Lucas 1
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ACF
1 Ebubu ẹgbọ e she rọshẹka kẹkẹ emini e bhale ya tsẹ nya ẹghẹghẹ oyi anye.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Ẹzẹzẹ abi ẹgbọ eni ẹ gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba le, ni e rọte igbaekẹle ri ẹloe mẹ wẹ abi e li de, ighọ e li gue wẹ yẹ anye, ni anye rọ lighọ kẹkẹ wẹ.
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Aborọkhia khi eni ingme ena, khi rọte igbaekẹle mhi te tọwẹ ọkpẹ, lọli o rọ ti mhẹ ẹloe, ni mhi kuegbe-a kẹkẹ abi e li de ghi ẹ, yẹyẹ iTiofilọsi ni a ri ekpẹ ẹ na,
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 Isheghọ ni u rọ ya lẹsẹ egbegbi ingme ni e la emini a sẹsẹ ẹ.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Ọkpodalo-ugamhi ọyi Ẹshinẹgba ọghuo ni a lu iZakaraya ọ ya la ọ ẹghẹghẹ oyi oghie ni a lu Erọdu ni ọ mhuẹ ekẹ iJudia. Ọni iZakaraya ọ khi ọtuọghuo igbhogbho ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba ni Abija ọ li la. A lu ughuẹ ọli Enizabẹti ni ọ khi omiomi Erọni.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Ọni ọmọse ọna ali ughuẹ ọli, e khi ẹgbọ ni e pfuasẹ shi odalo oyi Ẹshinẹgba, ni e ri ishi eyi Ẹshinẹgba á gbe akanya.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ẹa bia ọmọ itobọ khi Enizabẹti aga ọ khi. Wẹwẹ ava-ava e she womhẹ.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ẹlẹghuo, khi ugamhi o tẹ iku ẹgbọ ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba ni iZakaraya ọ la,
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 obọ o mu iZakaraya khi lọli ọ ya lo Owa oyi Ẹshinẹgba ya tosẹ ituale afu ẹẹra ukhomhi atẹtẹ. Ighọ eni igbhogbho ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba e kie kpẹ ẹ li.
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Abi ẹghẹghẹ ni a rọ ọ tosẹ eni ituale o rọ ramhi, eni ẹgbọ ni e bhale shi oni ugamhi, e legba atukpapfẹ, e sọ iromhi.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Ighọ agẹni ọyi Ẹshinẹgba ọ bhale ya migha ukiẹkiẹ obọ ita oni adido ni a la tosẹ ituale. Adido ni a rọ tosẹ ituale ali Ọga ọyi eni ẹẹ ralo ugamhi|src="hk00260c.tif" size="col" loc="LUK 1.11-22" copy="TIF" ref="1.11-22"
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Abi iZakaraya ọ rọ mẹ ọni agẹni, ọ yila, ulishi oo mu ọli.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ama ọni agẹni ọọ li, “Khi zẹ ni ulishi o muẹ, Ẹshinẹgba ọ she suọ iromhi ni u sọ. Ughuẹ Enizabẹti, o ya bia ọmọ nẹ. IJọni khi eva ni u ya lu ọli.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Ọni ọmọ, ọ ya ri oghẹlẹ ali iregbemu ghi ẹ. Ebubu ẹgbọ e ya ghẹlẹ shi ubiamhi oyọli.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Irari khi ọ ya fu shi odalo oyi Ẹshinẹgba. Ọ́ khi tigbe da onyọ ni o toto ghue. Rọte ẹlẹ ni a te ya bia li, ọ te ya mhuẹ Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ẹgbọ iZirẹni ebubu ọ ya mu pfi bhale deba Ẹshinẹgba Ọnọmhuẹ ọyẹwẹ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Ọnọmhuẹ ọ ya ghie ọli ralo, ọ mhuẹ ekpabọ ali ayẹmhẹ enabi eyi Elaja. Ọ ya mu udu oyi eni e khi ita pfi ni e ke nono ingme oyi imi wẹ. Ẹgbọ eni ẹa kpẹ ẹ suọ esọ na Ẹshinẹgba, ẹẹ suọ esọ na Ẹshinẹgba abi egbegbi ẹgbọ ẹẹ li. Ọ̀ gbo mu ẹgbọ egbe shi ekẹ khẹ Ẹshinẹgba.”
