Lucas 7
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT
1 Abi iJesu ọ rọ ngme enana nya shi esọ eyi eni ẹgbọ se, ọ lo elemhi ẹoli iKapanọmu.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Oobọ a mẹ ọmọse ni ọọ ga ọkhọli-okhuẹ ọniẹmhi, ni ingme oyọli o lolo mu ọga ọyọli egbe. Ọni ọmọse ọọ ghu ughuamhi ni o rọli ramhi eghuli.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Abi ọni ọkhọli-okhuẹ ọnọfunẹ ọ rọ suọ eko iJesu, ọ ghie egbhali eyi ẹgbọ iJu ghi ọli, ọ bhale ya ri ọni ọọ ga ọyẹluẹ ze.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Abi e rọ bhale deba iJesu, e lema li egbegbọ, ẹẹ iJesu, “Ọni ọmọse ọna, ọ khi ọni u kha kpaghiẹ obọ.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Irari khi ọ ma nono ingme oyi ẹgbọ eyi anye gba, ọ gbo tọ owa ugamhi na anye.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ighọ iJesu ọ deba wẹ vu. Ọ she kia a ramhi owa oyi ọni ọkhọli-okhuẹ ni ọ rọ ghie emọle ọli e liẹ iJesu, “Khi ke nasẹ egbe ẹ, mhia somhi ramhi ni u wa lo owa oyẹmhẹ le.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Lọli o zẹ ni mhi rọ bino khi mhiaa ti ramhi ni mhi a bhale deba ẹ. Lẹsẹ ngme oni ungmemhi khi ọni ọọ ga mhẹ ọ ya ze.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Irari khi mhẹmhẹ oyẹmhẹ, ọna omhẹsẹ mhi li khi, ni ekhọli-okhuẹ e li kpọkẹ na. Mhia mhẹsẹ na ọna, ‘Vu,’ ọ vu. Mhi mhẹsẹ na ọghọ, ‘Bhale,’ ọ bhale. Mhi gueyẹ oghumha ọyẹmhẹ, ‘Riẹlẹ ona,’ ọ riẹlẹ ọli.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Abi iJesu ọ rọ suọ oni ungmemhi ona, abọ e sha li. Ọ nyenẹ alo ukhokho bino ebubu ẹgbọ ni e deba li, ọọ wẹ, “Mhi gueyẹ ẹ khi mhia kie kpẹ mẹ irudunga ni o na fu ghue, mhia kpe mẹ ọli ekẹ iZirẹni ne.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ighọ eni a kpẹ ghie, e nyenẹ egbe je apfẹ oyi ọni ọkhọli-okhuẹ nọ funẹ, e bhale ya ẹ khi ọni ọọ ga li ọ she ze.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Oo li dẹnẹ, iJesu ọ te aghọ vu, ọ je ẹoli ni a lu iNei, eniyẹ odukhokho eyọli ali ebubu ẹgbọ elese e deba li.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Abi ọ li ti ramhi odẹ unuẹkpẹ ni a te ẹ lo oni ẹoli le, ọ mẹ khi a tsua ọgbọ ni ọ ghu-a a lasele. Lọlighuo kpe inyọli ọ mẹ bia. Ọni ọkpotso ọ gbo khi ọsamhi-olimhi. Ebubu ẹgbọ e rọte oni ẹoli vẹ deba li.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Abi Ọnọmhuẹ ọ rọ mẹ ọni ọkpotso, ọ mhuẹ ilẹlemhi na li. Elemhi ọ e ala li, ọọ li, “Khi ke viẹ.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ighọ ọ vu ya ri obọ ti oni akpati olimhi, ẹgbọ ni e tsua li e mu migha, iJesu ọ, “Ọni ọzẹo mhiẹ yẹ vule.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ighọ ọni ọmọse ni ọ ghu-a eghọ ọ vule shitọ, ọọ ngme. IJesu ọ mu ọli obọ na inyọli.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ulishi o mu eni ẹgbọ nya, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba, e liẹ, “Ọmekẹguele ọniẹmhi ọ she bhale iteva oyi awa. Ẹshinẹgba ọ she bhale ya kpaghiẹ ẹgbọ eyọli obọ.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ingme oyi iJesu o gbhiaku ekẹ iJudia nya ali ẹoli ni e la gasẹ ọli.