Romanos 4
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs VC
1 Welu feymew, ¿chem dungu wewi Abraam piaiñ kay, taiñ kuyfi laku em?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Rüf dungu mew Abraam ta llowngefule kiñe nor mongen wentru reke kisu tañi femkeel mew, felefuy tañi mallmawael, welu Ngünechen mew pepi femlayafuy.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tati Wirin Chillka feypiley: “Abraam feyentuy ta Ngünechen mew, feymew ta Ngünechen lloweyew kiñe nor mongen wentru reke.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Fey fewla, kiñe che küdawle, tañi kullitu ta re elungekelay, welu may kullingekey tañi küdawün mew.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ngünechen nor mongen elutukefi tati pu yafkafe feyentulu kisu mew. Feymew kiñe che feyentule Ngünechen mew, llowaeyew ta kiñe nor mongenngelu reke tañi mupiltun ñi duam, tunte chem küme dungu rume femlayafuy tañi fürenengeael.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 David ka femngechi feypi ñi sakinngen tüfeychi che ta Ngünechen ñi llowel nor mongen che reke, fey femkellenofule rume kümeke dungu tañi fürenengeafel.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 David ta feypi:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 ¡Ayüwün niey ta tüfeychi che ta Ñidol Ngünechen
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Fey tüfachi ayüwün koneltuley tati pu judiu müten pemay, kam ka femngechi koneltuley tati pu judiu tuwünngenolu? Feypikeiñ Ngünechen tañi llowfiel ta Abraam kiñe nor mongen wentru reke ñi nien mew ta mupiltun.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Welu ¿chumül am lloweyew ta Ngünechen lif mongen wentru reke? ¿Rupan sirkunsidangelu wüla ta Abraam, kam petu sirkunsidangenolu rume? Femlay tatey, petu ñi sirkunsidangenon rume mayfe.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Fey wüla Abraam ta sirkunsidangey, kiñe marka reke ka kiñe sellu reke Ngünechen tañi dew llowetew kiñe nor mongen wentrungelu reke, fey tañi mupiltun ñi duam. Fey tüfa famngechi, ta Abraam chaw reke nietueyew kom tati nielu ta mupiltun, tunte sirkunsidalelayafuy rume engün. Ngünechen ta ka femngechi llowaeyew ta kisu engün nor mongen chengelu reke.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abraam ta ka femngechi chaw reke nieeyew ta tüfey engün tati pu judiu ka tati pu inayentulelu ñi mupiltuael Abraam reke, kisu am mupiltulu petu ñi sirkunsidalenon rume.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ngünechen elelfi ti eldungu ta Abraamngealu ka tañi pu yomelchengealu ñi llowael engün ta tüfachi mapu kiñe erensia reke. Welu fey tüfachi eldungu elelngey ta Abraam tañi müngeltufiel mew no tati ley dungu, tañi mupiltun mew may ta Ngünechen mew. Ka feymew ta Ngünechen lloweyew ta kiñe nor mongen wentrungelu reke.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Fey tati müngeltukefilu tati ley dungu llowale ti erensia, feymew may tati mupiltun falinochi dungu reke feletuafuy ka femngechi Ngünechen tañi eldungu faliwetulayafuy.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Tati ley dungu küpalkey ta kutrankachen, welu chew ngelay tati ley dungu, ka ngelay ta chem yafkan dungu no rume.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Feymew, tüfachi eldungu kom mupituy Abraam mew tañi nien mew ta mupiltun müten, ka femngechi ñi feyngeael tüfachi eldungu kisu kom ñi pu yomelche mew ka itrokom feyentulelu Abraam reke. Fey ta famngechi, iñchiñ taiñ chaw reke niefiyiñ ta Abraam,
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 chumngechi feypiley tati Wirin Chillka: “Iñche ta chaw reke femkünuaeyu ta fentren pu trokiñche mew mülelu kom mapu.” Fey tüfachi Ngünechen lle Abraam tañi feyentuel, fey tachi Ngünechen wiñomongeltukefilu tati pu la, ka tati dewmakelu tati petu ngenolu dew mülewiyelu reke.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Feychi niewenolu chem maneluwün no rume tañi nieafel fotüm, Abraam feyentuy ti eldungu ñi feypietew ta Ngünechen. Fey ta famngechi “chaw reke nietueyew fentren trokiñche” mülelu ta mapu mew, Ngünechen tañi feypikünuetew kom femngechi felerpuy. Feyta famngechi feypingey “rume fentren chengeay tami pu yomelche.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraam tañi mupiltun mew yafüluwküley müten, dewma epe pataka tripantu niefuy rume ka ngüneduamuwi ta kisu ka Sara ñi tuntelewenon ñi mongelerpuael engu. Ka rume putremlu engu am ñi nieael ta püñeñ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Epu duamkülelay, welu maneluwküley müten Ngünechen tañi mupiael ñi feypikünuelchi dungu, doy küme mupiltuy ka rüf mew maneluwi, ka püramyefi ta Ngünechen,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 fente küme piwkentukuniey Ngünechen tañi nien pepiluwün tañi mupituael ñi feypikünukeelchi dungu.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Feymew Ngünechen lloweyew kiñe nor mongen wentru reke.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 tati wültukungelu ñi layael iñchiñ taiñ yafkan mew ka tati wiñomongetulu yafkafe reke taiñ felewetunoael.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.