Lucas 9

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 IJesu ọ lu eniyẹ odukhokho ogbava eyọli kugbe, ọ ri itoto ali afu na wẹ ni e rọ ke khu ẹgbọ iyẹmhẹ ni ẹa ti egbe lasele, ali ni e gbo ri ẹgbọ ni e mhuẹ ighuamhi ọdọda toto.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Ọ ghie wẹ fiẹ e ke ya tse abọ ungmemhi oyi Eghiele oyi Ẹshinẹgba kiakia ali ni e gbo ke ri ẹgbọ ze.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ọ́ọ́ wẹ, “A khi tsua emhikhọghuo abi a liẹ le ena, a khi tsua ukpokpo wẹkhi akpaba wẹkhi eminale wẹkhi ikpaghọ wẹkhi iku itsua eva ni a sọ.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Owa ni a da lo ne, a la aghọ ramhi ni a rọ ya te oni ẹoli vu.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Ini ẹgbọ ẹa da mie ẹ ne, a kpishi itutu ni e la ẹ awẹ-a shi oni ekẹ ini a rọte oni ẹoli ẹ vu, ni o khi ọtsẹlẹ ni a ya pfi mu wẹ.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Ighọ eni eniyẹ odukhokho e vu, rọte ẹoli je ẹoli. E ri usomhi onete oyi Ẹshinẹgba tse abọ kiakia. E ri ẹgbọ ọ toto ashakpa.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Ighọ Erọdu ni ọ khi oghie shi ekẹ iGalili ọ suọ ikanya ọnyaloa ni iJesu ọọ gbe. Abọ e sha li itobọ khi ẹgbọ eghuo e liẹ khi iJọni Ọni ọọ batazi ẹgbọ lọ ni ọ rọte eghuli guale.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Eghuo ẹ khi Elaja ọ khi ni ọ bhale, eghuo elese e liẹ khi ọghuo ọmekẹguele enediọ ọ khi ni ọ nyenẹ egbe bhale agbọ.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Ama, Erọdu ọ́ọ́, “Mhẹmhẹ mhi khi iJọni ukhomhi ọ. Ọghuo ọnana ọ khi ni mhia suọ eko?” Ọọ dua abi ọ li ya mẹ ọli.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Abi eni ighiusomhi na kẹẹ e rọ jele, e gueyẹ iJesu abi e li kia. Ighọ ọ rue wẹ vu je epfẹ ẹoli na lu iBẹtisaida,
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ama eni ebubu ẹgbọ e suọ obini ọ je, e deba li. Ọ mie wẹ, ọ gue ungmemhi Eghiele oyi Ẹshinẹgba yẹ wẹ, ọ ri eni e mhuẹ ighuamhi toto.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 O te aghọ li dẹnẹ abi ogbọmhi o ke rọ mu ekẹ, eniyẹ odukhokho ogbava e bhale deba li, ẹẹ ọli. “Gueyẹ eni ẹgbọ e vu je ẹoli ni e ti mama ana ni e ya nono ashini e ya ku shi ali eminale ni e ya le, irari khi ifui ọdagbe ifufu awa la.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ọ sọ wẹ ọ, ọ́ọ́ wẹ, “A ri eminale na wẹ le.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Irari khi emọse agbẹlẹ asha ishe e la aghọ.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Eni eniyẹ odukhokho e li ghọ, ọgbọkpa ọ shitọ.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 IJesu ọ rue eni ibulẹdi ishe ali ifẹlẹ aava eghọ, ọ bino idane, ọ kphẹmhi shi eni eminale, ọ kholo wẹ a. Ọ rue wẹ na eniyẹ odukhokho eyọli ni e kemhi wẹ na eni ẹgbọ.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ighọ wẹwẹ nya e le, e khue. Eni eniyẹ odukhokho e wolọ eni e le kpọle shi ighughu igbẹva.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Ẹlẹghuo khi iJesu ọ la ashini o da-ya ẹ sọ iromhi, eniyẹ odukhokho eyọli e nu ọli la aghọ, ọ mhila wẹ, “Ọghuo ẹgbọ e fẹ ẹ liẹ khi mhi khi?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Ẹ oli, “Ẹgbọ eghuo ẹ khi iJọni Ọni ọọ batazi ẹgbọ u khi, elese ẹ liẹ Elaja, elese ghọ ẹ khi ọmekẹguele ọnọdiọ u khi ni u nyenẹ egbe bhale agbọ.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Ọ rọ mhila wẹ “Ọghuo ẹẹ ẹ khi mhi khi?”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 IJesu ọ tse agua yẹ wẹ e khi gueyẹ ọgbọkhọghuo.