Lucas 13
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs VC
1 Á pangituddu ni Apu Kesu, ajjan yù ira tatolay nga minay nangiparámak kuna sù pamapáte ni Gubinador Pilatto sù ira taga Galilia, ta pangiyátáng da ta ayám kâ Namarò.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Á pakarámak ni Apu Kesu, kinagi na nira, “Á gapu ta natay ira, kagian naw mápugák ta nepallà yù liwâ da ánnè sù ira kábulud da nga taga Galilia.
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Ngam ari gemma kuruk. Á kagiak ku nikayu, nu arán naw ibabáwi yù liwâ naw, matay kayu gapay nga kunnay nira, á mesinná kayu laguk kâ Namarò ta áddè ta áddè.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 “Á anni ta ure naw sù ira mapulu ta walu nga tatolay nga narámak tam nga natay ta karabbâ nayù atannáng nga balay tuke ta Silowam sù ili na Jerusalem? Kagian naw mápugák ta nepallà yù liwâ da ánnè sù ira ngámin nga keliád da nga maggián ta Jerusalem.
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Ngam ari kuruk gemma, á kagiak ku nikayu, nu arán naw ibabáwi yù liwâ naw, á ikáddagâ lâ nga matay kayu gapay ta kunnay nira, á mesinná kayu laguk kâ Namarò ta áddè ta áddè.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Á nagángngarigán si Apu Kesu, á kinagi na nira, “Ajjan yù tolay nga egga yù káyu nga igò nga nemulá sù kamulán na ta úbas. Á en na sinullúnán nu egga bungá na. Ngam awán bulubugá ta bungá na.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Á kinagi na sù tolay nga minánnaron ta mulá na, ‘Innam mu yawe káyu! Tallu ragunakin nga umay mangâ ta bungá na nakuan, á awán bulubugá ta málâ ku! Tukáram mu laguk, ta awán gemma ta serbi na, tapè memulá yù dumá,’ kun na.
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 “Ngam yù minánnaron sù kamulán, kinagi na sù yápu na, ‘Paguráyám mu lábbì, Apu, ta tanga ragun, ta kokkobák ku yù pun na ánna payyák ku ta attay na ayám.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Á nu mabbungá sangaw nu tádday ragun, á napiá laguk! Á nu ari, ipattukák mu sangawin laguk.’ ”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Á ta ággaw na Sabadu, nga ággibannák da, minay si Apu Kesu nangituddu sù kapilliá nayù ira Kudio.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Á ajjan tán yù babay nga natakì ta mapulu ta walu nga dagunin, nga nagunagán na anitu, á nakkabbuk nga ari makatáddak.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Á pakasingan ni Apu Kesu kuna, inagálán na, á kinagi na kuna, “Tíyá, napammapiá ken sù takì mu!” kun na.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Á singngalán na, á dagarágâ nammapiá nga nanáddak, á jináyo na si Namarò.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Á gapu ta pinammapiá ni Apu Kesu yù matakì ta Sabadu nga ággibannák da, napporay kuna yù kapatás ta kapilliá. Á yáyù nga kinagi na sù ira tatolay, “Ngattá, ta umay kayu mapporu sù ággaw na Sabadu, nga mangilin nga ággaw? Ajjan gemma annam nga ággaw nga awayyá tam nga mattarabáku, nga umay kayu nakuan mapporu,” kun na.
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Á simibbák si Apu Kesu, á kinagi na, “Agippípiá kayu! Egga panò nikayu yù tádday nga arán na ikállà yù ayám na ánna arán na ubbarán, nga en na penuman, mássiki nu Sabadu?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Á ngattá, ta kagian naw ta ari máyâ ta Sabadu yù pamalubbáng ku sawe babay nga ginaká ni Lákay Abrakam, nga jinigirigâ ni Satanas ta mapulu ta walu nga dagunin!” kun na.
