da yù ira kábulud da.
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Ajjan yù duá nga lálláki nga minay sù mangilin nga kapilliá ta Jerusalem, tapè makimállà ira. Á Parisio yù tádday, á yù tádday yù mináttuki ta buwì.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Á minárayyu yù Parisio ta baddì sù mináttuki ta buwì, á nanáddak nga nakimállà, á kinagi na, ‘Apu Namarò, mabbalabálakà nikaw ta aringà negittá sù ira káruán, ta aringà mokkuk, aringà massiri, aringà minángngarallaw, á aringà gapay negittá táne tolay nga mináttuki ta buwì.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Á sikán, mamidduángà nga ari kumán ta tangaligguán tapè makimállakà. Á iyawâ ku nikaw yù mekamapulu sù ngámin nga málâ ku,’ kun na. Yáyù yù ákkimállà nayù Parisio.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 “Ngam yù tolay nga mináttuki ta buwì, minay nanáddak ta arayyu, á nakkummak ánna kidduk na yù gáko na, gapu ta maraddam sù liwâ na. Á kinagi na, ‘Apu Namarò, ikállà mà bì, ta minálliwákà!’ kun na.
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 “Á kuruk yawe nga kagiak ku nikayu, ta pinakomá ni Namarò galâ yù mináttuki ta buwì ánnè sù Parisio. Á yù ira nga mappeddaráyaw, aggira yù mepasiránán ta arubáng ni Namarò. Ngam yù tolay nga tumulù, nga makipakomá kâ Namarò sù liwâ na, aggina yù meparáyaw.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Á tádday ággaw sù arád da paga pakáddè di Apu Kesu ta Jerusalem, á minay yù ira tatolay nga iniyánge ra yù ira ánâ da kâ Apu Kesu, tapè ipotun na yù limá na sù ira ábbing ta kunnay ta kustombare ra, á kagian na yù pangiddù ni Namarò nira. Á yù ira makituddu kâ Apu Kesu, nasingad da yù pangiyánge ra sù ira ábbing, á gimmá ra ira.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Ngam inagálán ni Apu Kesu yù ira ábbing, á kinagi na sù ira makituddu kuna, “Arán naw gammán yù ánge nayù ira ábbing nikán, ta yù ira tatolay nga kunnay nira, aggira yù mesipà sù pammagure ni Namarò.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Á kuruk yawe nga kagiak ku nikayu, nu ari kayu tumulù nga mangikatalà kâ Namarò ta kunnay sù ángngikatalà na abbing, ari kayu bulubugá mesipà sù pammagure na.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Á minay kâ Apu Kesu yù tádday nga Kudio nga makáwayyá, á kinagi na, “Mesturu, sikaw yù kapiánán nga mangituddu. Á anni laguk yù akkuák ku, tapè mesipakà kâ Namarò ta áddè ta áddè?” kun na.
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Ngattá, ta kagiam mu ta sikán yù kapiánán? Awán bulubugá ta kapiánán, nu ari lâ si Namarò!
19 Jesus respondeu:
20 Á ammum gemma yù tuttulam mu nakuan nga tunung ni Namarò: Ari ka mangarallaw, ari ka mamapátay, ari ka makkokò, ari ka massirisiri, á pakimorayám mu yù ira darakal mu,” kun na.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Á kinagi nayù tolay, “Wan, á sinuppál ku ngámin dannian áddè sù kabaddì ku,” kun na.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Ajjan lâ paga yù akkuám mu nakuan, ta em mu iláku yù ngámin nga kukuám, á isinek mu yù pallakuám mu sù ira magáwák, tapè ajjan yù táli nayù kukuám nga pakappián ni Namarò ta lángì. Á kabalim mu manuppál karannian, umay ka laguk tumuttul nikán,” kun na.