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ighọ, Ọ́ọ́ wẹ, “Omi Ọgbọ ọ mema ya mẹ osue emhi ebubu. Eni egbhali ali ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali esẹsẹ Ishi eyi iMosisi, e kie ọli. E mema ya gbe ọli-a, ama ẹlẹnuzi-esẹ, ọ ya guale.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Ighọ ọ gueyẹ wẹ nya, “Ini ọgbọkhọghuo ọ́ nono ni lọli khi ọmọ odukhokho ọyẹmhẹ, ọ mema ya kie egbọli, ọ rue apfida oyọli ogbẹlẹ kpa, ọ́ọ́ deba mhẹ.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Itobọ khi ọni ọ da nono ni lọli tsumhi agbọ oyọli ne, ọ ya wasẹ ọli-a, ama ọni ọ da wasẹ agbọ oyi ọli-a ne shi itobọ oyẹmhẹ, ọ ya tsumhi ọli.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ighe eleli ni ọgbọ ọ ya mẹ ini ọ mhuẹ agbọ ona nya ni ọ rọ wasẹ ayẹmhẹ oyọli-a?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ini ọgbọ ọ da na omama mhẹ ali ungmemhi oyẹmhẹ ne, Mhẹmhẹ Omi Ọgbọ mhi li ya na omama oyi oni ọgbọ, ini mhi bhale elemhi ufumhi oyẹmhẹ, ali ufumhi oyi Ita ali oyi igẹni ni e pfuasẹ
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Mhi gue ọli ẹ yẹ ẹ abi o li, khi, ẹgbọ eghuo e la ana ni ẹa ya ghu ne, neni e rọ ya mẹ oni Eghiele oyi Ẹshinẹgba.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Abi ogbẹlẹ nuzi eleli o rọ gba abi iJesu ọ te ngme eni ingme, ọ rue iPita ali iJọni ali iJemhisi nga ute ya lema.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Abi ọ li sọ iromhi eghọ, alo eyọli e mu nyenẹ, itsua ni ọ sọ e gẹ nyanyanya abi ákpá.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ighọ Emọse aava, iMosisi ali Elaja,
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 e li lasele e gẹ nyanyanya, e nu iJesu u ngme, e ghẹta eghuli ni iJesu ọ ya ghu obini iJerusalẹmu.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Olesẹ o mema rẹ IPita ali apfọli. Abi e rọ guale ni olesẹ o rọ kala wẹ alo-a, e mẹ ufumhi oyi iJesu ali emọse aava ni e nu ọli migha.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Abi eni emọse aava e li vu, iPita ọ́ọ́ iJesu, “Ọga, oo ga guẹ ti khi anye la akana. Zẹ ni anye tọnọ okholo esẹ, oghuo oyẹ, oghuo oyi iMosisi, onokpọle oyi Elaja.” Eri ọ li ngme tsẹ, ọa lẹsẹ emini ọ ngme.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Ọ kie lighọ ngme, otughunu o bhale ya khukhu wẹ-a. Ulishi o mu wẹ abi e rọ lo elemhi oni otughunu.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ighọ uruli o rọte oni otughunu ngme, ọọ, “Omimhẹ na ni mhi zẹ, a ri esọ shi emini ọ ngme.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Abi oni uruli o rọ ngme se, e mẹ khi iJesu luẹghuo ọ ke migha. Eni eniyẹ odukhokho e ri ingme ona shi udu, ẹa gueyẹ ọgbọkhọghuo emini e mẹ ẹghẹghẹ aghọ.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Ogbeakọlọ abi e rọte ukhomhi ute tiemhile, ebubu ẹgbọ e bhale deba li.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Ighọ ọmọse ọghuo ọ rọte elemhi eni ebubu ẹgbọ tsẹsẹ leghe, ọ li “Ọsẹsẹ, kpẹkpẹ bino omimhẹ, lọli ọ khi ọmọ ọghuo kpe ni mhi mẹ bia.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Ayẹmhẹ obe ó tsua mu ọli, eri ọọ mu ọli pfi ekẹ, ọọ kpi awẹ-a, o rọli ẹ chi ofulu unu. Ọa ga nono ni lọli rue ọli obọ-a kpa. Eri ọọ nono ni lọli pfuse ọli ayẹmhẹ-a.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Mhi she lema eniyẹ odukhokho eyẹ e khu ọli oni ayẹmhẹ egbe-a, ẹa dobẹ.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 IJesu ọọ wẹ, “Ẹẹ ẹgbọ ni aa mhuẹ irudunga wẹkhi ilẹsẹ. Ẹlẹ ingme mhi dobẹ ya ri egbe mie umhalẹsẹ oyẹ ẹ ramhi? Ẹlẹ ingme mhi ke nu ẹ ya la akana?” Ọọ ọni ọmọse, “Rue omiẹ bhale ana ghi mhẹ.