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 IZakaraya ọ rọ mhila ọni agẹni, “Sẹẹ o li ya khuese mhẹ khi igẹsikia u ngme? Irari khi mhẹmhẹ ali ughuẹmhẹ anye she womhẹ.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Ọni agẹni ọọ li, eva oyẹmhẹ khi iGebulẹni. Mhẹmhẹ mhia migha odalo oyi Ẹshinẹgba. Lọli ọ ghie mhẹ mhi ka nu ẹ ngme, mhi gue oni usomhi onete ona yẹ.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Ama ungmenu u kẹ ya melea ramhi ẹghẹghẹ ni oni ungmemhi ona o rọ bhale ya tsẹ, itobọ khi u waa mie emini mhi gueyẹ suọ ni ó bhale ya tsẹ shi ẹghẹghẹ oyọli.
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Ẹghẹghẹ ni a ngme ena, ẹgbọ e kie migha olase khẹ iZakaraya. Abọ e sha wẹ, irari khi ọ she ke tẹsẹ oni elemhi Owa oyi Ẹshinẹgba dọsẹ.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Abi ọ ke rọ lasele ọa ke ngme unu. Eni ẹgbọ e te ododẹ lẹsẹ khi imekẹ ọ mẹ oni elemhi Owa oyi Ẹshinẹgba irari khi obọ ọ ke rọ nu wẹ ngme.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Abi ogbẹlẹ ni iZakaraya ọ rọ ya ga oni ugamhi e rọ gba, ọ je apfẹ.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Ighọ, ughuọli Enizabẹti ọọ mẹ. Ọ la ufui owa iki ishe, ọa ke lasele ni ẹgbọ e mẹ.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Ọni ọkpotso ọọ, “Ẹshinẹgba ọ she riẹlẹ onana na mhẹ. Ọ mhuẹ isomhelemhi na mhẹ, Ọ rue mhẹ omama egbe le ukpẹloe oyi ẹgbọ.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Uki onuzi-esesa o gba ni Enizabẹti ọ te e mẹ, Ẹshinẹgba ọ ghie agẹni ni a lu iGebulẹni bhale ẹoli iNazarẹti ni o la ekẹ iGalili.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Ọni agẹni ọ bhale deba ọmueshi ni ọa lẹsẹ ọmọse ne ni a lu iMeli ni ọmọse ni a lu iJosẹfu ọọ gue. Unuẹkpẹ oyi iDefidi iJosẹfu ọ khi.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ọni agẹni ọ bhale deba iMeli. Ọ tsẹ ọli, ọọ li, “Moo mueshi! Ẹshinẹgba ọ she khivọsẹ nẹ! Ẹshinẹgba ọ nuẹ la!”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Oni otsẹ ona o ri abọ sha iMeli irari khi ọa lẹsẹ emini otsẹ onana o ngme. Egbe ẹa ke sheshe ọli.
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Ama ọni agẹni ọọ li, “Khi ke zẹ ni ulishi o muẹ, irari khi Ẹshinẹgba ọ she mhọli isomhelemhi nẹ.”
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 U ya ke mẹ, u bia ọmọ ọmọse, iJesu wa lu eva oyọli.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Ọgbọ ọniẹmhi ọ ya khi, Omi Ẹshinẹgba nọ Yagha nẹ Nya a ya ke lu ọli. Ẹshinẹgba ọ ya rue ukpẹkhomhi eghiele oyi itali iDefidi na li.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ọ ya mhuẹ omhẹsẹ shi ọmhuẹ-apfẹ oyi iGiekọpu agbọagbọ. Eghiele oyọli ọa ya mhuẹ ukpẹsẹ.
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 IMeli ọ mhila ọni agẹni, ọọ, “Sẹ ingme ni u ngme ena e li bhale ya tsẹ? Irari khi mhi aa lẹsẹ ọmọse ghue.”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Ọni agẹni ọọ li, “Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ ya bhale debẹ, ẹghẹghẹ aghọ ekpabọ eyi Ẹshinẹgba nọ Yagha nẹ Nya e ya tsua rughuẹ, ọmọ ni u ya bia, ọni ọ pfuasẹ Omi Ẹshinẹgba a ya ke lu ọli.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Enizabẹti inyọghuoẹ ni a kpẹ ẹ lu aga, ọ she liẹ mẹ umẹmhi, iki esesa o la memena, abi ọ tseku khia khi ọ she womhẹ eghọ, ọ ya bia ọmọ.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Irari khi aa mẹ emini Ẹshinẹgba ọa dobẹ ẹ riẹlẹ.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 IMeli ọọ li, “Ẹshinẹgba ọ mhuẹ mhẹ. O ka a tsẹ na mhẹ abi u li ngme ọli.” Ighọ ọni agẹni ọ li vu.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ẹghẹghẹ ana iMeli ọ nyanya muno egbe, ọ je ẹoli ni e la epfepfẹ ute ena ekẹ iJudia.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Ọ ramhi apfẹ oyi iZakaraya, ọ tsẹ Enizabẹti.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Abi Enizabẹti ọ rọ suọ otsẹ oyi iMeli, ọmọ ni ọ la li elemhi ọ mu egbe nyenẹ. Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ o bhale deba li.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 Enizabẹti ọ khueghie unu a leghe, ọọ li, “Ọni a khivọsẹ na u khi elemhi ikpotso. Ọni a khivọsẹ na ọmọ ni u ya bia ọ khi.
