Atos 17
Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs ARA
1 Amulelu, Pablo ka Silas rumerpuy ta Anfipolis ka Apolonia. Feymew ka puwi engu ta Tesalonika, chew ñi niemum kiñe sinagoga tati pu judiu.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pablo am wimtulelu, amuy tati sinagoga mew, fill ürkütun antü küla semana notukadunguniewi tati pu judiu engün. Nütramkaley tati Wirin Chillka dungu mew.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 Kimelelfi ti pu che tati Cristo felerkefuy ñi layael, fey ka rupan lale, felerkefuy tañi wiñomongetuael. Famngechi feypifi: “Fey iñche tamün nütrameluwpefielchi Jesus, fey tati Cristo lle.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Kiñeke ti pu judiu feyentuy, fey kiñewi ta Pablo Silas engün. Ka feyentuy fentren pu griegu judiu feyentun niefulu Ngünechen mew ka pütrün domo küme felen nielu.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Welu fey tüfachi dungu mew tati feyentunochi pu judiu rume wesa lladküy engün ka trawülfi engün tati wesake piwke wentru küdawkenolu, re miyawentulu kalle mew ñi wesa duamelkayafiel ka ñi wesa femael ti trokiñche. Malokontufi engün Jason tañi ruka, kintuyawülfi engün ta Pablo tañi nentuafiel ka ñi wültukuafiel ti pu che mew,
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 welu penofilu engün am, wingüd küpalfi engün ta Jason ka kiñeke peñi yefi engün tati waria che tañi awtoridad mew, wirarküley engün:
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Jason ta llowfi tüfachi pu wentru kisu ñi ruka mew! ¡Kom kisu engün yamüñmalafi tañi ley dungu tati Roma tuwchi emperador! ¡Feypikey engün ñi mülen ta kangelu longko ülmen, Jesus pingelu!
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 Allkülu engün tüfachi dungu, tati pu che ka tati pu awtoridad kümelewelay engün.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 Welu Jason ka tati kakelu pu che kofrangey engün pülata, femngechi kulliñmawi ñi neykümngetuael engün.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Dewma punlu, tati pu feyentulelu feypifi engün Pablo engu Silas pürümkachi tañi amuael ta Berea. Puwlu müten engu, pürümkachi amuyngu tati pu judiu tañi sinagoga mew.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Fey tüfachi pu judiu doy küme rakiduam niey tati pu tesalonikache mew, fey ayüwünngechi llowfi engün ti küme dungu. Fill antü chillkatukefuyngün ti wirin dungu femngechi tañi kimael ñi rüfngen tañi femngechi feypiken ta Pablo.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Feymew tati pu judiu fentrenngey tañi feyentun, ka femngechi fentren pu grieguche feyentuy ka küme felen niechi pu domo ka ti pu wentru.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Welu tati pu judiu mülelu ta Tesalonika, kimlu engün Pablo tañi kimelkiyawülün Ngünechen tañi dungu ta Berea mew, ka amuy engün ta üyew ka wesa lladkülkapufi ti pu che.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Welu tati pu feyentulechi che pürümkachi elufingün tañi tripayael ta Pablo fey ñi amuael ina lafken, fey Silas engu Timotew mülewey ta Berea.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Pablo ka tañi kompañkiyawületew, kiñentrür amuy engün ta Atena waria mew. Feymew Pablo tañi kompañyeetew wiñotuy engün tañi kimelelpatuafiel ta Silas ka Timotew ñi trawüael pürümkachi ta Pablo engün.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Feymew Pablo üngümniefi Silas engu Timotew Atena waria mew, fey rume wesa duameleyew ñi pefiel mew tati trokiñche rumeñma ñi püramyeniefiel engün tati pu dewman pichike ngünechen.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Feychi dungu mew notukadunguniewi sinagoga mew tati pu judiu engün, ka ti kakelu che engün ngillatukelu Ngünechen mew, fey fill antü ka femngechi notukadunguwi ta pülasa mew tati trawüluwkechi pu che engün.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Ka femngechi kiñeke fütrake kim wentru Epikurew ka ti pu Estoyko pingelu eluwi engün tañi notukadunguafiel ta Pablo, fey kiñekentu feypi engün:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Feymew yengey tati Areopago mew tañi wimtun trawüluwpemum engün tañi nütramkawam, fey ramtungey:
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 Fütra kalechi dungu ta feypimukeiñ ta eymi, fey ayüleiñ taiñ kimael ñi chem dungungen.