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Abi ọni ọmọ ọ li bhale, oni ayẹmhẹ ọkphaghiẹ o mu ọli pfi ekẹ jighise, ọọ chi ofulu unu. Ighọ iJesu ọ dese oni ayẹmhẹ ọkphaghiẹ, ọ ri ọni ọmọ ze. Ọ rue ọli na itali.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Abọ e sha eni ẹgbọ nya shi ekpabọ oyi Ẹshinẹgba ni e funẹ.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “A ri esọ shi ekẹ shi ingme ni mhi ya gueyẹ ẹ ena. A ya ri Omi Ọgbọ na ẹgbọ dẹ.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Eri-tsẹ khi eni eniyẹ odukhokho ẹa lẹsẹ abi oni ungmemhi o ngme. Irari khi eri a rọli sheli wẹ ini e khi lẹsẹ emini a rọli ngme. Ama ulishi oo mu wẹ shi abi e liẹ mhila li.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Ekhakọ o bhale iteva oyi eniyẹ odukhokho eyọli shi ọni ọ ya funẹ elemhi wẹ.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 IJesu ọ lẹsẹ emini ee sa udu oyẹwẹ, ọ rue ukuku ọmọ lasele migha wẹ iteva.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Ọ́ọ́ wẹ, “Ọnini ọ da ri eva oyẹmhẹ mie ọmọ ọna ne, mhẹmhẹ ọ mie. Ọnini ọ da mie mhẹ ne, ọni ọ ghie mhẹ ọ mie. Irari khi ọnini ọ da ri egbọli tiemhie-ekẹ nẹ elemhi ẹ, lọli ọ khi ọni ọ funẹ nya.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 IJọni ọ́ọ́, “Ọga, anye mẹ ọmọse ni ọ ri eva oyẹ ẹ khu ayẹmhẹ ọkphaghiẹ lase, anye nono ni anye gueyẹ ọli ọ khi ke lighọ irari khi ọa ya debẹ abi anye liẹ debẹ.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 IJesu ọọ wẹ, “A khi ke lighọ, irari khi ọgbọ ni ọa da khi ọbe awa ne, ọnayi awa ọ khi.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Abi ẹghẹghẹ o rọ ramhi ni a rọ ya rue iJesu je iloghie, ọ mhọli ọli shi udu khi lọli ya je iJerusalẹmu.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ọ ghie ighiusomhi ralo, ni e lo elemhi ẹoli nikeke na elemhi iSameria ni e ya mu egbe emhikpa shi ekẹ khẹ ọli.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ama eni ẹgbọ iSameria ẹa lama mie ọli irari khi e lẹsẹ khi iJerusalẹmu ọọ je.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Abi eniyẹ odukhokho eyọli ikhi iJemhisi ali iJọni e rọ mẹ ghọ, ẹ ọli, “Ọnọmhuẹ, waa ke zẹ ni anye lu erali rọte idane tiemhie rọ tosẹ wẹ a nya?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 IJesu ọ nyenẹ alo ukhokho, ọ dese wẹ, ọọ wẹ, aa lẹsẹ ayẹmhẹ ni a mhuẹ. Ọa khi eri omi ọgbọ ọ bhale ya yese ẹgbọ agbọ-a, ama eri ọ bhale ya tsumhi wẹ.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Ighọ iJesu ali eniyẹ odukhokho eyọli e vu je ẹoli olese.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Abi e li lẹẹ eghọ, ọmọse ọghuo ọ́ọ́ iJesu, “Ọga mhi ya ke debẹ je obiobini wa je kpa.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 IJesu ọ́ọ́ li, “Inyakọ e mhuẹ esẹ, ipfeli e mhuẹ eko, ama Omi Ọgbọ ọa mhuẹ ashini ọ dọ ukhomhi ẹ gbe.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 IJesu ọ gueyẹ ọmọse ọlese, “Deba mhẹ.” Ọni ọgbọ ọ́ọ́ li, “Ọga, kpẹ zẹ ni mhi ya ri itamhẹ tọ.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 IJesu ọ́ọ́ li, “Zobẹ ni eni e ghu-a e ri eni e ghu-a tọ. Yẹyẹ fiẹ ke ya gue ungmemhi Eghiele oyi Ẹshinẹgba le.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Ọlese ọ́ọ́ li, “Ọga mhi ya debẹ, kpẹ zẹ ni mhi ya tsẹ apfẹmhẹ, okhila.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 IJesu ọọ li, “Ọgbọ ni ọ da ri obọ nga ẹgba ni ọọ she ẹ gua ẹsẹ, ni ọ da bino ukhokho ne, ọa tẹ ni ọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.