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Á tabbák ni Apu Kesu, nepasiránán yù ira malussaw kuna. Ngam yù ira ngámin nga káruán nga tatolay, magayáyâ ira sù ngámin nga makapállâ nga kingnguá ni Apu Kesu.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Á nangituddu si Apu Kesu mángin, á kinagi na, “Nonopan naw nu kunnasi yù pammagure ni Namarò ta tolay. Anni yù pangiyarigák ku sù pammagure na?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Kunnay sù babaddì nga bukal nga inimulá na tolay sù ákkomanán na. Á nattubbu, á dumakal lâ dumakal, áddè ta umay magumù yù ira mammánù kuna.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Á kinagi na má nira, “Anni paga yù meyárik sù pammagure ni Namarò?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Massamâ yù pammagure na sù ira tatolay nga kunnay sù passamâ na áppalappák ta pán nga inâ nayù babay, nga inikiruk na sù tallu súpá nga arená, tapè luppák yù pán.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Á nánaw di Apu Kesu ta umay ira ta Jerusalem. Á naddagâ nga mangituddu sù ira ngámin nga babálay nga talebarád da.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Á ajjan yù tádday nga minay nangiyabbû kuna, “Apu, baddì panò lâ yù ira meyígù, tapè ari ira magikáru ta impiernu?” kun na. Á simibbák si Apu Kesu nga nagángngarigán, á kinagi na,
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Meyárik yù pammagure ni Namarò sù balay nga nasirì yù puertá na. Italákkuruk naw nga tullung kunangane! Ta aru sangaw yù ira mamarubá, ngam ari ira makatallung.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 “Á ta ángngarigán, nu inilitù nen nayù makákkuá ta balay, arán na kayin patallungan. Á sangaw nu umay kayu mattottò ta puertá, á katolán naw, ‘Apu, bukatám mu bì!’ Ngam kagian na nikayu, ‘Arák ku nikayu bukatán, ta arát takayu ammu ánna arák ku ammu yù naggapuán naw!’ kun na.
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Á kagian naw kuna, ‘Apu, nepallálláng kami nikaw, á sikaw yù nangituddu ta babále mi.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Ngam kagian na má, ‘Arát takayu ammu, á arát ta kayu kábulun. Mánaw kayu, sikayu nga minálliwâ!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 “Á yáyù nga gikuletán kayu nga mangngarangngaringngì ta pakerípâ naw sù ira naggaká nikayu, di Abrakam kári Isak kâ Akup ánna yù ira ngámin nga ábbilinán ni Namarò, nga mesipà sù pammagurayán ni Namarò. Ngam sikayu, mapaturiák kayu, á maggián kayu ta lawán.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Á umay yù ira makkakerumá nga tatolay nga naggapu ta ngámin nga makkakerumá nga lugár, tapè mepallalálláng ira sù pammagurayán ni Namarò.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Á ajjan yù ira maporián kunangane, nga mapolu sangaw. Á ajjan yù ira mapolu kunangane, nga maporián sangaw.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Á ajjan yù ira Parisio nga minay kâ Apu Kesu, á kinagi ra kuna, “Mánaw ka saw, á umay ka ta tanakuán nga lugár, tapè melillì ka kâ Patul Erodo, ta gustu na ka ipapapátay,” kud da.
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Á kinagi na nira, “En naw kagian táne minángngilogò ta tángngagak ku bì yù tarabákù nga mamapánaw sù ira nattaliponak ánna pammapiák ku yù ira máttakì ta ággawo ánna sangaw nu ummá, áddè ta arák ku mabalin sù mekatallu nga ággaw.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Á yawe lâ kagiak ku nikayu, ta uputak ku yù akkuák ku ta ággawo ánna sangaw nu ummá, ánna tádday nga ággaw, ta áddè ta arák ku labbè ta Jerusalem. Á umayà ta Jerusalem gapu ta yáyù namapatayád da sù ira ábbilinán ni Namarò, á ari máyâ nu matay yù ábbilinán ni Namarò ta tanakuán nga lugár.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Sikayu nga taga Jerusalem, maraddamà megapu nikayu, á nepallà yù daddam ku, ta narákè yù ággangnguá naw. Pinapáte naw yù ira ábbilinán ni Namarò, á pinayáng naw ta batu yù ira nabilin nga umay nikayu mangituddu! Á namepígiá nga inapà takayu nga umay nikán, nga kunnay sù ángngiddù na manù sù píyà na, ngam manakì kayu lâ!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Á yáyù nga manakikin laguk si Namarò sù ira tatolay ta Jerusalem, á nánawán na yù gián naw. Á kagiak ku laguk ta arán nawà má sangaw masingan áddè ta matunù yù panolì saw nikayu, á tákkilalán nawà, ánna kagian naw sù ira kábulun naw, ‘Dayáwat tam yù Yápu tam nga jinok ni Namarò nga umay mammaguray!’ ”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.