Atos 16

Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs VC

Sair da comparação

ATT

VC Versão Católica

¹ Á nakáddè di Pablo ta ili na Derbi ánna Listara. Á naggián ta Listara yù tolay nga manguruk nga mangngágan ta Timotio. Á Kudio yù yená ni Timotio, nga manguruk gapay, ngam Gareko yù yáma na nga taga Garesia.

¹ Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,

² Á yù ira manguruk nga naggián ta Listara ánna Ikonium, napiá yù kinagi ra nga meyannung kâ Timotio.

² que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.

³ Á si Pablo, ikáyâ na apan si Timotio ta kabbulun na. Ngam yù ira Kudio nga naggián ta ngámin nga gián nga angayád da, ammu ra ta Gareko yù ammò ni Timotio. Á yáyù nga nipakugì ni Pablo si Timotio, tapè alawatad da gapay nayù ira Kudio.

³ Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.

⁴ Á nánaw di Pablo laguk, nga naddagaragâ ta aru nga ili. Á ta káda ili, inipakánnámmu ra yù kinagi nayù ira olu nga minángngilayalayâ ánna yù ira giriámán nga naggián ta Jerusalem, tapè tuppálad da gapay.

⁴ Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.

⁵ Á nepasigaggà yù ángnguruk nayù ira manguruk ta ngámin nga ili, á ta kággággaw, nalannapán ira ta tatolay nga manguruk.

⁵ Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.

⁶ Á nattalebák di Pablo laguk ta purubinsia na Parigia ánna Galasia, gapu ta arán na ira inanugù nayù Mangilin nga Ikararuá yù pangilayalayâ da ta bilin ni Namarò sù lugár na Asia.

⁶ Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.

⁷ Á pakáddè da ta purubinsia na Misia, umay ira nakuan ta purubinsia na Bisinia, ngam arán na ira inanugù nayù Ikararuá ni Apu Kesu.

⁷ Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.

⁸ Á naddaretiu ira nga nattalebák sù purubinsia na Misia, á minay ira ta ili na Tarowas ta aggik na bebay.

⁸ Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.

⁹ Á tán nga gabi, inipasingan ni Namarò kâ Pablo yù tolay nga taga Masidonia nga limittuák, nga nanáddak nga makimállà kuna. Á kinagi na, “Ikállà kami bì. Umay kayu saw giám mi nga Masidonia, á abbágán naw kami,” kun na.

⁹ De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!

¹⁰ Á pakasingan ni Pablo sù inipasingan ni Namarò kuna, á sikami kári Pablo, dagarágâ nga naggagannuâ kami. Á sikán si Lukas nga nattúrâ, á sikán gapay yù kabbulun ni Pablo. Á inalek mi yù nattakayám mi nga biray nga umay ta Masidonia, ta natákál mi ta jinok na kami ni Namarò, tapè mangilayalayâ kami sù napiá nga dámak tán nga lugár.

¹⁰ Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.

¹¹ Á nabbiray kami laguk nga nánaw ta Tarowas, á minay kami daretiu ta pugu na Samotrasia. Á sù tádday ággaw, nakáddè kami ta Niapulis.

¹¹ Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;

¹² Gatták mi ta biray ta Niapulis, nappatalay kami nga minay ta Pilippay, nga karakalán na ili sù purubinsia na Masidonia. Nesipà yù ili na Pilippay sù pammagurayán na Roma, á aru yù ira taga Roma nga naggián sù ili. Á natturù ta tangaligguán yù paggiám mi ta Pilippay.

¹² e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.

¹³ Á ta ággaw na Sabadu, nga ággibannák da, minay kami ta lawán na ili ta aggik na danum, ta nanonò mi ta ajjan támma tán yù ákkimállatán na Kudio. Á nagitubang kami nga makiubobuk sù ira bábbay nga naggagammung tán.

¹³ No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.

