João 11

Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Á naggián ta ili na Bitania yù ira tallu nga mawwawági, di Lasaru ánna yù ira bábbay, di Maria kâ Marta. Á natakì si Lasaru.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Á si Maria, aggina yù nangipay ta bábbanguk sù takki ni Apu Kesu, á pinunatán na sù duddù na. Á si Lasaru nga wagi na yù natakì.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Á di Maria kâ Marta, nabbilin ira ta umay kâ Apu Kesu, á kinagi na, “Apu, matakì yù kopum mu nga ayatam mu.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Á pakarámak ni Apu Kesu, kinagi na, “Arán na ipate ni Lasaru yawe takì na. Ngam mesimmu galâ tapè maddáyaw yù ira tatolay kâ Namarò. Á sikán gapay, nga Anâ ni Namarò, meparáyawà gapay megapu sù takì ni Lasaru,” kun na.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Á kurugán nga iniddù ni Apu Kesu yù ira mawwawági, di Marta kári Maria kâ Lasaru.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Á mássiki nu ammu ni Apu Kesu ta matakì si Lasaru, inipappánná na lâ ta duá nga ággaw yù páno na sù gián na.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Á pappasá na duá nga ággaw, kinagi ni Apu Kesu sù ira tudduán na, “Mánaw ittam laguk, ta manoli ittam ta Judiya,” kun na.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Á kinagi ra kuna, “Mesturu, gangù lâ mággè pinayáng daka nayù ira karakalán na Kudio tán! Á manoli ka panò paga tán?” kud da kuna.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Á simibbák si Apu Kesu nga nagángngarigán, á kinagi na nira, “Ari kayu maburung. Ari panò mapulu duá nga oras nga manawák ta tangággaw? Á ajjan yù awayyá tam paga nga palurotan yù ipakuá ni Namarò nittam, nga kunnay ta tolay nga mallakák ta kanawák, nga ari mesiddúkal, gapu ta masingan na yù pallakarán na.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ngam yù tolay nga mallakák ta gabi, mesiddúkal gapu ta kallà garè,” kun na.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Á kabalin ni Apu Kesu nakkagi karannian, kinagi na laguk sù ira tudduán na, “Si Lasaru nga koput tam, makkaturugin. Et tamin, ta lukagak ku,” kun na.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Á kinagi ra kuna, “Apu, nu makkaturugin si Lasaru, mammapiá ngin sangaw,” kud da.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Yáyù kinagi ra gapu ta kagiad da ta makkaturuk lâ si Lasaru nga magibannák. Ngam inubobuk ni Apu Kesu yù pate na nga kunnay ta pakkaturuk na.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Á gapu ta arád da nánnámmuán yù kinagi na, yáyù nga kinagi na nira nga daretiu, “Natayin si Lasaru.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Á magayáyákà, gapu ta awánà ta gián na sù pate na, tapè ajjan yù awayyá naw sangaw nga manguruk. Et tamin laguk sù gián na,” kun ni Apu Kesu nira.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Á si Tomâ nga iningágad da ta Jiping, nakiubobuk sù ira kábulun na nga makituddu kâ Apu Kesu, á kinagi na nira, “Á et tamin laguk, ta nu papatáyad da si Mesturu tam, á sittam ngámin yù mekanakanâ kuna nga matay gapay,” kun na.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Á ta labbè di Apu Kesu ta Bitania, nánnámmuád da ta appâ ta ággawin nga ajjan si Lasaru ta tanam.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Á aranni ta Jerusalem yù bárriu na Bitania. Tallu kilometro lâ yù kárayyu na.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Á aru yù ira Kudio nga taga Jerusalem nga minay manganna-annay kári Marta kâ Maria, tapè mabannáyán ira sù pate nayù wagi ra.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Á si Marta, pakarámak na ta umayin si Apu Kesu, en na jinápun. Ngam si Maria, naggián lâ nga nagitubang sù bale ra.