Apocalipse 9
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs BKJ
1 Á nagamariung yù mekalímá nga daroban. Á pagamariung na, nasingak ku yù meyárik ta bituan nga napannâ ta dabbuno nga kunnay ta bituan nga naggapu ta lángì. Á neyawâ kuna yù ánnúsi nayù puertá nga áttallungán sù ábbalurán, nga abbû nga awán ta áddè na kálaram na.
1 E o quinto anjo soou, e eu vi uma estrela cair do céu sobre a terra; e foi-lhe dada a chave do abismo sem fundo.
2 Á binukatán na yù puertá nayù abbû, á nagatátû nga kun na naggapu ta dakal nga ornu. Á nakkallà yù bilák ánna ággaw megapu sù atû nga nallawán nga naggapu sù abbû.
2 E ele abriu o abismo sem fundo, e dele subiu uma fumaça, como a fumaça de uma grande fornalha; e o sol e o ar se escureceram por causa da fumaça do abismo.
3 Á nallawán nga mepulù sù atû nga naggapu sù abbû yù aru nga apássing. Á naddappá ira ta dabbuno. Á neyawâ nira yù pakáwayyá ra nga manigirigâ sù ira tatolay, nga kunnay ta siluk na asisípì.
3 E da fumaça saíram locustas sobre a terra; e foi-lhes dado poder, como o poder dos escorpiões da terra.
4 Ngam nataddánán yù ira apássing ta arád da bulubugá nga akkuán yù nemulá, káyu, kaddà, onu ngámin nga mattubbu ta dabbuno. Ngam akkuád da lâ yù ira tatolay nga ari namárkán yù mukâ da ta sinniál ni Namarò.
4 E foi-lhes ordenado que não ferissem a grama da terra, nem nenhuma coisa verde, nem a nenhuma árvore, mas só aos homens que não têm o selo de Deus em suas testas.
5 Awán ta awayyá ra nga mamapáte ta tatolay, ngam makáwayyá ira nga manigirigâ nira ta límá nga bulán. Á panigirigâ da sù ira tatolay, maganutù yù kun na siluk da ta kunnay ta ágganutù nayù siluk na asisípì.
5 E foi-lhes designado que não os matassem, mas que os atormentassem por cinco meses; e o seu tormento era como o tormento do escorpião, quando fere o homem.
6 Á keggá nayù ira apássing ta límá nga bulán, ikáyâ nayù ira tatolay nga papatáyan yù baggi ra lápay, ngam arád da awayyá.
6 E naqueles dias os homens buscarão a morte, e não a encontrarão; e desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Á yù ira apássing, ta ánninganák ku, kun na kabáyu ira nga naparán nga makigerrá. Á ajjan ta ulu ra yù kun na kuroná nga buláwán. Á kun na mammang na tolay yù mammang da.
7 E o aspecto das locustas era semelhante a de cavalos preparados para a batalha; e sobre suas cabeças havia como se fossem coroas semelhantes ao ouro, e as suas faces eram como a faces de homens.
8 Á apaddu yù duddù da ta kun na duddù na babay, á yù ngipad da, kun na ngipan na layon, nga makánnanássing nga simaron nga ayám.
8 E eles tinham cabelos como cabelos de mulheres, e seus dentes eram como os dentes dos leões.
9 Á ajjan ta gáko ra yù kun na kalátak nga balayáng. Á maggurugurù yù áppayáppâ nayù payâ da ta kun na gurù na aru nga kalesá nga guggúnan na kabáyu nga umay makigerrá.
9 E eles tinham couraças como se fossem couraças de ferro; e o som de suas asas era como o som de carruagens de muitos cavalos correndo para a batalha.
10 Á yù ipù da, maniluk ira ta kunnay ta siluk na asisípì, ta ajjan ta ipù da yù ángnga-ángnguá ra sù ira tatolay ta límá nga bulán.
10 E eles tinham caudas semelhantes às dos escorpiões, e havia ferrões em suas caudas; e o seu poder era para ferir os homens por cinco meses.
11 Á yù patul da yù daroban nga manangngal ta ánnúsi sù puertá nayù abbû, nga awán ta áddè na kálaram na. Á Abaddon yù ngágan na ta Kebru, nga ággubobuk nayù ira Kudio, á abbúnan nayù ira Gareko ta Appollion, á Manarál yù kebalinán nayù ngágan na.
