João 20
Mapudungun NT (ARN_SBU) vs VC
1 Fey ti semana mew wüne llituelchi antü, Maria Magdalena epe wün amuy ti rüngan lolo mew. Petu dumdumkülerkey, fey pepufi ñi kiñe püle tripalen ti kura takuniefulu ti rüngan lolo ñi konwe.
1 No primeiro dia que se seguia ao sábado, Maria Madalena foi ao sepulcro, de manhã cedo, quando ainda estava escuro. Viu a pedra removida do sepulcro.
2 Feymew lefkülen amutuy chew ñi mülemum ta Simon Pedro ka ti kangelu disipulu Jesus ñi rume piwkeyefel, fey feypifi: —¡Nentungerkey ti rüngan lolo mew ta Ñidol ñi kuerpu, fey kimlaiñ chew ñi elkünungen! ―pi.
2 Correu e foi dizer a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava: Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram!
3 Pedro ka ti kangelu disipulu tripay engu, fey amuyngu ti rüngan lolo mew.
3 Saiu então Pedro com aquele outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Mür engu lefkülen amulerkey, welu kangelu doy matu lefkülen amuy ta Pedro mew, fey wüne puwi ti rüngan lolo mew.
4 Corriam juntos, mas aquele outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Potrong nagpuy ñi leliwülpuael, fey pepufi tüyechi iwüdkalechi safana müten, welu konpulay.
5 Inclinou-se e viu ali os panos no chão, mas não entrou.
6 Simon Pedro inangechi puwi, fey konpuy ti rüngan lolo mew, kisu ka pefi ti safana ka ti katrün pañu.
6 Chegou Simão Pedro que o seguia, entrou no sepulcro e viu os panos postos no chão.
7 Fey ka femngechi pefi tati katrün pañu chew ñi munulkülekemum ñi longko ta Jesus ka mülerkey kiñe mew ti safana engu, welu kañpüle wichu iwüdkaleturkey.
7 Viu também o sudário que estivera sobre a cabeça de Jesus. Não estava, porém, com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Feymew ka konpuy ti kangelu disipulu tati wüne puwlu ti rüngan lolo mew, fey ngüneduami ñi wiñomongetun ta Jesus.
8 Então entrou também o discípulo que havia chegado primeiro ao sepulcro. Viu e creu.
9 Fey am petu longkontukurkenolu engün ñi chumngechi feypilen tati Wirin Chillka, fey Jesus felerkefulu am ñi wiñomongetuael.
9 Em verdade, ainda não haviam entendido a Escritura, segundo a qual Jesus devia ressuscitar dentre os mortos.
10 Fey ka pürüm tüyechi epu disipulu wiñotuy engu ñi ruka mew,
10 Os discípulos, então, voltaram para as suas casas.
11 welu Maria Magdalena mülenagi wekuntu, inafül ti rüngan lolo mew, fey mekey ñi ngüman. Petu mekelu am ñi ngüman, fey potrong nagi ñi konkintupuael ti rüngan lolo mew,
11 Entretanto, Maria se conservava do lado de fora perto do sepulcro e chorava. Chorando, inclinou-se para olhar dentro do sepulcro.
12 feymew epu werken püllü lig takuwün mew tukutuwkülelu, anüley chew ñi mülekemum Jesus ñi kuerpu; kiñe metrültuwe püle müley, kangelu namun püle.
12 Viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Fey ti epu werken püllü ramtueyew: —Papay, ¿chumngelu anta ngümapapeymi? Fey Maria Magdalena feypi: —Nentungey tüfa mew iñche tañi Ñidol, fey kimlan chew ñi elkünungetun.
13 Eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Fey Maria Magdalena feypilu müten, wiñokintuy, fey pefi üye mew ta Jesus, welu kimlafi ñi ineyngen.
14 Ditas estas palavras, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não o reconheceu.
15 Fey ramtueyew ta Jesus: —Papay, ¿chumngelu anta ngümapeymi? ¿Iney anta kintupefimi? Maria Magdalena rakiduamkülerkey ñi pefiel tati kuydaeltunkelu, fey feypifi: —Chachay, eymi nentufilmi, feypien chew tami elkünufiel, femngechi ta iñche amuan ñi yemetuafiel.
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem procuras? Supondo ela que fosse o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste e eu o irei buscar.
16 Feymew Jesus feypi: ¡Maria! Fey Maria Magdalena fülpuy, fey feypifi aramewdungun mew: —¡Raboni! (tüfa “kimeltufe” pin ürke.)