¹⁴ Á ajjan sù ira nga nagginná ta ubobuk mi yù babay nga taga Tiyatira nga mangngágan ta Lidia, nga minálláku ta gagámì nga ujjojjin. Á ari Kudio si Lidia, ngam nakimoray gapay kâ Apu Namarò. Á pakaginná na sù kinagi mi, pinannawák ni Apu yù nonò na, tapè tángngagan na yù kinagi ni Pablo.

¹⁴ Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.

¹⁵ Á narigù laguk di Lidia ánna yù ira kábbale na. Kabalid da narigù, inapà na kami ni Lidia ta bale ra, nga kun na, “Nu kagian naw ta kukurugán nga mangurugà kâ Apu, umay kayu bì maggián ta bale mi.” Á kinagumán na kami inâ, á naggián kami nira.

¹⁵ Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.

¹⁶ Á tádday nga ággaw, ta pallakák mi nga umay ta ákkimállatán, jiminápun nikami yù magingánay, nga aripan nga minállabbún, nga nagunagán na anitu, á yù anitu yù paggapuán nayù pakalabbún na. Á yù ira yápu na, aru yù ganánsiá ra nga nálâ da megapu sù pallabbalabbún na.

¹⁶ Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.

¹⁷ Á siminuttul yù babay nikami, nga nakkatakátol, nga kun na, “Danniaw ira yù masserbi kâ Namarò nga Kotunán. Á ilayalayâ da nikayu yù pakiyígù naw kâ Namarò,” kun na.

¹⁷ Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.

¹⁸ Á kággággaw, kunniaw yù kingnguá na áddè ta arán na kalurâ ni Pablo, á nallipay kuna, á kinagi na sù anitu na, “Yawe yù kagiak ku nikaw ta pannakabaggi ni Apu Kesu Kiristu, ta mánaw ka sù babay.” Á dagarágâ nánaw yù anitu kuna.

¹⁸ Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.

¹⁹ Á pakasingan nayù ira yápu nayù babay ta awánin ta paganánsiád da, napporay ira. Á ginápù da di Pablo kâ Silas, á ginuggud da ira nga iniyarubáng sù ira minámmanunnù ta giád da ta dápun.

¹⁹ Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.

²⁰ Á kinagi ra sù ira minámmanunnù, “Danniaw ira nga tolay, Kudio ira, á buruburionád da yù katangeliát tam.

²⁰ Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.

²¹ Ituddu ra yù kustombare ra nga mekontará sù tunung tam nga taga Roma. Arát tam tuttulan gemma yù ituddu ra,” kud da.

²¹ E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.

²² Á nattatádday yù ira magaru nga tatolay nga mangnguá kári Pablo. Á yù ira minámmanunnù, pinisipisil da yù barawási ri Pablo tapè iriád da. Á jinok da yù mamalù nira.

²² O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.

²³ Á kabalid da nira namalapalù, pinukù da ira ta ábbalurán, á sinaddánád da yù magguárdiá, ta guárdián na ira ta napiá.

²³ Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.

²⁴ Á pakaginná nayù magguárdiá sù kinagi ra, pinukù na ira sù lágum nga nattangngán nayù ábbalurán. Á sinirì na yù takki ra ta duá nga káyu nga netúsi.

²⁴ Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.

²⁵ Á ta tangngá na gabi, ajjan di Pablo kâ Silas ta ábbalurán, nga nakimállà kâ Apu Namarò, ánna nakkansakansion ira ta paddáyo ra kuna. Á yù ira káruán nga tatolay nga nabáluk, gininná ra.

²⁵ Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.

²⁶ Á ikáddagâ lâ nallunik ta nasikan, á naguyuguyu yù ábbalurán. Á dagarágâ nabukatán yù ngámin nga puertá, ánna nári yù ngámin nga ánnangngal sù ira tatolay nga napukù.

²⁶ Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.

