Atos 22
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs VC
1 “Sikayu nga giriámán ánna wáwwagì,” kun ni Pablo sù ira magaru nga Kudio, “ginnán naw bì yù itabbák ku nikayu.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Á pakaginná ra sù ággubobuk da nga Kebru, nagimammà ira, tapè ginnád da ta napiá. Á kinagi ni Pablo,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Sikán, Kudiongà. Á yù ili na Tarsu yù neyanaták ku sù purubinsia na Silisia. Á yawe ili na Jerusalem yù naddakalák ku. Á naggigiámmungà saw, á si Gamaliel yù nangituddu nikán. Inituddu na ta napiá yù ngámin nga tunung nayù ira ngaw naggaká nittam. Á maláppakà nga manuppál sù ipakuá ni Namarò nikán, nga kunnay nikayu saw kunangane.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 “Á jinigirigâ ku yù ira manguruk kâ Kesu, áddè ta pate nayù ira káruán. Á ginápù ku yù ira káruán, nga lálláki ánna bábbay, á inipebáluk ku ira.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Á yù kotunán na pári ánna yù ira giriámán, ajjan yù awayyá ra nga massistígu ta kuruk yù kagiak ku, ta aggira gemma yù nangiyawâ nikán ta túrâ da sù ira wáwwagi tam nga Kudio túrin ta Damasku. Á yáyù iniyángè túrin, ta ek ku gaputan ánna ipabáluk yù ira manguruk kâ Kesu, nga ilabbè ku sangaw saw Jerusalem, tapè maparigâ ira.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Á pappángè ku ta Damasku, mináranningà ta ili ta tangngá na ággaw. Á inikáddagâ lâ nanawagánà megapu sù nawák nga naddalingáráng nga naggapu ta lángì.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Á napalakagà, á naginnâ yù ngárál nga magubobuk nikán, nga kun na, ‘Saulo, Saulo, ngattá ta iddâ mà lâ jigirigátan?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Á simibbágà, á kuk ku, ‘Asinni ka, Apu?’ Á kinagi na nikán, ‘Sikán si Kesu nga taga Nasaret nga iddâ mu lâ jigirigátan.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Á yù ira kábuluk ku, nasingad da yù nawák nga maddalingáráng, ngam arád da naginná yù magubobuk nikán.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Á iniyabbû ku kuna, ‘Apu, anni yù ipakuám nikán?’ Á kinagi ni Apu nikán, ‘Gumikkáng ka, á umay ka ta Damasku, ta mepakánnámmu nikaw tán yù ngámin nga ipakuâ nikaw.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Á gapu ta nabbulingà megapu sù paddalingáráng nayù nawák, kinering dangà nayù ira kábuluk ku, á iniyánge rangà ta Damasku.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Á naggián ta Damasku yù tolay nga mangngágan ta Ananiâ, nga tumuttul sù ngámin nga tunung tam nga Kudio. Á aggina yù pakimorayán nayù ira ngámin nga Kudio nga maggián ta Damasku.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Á minay si Ananiâ nga jimikkì nikán, á kinagi na nikán, ‘Saulo nga wagì, makasingan ka mángin.’ Á dagarágâ nakasinganakin, á nasingak ku si Ananiâ.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Á kinagi na nikán, ‘Si Namarò nga pakimorayán nayù ira naggaká nittam, sinullà na ka, tapè sikaw yù pangipakánnámmuán na sù ipakuá na. Á yáyù nga sinalákkuruk na ta sikaw yù makasingan sù Katunungán nga masserbi kuna, ánna sikaw yù makaginná sù ubobuk na.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ta sikaw yù doban na ta mangipakánnámmu sù ngámin nga nasingam mu ánna naginnám ta ngámin nga tatolay.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Á anni laguk yù iddagám mu? Arà! Gumikkáng ka, á makimállà ka kâ Apu Kesu nga Yápum, tapè pakomán na ka sù liwiliwâ mu, á mapparigù ka, nga panákkilalán ta pangikatalà mu kâ Apu,’ kun ni Ananiâ nikán.