Apocalipse 16
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NTLH
1 Á manganánnuán, naginnâ laguk yù ngárál nga naggapu sù mangilin nga kapilliá, nga bale ni Namarò ta lángì. Á nagubobuk ta nasikan, á kinagi na sù ira pitu nga daroban, “En nawin ibubbù ta dabbuno yù mayán nayù ira pitu nga malukung nga napannu ta pore ni Namarò,” kun na.
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Á minay yù napolu nga daroban, á inibubbù na ta dabbuno yù mayán nayù sinangngalán na nga malukung. Á yù ira tatolay nga namárkán ta sinniál nayù ayám, nga nakimoray sù siná-ayám, dagarágâ ira nga nabbutubutáli ta kitabuyù nga makála-álirák.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Á kabalin na, minay laguk yù mekaruá nga daroban, á inibubbù na ta bebay yù mayán nayù sinangngalán na nga malukung. Á nabbáli yù bebay ta kun na dága na natay nga tolay, á natay ngámin yù ajjan ta bebay.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Á kabalin na, minay laguk yù mekatallu nga daroban, á inibubbù na sù ira danum ánna latuâ na wek yù mayán nayù sinangngalán na nga malukung, á nabbáli ta dága yù ngámin nga danum.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Á naginnâ yù kinagi nayù daroban nga manaron ta danum. Kinagi na,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Ta yù ira tatolay ta dabbuno, pinapáte ra yù ira tatolem ánna yù ira ábbilinám mu.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Á naginnâ yù ngárál nga naggapu ta ánnuggián ta meyátáng, á kinagi na,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Á kabalin na magubobuk karannian, minay laguk yù mekáppâ nga daroban, á inibubbù na ta bilák yù mayán nayù sinangngalán na nga malukung. Á yáyù nga neyawâ sù bilák yù pakáwayyá na nga manuggi ta tatolay ta kunnay ta api.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Á natuggi yù ira ngámin nga tatolay, á inibanabanù da si Namarò nga makáwayyá sù ira jigâ, megapu sù ira jigâ nga jimittál nira. Ngam ari ira nabbabáwi ta liwiliwâ da, á arád da jináyaw si Apu Namarò.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Á kabalin na, minay laguk yù mekalímá nga daroban, á inibubbù na yù mayán nayù sinangngalán na nga malukung sù pagitubangán nayù ayám nga mammaguray, á nakkallà yù pammagurayán nayù ayám. Á yù ira tatolay, nangngirítád da yù jilá ra megapu sù pangiyangngà da ta ágganutù na baggi ra.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Á gapu ta maganánutù yù butáli ra ánna lutu ra, inibanabanù da si Namarò nga maggián ta lángì. Á ari ira nabbabáwi sù narákè nga akka-akkuád da.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Á pangnguá nayù ira tatolay paga ta narákè, minay laguk yù mekánnam nga daroban, á inibubbù na yù mayán nayù sinangngalán na nga malukung sù dakal nga danum na mangngágan ta Uparetis, á nábbatán yù danum áddè ta namagá yù dabbun, tapè maparán nga pallakarán nayù ira mammaguray ánna yù ira suddálu ra nga maggapu túrin ta állassangán.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Á nasingak ku yù tallu nga narákè nga anitu, nga kunnay ta tukayâ ta ánninganák ku. Á yù tádday nga anitu, naggapu ta simù nayù mallakay nga kagang. Á yù mekaruá nga anitu, naggapu ta simù nayù makánnanássing nga ayám. Á yù mekatallu nga anitu, naggapu ta simù nayù mattá-ábbilinán.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Á yù ira tallu nga anitu, dimoniu ira nga daroban ni Satanas, á mappagaddátu ira ta makapállâ. Á umay ira ta ngámin nga páppatulán ta tangapáddabbunán, á pattatáddayad da yù ira ngámin nga mammaguray ta dabbuno, tapè umay ira makigerrá kâ Namarò nga Makáwayyá ta Ngámin, sù ággaw nga sinullà ni Namarò nga pamalurò na ta ngámin nga sinalákkuruk na.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Nonopan naw laguk yù kinagi ni Apu Kesu Kiristu, nga kun na, “Ginnán naw yù kagiak ku! Ikáddagâ ku lâ umay nga kun na makkokò! Á magayáyâ yù tolay nga magiddi-iddak nikán, ánna ari mepasirán sangaw nu lubbekà, gapu ta napasigaggà yù ángngikatalà na nikán. Meyárik sù napiá nga suddálu, nga matturá nga magguárdiá, nga naparán ánna nabbarawási, tapè ari makaddák nga magilongán ánna ari mepasirán ta labbè nayù kapitán na.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Á yù ira tallu nga dimoniu, pinaggagammung da yù ira mammaguray ánna yù ira suddálu ra sù gián nga ingágan nayù ira Kudio ta Armageddon, ta ággubobuk na Kebru.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Á ta kabalin na yaw, á minay laguk yù mekapitu nga daroban, á inibubbù na sù paddák yù mayán nayù sinangngalán na nga malukung. Á naginnâ yù nasikan nga ngárál nga naggapu sù ággitubangán nayù mammaguray nga ajjan ta mangilin nga kapilliá, nga bale ni Namarò ta lángì, á kinagi na, “Netuppálin!” kun na.
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Á naginnâ yù nasikan nga naggurugurù, á nakkilikilâ ánna nagalittúgaw ta nasikan, á nallunik nga nasikan. Á yane lunik yù kasikanán nga awán paga ta kagittá na áddè ngaw gári lage na kaparò na tolay ta áddè kunangane.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Á naggakki yù dabbun nayù dakal nga ili na Babilonia ta tallu sinná. Á narabbâ nga nararál yù ngámin ira káruán nga ili ta dabbuno. Á arán na náttamán ni Namarò yù ira tatolay ta ili na Babilonia, ta pinuersá na ira nga pinenum ta kun na binaráyáng nga mapè nga ajjan ta passuelu na nga napannu, nga keyarigán nayù nerallà nga pore na nira.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Á limimmà yù ira ngámin nga pugu ánna puddul.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Á napannâ ta dabbuno nga naggapu ta lángì yù káddakalán nga yelo nga kun na batu. Á yù karámmà nayù katággitádday yù límápulu nga kilo. Á napannátán yù ira tatolay. Á yáyù nga inibanabanù da si Namarò, megapu sù kapannâ nayù káddakalán nga yelo, nga nerallà nga makánnanássing.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.