Lucas 15
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs VC
1 Á yù ira mináttuki ta buwì ánna yù ira káruán nga minálliwâ, minay ira kâ Apu Kesu, tapè ginnád da yù inituddu na.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Á naddagaragim yù ira Parisio ánna yù ira mangituddu sù tunung ni Moyses, á kinagi ra, “Yawe tolay, alawatan na yù ira minálliwâ nga metádday kuna, á mepallalálláng nira gapay!” kud da.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Á yáyù nga nagángngarigán si Apu Kesu, á kinagi na nira,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Á ta ángngarigán, ajjan yù tolay nga nagayám ta magatù nga karneru. Á anni panò yù akkuán na, nu magawáwán sangaw yù tádday? Arán na panò ibattáng yù ira siámapulu ta siám ta ággarabád da, tapè en na aleran yù tádday nga nagawáwán áddè ta arán na pakálek kuna?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Á nu málek na, ayatán, á buttungan na nga ilabbè na ta bale na.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Á labbè na ta bale na, agálán na yù ira kákkopun na ánna yù ira karúbá na, á kagian na nira, ‘Mepagayáyâ kayu nikán, á mappabbúyá ittam, ta nálek ku yù karnerù nga nagawáwán!’ kun na.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “Á kagiak ku nikayu, ta kunnay sù pagayáyâ nayù mináppárák ta pakálek na sù tádday nga karneru na nga nagawáwán, á kunnian gapay yù kepagayáyâ di Namarò ánna yù ira nga maggián kuna ta lángì megapu sù tádday nga tolay nga mabbabáwi ta liwâ na, ánnè sù ira siámapulu ta siám nga tatolay nga makkagi ta matunung ira nga awán ta liwâ nga máwák da ibabáwi.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Á kinagi ni Apu Kesu, “Á ta ángngarigán, ajjan yù babay nga egga pirâ na nga mapulu. Á nu metabbà sangaw yù tádday, anni panò yù akkuán na? Paggatangan na yù isingan, á aleran na. Kuregán na yù ngámin nga unak na bale na áddè ta arán na pakálek kuna!
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Á pakálek nayù babay sù pirâ na, agálán na yù ira kákkopun na ánna yù ira karúbá na, tapè makipabbúyá ira kuna. Á kagian na nira, ‘Mepagayáyâ kayu nikán, ta nálek ku yù pirâ ku nga netabbà,’ kun na.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 “Á kuruk yù kagiak ku, ta kunnay sù pagayáyâ da, kunnian gapay yù pagayáyâ nayù ira daroban ni Namarò megapu sù táttádday nga tolay nga mabbabáwi ánna likuránán na yù liwâ na.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Á nagángngarigán paga si Apu Kesu, á kinagi na, “Ajjan yù tolay nga maríku, nga egga duá nga ánâ na nga lálláki.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Á yù anâ na nga urián, en na kinagi kâ yáma na, ‘Ammò, iyawâ mu nikán yù ballè sù kukuám,’ kun na. Á bille na laguk nayù yáma ra yù kukuá na sù ira duá nga ánâ na.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Á ari nabayák, á en na iniláku nayù urián yù ngámin nga balle na nga iniyawâ nayù yáma na, á inâ na yù kuártu, á nánaw, nga minay naggián ta arayyu nga lugár. Á ginástu na ngámin yù kuártu na sù narákè nga akkuán na.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 “Á ta kapunu na kuártu na, jimittál yù bisin tán nga lugár. Á yáyù nga nabbisin gapay yù bagitolay, gapu ta awánin bulubugá ta ipangâ na ta kanan na.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Á minay laguk nakiaripan sù tolay nga maggián táne lugár, á inipataron na kuna yù ira bábi na.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Á nepallà yù bisin nayù bagitolay, á ikáyâ na nakuan kumán sù ipamakán na sù ira bábi, ta awán bulubugá ta tolay nga mangiyawâ ta kanan na.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Á gapu ta nepallà yù bisin na, á ninonò na yù kaloku na, á nakemmunaw. Á kinagi na ta nonò na, ‘Aru yù ira mangallu kâ yámà, á massobará ira ngámin ta kanan. Ngam ajjanà saw nga magisassay matay ta bisin!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Mattolingà laguk kâ Ammò, á kagiak ku sangaw kuna ta nakaliwákà kuna, á nepatalugáring kâ Namarò.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Á kagiak ku gapay kuna ta nilonák ku yù pakáwayyâ nga mebiláng ta anâ na, tapè apan nangà ta makiaripan kuna,’ kun na.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Á pakanonò na karannian, gimikkáng nga nánaw táne lugár ta lubbè kâ yáma na.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Á kinagi nayù bagitolay sù yáma na, ‘Ammò, nakaliwákà nikaw, á nepatalugáring kâ Namarò, á aringà mepángngà nga mebiláng ta anâ mu,’ kun na.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ngam yù yáma na, inagálán na yù ira aripan na, á kinagi na nira, ‘Alistuán naw nga umay mangâ ta barawási nga kapiánán, ta barawasián naw. Á passapátukan naw ánna passákkalángan naw gapay.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Á kabalin naw mamarawási, apan naw yù kígaw nga báka nga matabá, ta pártian naw. Ta kumán ittam nga mappabbúyá,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 gapu ta yawe anâ ku yù kunnay ta natay, ngam kun na naginnanolayin. Á kunnay ta nagawáwán, ngam náleránin,’ kun na. Á yáyù nga nappakán ira ánna nappabbúyá.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Á pappabbúyá ra, limibbè yù kaká nga anâ na nga naggapu ta ákkomanán nayù yáma na. Á pakáranni na sù bale ra, nakaddák sù pakaginná na ta paggássá ra ánna pattatála ra.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Á inagálán na yù tádday nga aripad da, á iniyabbû na kuna nu anni yù akkuád da.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Á kinagi nayù aripan kuna, ‘Limibbè yù uriám mu, á inipapárti nayù yámam yù kígaw nga natabá, gapu ta napalabbè na nga napiá gawagawáyán na.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Á pakaginná nayù kaká karannian, nappattunnuk, á ari simillung sù balay gapu ta pore na. Á pakasingan nayù yáma na nga ajjan ta lawán yù anâ na nga kaká, á en na laguk patallungan.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ngam simibbák sù yáma na, á kinagi na, ‘Pígiá nga dagunin yù pattarabákù nikaw ánna arát taka bulubugá pinotuán! Ngam arám mà bulubugá paga iniddán ta mássiki kajjing nga ipappabbúyá mi sù ira kákkopuk ku.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ngam yawe anâ mu, ginástu na yù ngámin nga kukuám sù ira minákkikarallaw. Á aggina yù inipártiám mu sù kígaw!’ kun na.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Á kinagi nayù yáma na kuna, ‘Anâ ku, sigídá ka nga maggián nikán, á kukuám ngámin yù kukuâ.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ngam napiá nu mappabbúyá ittam nga magayáyâ, gapu ta nakalabbè galâ yù wagim nga kunnay ta natay, ngam matolay. Á kunnay gapay ta nagawáwán, ngam nálegin.’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.