Gálatas 2
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs NVT
1 Fey rupalu mari meli tripantu wüla, ka amun ta Jerusalen Bernabe iñchiw. Ka yefiñ ta Tito.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Fey amun Ngünechen am werküetew ñi amuael ta iñche. Fey dew mülepulu iñche ta Jerusalen mew taiñ nieael kiñe trawün tati pu kimniengelu ñi longkolen ta Ngünechen ñi trokiñche mew, küme entudungulelfiñ tati werken montuluwün dungu iñche tañi wewpitukeel tati pu judiu tuwünngenolu mew. Fey tüfa famngechi femün ayünolu am iñche tañi dew kimeltukeelchi dungu tañi kümelay tañi pingenoael, fey kom dungu mew trüruwiyiñ.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Tito, tati griegu tuwünngelu, miyawiyu ta kisu iñchiw, welu aporiangelay tañi sirkunsidangeael chumngechi ñi feypilen tati pu judiu ñi wimtun dungu.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ellka miyawkefuy kiñeke koyla ngünen pu che iñchiñ taiñ rangiñ mew ayülelu taiñ re inaduamaetew tati lifrengechi mongen taiñ nieel ta Cristo Jesus mew ka ayülu taiñ feypiafiel taiñ müngeltutuafiel Moyse tañi ley dungu.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Welu ta kiñe pichin no rume eluwlaiñ taiñ müngeltuafiel ta kisu engün, ayünielu am ta iñchiñ eymün tamün kimael tati werken montuluwün dungu ñi rüf dungungen.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Welu tati pu longkolelu feyentulechi trokiñche mew nütramel-laenew engün chem kangelu werken dungu no rume. (Iñche am ayünolu ñi kimael ñi chumngechi chengen ta kisu engün, Ngünechen may ramtukadungukefi ta che tañi chumngechi chengen.)
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Ngelay tañi eluaetew engün ti we kimeltun dungu, ngüneduamlu engün am Ngünechen tañi yefaletew iñche tañi wewpituafiel tati werken montuluwün dungu tati pu judiu tuwünngenolu mew, chumngechi yefaldungungey ta Pedro ñi wewpilelafiel tati pu judiu.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Feychi Ngünechen müten tati werküfilu ta Pedro ñi apostolngeael tati pu judiu mew, ka femngechi werküenew ta iñche ñi apostolngeael tati pu judiu tuwünngenolu mew.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Feymew, ta Santiaw, Pedro ka Juan, kisu engün ta wünen longkolelu trokiniengey ta trokiñ feyentulechi pu che mew, fey küme ngüneduamenew engün Ngünechen tañi rüf mew füreneetew. Fey lloweyumew tayu küme duamtuetew engün ta kiñe küme weni reke, chalingeyu ta man kuwü mew Bernabe iñchiw, ka küme nor duamkechi eluwi engün iñchiw tayu küdawael tati pu judiu tuwünngenolu mew, fey kisu engün kay tañi küdawael tati pu judiu mew.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Fey tüfachi dungu ka femngechi ta feypieyumew engün, tayu ngoymanoafiel tati pu pofre, feychi dungu iñche ta rumel femken küme kuñiwtun mew.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Welu Pedro küpalu ta Antiokia waria mew, katrütudungufiñ, kisu tañi femkeelchi dungu am kümenolu.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Wünelu mew kiñentrür ikefuy tati pu judiu tuwünngenolu engün, fey akuyelu wüla ta kiñeke che judiu tuwünngelu Santiaw tañi werküel, feymew eluwi tañi püntütripayael ta tüfachi pu judiu tuwünngenolu mew, ka fentekünuy ñi kiñentrür iyael tati pu judiu tuwünngenolu engün, llükaniefilu am tati pu che diñmatunielu feyti wimtun sirkunsidangen.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Fey tati kakelu feyentulechi pu judiu ka femngechi kiñewi ta Pedro engün ñi femael koyla ngünen dungu, Bernabe kütu ka keyükoni ta kisu engün mew.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Feymew, iñche pefilu am nor piwke mew ñi miyawnon engün tati werkün montuluwün dungu tañi kimeltunieel, feypifiñ ta Pedro rangi tati trawülechi pu che mew: “Eymi, tami judiungen, judiu tuwünngenolu reke ta femfaluwkeymi trawüyüm tati pu judiu tuwünngenolu engün, fey fewla akulu kiñeke judiu, ¿chem mew anta feypimi tati pu judiu tuwünngenolu ñi müngeltuafiel tati pu judiu ñi wimtun dungu?”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Iñchiñ ta judiungeiñ taiñ judiu tuwünngen mew, tati pu judiu tuwünngenochi pu che reke yafkafe tuwünngelaiñ.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Welu küme kimnieiñ ta iney no rume tañi wiñoduamangetukenon ta yafkan mew tañi femkeel mew ñi chem pilen tati pu judiu tañi wimtun dungu, welu may tañi feyentun mew ta Cristo Jesus mew. Fey iñchiñ ka feyentuiñ ta Jesucristo mew, femngechi taiñ montulngetuam ta yafkan mew, fey taiñ nieelchi mupiltun ta Cristo mew. Montulngetulaiñ taiñ femken mew chumngechi ñi feypilen tati pu judiu ñi wimtun dungu, iney rume am ta lifrelekenolu ta yafkan mew tañi femkeel mew chumngechi ñi feypilen tati ley dungu.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Iñchiñ maneluwküleiñ Cristo mew taiñ wiñoduamaletun ta yafkan mew. Fey feypingeliyiñ taiñ yafkafengen taiñ müngeltunofiel mew tati pu judiu ñi wimtun dungu, fey ¿tüfa feypiley taiñ yafkafengen Cristo ñi duam pemay? ¡Welu felelay tati!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Fey iñche katrütudungukefiñ kom engün tati kimeltukelu ta che ñi montulngen ñi müngeltufiel mew tati ley dungu, fey wiñome kimeltufili iñche ñi müngeltutuafiel feychi dungu, fente küme kimfali iñche tañi yafkafengen.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Iñche am tati ley dungu ñi duam la reke felelu tati ley dungu ñi femetew mew, fey ñi mongeletuael ta Ngünechen mew.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Kürus mew langümngen reke Cristo iñchiw, fey iñche kisutu mongelewelan, welu may Cristo mongeley ta iñche mew. Fey tüfachi mongen tañi nieel ta iñche, mongeletun tañi nieelchi mupiltun mew Ngünechen tañi Fotüm mew tañi piwkeyeetew, ka chalintukuwlu ñi langümngeael iñche ñi duam.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ayülan tañi wiñoentuafiel Ngünechen tañi kutranpiwkeyechen, fey kiñe che pepi lifrelewetufule yafkan mew ñi müngeltukefiel mew tati ley dungu, Cristo ta ngünam lapüday.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.