²⁷ Á kalukák nayù magguárdiá, nasingan na yù ngámin nga puertá na ábbalurán nga nabukatán, á kagian na ta nattálawin yù ira guárdián na. Á yáyù nga inásù na yù bayunetá na ta papatáyan na nakuan yù baggi na. Ta nu nattálaw iren, á jigirigátad da laguk nayù ira naddok kuna ánna papatáyad da.

²⁷ Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.

²⁸ Ngam nakkatol ta nasikan si Pablo sù magguárdiá, á kinagi na kuna, “Arám mu akkuán yù baggim! Ajjan kami ngámin saw nga guárdiám mu.”

²⁸ Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.

²⁹ Á inagálán na laguk nayù magguárdiá yù mamagatang ta tulu. Á pakálâ na ta tulu, nakkarerá nga minay ta lágum, á namalittúkak ta arubáng di Pablo kâ Silas nga namippippik ta assing na.

²⁹ Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.

³⁰ Á iniyánge na ira laguk ta lawán, á iniyabbû na nira, nga kun na, “Mesturu, anni yù máwák nga akkuák ku, tapè meyígukà nga mesipà kâ Namarò?”

³⁰ Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?

³¹ Á kinagi ri Pablo, “Mangikatalà ka kâ Apu Kesu, á mesipà kayu kâ Namarò sù pammagurayán na, sikayu ngámin sù ira kábbalem.”

³¹ Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.

³² Á kinagi di Pablo laguk yù bilin ni Apu sù ira ngámin nga kábbale nayù magguárdiá.

³² Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.

³³ Á tán nga gabi, iniyánge nayù magguárdiá ira ta lawán, tapè baggawán na yù bigibigák da. Á kabalin na namaggaw nira, dagarágâ nakirigù yù magguárdiá ánna yù ira kábbale na.

³³ Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.

³⁴ Á iniyánge na di Pablo kâ Silas ta bale na, á pinakán na ira. Á nagayáyâ ira ngámin nga makkakábbalay gapu ta pangikatalà da kâ Namarò.

³⁴ Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.

³⁵ Á ta pannawák, jinok nayù ira minámmanunnù yù ira pulis, ta ed da kagian sù magguárdiá ta palubbángan na yù ira tatolay.

³⁵ Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.

³⁶ Á yù magguárdiá, en na kinagi kári Pablo. “Yù ira minámmanunnù, jinok da yù ira pulis nga minay nakkagi nikán ta palubbángat takayu. Á mánaw kayu laguk.”

³⁶ O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.

³⁷ Ngam kinagi ni Pablo sù ira pulis, “Kagabi, iddâ da kami lâ inipapalù ta arubáng na tangelián, nga awán ta liwâ mi. Á mássiki nu tolay kami nga taga Roma gapay nga kunnay nira, inipapukù da kami, nga arád da paga binestigá. Mekontará gemma sù tunung na Roma yù kingnguá ra nikami. Inipasiránád da kami ta arubáng na tolay, á kagiad da panò ta ilímak da yù liwâ da, á ilammang da kami nga palubbángan? Molang kami mánaw nu ari aggira yù umay nikami mamalubbáng.”

³⁷ Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!

³⁸ Á nanoli yù ira pulis, á kinagi ra sù ira minámmanunnù yù kinagi ni Pablo. Á pakaginná ra ta egga kári Pablo yù papel da nga pakasinganán ta mesipà ira gapay sù pakáwayyá na Roma, á naganássing ira.

³⁸ Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.

³⁹ Á yáyù nga minay ira ta ábbalurán nga nakipakomá kári Pablo, á iniyánge ra ira ta lawán. Á nakimállà ira kári Pablo ta mánaw ira lâ sù ili.

³⁹ Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.

⁴⁰ Á nánaw laguk di Pablo ta ábbalurán nga minay daretiu ta bale ri Lidia. Á sinabarangád da yù ira nga naggagammung ta bale ra, nga mawwawági sù ángngikatalà da kâ Apu Kesu, tapè mepasigaggà yù ángnguruk da. Á kabalid di Pablo nanabarang, nánaw ira laguk.

⁴⁰ Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →