1 Tessalonicenses 2

Ngünechen ñi Küme Dungu (ARNNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Eymün pu peñi ka lamngen, kimnieymün iñchiñ taiñ ngünam rupanon ta eymün mew.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Doyelchi may, tunte dew kimnieymün, ellaka mew ta iñchiñ lukatungeiñ ka wülelngeiñ ta Filipo waria mew, Ngünechen ta kellueiñmew tamün kimeleluwmeafiel ta eymün kisu ñi werken montuluwün dungu, fente küme yafüluwün mew tati rangi fütra weychan mew reke.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Fey iñchiñ am welulkawkülenolu taiñ wewpikeelchi dungu mew, ka dungukelaiñ rume koyla ngünen mew, femngechi taiñ ngünenkanoafiel ta iney no rume.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Welu may, Ngünechen elueiñmew taiñ femael, ka yefaleiñmew ti werken montuluwün dungu, fey femngechi dungukeiñ tati. Ka ayükelaiñ taiñ tuteafiel tati pu che, welu Ngünechen may taiñ tuteafiel, fey ta kisu kom kimnieñmaeiñmew taiñ rakiduam.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Fey eymün am kimnielu, chumkawnorume dungukelaiñ re ayüfalchi dungun müten ka diñmatukelafiyiñ rume dungun mew taiñ wewafiel ta pülata, Ngünechen ta küme kimniey tüfeychi dungu.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Chumkawnorume wewpitukelaiñ taiñ püramyengeael eymün mew no rume ka ti kakelu mew no rume.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Tunte kümefuy rume iñchiñ ta Cristo ñi apostolngen mew taiñ niepuafel awtoridad ta eymün mew, welu taiñ femafel pichikeche reke femyawiyiñ eymün mew. Chumngechi kiñe ñuke dapikey ñi pu püñeñ femngechi femiyiñ eymün mew.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Ka femngechi nieluwiyiñ ta eymün fentren piwkeyen fey tüfachi dungu ayülefuiñ tamün eluwafiel, Ngünechen ñi küme dungu müten no, welu may iñchiñ taiñ mongen kütu. ¡Fente tamün piwkeyewfiel ta eymün!
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Pu peñi ka lamngen, eymün konümpakeymün kay chumngechi taiñ küdawün ka kutrankawün mew wewiyiñ chemkün taiñ mongeluwael. Küdawiyiñ antü ka pun, femngechi taiñ refalta ilenoael ta iñchiñ ta eymün mew ka iney engün mew no rume, welu kimeltuniewiyiñ Ngünechen tañi küme dungu.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Eymün küme kimnieymün, Ngünechen kafey, fey iñchiñ taiñ femyawün kiñe küme lif mongen mew ka küme nor piwke mew ka femngechi ñi ngenoael chem wesa dungu no rume eymün mew tati pu feyentulechi pu che ñi adkiñ mew.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 — ausente —
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 — ausente —
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Feymew llemay rumel mañumtulekeiñ ta Ngünechen mew, feychi mew ta eymün allkütulu Ngünechen ñi küme dungu iñchiñ taiñ wewpiel, llowfimün rüf dungu mew Ngünechen ñi küme dungu, fey re che ñi werkün dungu no tati. Fey rüf dungu mew Ngünechen ñi küme dungu am, fey tüfa ta elueymünmew tamün nieael kümeke rakiduam, eymün tati pu feyentulelu.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Feymew eymün, pu peñi ka lamngen, kutrankawlu ti wesa femmekengen mew kisu eymün tamün pu che mew, ka femngechi dungu mew rupaymün Ngünechen ñi trokiñche reke tati mülelu ta Judea mew, fey engün ta Cristo Jesus mew müleyngün, fey kisu engün am wesalkamekeetew kisu ñi pu tuwünche, tati pu judiu llemay.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Fey tüfachi pu judiu ta langümfingün ta Ñidol Jesus, chumngechi ta kuyfi mew langümfingün tati pu pelon wentru, fey iñchiñ ka femngechi wemütueiñmew. Fey tutekelayngün ta Ngünechen mew, ka itrokom pu che kayñetuniefingün.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Femngechi ayüfiyüm taiñ eludunguafiel tati pu judiu tuwünngenolu, fey ñi montuael kafey ta kisu engün, elukelaeiñmew taiñ femael. Fey ta famngechi doy ingentu wesakünuy tañi yafkan engün. Welu fewla, afkentulu engün, Ngünechen tañi fütra kutrankachen dew akuy ta kisu engün mew.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Pu peñi ka lamngen, feychi wüdatripatulu iñchiñ eymün mew kiñe mufü antü, fey tunte doy pewewlayiñ rume, miyawüluwiyiñ iñchiñ taiñ piwke mew ka rume ayütufuiñ tamün ka wiñome pewmeafiel.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Eluwfuiñ taiñ amuael, iñche müngell, ta Pablo, ayüfun ñi amuael kiñe mufü rupa, welu Weküfü katrülkaduameiñmew.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Fey, ¿chuchi am taiñ üngümnieelchi maneluwün ka taiñ ayüwün ka taiñ ayüwelnieetewchi dungu, fey taiñ tüngduamküleam? ¡Eymün ka müten llemay feleaymün feychi wiñometule taiñ Ñidol Jesucristo!
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Felelley may, eymün ta iñchiñ taiñ tüngduamkülekemum ka taiñ ayüwkülekemum.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.