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Abi eniyẹ odukhokho eyi iJọni e rọ gue eni ingme enana nya yẹ iJọni, ọ lu aava elemhi wẹ.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Ọ ghie wẹ e ka mhila iJesu, “Yẹyẹ u khi ọni ọ ya bhale abi anye ri ẹloe shi ekẹ ke khẹ ọlese?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Abi e rọ bhale deba iJesu, ẹ ọli, “IJọni Ọni ọọ batazi ẹgbọ ọ ghie anye ghi ẹ, anye ka mhila ẹ, ‘Yẹyẹ u khi ọni ọ ya bhale abi anye ri ẹloe shi ekẹ ke khẹ ọgbọẹse?’ ”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ẹghẹghẹ aghọ te iJesu ọ ri ebubu ẹgbọ ni e mhuẹ ighuamhi ali iyẹmhẹ ọkphaghiẹ ze. Ọ khueghie ebubu ezalo alo-a.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ọ rọ gueyẹ eniyẹ odukhokho eyi iJọni, “A nyenẹ egbe ukhokho ya gueyẹ iJọni emini a mẹ, ni a gbo ri esọ suọ. Ezalo ẹẹ mẹ ekẹ, eni e guọghọ awẹ-a, ẹẹ kia, eni efafe e mu e ze, elesọ e suọ esọ. Eni e ghu-a e guale. A kiele ẹ tse abọ usomhi onete oyi iloghie yẹ ẹgbọ ni ẹa mhuẹ.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Oghẹlẹ o khi ni ọgbọ ni ọa da de odẹ-a itobọ khi ọa mhuẹ akhọkhọmhẹ shi mhẹ ọ.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Abi eniyẹ odukhokho eyi iJọni e rọ vu se, iJesu ọ́ gue ingme oyi iJọni yẹ eni ẹgbọ, ọọ wẹ, “Abi a rọ fẹ fiẹ je ọdagbe ifufu ya bino ọli, ọgbọ ọnabi ọnọghuo a dabi khi a ya mẹ? Ọgbọ ọyẹghẹ ni ọ li abi ebuli ifulọ ni akpekpeli o kha pfi je ana, o pfi ọli ẹ je oobọ a dabi khi a ya mẹ oobọ?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ini ọa khi ọgbọ ọghọghọ a dabi khi a ya mẹ oobọ, ọnabi isẹ a ke nono je oobọ shọ? Ọmọse ni ọ sọ itsua ni e somhi otse? Ẹgbọ ni ẹ sọ itsua ni e somhi otse, apfẹ oyi oghie ẹ la.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Ọgbọ nabisẹ a dabi khi a je oobọ ya mẹ? Ọmekẹguele? Abi o li mhi li gue ọli ẹ yẹ ẹ khi ọni ọ dọsẹ ọmekẹguele lọ.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ọnana a kẹkẹ ingme oyọli kpẹ shi ekẹ, ni ẹẹ,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 “Mhi gueyẹ ẹ khi aa mẹ ọgbọ ni a bia bhale ekẹ agbọ ona ni ọ fu dọsẹ iJọni, eri-tsẹ khi ọni ọ ga shẹ nẹ nya shi Eghiele oyi Ẹshinẹgba ọ fu dọsẹ ọli.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ẹgbọ nya, li shi emionoga, abi e rọ suọ ingmemhi eyi iJesu, e mie shi ọ khi odẹ oyi Ẹshinẹgba o gbe akanya, irari khi iJọni ọ she batazi wẹ.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ẹgbọ iFarisi ali eni e lẹsẹ emhi ingme ushi e kie ugbamhi ni Ẹshinẹgba ọ gba na wẹ, irari khi ẹa lama ni iJọni ọ batazi wẹ.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Aghọ iJesu ọ rẹ, elọ mhi fẹ ri ẹgbọ ena agbhotu ona ya khọkhọ, sẹ e fẹ ga li ena?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Eri e li abi eniyẹ ni e shitọ oki ni e nu egbe ẹ ngme ni e liẹ,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Itobọ khi abi iJọni Ọni ọọ batazi ẹgbọ ọ rọ bhale, ọa li le emhi wẹkhi eri ọ da onyọ, eri ẹ khi, ‘Ayẹmhẹ ọkphaghiẹ ọ mhuẹ.’