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Á labbè ku ta Jerusalem, minayà nakimállà sù mangilin nga kapilliá. Á pakimállà ku sù kapilliá,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 nappasingan nikán si Apu, á kinagi na nikán, ‘Arà! Alistuám mu mánaw sawe Jerusalem, marakè akkuád da ka nayù ira Kudio, ta arád da kurugan yù kagiam mu nira nga meyannung nikán,’ kun na nikán.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 ‘Apu,’ kuk ku kuna, ‘kurugad dangà támma, ta ammu ra ta minayà ta ngámin nga kapilliá, á ginapagápù ku yù ira nga manguruk nikaw, á inibáluk ku ira ánna pinalapalù ku ira.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Á sù pamapáte ra kâ Esteban megapu sù pangilayalayâ na ta meyannung nikaw, nanáddagà nga naggíraw sù pate na, ta inanugù ku yù kingnguá ra ánna sinaronák ku yù barawási nayù ira nga namapátay kuna,’ kuk ku kâ Apu.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ngam kinagi ni Apu nikán, ‘Mánaw ken laguk, ta dobat taka kunangane ta umay ka mangilayalayâ sù bilik ku sù ira ari Kudio ta arayyu nga lugár,’ kun na.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Á yù ira magaru nga Kudio, nagginná ira sù kinagi ni Pablo. Ngam ta pakaginná ra ta ánge na sù ira ari Kudio, napporay ira, á pine ra nagagga-aggay, nga kud da, “Papatáyat tam laguk, ta awán ta kepángngatán na nga matolay.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Á iniwawwák da yù barawási ra ánna nagagga-aggay ira. Á iniwárì da yù káppù na dálan ta utun, gapu ta katakì na nonò da.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Á yù kátannangán nga kapitán na suddálu, pakasingan na sù pore nayù ira Kudio, pinatallung na si Pablo ta paggianád da. Á jinok na yù ira suddálu ta paligatad da si Pablo, tapè palappátan na nira yù liwâ na nga ipappore nayù ira tatolay.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ngam ta pangigakkâ da kâ Pablo, lage ra kuna mamaligà, nagubobuk si Pablo sù gadde nayù kapitán nga nanáddak ta aranni kuna, á kinagi na, “Awayyá naw panò mappaligà sù tolay nga taga Roma nga ari paga nabestigán?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Á pakaginná nayù kapitán ta taga Roma si Pablo, en na kinagi sù kátannangán nga kapitád da, “Anni laguk yù akkuát tam, ta taga Roma yawe tolay.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Á minay laguk yù kátannangán, á iniyabbû na kâ Pablo, “Kuruk nga taga Roma ka?” “Wan, kuruk,” kun ni Pablo.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Á kinagi nayù kátannangán, “Aru yù ginástù ta papel nga permâ, tapè mebilángà sù ira taga Roma.” Á simibbák si Pablo, á kinagi na, “Ngam sikán, yáyù nakeyanaták ku.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Á yù ira suddálu nga mággè mamaligà kuna, pakaginná ra ta kuruk nga taga Roma si Pablo, dagarágâ nga nánawád da. Á naburung gapay yù kátannangán nga kapitán, ta pakánnámmu na ta taga Roma si Pablo, ta yù kapitán gemma yù naddok sù ira suddálu nga nangigakkâ kuna.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Á gapu ta kuruk nga ikáyâ nayù kátannangán nga kapitán paga nga kánnámmuán yù ipangikeká nayù ira Kudio kâ Pablo, á sù tádday ággaw pinaggagammung na yù ira kátannangán nga pári nga Kudio ánna yù ira ngámin nga giriámán nga minámmanunnù. Á pinalawán na si Pablo, nga iniyarubáng na nira.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.