Lucas 10

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ona o dọsẹ se, Ọnọmhuẹ ọ zẹ ẹgbọ egbhuẹsẹ etuogbava, ọ mu wẹ ava-ava, ọ e ralo na luẹ ni e kia je ikpe ni ọọ nono ni lọli kia ramhi.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Ọọ wẹ, “Ikhiẹsẹ oniẹmhi o la ọ, eri-tsẹ eni ẹ khiẹsẹ wẹ ẹa bu. Itobọ ighọ, a sọ lema ita ọni ọ mhuẹ okhiẹsẹ, ni ọ ghie eni ẹ khiẹsẹ bhale ishemhi oyọli.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 A ke lẹ! Eri mhia ghie ẹ abinẹ isumha ne la ifuabọ idumhi.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 A khi tsua ẹkuẹ ukpaghọ wẹ khi akpulu wẹ khi ekuẹ, a khi tsẹ ẹgbọ odẹ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Ini a lo owa okhọghuo, a kpẹ to dẹ liẹ ‘Opfọmhẹ o ka la oni owa ona.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Ini ọgbọ opfọmhẹ ọ la aghọ, opfọmhẹ oyẹ ẹ o deba li, ini aa mẹ, opfọmhẹ oyẹ ẹ o nyenẹ egbe deba ẹ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Apfẹ okhọghuo ni a da lo ne, a la aghọ le, a la aghọ da emiemini e da rọ ya na ẹ. Irari khi o ti ni ọgbakanya ọ mie ifata. A khi ke kia te owa da je owa.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Ini a da lo ẹoli le ni e rọ da mie ẹ ne, a le emini e rọshi ekẹ na ẹ.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 A ri eni ẹẹ ghua ni e la aghọ ze, a gueyẹ wẹ, ‘Eghiele oyi Ẹshinẹgba o she ti mama ẹ.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Ẹoli ni a bhale kpa ni ẹa da mie ẹ, a je ifu apfẹ ya liẹ,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Itutu oyi ekẹ oyẹ ni e la anye awẹ, anye she kpishi wẹ shi ekẹ na ẹ, ni e ya pfi ọtsẹlẹ mu ẹ. Ama ẹẹ ọyẹ ẹ, a lẹsẹ khi Eghiele oyi Ẹshinẹgba o she ti mama ẹ.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Mhi gueyẹ ẹ khi ogbẹlẹ isọ-ẹzọ khi o ya somhi iSodomu egbe dọsẹ oni ẹoli oghọ.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “O ma khọlọ ẹ egbe, ikhi ẹẹ ẹgbọ iKorazi! O ma khọlọ ẹ egbe, ẹẹ ẹgbọ iBẹtisaida! Irari khi ini ikanya ọnyaloa ni a la elemhi ẹ gbe khi a la ekẹ iTai ali iSidọni li gbe wẹ lọ, e kha mu nyenẹ agbọagbọ. E sọ ide eviẹ, e shitọ ukhomhi emuẹ.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Eri-tsẹ khi Ẹshinẹgba ọ ya mhuẹ isomhelemhi na ẹgbọ iTirẹ ali ẹgbọ iSodomu dọsẹ ẹ ogbẹlẹ iguẹzọ.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Ẹẹ ẹgbọ iKapanọmu, eri a dabi khi a ya ti ẹ nga idane? Iiye! Eri a ya ti ẹ tiemhi ilimhi iriẹriẹ.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 “Ọọ wẹ, ọni ọ da ri esọ shi ẹ ọ ne, mhẹmhẹ ọ ri esọ shi ọ. Ọni ọ da kie ẹ, mhẹmhẹ o kie. Ọni ọ da kie mhẹ ne, ọni ọ ghie mhẹ ọ kie.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ighọ eni ẹgbọ egbhuẹsẹ etuogbava eghọ e ri oghẹlẹ jele. Ẹẹ ọli, “Ọnọmhuẹ, eri egbegbi iyẹmhẹ ọkphaghiẹ e ri irari eva oyẹ nyẹsẹ ukhomhi na anye.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 IJesu ọọ wẹ, “Mhi mẹ khi ọkphaghiẹ ọ rọte idane de pfile abi erali akphala.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 A ghe khẹ! Mhi she ri afu na ẹ, ni a rọ lighi enyẹ ali ikpi dọsẹ, ali ni a gbo mu itoto ali ekpabọ alo ebili nyaa ọ le. Emhikhọghuo ẹa ya li ẹ.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 A khi ghẹlẹ khi ọkphaghiẹ ọ ri irari eva oyẹmhẹ nyẹsẹ ukhomhi na ẹ, ama a ke ghẹlẹ khi a kẹkẹ eva oyẹ ẹ shi iloghie.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ẹghẹghẹ aghọ, oghẹlẹ o te elemhi Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ vọ iJesu egbe, ọọ li, “Mhi tsẹ uwegbe, Ita ni ọ mhuẹ ekẹ ali ukhuli. Irari khi u she ri emhi ena sheli ẹgbọ ni e fia alo-a ali eni e mema wẹna ebe. Ama u rẹwẹ khasẹ ikuku eniyẹ. Ighọ lọ Ita, irari khi abi o li ghọle ẹ shi ghọ.