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Á pakáddè ni Marta kâ Apu Kesu, kinagi na kuna, “Apu, nu egga ka nakuan saw, ari nakuan natay yù wagì.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Á mássiki nu natayin, ammukin ta iyawâ ni Namarò nikaw yù maguray lâ nga kiddawam mu,” kun ni Marta.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Maginnanolay yù wagim,” kun na.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Á kinagi ni Marta kuna, “Wan, Apu, ammù ta mepaginnanolay sù ira námmatay ta panguriánán nga ággaw,” kun na.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Á simibbák si Apu Kesu, á kinagi na kuna, “Sikán yù sigga-inángà nga mamaginnanolay sù ira námmatay. Sikán yù manotolay nira. Á yù tolay nga mangikatalà nikán, mássiki nu matay, á matolay.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Á ngámin yù ira nga matolay nga mangikatalà nikán, ari ira bulubugá mesinná kâ Namarò ta áddè ta áddè.” Á iniyabbû na laguk kâ Marta, “Kurugam mu panò yaw?” kun na.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Á kinagi ni Marta kuna, “Wan, Apu. Mangurugà ta sikaw yù MakKiristu, nga Anâ ni Namarò nga iddagám mi nga umay mammaguray ta dabbuno,” kun na.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Kabalin ni Marta nga nakkagi karanniaw, limibbè ta bale na. Á en na iniyanasâ nga kinagi kâ Maria, “Ajjanin yù Mesturu, á ipágál na ka,” kun na.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Pakaginná ni Maria ta limibbè si Apu Kesu, dagarágâ nga limikkâ nga nánaw, ta umay sù gián na.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Ta ari paga nakáddè si Apu Kesu ta babále ra, ngam naggián lâ paga ta nanapunán ni Marta kuna.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Á yù ira Kudio nga ajjan ta bale ra, nga manganna-annay kâ Maria, pakasingad da ta ikáddagâ lâ yù páno ni Maria, siminuttul ira kuna, ta kagiad da ta umay makkulè sù tanam nayù wagi na.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Á pakáddè ni Maria sù gián ni Apu Kesu, namalittúkak ta arubáng na, á kinagi na kuna, “Apu, nu ajjan ka lâ nakuan saw, ari nakuan natay yù wagi mi,” kun na.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Á pakasingan ni Apu Kesu sù ira Kudio nga nepakkulè kári Maria, nakalò yù daddam na ánna nepallà yù allà na nira.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Á iniyabbû na nira, “Sisaw nangitanamán naw kuna?” kun na. Á kinagi ra kuna, “Apu, et tam ta em mu innan,” kud da.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Á nepakkulè gapay nira si Apu Kesu.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Á yáyù nga nakkaká-ubobuk yù ira Kudio, á kinagi ra, “Innan nawè! Nepallà yù ayâ na kuna,” kud da.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ngam yù ira káruán, kinagi ra, “Aggina yù mamammapiá ta matá na buling. Á ngattá garè, ta arán na pinammapiá si Lasaru, tapè ari nakuan natay?” kud da.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Á jimikkì ta tanam si Apu Kesu, nga nakalò má laguk yù daddam na. Á kuebá yù nangitanamád da, nga naserrán ta mallakay nga batu.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Irián naw yù batu,” kun na. Á si Marta nga wagi nayù natay, kinagi na, “Apu, nabuyukin garè, ta appâ tangággawin nga netanam,” kun na.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Arák ku panò kinagi nikaw gangù tanu mangikatalà ka, masingam mu sangaw yù pakáwayyá ni Namarò nga makapállâ?” kun na.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Á yáyù nga iniriád da yù batu. Á sinánguk ni Apu Kesu yù lángì, á kinagi na, “Ammò, magayáyákà ta gininnám yù kinagì nikaw.