Hebreus 11

Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tati nielu ta mupiltun fey ta rüf dungu mew feyentulelu ñi llowael tüfey tañi üngümnieel, tati rüf mew feyentulelu ñi feyngen tañi mülen ti pekenoelchi dungu.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Iñchiñ taiñ kuyfike tuwün em küme trokitun mew llowngey nielu engün am ta mupiltun.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Mupiltun mew kimnieiñ ta Ngünechen ñi dewmafiel ta itrokom müleyelu kisu ñi dungun mew. Femngechi itrokom taiñ pekeel dewmangey tati ngekenofelchi chemkün mew.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Mupiltun mew Abel chalintukulelfi ta Ngünechen doy küme mañumtun tüfey tañi chalintukuel mew ta Kain, feymew Ngünechen feypi ñi lif mongenngen ta Abel, fey ka llowmafi kisu ñi mañumtun. Femngechi llemay, tunte dew lafuy rume ta Abel, petu nütramyeniengey kisu ñi mupiltun mew.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Ñi mupiltun mew ta Enok yengetuy petu ñi mongelen femngechi tañi lanoael. “Fey doy pengewetulay, Ngünechen am yetuetew.” Fey Wirin Chillka ta feypiley: “petu ñi yengetunon Enok tuterkefi ta Ngünechen”,
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 welu turpu ngelay ñi tutengeael ta Ngünechen ngenole maneluwün ta kisu mew. Femngechi kiñe che ayüle ñi fülpuael ta Ngünechen mew, rüf mew feley ñi mupiltuael Ngünechen ñi mülen ka ñi fürenekefiel tüfey tañi manelkeetew.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Mupiltun mew ta Noe, feychi kimeletew ta Ngünechen ñi rupayael tati dungu petu ñi pengenon rume, fey kisu müngeltuy ka dewmay kiñe wampo ruka femngechi tañi montulael kisu ñi reñmache. Ka feychi mupiltun mew, Noe feypifi ti pu che mapu mew mülelu ñi apümkangeael engün. Fey ñi mupiltun mew, lif mongen wentru pingey ta Noe.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Mupiltun mew ta Abraam, feychi mütrümetew ta Ngünechen, müngeltufi, feymew elkünuy ñi mapu ñi amuael kangelu mapu mew tañi elungeael tañi koneltuleael reke. Femngechi femi fey ñi kimnon rume chew püle ñi amuael.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Fey ñi mupiltun mew Abraam mülepuy kiñe ka tripanche reke ti mapu mew Ngünechen tañi tukulpakünuletew. Re trülke kulliñ ruka mew mülepuy. Ka femngechi femi Isaak ka Jakob, ka femngechi koneltulelu engu am ta tüyechi tukulpakünuelchi dungu mew,
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraam maneluwkülelu am tati doy küme dewmaelchi waria mew, tüfey ta Ngünechen ñi adkünuel ka ñi dewmael.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Mupiltun mew kafey, Abraam rume putremfuy fey Sara rume kusefuy ka püñeñkelafuy rume, Abraam mupiltulu am ta Ngünechen ñi mupiael rüf dungu mew ñi tukulpakünuelchi dungu, Ngünechen elueyew ñi nieael kiñe fotüm.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Feymew ta Abraam, epe puwkülefuy dewma ñi layael, kisu ñi fotüm mew nierputuy rume fentren yomel pu che, pepi rakifalnolu tati kallfü wenu mülechi wangülen reke ka inafül lafken mülechi kuyüm reke.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Itrokom tüfachi pu che layey engün fey ñi llownon rume Ngünechen tañi tukulpakünuletewchi dungu, welu ñi mupiltun mew, alü kamapu leliwülkünufi reke engün ka llowfi engün reke. Ka kisutu ngüneduami engün ñi felen ka tripanche reke tañi miyawael tüfachi mapu mew.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Fey tati femngechi femkelu fente küme kimfali ñi petu miyawün ñi kintuafiel chew ñi rumel müleael.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Fey rakiduamkülefule engün ñi wiñotuael tati mapu mew chew ñi tuwmum engün, rüf mew felefuy ñi wiñotuael engün ta tüyechi mapu mew,
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 welu kisu engün ayünierkey kiñe doy küme mapu, feypin ürke: tati mülelu wenu mapu. Feymew Ngünechen yewentukukelay ñi feypiael “iñche ta eymün tamün Ngünechen”, Ngünechen am nielu kiñe dewkülechi waria.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Mupiltun mew ta Abraam, feychi ayülelu Ngünechen ñi kimael Abraam ñi rüf müngeltunieetew, eluwi ñi chalintukuafiel ta Isaak tañi langümafiel tunte kisu ñi kiñen fotümngefuy rume Ngünechen tañi tukulpakünuletew, feychi feypilu:
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 “Isaak mew nieaymi ta yomel pu che.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Fey Abraam mupiltulu am ta Ngünechen ñi nien ta pepiluwün tañi wiñomongeltuafiel tati dew lalu kütu, Abraam ñi fotüm wiñomongetuy reke feychi lelen mew müten, feymew tüfachi dungu kiñe adentun dungu reke feley.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Mupiltun mew ta Isaak ngillatuñmafi ta Jakob engu Esaw fey ñi nierpuael engu ti küme felen.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Mupiltun mew ta Jakob dew puwlu ñi layael, tukulpalelfi ñi küme feleael kake kiñeke Jose ñi pu fotüm ka “püramyefi ta Ngünechen ngillatun mew, reküluwkülen kisu ñi retrü mew.”