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Omi ọgbọ ọ bhale, ọọ le, ọọ da, a kẹ liẹ khi, ‘Ọgbọ unu-emhi ali ọgbọ ọdonyọ ọ khi, ali khi ọni ọ nu emionoga ali ẹgbọ ena olamhẹ ẹ mu ọmọle ọ khi.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Eri ẹgbhali oyi Ẹshinẹgba o rọte obọ oyi ẹgbọ ni e miesuọ ri egbọli khasẹ.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ọgbọ iFarisi ọghuo ọọ iJesu ọ bhale ka kọ fẹli luẹ ni ọ nu luẹ le eminale. Ighọ ọ je owa oyi ọni iFarisi, ọ shitọ, ọ le emhi.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ighọ ọkpotso ọghuo, ọngi oni ẹoli ni ọ la agbọ olamhẹ, ọ suọ khi iJesu ọ la oni owa oyi ọgbọ iFarisi ọghọ. Ọ dẹ akanama ituale ni o ghalẹ.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ọ bhale, ọ de ya wugha iJesu idi awẹ. Ọọ viẹ ku ameviẹ shi ọli awẹ. Ọ ri itsu ni e la li ukhomhi shishi ọli wẹwẹ-a, ọ pfipfi ọli awẹ. Ọ gbo ku ituale ni ọọ pfie shi ọli awẹ.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Abi ọni iFarisi ni ọ lu iJesu bhale apfẹ oyọli ya mu oli epfẹse, ọ rọ mẹ onana, ọ la ekẹ elemhi udu liẹ, ini ọmekẹguele ọyi Ẹshinẹgba ọmọse ọna ọ kha khi lọ, ọ kha lẹsẹ uwali ọkpotso ni ọna ọ khi ni ọ ri egbe a ti ọli ena, khi ọna olamhẹ ọ khi.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 IJesu ọọ, “ISamọ mhi mhuẹ emini mhi ya gue yẹ.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 IJesu ọọ li, “Ọmọse ọghuo ọ la ni ẹgbọ aava e lo ọli ota, ọghuo ọ, ọ lo ọli ẹkpa eva ali ukhukhui, ọni ọ kpọle ọ lo ọli ipọmhi uye ali ishe.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Abi ẹa ke rọ dobẹ fali ọli ẹwẹ, ọ gbe eni ota kua na wẹ. Mena gueyẹ mhẹ ọni ọ ya nono ingme oyi ọli nẹ elemhi wẹwẹ ava-ava?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 ISamọ ọọ li, khi ọni ọ lo ikpaghọ eni e bu nẹ lọ. IJesu ọọ li, “U guẹ sọ.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 IJesu ọ nyenẹ alo ghue ọni ọkpotso, ọọ iSamọ “Wa mẹ ọni ọkpotso ọna, abi mhi rọ bhale owa oyẹ wa diẹ amẹ na mhẹ rọ kpe awẹ-a, eri ọni ọkpotso ọnana ọ ri ameviẹ eyọli kpe mhẹ awẹ-a, ọ ri itsu ni e la li ukhomhi shishi wẹ-a.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Waa pfipfi mhẹ unu egbe, rọte ẹghẹghẹ ni mhi te lo ana le, ọni ọkpotso ọna ọ te pfipfi mhẹ unu awẹ ramhi memena.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Waa ku oili shi mhẹ ukhomhi, ọni ọkpotso ọna, ọ she ku ituale ni ọ pfie shi mhẹ awẹ.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Itobọ ighọ mhi gue ẹ yẹ ẹ khi a she gbe olamhẹ eyọli ni e bububu kua na li, irari khi ọni ọ nono emini e bu ọ khi. Ọni a gbe ukukuọ kua na, ukukuọ ọ nono.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ọ gueyẹ ọni ọkpotso, “A she gbe olamhẹ eyẹ kua nẹ.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ẹgbọ ni e nu ọli shitọ e mhila egbewẹ “Ọghuo ọnana ọọ dabi khi lọli khi ni ọọ gbe olamhẹ kua na ọgbọ.”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 IJesu ọ gueyẹ ọni ọkpotso “Irudunga oyẹ o she mie ẹ pfuese, ri opfọmhẹ ke je.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.