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Á ammù gemma ta tángngagam mu ngámin yù kagiak ku nikaw, ngam yaw lâ yù kagiak ku megapu sawe ira tatolay, tapè manguruk ira ta sikaw yù naddok nikán,” kun na.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Á kabalin na nakkagi sawe, nakkátol, á kinagi na, “Lasaru, mallawán ka saw,” kun na.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Á dagarágâ nga nallawán, nga naputápután ta sinnun áddè ta takki na áddè ta limá na ánna mammang na gapay. Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Bullarán naw, tapè lubbekin,” kun na.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Á aru yù ira Kudio nga mamulun kári Maria, á nasingad da yawe nga kingnguá ni Apu Kesu, á yáyù nga aru nira yù manguruk kuna.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ngam yù ira káruán, nanoli ira ta Jerusalem, ta ed da iránuk yù kingnguá ni Apu Kesu sù ira Parisio nga malussaw kuna.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Á yáyù nga naggagammung yù ira Parisio ánna yù ira kátannangán nga pári sù ira karakalán na Kudio. Á kinagi ra, “Anni yù akkuát tam sù tolay? Ta aru garè yù makapállâ nga pagaddatuan na.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Á nu paguráyát tam tapè uputan na yù kunniaw nga akkuán na, á manguruk sangaw yù ira ngámin nga tatolay kuna. Á mappanà yù ággiát tam sangaw, gapu ta marámak da sangaw nayù ira kátannangán nga taga Roma, á umay ira laguk saw giát tam, á darálad da yù mangilin nga kapilliá ánna sittam ngámin ánna yù ira ili tam,” kud da.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ngam yù tádday nira si Kayapas, nga kamotungán na pári tán nga dagun, á simibbák, á kinagi na nira, “Sikayu, awán ta ammu naw,
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 ta arán naw kánnámmuán yawe, nga más mapiá nu metapil yù tádday nga tolay megapu nittam, tapè ari ittam ngámin mámmatay, nga tangapáddabbunán nga Kudio,” kun na.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Á yù kinagi ni Kayapas, ari naggapu ta nonò na. Ngam gapu ta aggina yù kamotungán na pári tán nga dagun, á yáyù nga inipakkagi ni Namarò kuna yawe nga meyannung sù ketapil na sangaw ni Apu Kesu megapu sù ira tangapáddabbunán nga Kudio.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Á yù ketapil ni Apu Kesu, ari lâ megapu sù ira Kudio, nu ari galâ megapu sù ira ngámin nga mangikatalà kuna, tapè pattatáddayan ni Namarò yù ira ngámin nga makkakerumá nga ánâ na nga nesinisinek ta ngámin nga tatolay ta dabbuno.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Á áddè sù paggagammung nayù ira kátannangán na Kudio, yáyù pamegapu ra nga mangigagángay sù ámmapáte ra kâ Apu Kesu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Á yáyù gapu na nga ari mappasapasingan si Apu Kesu sù ira tatolay sù purubinsia na Judiya. Nánaw laguk di Apu Kesu ánna yù ira tudduán na, á minay ira ta babálay na Epraim nga aranni ta kalállammatán. Á nakipaggián ira tán.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Á naddaggunin nga duttál yù Piestá na Kudio, nga panaddamád da sù pattalebák nayù daroban ni Namarò. Á aru yù ira Kudio nga naggapu ta arayyu nga minay ta Jerusalem, ta ed da tuppálan yù kustombare ra nga mappakarenu ta baggi ra lage na piestá, tapè dán nga naparán ira sù pamegapu na.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Á ala-alerad da si Apu Kesu. Á ta paggagammung da ta mangilin nga kapilliá, nakkaká-ubobuk ira, á kinagi ra, “Anni kagian naw? Ari támma umay makipiestá?” kud da.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Á yù ira kátannangán nga pári ánna yù ira Parisio, kinagi ra sù ira tatolay tanu ajjan yù makánnámmu sù gián ni Apu Kesu, á ipakánnámmu na bì nira, tapè gaputad da.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.