Gálatas 2
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs BKJ
1 Á mapulu ta appâ nga dagun yù napasá pángè ku má minay ta Jerusalem. Á sikami kâ Bernabe yù minay, á inipulù mi si Titò.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Á yá iniyángè, gapu ta inipalappâ ni Namarò nikán ta máwák ku nga umay, tapè ibukalák ku sù ira kátannangán yù bilin na nga inilayalayâ ku sù ira ari Kudio. Á yù ira kátannangán lâ yù nakiubobugák ku, tapè pattatáddayam mi yù nonò mi ta meyannung sù ituddù, marakè awán ta serbi nayù tarabákù, nu arád da nakuan ikáyâ.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Á iniyanugù da yù ngámin nga ituddù, mássiki yù ituddù nga ari máwák nga tuppálan nayù ira ari Kudio yù tunung mi nga Kudio. Ta Gareko gemma si Titò nga kabbuluk ku, ngam arád da pinuersá ta mappakugì.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Ngam yù ira áppè makiwagi, minay ira nakipaggammung nikami tán, tapè sisímád da kami. Á kagumánad da kami nakuan, ta kugitad da nakuan si Titò, ta ipatuttul da nittam nakuan yù tunung na Kudio, tapè megaggak ittam nakuan nga kunnay ta aripan, mássiki nu kuruk nga napalubbáng ittamin megapu sù pangikatalà tam kâ Apu Kesu Kiristu.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Á arám mi gemma bulubugá initulù nira, mássiki nu baddì lâ, tapè ari malannapán ta siri yù kuruk nga napiá nga dámak nga meyannung kâ Apu Kesu, nga ilayalayâ ku nikayu nga ari Kudio.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Á yù ira nakiubobugák ku ta Jerusalem, neparámak ira ta kátannangán, ngam arák ku ira inirumá, ta arán na ira gemma irumá ni Namarò. Á awán ta kinagi ra nga liwâ ku ánna arád da linnapán yù ituddù.
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 Ta nánnámmuád da ta sinullà nangà ni Namarò nga umay mangilayalayâ sù napiá nga dámak nga meyannung kâ Apu Kesu sù ira ari Kudio, ta kunnay ta panullà na gapay kâ Eduru nga mangilayalayâ sù napiá nga dámak sù ira Kudio. Á yáyù nga inanugù da yù ngámin nga bilik ku.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Á si Namarò yù mangabbák kâ Eduru sù pangilayalayâ na sù ira Kudio, ánna aggina lâ yù mangabbák nikán gapay sù pangilayalayâ ku sù ira ari Kudio.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Á di Ime kári Eduru kâ Kuan, nga kátannangád da, pakánnámmu ra ta si Namarò yù nanullà nikán, inalimánu ra kami kâ Bernabe, gapu ta magayáyâ ira ta mattatádday kami nga mattarabáku kâ Namarò. Á nattatádday yù nonò da ánna yù nonò mi, ta sikami kâ Bernabe yù umay mangilayalayâ sù ira ari Kudio ánna aggira yù umay mangilayalayâ sù ira Kudio.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Á yá lâ inipanonò da nikami yù ángngabbák mi sù ira pobare nga manguruk kâ Apu, nga maggián ta Jerusalem, á ayatánà ta yáyù gemma gapay yù ikákáyâ ku nga akkuán.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Á paggiám mi ta ili na Antokia, minay gapay si Eduru ta Antokia, á ajjan yù kingnguá na nga ari napiá. Á yáyù gimmâ ta arubáng nayù ira tatolay.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 Á kunniaw yù kesimmu na. Ta kalalabbè ni Eduru ta Antokia, á napiá lâ yù kingnguá na, ta minay nakilálláng sù ira ari Kudio, nga wáwwagi tam megapu sù panguruk tam kâ Apu Kesu. Ngam labbè nayù ira Kudio nga jinok ni Ime, nga naggapu ta Jerusalem, á pinatalián ni Eduru yù kustombare na, á aringin napiá yù kingnguá na, ta aringin nakilálláng sù ira manguruk nga ari Kudio, gapu ta assing na sù ira Kudio nga taga Jerusalem, nga tumuttul sù kustombare na Kudio. Ta mepugik nga mepalálláng yù ira Kudio sù ira tatolay nga ari nakugì. Á kagiad da garè ta máwák nga mappakugì yù ira nga ari Kudio, nu ikáyâ da makitádday nira.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Á yù ira káruán nga Kudio nga maggián ta Antokia, nga manguruk kâ Apu, pakasingad da sù kingnguá ni Eduru, mássiki nu ammu ra ta ari napiá, ngam pinárigád da gapay yù kingnguá na nga áppè pípiá, ta nattukkâ ira gapay nga nakilálláng sù ira ari Kudio. Á mássiki si Bernabe nga kapulù ku, á nekanâ nira gapay, ánna aringin nakilálláng sù ira ari Kudio.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Á pakasingak ku ta mekáttuay ira sù kuruk nga bilin ni Namarò nga inipalappâ na nittam nga meyannung sù kepattatádde tam, á nakiubobugà kâ Eduru ta arubáng nayù ira ngámin nga manguruk. Á kinagì kuna, “Eduru, mássiki nu kuruk nga Kudio ka, ngam nilikuránám min gemma yù kustombare na Kudio, tapè mepattatádday ka gapay sù ira wáwwagi tam nga ari Kudio nga manguruk kâ Apu. Á ngattá laguk, ta ipatuttul mu nira yù kustombare tam nga Kudio nga nilikuránát tam?” kuk ku kâ Eduru.