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Mupiltun mew ta Jose, layalu, feypikünufi tati pu israelche ñi tripatuael engün ta Egipto mapu mew rupalechi tripantu mew. Ka elkünuy kiñe yefaldungun ñi chumngechi femael engün kisu ñi alwe foro mew.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Mupiltun mew, feychi choyüngelu ta Moyse, kisu ñi chaw ka ñi ñuke ellkaeyew küla küyen, pefilu engu am ñi rume küme adngen ti pichiche. Ka llükalafi engu ti longko ülmen ñi werküelchi dungu fey ñi langümngeael ti pichikeche.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Fey mupiltun mew ta Moyse, feychi dew fütra wentrulu, pilay ta Faraon ñi ñawe ñi püñeñ pingeael.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Doyümi ñi kiñentrür kutrankawael Ngünechen ñi trokiñche engün femngechi tañi allmalltunoafiel ti pichin tripantu mew ñi ayüwünngechi rupayael tati yafkafe mongen mew.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Ngüneduamfi ñi doy falin ñi kutrankawael tukulpakünuelchi Cristo ñi duam ñi illamtungeael, tañi doyümafel ñi küme rupayael Egipto ñi fentren kümeke felen mew, fey puwkintuniefulu am ta Ngünechen ñi eluaetewchi küme fürenechen.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Mupiltun mew, Moyse tripay ta Egipto mapu mew, fey llükalafi tati longko ülmen ñi lladküael. Ka newentun mew yafüluwi ñi femael ñi ayünieelchi dungu peniefilu reke ti pekenoelchi Ngünechen.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Mupiltun mew, Moyse langümfi ti korderu Paskua mew ka werküy ñi wallo pachügtungeael mollfüñ mew ti puerta, femngechi tati langümchekechi werken püllü ñi langümnoafiel tati pu israelche ñi kiñe wünen fotüm no rume.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Mupiltun mew ti pu israelche rumey engün ti Kelü Lafken mew angken mapu mew, welu tati pu egiptoche ayülu ñi ka famngechi rumeael, ürfi engün.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Mupiltun mew Jeriko waria ñi fütra malal teyfükawi, wallo rupayawlu ti pu israelche ta regle antü mew.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ka mupiltun mew, Raab ti küri domo langümngelay kiñentrür tati müngeltunolu engün, fey kisu am küme llowfilu ka montulfilu tati ellka miyawchi pu israelche.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ka pütrülefuy tañi feypiael, welu tüfa re pichike feypian müten. Fente trapümlayafun tañi dunguael ta Gedeon mew, Barak mew, Sanson mew, Jefte mew, David mew, Samuel mew, ka ti pu pelon wentru mew.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Mupiltun mew müntuy engün kake trokiñke mapu, küme nor dungu femyey engün, llowfi engün Ngünechen tañi tukulpakünuelchi dungu. Üpümüñmafi ñi wün tati pu trapial,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 chongümfi engün ti fütra üykülechi kütral, montuy ñi langümkangeael engün ta wayki mew, newenngenolu engün, yafüluwi engün, fey rume pepiluwi engün ta weychan mew, wewtukuniefi ti pu kayñe ñi trokiñ weychafe.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Ka müleyey ti pu domo dew lalu ñi pu reñma, ka wiñome mongelngetuy tati dew lafulu. Fey kakelu pu che tañi mupiltun mew doy kutrankawi engün, pilay ñi llowael engün tañi montulngeael, femngechi tañi wiñomongetuael engün kiñe doy küme mongen ñi nietuael.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Kakelu ayetukangey ka wimakangey engün, ka traringey kadena mew kütu ka tukungey karsel mew.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Fey kakelu layey engün ütrüftukangelu kura mew, pürofangey, katrükañmangey ñi kuerpu ka langümngey ti yungelechi wayki mew, miyawentuy engün fill püle tukutuwkülen re trülke ufisa mew müten ka ti kapüra trülke mew. Pofrengey engün ka kutrankawi engün ka allfülkangey engün.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Tüfachi mapu koneltulelafuy ñi nieael tüfa famngechi pu che. Miyawentuy engün tati uwe mapu püle, ka ti pu wingkul mew, tati lolo mew ka ti wengalechi kurantu mapu mew fey ñi kimnon rume chew ñi puwael.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Welu femfuyngün rume, fey kiñe no rume ta kisu engün llowlay tüfey tañi tukulpakünuel ta Ngünechen, welu küme duamtungey engün tati mupiltun ñi niefel mew.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Fey Ngünechen küme adkünuy kiñe doy küme dungu iñchiñngealu, femngechi ta kisu engün kiñewkülele ta iñchiñ engün taiñ elungeael tati lif küme mongen.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.