Lucas 13
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NTLH
1 Ẹghẹghẹ aghọ, ẹgbọ eghuo ni e la aghọ e gueyẹ iJesu abi oghie iPaleti ọ ku ọlia eyi ẹgbọ iGalili eghuo ni ọ gbolo-a ma ọlia eyi elamhakọ ni a rọ luasẹ obo.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 IJesu ọọ wẹ, “Eri a dabi khi olamhẹ eyi eni ẹgbọ iGalili eghọ e dọsẹ olamhẹ eyi ẹgbọ iGalili ni e kpọle, ni o zẹ khi e ghọ na wẹ osue?
2 Então Jesus disse:
3 Iiye! Aa khi ighọ, ini ẹẹ aa li mupfi, ighọ ẹẹ a ya li pfua.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Abi khi eri a dabi khi ẹgbọ ogbalale ni owa atọnga ni o la ekẹ iSiloamu o de mu gbolo-a eghọ, khi olamhẹ eyẹwẹ e khọlọ dọsẹ eyi ẹgbọ ni e kpọle ni e la iJerusalẹmu?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 IIye! Mhi gue ẹ yẹ ẹ khi ini ẹẹ aa li mu pfi, ighọ a li ya pfua.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Aghọ iJesu ọ la zẹ okhẹ irọkhọkhọ oyi ọara ọkhua-eni ni ọa ya mọ. Ọọ wẹ, “Ọmọse ọghuo ọ kọ ọkhua-eni shi ogba upfonu. Ọ je ọ ya bino ini lọli mẹ udumhi ọ pfa, ama ọa mẹ emhikhọghuo ọ.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Ọ gueyẹ ọmọse ni ọ ri ẹloe a khu oni ogba upfonu, ọọ li, ‘Oonokpe-esẹ na ni mhi te ẹ kiasẹ oni ọara ona ini mhi mẹ udumhi ọ, mhia mẹ okhọghuo. Ka khi ọli-a, elọ o zẹ ni o rọ le ekẹ shi afuẹ?’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 “Ọni ọmọse ọ lema ọni ọ mhuẹ oni ogba ipfonu, ọọ li, ‘Ọga kpẹkpẹ zẹ ọli obọ ukpe ona bino ni mhi gua gasẹ udi ọli, ni mhi ku ifatalaza shi ọ bino.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 O kha mọ idumhi ishukpe, o ti, ama ini ọa ke mọ, u khi ọli-a.’ ”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Ẹlẹ iyẹmhẹa, iJesu ọ la owa ugamhi u sẹsẹ ẹgbọ.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Ọkpotso ọghuo ọ la aghọ ni o khia khi o gbe ikpe igbẹlele ni ayẹmhẹ ọkphaghiẹ o te mu ọli gọnọ-a. Eri ọ ke nyẹsẹ, ọa ke dobẹ ẹ vule migha.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Abi iJesu ọ rọ mẹ ọli, ọ lu ọli lasele, ọọ li, “Kpotso, ughuamhi oyẹ o she pfo.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Ọ ri abọ nga ọli egbe, aghọaghọ ọni ọkpotso ọ vule migha, ọ kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Elemhi e bi ọni ọ mhẹsẹ shi oni owa ugamhi khi iJesu ọ ri ọni ọkpotso ze ẹlẹ iyẹmhẹa. Ọni ọmọse ọọ ẹgbọ ni e le gba, “Ogbẹlẹ esesa e la ẹfo uka ni awa rọ ọ gbe ikanya, a ke bhale eni ogbẹlẹ esesa eghọ ni a la ọ rẹ ẹ ke ze, ama a khi ke bhale ẹlẹ iyẹmhẹa.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Ọnọmhuẹ ọ sọ li ọ, ọọ, “Ẹẹ ẹgbọ eri ugamhi ku alo, ọa khi eri a taghiẹ ichi ali ikphẹrẹ eyẹ-a shi ashini a gẹnọ wẹ shi, a rue wẹ je okẹ ya da amẹ ẹlẹ iyẹmhẹa?”
15 Então o Senhor respondeu:
16 Elọ o ke zẹ ni ọkpotso ọna ni ọ li khi omiomi Aburaamu ni ọkphaghiẹ ọ she gẹnọ ikpe igbẹlele, ni aa rọ li ya taghiẹ ọli-a ẹlẹ iyẹmhẹa?
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Abi iJesu ọ rọ ngme ona se, omama o mu ẹgbọ ni e mu okhọli vule shi ọli ọ, ama ikanya ọnyaloa nya ni ọ gbe o ri egbe e mu eni ẹgbọ.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 IJesu ọ mhila wẹ, ọọ, “Sẹ Eghiele oyi Ẹshinẹgba o fẹ li? Elọ mhi fẹ ya ri ọli khọkhọ?