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 Á sikami, Kudio kami gemma, nga nakeyanatám mi yù kustombare mi nga Kudio. Á yáyù nga nerumá yù ággiám mi sù ággián nayù ira ari Kudio. Á ibiláng mi ta nakaliwâ yù ira ari Kudio, gapu ta arád da ammu yù tunung mi ánna yù kustombare mi nga Kudio.
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Ngam ammu mi gapay ta mapakomá yù ira ngámin nga tatolay ánna mebiláng ira ta matunung ta arubáng ni Namarò megapu galâ sù pangikatalà da kâ Apu Kesu Kiristu. Á awán bulubugá ta tolay nga matunung megapu ta panuppál na sù tunung, ta awán gemma ta makatuppál sù tunung. Á yáyù nga sikami nga Kudio, ikatalà mingin gapay si Apu Kesu Kiristu, tapè pakomán na kami ni Namarò ánna ibiláng na kami ta matunung ta arubáng na, megapu sù pangikatalà mi kâ Apu Kesu, ta awán bulubugá ta tolay nga mebiláng nga matunung ta arubáng ni Namarò megapu ta panuppál na sù tunung.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Á sikami nga Kudio, gapu ta iddanamám mingin gapay ta mapakomá kami ánna mebiláng kami ta matunung ta arubáng ni Namarò megapu sù kesipà mi kâ Apu Kesu Kiristu, á arám mingin laguk ikatalà yù panuppál mi sù tunung na Kudio, gapu ta sinákkilalám mingin ta kuruk nga nakaliwâ kami gapay ta kunnay nikayu nga ari Kudio, nga ari tumuttul sù tunung. Á mássiki nu nakaliwâ ittam ngámin, awayyá tam panò nga kagian ta si Apu Kesu Kiristu yù negapuánán nayù liwâ tam? Ari gemma!
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Ngam nu toliak ku nakuan yù tunung na Kudio nga nilikuránák kin ánna ipatuttul ku nikayu gapay nakuan, á mepasingan ta malliwákà.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Ta pamarubâ nga manuppál sù tunung, nánnámmuák ku ta nakaliwaták ku yù tunung, á kunnayà ta natayin megapu sù tunung, gapu ta mapagikáru nga matay yù ira nakaliwâ kuna.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 Ta nebáyuk si Apu Kesu ta kurù megapu nikán, á inikáru na yù ngámin nga liwiliwâ ku megapu sù pate na, tapè arán nangà pagikaruan ni Namarò. Á gapu ta pangikatalà ku kâ Apu Kesu Kiristu, netáddayà kuna. Á yáyù nga aringin sikán yù maguray sù akkuák ku, nu ari galâ si Apu Kesu Kiristu, nga mepaggián nikán. Á ta katolè paga ta utun na dabbun, ikatalà ku yù Anâ ni Namarò, ánna itulù ku yù urè kuna, tapè palurotak ku yù ure na. Ta aggina yù mangiddù nikán, á initapil na yù baggi na megapu nikán.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Á arák ku panakitán yù allà ni Namarò. Ta nu awayyá tam nakuan nga manuppál sù tunung, tapè ibiláng na ittam ni Namarò ta matunung ta arubáng na, á awán laguk nakuan ta serbi nayù pate ni Apu Kesu.
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.