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Itamhẹ ọ she ri emhikpa shi mhẹ obọ. Aa mẹ ọgbọ ni ọ lẹsẹ ọni ọmọ ọ khi, sẹ ni Ita. Aa mẹ ọgbọ ni ọ lẹsẹ ọni Ita ọ khi, sẹ ni ọmọ. Eni e ghọle ọni ọmọ ọ ri Ita a khasẹ.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ighọ ọ nyenẹ alo ghue eniyẹ odukhokho eyọli, ọ bẹna nu wẹ ngme, ọọ wẹ, “Ikhivọsẹ o khi na ikpalo ni e mẹ emini ẹẹ a mẹ.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Mhi gueyẹ ẹ khi emekẹguele ali ighie ebubu e nono ni wẹwẹ e mẹ emini ẹẹ a mẹ ali ni e suọ emini a suọ ena, ama ẹa dobẹ.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ighọ ọsẹsẹ Ishi eyi iMosisi ọghuo ọ vule ya mu iJesu fẹ bino. Ọ mhila li, “Elọ mhi fẹ ya li ni mhi rọ ya mhuẹ agbọ na agbọagbọ?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 IJesu ọ li, “Elọ a kẹkẹ shi ebe Ishi eyi iMosisi? Sẹ u liẹ zẹ emini a kẹkẹ shi ọ?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Ọ iJesu, “Rọte ekelemhi udu oyẹ nya ali ayẹmhẹ oyẹ nya ali ekpabọ eyẹ nya ali isamhi eyẹ nya nono ingme oyi Ẹshinẹgba. U gbo nono ingme oyi ọnuzava ọyi ẹ abi u nono ingme egbe ẹ.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 IJesu ọọ li, “U ga guẹ gbaghiẹ-a. Lina ke ngeli khi u ya mhuẹ agbọ ona agbọagbọ.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Eri ọni ọsẹsẹ Ishi eyi iMosisi ọna ọ nono ni lọli rọkhasẹ khi lọli lẹsẹ enana nya. Ọ mhila iJesu, “Ọghuo ọ fẹ khi ọnuzava ọyẹmhẹ?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 IJesu ọ lina sọ ọli ọ, “Ọmọse ọghuo ọ ke rọte ẹoli iJerusalẹmu tiemhi ẹoli iJẹriko. Ighọ ọ de ya pfilo ighiatọ abọ. E gbe ọli banọ-a, e kẹsẹ ukuku ayẹmhẹ shi ọli ọ, e mie ọli emini ọ mhuẹ nya.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 A bhale ya ẹ khi ọkpodalo-ugamhi ọyi Ẹshinẹgba ọ rọte oni odẹ ẹ dọsẹ. Abi ọ rọ mẹ ọni ọmọse ni ighiatọ e gbe eghọ, ọ da je ukiẹkiẹ odẹ ni o kpọle ya dọsẹ vu.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Ighọ ọni ọ la Owa oyi Ẹshinẹgba gbe akanya ọghuo, eni a lu iLivaiti, ọ ramhi aghọ, ọ mẹ ọli, ọ li rọte ukiẹkiẹ odẹ ni ọ kpọle ya dọsẹ.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ọmọse ọngi iSameria ọghuo ni ọ lẹ asha, ọ ramhi ashini ọni ọmọse ọ la. Ọ mẹ ọli, elemhi ọli e lala li.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ọ lẹ deba li, ọ ku oili ali onyọ shi ọli ikpe ni ọ kuali utse. Ọ ri ide gẹnọ li ẹwẹ. Ọ tsua li nga akphẹrẹ ọyọli, ọ tsua li bhale owa ni a ku ẹ shi, ọọ gueyẹ wẹ e ri ẹloe khu ọli.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Ogbeakọlọ ọ ri ifata ogbẹlẹ eva na ọni ọ mhuẹ oni ashini a ku ẹ shi. Ọ ọli, ‘Kpẹkpẹ ri ẹloe khu ọmọse ọna. Ingmẹ ni o ke ya gbe nya, ini mhia jele mhi ya fali ẹ wẹ.’
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 “Ọghuo ọ elemhi ẹgbọ aasẹ ena u sa khi ọ khi ọnuzava ọyi ọni ọmọse ọna ni ighiatọ e gbe?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ọni ọsẹsẹ ushi ọọ li, “Ọni ọ mhuẹ ilẹlemhi na li.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Abi iJesu ali eniyẹ odukhokho eyọli e li lẹ, e bhale ẹoli oyi ọkpotso ni a lu iMata. Ọni iMata ọ mie ọli shi owa.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ọni iMata ọ mhuẹ inyọghuo ọkpotso ni a lu iMeli ni ọ shitọ kpẹsẹ iJesu ri esọ shi emini ọ sẹsẹ.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Abi a li ya mu iJesu epfẹse, o zu iMata alo, ọa mẹ asha ri esọ shi emini iJesu ọ sẹsẹ. Ighọ ọ bhale deba iJesu, ọọ li, “Wa mẹ khi inyọghuo-mhẹ ọ zobẹ ikanya nya na mhẹmhẹ-ghuo a gbe? Wẹ ọ bhale ya kpaghiẹ mhẹ obọ.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Ọnọmhuẹ ọọ li, “IMata, iMata, u ma kphakpha egbe ke nasẹ egbe ẹ shi itobọ emhi ebubu.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Ama emhi oghuo o mema mu egbe. IMeli ọ she zẹ oni o tinẹ ni o laọ, ọgbọ ọa ya mie ọli luẹ.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.