18 Jesus disse:
19 Eri o li abi ukpamhi ọara iMọsitadi ni ọgbọ ọ rue ya kọ ogba. Oo fu, o mele ukpokpomhi ọara ni ipfeli e ku eko shi iguabọ eyọli a.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Ọ gbo rọ mhila wẹ, “Elọ mhi fẹ ya ri Eghiele oyi Ẹshinẹgba khọkhọ?
20 Jesus continuou:
21 Eri o li abi ifuma ni ọkpotso ọ rọ ma italabi ifulawa esẹ wushe ni o fuma shiọ.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Ẹghẹghẹ aghọ, iJesu ọ kiakia ẹoli khi ẹoli, ọ sẹsẹ ẹgbọ abi ọ li je iJerusalẹmu.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Ọgbọ ọghuo ọ mhila li, ọọ, “Ọnọmhuẹ, ikuku ẹgbọ tsẹ Ẹshinẹgba ọ ya mie pfuese?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “A rọshẹka ni a rọte unu-odẹ na pfi lo. Mhi gue a yẹ ẹ khi ebubu ẹgbọ e ya rọshẹka ni wẹwẹ e lo, ama, ẹa ya dobẹ.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Itobọ khi ini ọni ọ mhuẹ owa ọ da vule ya pfi okpẹ odẹ ne, eri a mema migha olase ke kpheli odẹ shi afuẹ, a lema, a liẹ, ‘Ọga kpẹkpẹ khueghie odẹ a na anye.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 “Ẹghẹghẹ aghọ, a ya liẹ, ‘Anye nu ẹ le, anye nu ẹ da, u gbo la ifu apfẹ eyi anye e sẹsẹ.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 “Ama ọ ya gbo liẹ, ‘Mhia lẹsẹ obini a te bhale. Ẹẹ nya a vu mhẹ ana lasele, ẹẹ ẹgbọ ọkhọlọ.’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Aghọ ẹgbọ e la ke viẹ, ẹẹ gbe akọ akọ, ini a mẹ Aburaamu ali Aziki ali iGiekọpu ali emekẹguele obini Eghiele oyi Ẹshinẹgba ama a khu ẹ ya lase.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Ẹghẹghẹ aghọ ẹgbọ e ya rọte obini ovọ o te ẹ ngale ali obini ovọ o te ẹ lo eko, ali ukiẹkiẹ obita ali ukiẹkiẹ ọgobọ ini a sọ alo ghue obini ovọ o te ẹ lo eko bhale, e ya shitọ shi ukue na Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 A bino khi a ya mẹ ẹgbọ eghuo ni e kpẹ kpe ukhokho e ya kpe odalo, ẹgbọ ni e kpẹ kpe odalo e ya ke kpe ukhokho.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Ẹghẹghẹ aghọ ẹgbọ iFarisi eghuo e bhale deba iJesu, ẹ ọli, “Vu ana lasele irari khi oghie Erọdu ọ nono ni lọli gbe-a.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 IJesu ọọ wẹ, “A ka gueyẹ ọni anyakọ ọghọ, ‘Khi mhi ya khu ayẹmhẹ ọkphaghiẹ ẹgbọ egbe lasele ali mhi gbo ri ẹgbọ ya ze amo ali akọ, ama akọpfua mhi ya gbe akanya oyẹmhẹ pfo.’
32 Jesus respondeu:
33 Abibi o riẹ li, mhi mema ya ti okiali ke je odalo, amo ali akọ ali akọpfua, irari khi ọmekẹguele ọkhọghuo ọa khi ọni ọ mẹ asha a ghu shi ẹoli oboese sẹ ni iJerusalẹmu.
33 E Jesus continuou:
34 “Eekhue-oo! IJerusalẹmu, iJerusalẹmu. Ẹẹ ni a gbolo emekẹguele-a, ni a gbolo ẹ tono eni a ghie ghi ẹ echẹ, iti-ingmẹ o ghọle mhẹ ni mhi kono imiẹ kugbe, abi ọkhọkhọ ọ liẹ kono imi ọli shi ifu ipfua, ama ọa ghọle ẹ!
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 A bino khi apfẹ oyẹ ẹ khi ikpukpu igbe e ke khi. Khi ọgbọ ọa ke la ọ, mhi gue a yẹ ẹ khi aa ke ya mẹ mhẹ, sẹ ini oni ẹghẹghẹ o ramhi ni a ke rọ a liẹ, ‘Ẹshinẹgba ọ khi vọsẹ na ọni ọ ri eva oyi Ọnọmhuẹ bhale.’ ”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.