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Ngam ta pakaginná nayù tolay sù kinagi na, nerallà yù daddam na, gapu ta aru yù kukuá na.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Á pakasingan ni Apu Kesu ta maraddam yù maríku, kinagi na sù ira makituddu kuna, “Marigâ garè nga tumulù yù maríku kâ Namarò, tapè mesipà nakuan sù pammagure na.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Á ta ángngarigán, kunnay ta karigâ na labbû na dakal nga ayám nga kamel sù abbû na dágum, á kunnian gapay, marigâ yù kesipà nayù maríku sù pammagure ni Namarò.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Á napállâ yù ira nakaginná sù kinagi na. Á kinagi ra, “Á nu arán na awayyá na maríku nga mesipà sù pammagure ni Namarò, á asinni laguk yù mesipà?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Mássiki nu arán na awayyá na tolay nga palurotan, awayyá ni Namarò nga palurotan. Á yáyù nga meyígù yù ira ngámin nga manguruk kuna, mássiki nu maríku onu pobare,” kun na.
27 Mas Jesus respondeu:
28 Á kinagi ni Eduru, “Apu, nonopam mu kami, ta nánawám mi ngámin, tapè tumuttul kami nikaw.” kun na.
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Kuruk yawe nga kagiak ku nikayu, ta nu pánawán na tolay yù bale na, atáwa na, wáwwagi na, darakal na, onu ánâ na tapè mesipà sù pammagure ni Namarò,
29 Jesus lhes respondeu:
30 á aru yù bálà na nga napiá nga meyawâ kuna ta paggián na paga ta dabbuno ánnè sù nánawán na, á mepattolay noka kâ Namarò ta áddè ta áddè.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Á si Apu Kesu, inilillì na yù ira mapulu duá nga sinudduán na, á kinagi na nira, “Ginnán naw bì yù kagiak ku, ta umay ittam ta Jerusalem. Á tappì tam tán, mapalurò yù ngámin nga inipetúrâ na ngaw ni Namarò sù ira ábbilinán na, nga mesimmu nikán nga Kaká na ngámin na tatolay.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Ta gaputad dangà sangaw, á iyawâ dangà sù ira ari Kudio. Á uyu-uyawad dangà, pakkakagiád dangà, ánna pallulutábád dangà.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Á palapaligatad dangà, á papatáyad dangà. Ngam maginannolayà ta mekatallu nga ággaw,” kun ni Apu Kesu.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ngam arád da bulubugá nánnámmuán nayù ira sinudduán na yù kinagi na, gapu ta kunnay ta monak nga nelímak nira, á arád da nánnámmuán yù kebalinán na.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Á paddaggud di Apu Kesu tumunù sù ili na Jeriku, ajjan yù tolay nga buling nga nagitubang nga makilimù ta aggik na dálan.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Á ta pakaginná nayù buling ta aru yù ira tatolay nga mattalebák, á kinagi na, “Anni yù nesimmu? Ngattá, ta aru yù mattatalebák?” kun na.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Á kinagi ra kuna, “Mattalebák si Apu Kesu nga taga Nasaret,” kud da.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Á nakkatol, á kinagi na, “Apu Kesu, nga ginaká ni Patul Dabid, ikállà mà bì!” kun na.
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Á yù ira tatolay nga napolu, gimmá ra, á kinagi ra, “Magimammà ka!” kud da. Ngam iniyássikan na nakkatol, nga kun na, “Sikaw nga ginaká ni Patul Dabid, ikállà mà bì!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Á pakaginná ni Apu Kesu sù pakkatol nayù buling, á nagginnà, á kinagi na nira ta iyánge ra yù buling kuna. Á pakerakkì da kuna, nagiyabbû si Apu Kesu sù buling,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “Anni yù ikáyâ mu nga akkuák ku megapu nikaw?” Á kinagi na, “Apu, gustù ta makasinganakin,” kun na.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Wan. Makasingan ken laguk, ta napammapiá ken megapu sù ángngikatalà mu nikán.”
42 Jesus lhe disse:
43 Á dagarágâ nakasingan, á nepattututtul nira nga maddáyaw kâ Namarò. Á yù ira tatolay, naddáyaw ira gapay kâ Namarò gapu ta nasingad da yù nesimmu.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.