11 E eles tinham um rei sobre eles, que é o anjo do abismo sem fundo, cujo nome na língua hebraica é Abadom, mas na língua grega seu nome é Apoliom.
12 Pappasá na yaw, yáyù kabalin nayù olu nga makánnanássing nga jigâ nga mesimmu ta dabbuno. Ngam ginnán naw, ta ajjan paga duá nga makánnanássing nga umay ta kabalin na yaw.
12 Um ai já se passou; e eis que dois outros ais vêm a seguir.
13 Á nagamariung yù mekánnam nga daroban. Á naginnâ yù ngárál nga naggapu sù appâ nga túkù nayù ángngiyátangán nga buláwán ta arubáng ni Namarò.
13 E o sexto anjo soou, e ouvi uma voz que vinha dos quatro chifres do altar de ouro que está diante de Deus,
14 Á nagubobuk yù ngárál, á kinagi na sù mekánnam nga daroban nga nagamariung, nga kun na, “Palubbángam mu yù ira appâ nga daroban nga nabáluk ta aggik na dakal nga danum na Uparetis,” kun na.
14 dizendo ao sexto anjo que tinha a trombeta: Solta os quatro anjos que estão presos no grande rio Eufrates.
15 Á en na laguk pinalubbáng sù ira appâ nga daroban, nga dán nga naparán nga magiddak sù dattál nayù dagun na, bulán na, ággo na, ánna oras na nga sinullà ni Namarò ta umay ira mamapátay ta pakkállu na tatolay ta dabbuno.
15 E foram soltos os quatro anjos que estavam preparados para a hora, e o dia, e o mês, e o ano, para matarem a terça parte dos homens.
16 Á naginnâ yù biláng nayù ira suddálu ra nga nakkabáyu, á mamemapuluribu nga duápuluribu ira. Kunniane yù biláng na 200,000,000.
16 E o número do exército dos cavaleiros era de duzentos milhões; e ouvi o número deles.
17 Á ta ánninganák ku sù ira kabáyu ánna yù ira makkabáyu nira, nalipparán yù gáko ra ta balayáng nga nakkulor ta ujjojjin nga kun na kulor na api ánna ngisì nga asul ta kun na kulor nayù nanginá nga batu nga mangngágan ta sapiro, ánna ngilá gapay ta kun na kulor na asupri. Á kun na ulu na layon yù ulu nayù ira kabáyu. Á nallawán ta simù da yù api ánna atû, ánna asupri nga matuggi.
17 E então eu vi os cavalos na visão, e os que estavam sentados neles tinham couraças de fogo, e de jacinto, e de enxofre; e as cabeças dos cavalos eram como as cabeças dos leões, e de suas bocas saíam fogo, e fumaça, e enxofre.
18 Á yáyù nga natay yù pakkállu na tatolay ta dabbuno, megapu sù tallu nga ipate ra nga nallawán ta simù nayù ira kabáyu, yù api ánna yù atû ánna yù asupri.
18 Por meio destes três foi morta a terça parte dos homens, pelo fogo, pela fumaça, e pelo enxofre que saíam de suas bocas.
19 Ta ajjan ta simù da ánna ipù da yù ámmapáte ra ta tatolay. Á kun na iráw yù ipù da, nga egga ulu ra nga ángnguá ra sù ira tatolay.
19 Porque o poder deles está em sua boca e em suas caudas; porque as suas caudas eram semelhantes as serpentes, e tinham cabeças e com elas ferem.
20 Á yù ira nabuná nga tatolay nga ari natay megapu sù tallu nga jigâ nga naggapu sù ira kabáyu, arád da inibabáwi yù narákè nga akka-akkuád da. Á arád da gapay nilikuránán yù pakimore ra ta anitu ánna dimoniu, ánna yù pakimore ra ta sináddios, nga pidde ra ta buláwán, pirâ, baronsi, batu, ánna káyu, nga ari makasingan, nga ari makaginná, nga ari makalakák.
20 E o resto dos homens, os que não foram mortos por estas pragas, não se arrependeram das obras de suas mãos; não deixaram de adorar os demônios, e os ídolos de ouro, e de prata, e de bronze, e de pedra, e de madeira; os quais não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Á arád da gapay inibabáwi yù pamapáte ra ánna yù paganánitu ra, yù pangarallo ra ánna yù pakkokò da.
21 Nem se arrependeram de seus assassinatos, nem de suas feitiçarias, nem de sua fornicação, nem de seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.