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 (Kom tati pu che Atena tuwlu, ka femngechi kom tati kake tripanche mülelu tüye mew tüfeychi dungu müten küpa allkütunietufi ka nütramyenietufi engün ti we rupayechi dungu.)
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Feymew Pablo witrapüray kisu engün ñi rangiñ mew ti Areopago mew, fey feypi: “Pu che Atena tuwlu, kom tañi peel mew, ngüneduamün eymün tamün rume küme inanien tamün wimtun dungu.
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 Fey adkintufilu ta iñche tati ngillatuwe lelfün chew eymün tamün ngillatukemum, pefiñ kiñe ngillatuwe mew fey tüfachi wirin dungu: ‘Tati kimnoelchi Ngünechenngealu.’ Fey tüfa llemay, feychi Ngünechen eymün tamün ngillatukeel tamün kimnofiel rume, feychi Ngünechen ta nütrameluwkeyiñ ta iñche.
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 “Feychi Ngünechen ta dewmafilu ta kom mapu ka kom chemkün mülelu ta tüfa mew, kisu ta Ñidolküley ta wenu mapu ka tüfachi mapu mew. Kisu ta mülekelay che ñi dewmaelchi ngillatuwe ruka mew.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Kisu ta duamlay iney rume tañi kelluaetew chem mew no rume, kisu am elunieetew ta mongen ta itrokom iñchiñ fey ti kürüf ka kom ti kakelu chemkün.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 “Kiñe wentru mew müten ta elkünuy kom che mapu mew, tañi müleael kom mapu mew. Kisu ta adkünufi ñi chumlerpuael ta tripantu ka chuchi lelfün mew tañi müleael engün.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Fey ka femngechi ñi kintuafiel engün ta Ngünechen, tunte pengekellenofule rume, welu tañi kimafiel engün ta kisu, tunte feyngefuy rume ta Ngünechen ñi alü kamapulenon kake kiñeke iñchiñ mew.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Ngünechen mew ta mongeleiñ, ka nengümküleiñ ka müleiñ. Ka femngechi kiñeke eymün tamün poeta feypi: ‘Iñchiñ ta Ngünechen ñi tuwünchengeiñ.’
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 “Fey Ngünechen ñi tuwünche ta iñchiñ, ngelay taiñ rakiduamael Ngünechen tañi oro widünngen ka pülata no rume ka kura no rume tati pu che tañi dewmakeel ka tañi adentukünuel engün.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Kuyfi mew ta Ngünechen ngüyünentuñmafi ñi welulkalekefel ñi rakiduam tati pu che, welu tüfa werküniefi kom che, itrokom püle mülelu tañi wiñorakiduamtuael ta kisu mew.
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 Ngünechen am elkünulu kiñe medin antü, feychi antü mew ramtukadunguafi ñi chumün ta kom che mülelu mapu mew kiñe nor dungu mew, Ngünechen tañi dullintuelchi wentru mew. Fey tüfa ta fente küme kimnieiñ ñi rüf dungungen, Ngünechen am wiñomongeltufilu ta Jesus.”
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Allkülu engün ñi wiñome wiñomongetuael tati lachi pu che, kiñekentu ayekawi engün, fey kakelu feypiyey engün:
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 Feymew Pablo elkünutufi ti pu che.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Welu kiñekentu inaeyew ka feyentuy engün. Fey kisu engün mew mülerkey Dionisio, kiñe ti Areopago trawün mew konkülelu, ka femngechi kiñe domo Damaris pingelu, ka fentren kakelu che.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.