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Ọghuo mhi khi, ni inyọ Ọnọmhuẹ ọyẹmhẹ ọ kọ ya fẹli?
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Abi mhi rọ lẹsẹ suọ otsẹ oyẹ, ọmọ ni ọ la mhẹ elemhi ọ ri oghẹlẹ mu egbe nyenẹ.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Ikhivọsẹ o khi na ọgbọ ni ọ mie ungmemhi ni Ẹshinẹgba ọ ngme khi ọ ya rọli tsẹ.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 IMeli ọọ,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mhi rọte elemhi ayẹmhẹ oyẹmhẹ
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 Irari khi ọ yele mhẹ
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Ipfuasẹ o khi
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 Ọ mhuẹ isomhelemhi
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 Ọ ri abọ eyọli
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 Ọ ti ighie tiemhile ekẹ,
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 Ọ ri eminete na ẹgbọ ni
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 Ọ she ri ishiobọ ni ọ shi
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 Abi ọ li shi ishobọ
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 IMeli ọ nu Enizabẹti la iki esẹ neni ọ je apfẹ.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Ẹghẹghẹ o ramhi ni Enizabẹti ọ rọ ya bia, ọ ya bia ọmọ ọmọse.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Idogbapfẹ ali ẹgbọ eyọli e suọ abi Ẹshinẹgba ọọ somhi elemhi ọli. E nu ọli ghẹlẹ.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Ogbẹlẹ-elele o ramhi ni a rọ ya shẹlẹ ọni ọmọ a, ee nono ni e lu ọli iZakaraya ni o khi eva oyi ita li.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Inyọli ọọ wẹ, “Iiye! Eva oyọli khi iJọni.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Eni ẹgbọ ẹ ọli, “Ọgbọkhọghuo ọa la unuẹkpẹ oyẹ ni ọ kpẹ le eva onana ghue.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ighọ e ri abọ nu ita ọni ọmọ ngme rọ mhila li abi a ya ke lu ọni ọmọ.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Ọọ wẹ, e rue emini a kẹkẹ emhi ẹ shi ali ugba na luẹ. Ọ kẹkẹ khi, “Eva oyọli khi iJọni.” O ri abọ sha wẹ nya.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Utoghuokpe, unu oyọli o khueghie-a, ọọ ngme, ọọ kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Ulishi oo mu idogbapfẹ eghọ nya. Oni ungmemhi ẹgbọ nya e ke ngme asha kpa ekẹ iJudia.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 O ri abọ sha ọgbọkpa ni ọ suọ oni ungmemhi. Ee mhila, “Ọmọ nabi sẹ ọna ọ ya khi?” Irari khi obọ oyi Ẹshinẹgba o nu ọli la.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile shi iZakaraya ita ọni ọmọ ọ. Ọọ ngme ungmemhi aguele, ọọ liẹ,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Ikuẹghiẹ o khi na
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 Ọ rọte unuẹkpẹ
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 Abi ọ li rọte
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 khi lọli ya tsumhi awa
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Ali khi lọli ya somhelemhi itita awa,
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 ikhi isheli ni ọ romhi
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 khi lọli ya rue awa
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 elemhi ipfuasẹ ali ingeli enete,
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Yẹyẹ omimhẹ,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Ni u rọ gueyẹ ẹgbọ eyọli khi
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 Irari khi Ẹshinẹgba ọyawa
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 Ali ni o rọte idane gẹ
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ighọ ọni ọmọ ọ lii fu, ọ lẹsẹ ingme. Ọ la ifui ọdagbe ifufu ramhi ẹghẹghẹ ni ọ rọ lasele tse abọ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba yẹ ẹgbọ iZirẹni.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.