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Voltando-se ela, exclamou em hebraico: Rabôni! {que quer dizer Mestre}.
17 Fey Jesus feypieyew: —Nükenoeli, iñche am petu amutunolu ñi Chaw mew. Welu amunge ka feypimefinge iñche ñi pu disipulu iñche ñi amutuael ñi Chaw mew, ka femngechi eymün tamün Chaw, iñche ñi Ngünechen ka eymün tamün Ngünechen.
17 Disse-lhe Jesus: Não me retenhas, porque ainda não subi a meu Pai, mas vai a meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Feymew Maria Magdalena amutuy ñi nütramelmeafiel tati pu disipulu ñi pefiel ta Ñidol ka femngechi nütramelfi ñi chem pietew ta Jesus.
18 Maria Madalena correu para anunciar aos discípulos que ela tinha visto o Senhor e contou o que ele lhe tinha falado.
19 Fey dew punlu, ti llituelchi antü semana mew, fey ti pu disipulu trawüluwürkey kiñe ruka mew, fente küme rakümniey engün ñi wülngiñ tañi llükaniefiel mew engün ti longkolechi pu judiu. Fey Jesus konpuy, fey ti pu disipulu ñi rangiñ mew witrakünuwpuy, fey chalipuy feypilen mew: —¡Küme tüngün mülepe eymün mew!
19 Na tarde do mesmo dia, que era o primeiro da semana, os discípulos tinham fechado as portas do lugar onde se achavam, por medo dos judeus. Jesus veio e pôs-se no meio deles. Disse-lhes ele: A paz esteja convosco!
20 Famngechi feypilu, pengelelfi ñi kuwü ka ñi kadi. Fey kisu engün rume ayüwi ñi pefiel ta Ñidol.
20 Dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se ao ver o Senhor.
21 Fey Jesus ka pürüm feypieyew ka kiñe rupachi: —¡Küme tüngün mülepe eymün mew! Chumngechi ta Chaw werküenew ta iñche ka femngechi iñche werküwayiñ ta eymün.
21 Disse-lhes outra vez: A paz esteja convosco! Como o Pai me enviou, assim também eu vos envio a vós.
22 Feymew pimu amuley kisu engün mew, fey feypifi: —Llowfimün tati Lif Küme Püllü.
22 Depois dessas palavras, soprou sobre eles dizendo-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Tüfey engün tamün wiñoduamatuel ta eymün tamün yafkan mew, fey engün ta wiñoduamangeay, tüfey engün tamün wiñoduamanoel, fey engün ta wiñoduamangelayay ―pi.
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados; àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos.
24 Tomas kiñe tati mari epu disipulu, tüfey tati Epuntun pikeel, ngerkelay feychi konpulu ta Jesus rakümkülelu tati wülngiñ.
24 Tomé, um dos Doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Feymew kakelu ti pu disipulu feypieyew: —Pepefiyiñ ta Ñidol. Welu Tomas llowdunguy: —Iñche peñmanofili kisu ñi kuwü mew ti allfen ñi eleletew ti külafu, fey ka tukunoli ñi changüll kuwü ti allfen mew ka ñi kuwü kisu ñi kadi mew, iñche feyentulayan.
25 Os outros discípulos disseram-lhe: Vimos o Senhor. Mas ele replicou-lhes: Se não vir nas suas mãos o sinal dos pregos, e não puser o meu dedo no lugar dos pregos, e não introduzir a minha mão no seu lado, não acreditarei!
26 Pura antü rupalu mew ti pu disipulu wiñome trawüluwi engün kiñe ruka mew, fey mülerkey Tomas. Rakümnierkey engün ñi wülngiñ, welu Jesus konpuy, fey kisu engün ñi rangiñ mew witrakünuwpuy, fey ka chalipufi feypilen mew: —¡Tüngkülemün ta eymün!
26 Oito dias depois, estavam os seus discípulos outra vez no mesmo lugar e Tomé com eles. Estando trancadas as portas, veio Jesus, pôs-se no meio deles e disse: A paz esteja convosco!
27 Fey pürüm feypifi ta Tomas: —Tukupange tüfa mew tami changüll kuwü, ka leliñmaen iñche ñi kuwü. Ka küpange faw püle fey tukupange tami kuwü iñche ñi kadi mew. Fey yafüwkilpe tami piwke. ¡Feyentunge!
27 Depois disse a Tomé: Introduz aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos. Põe a tua mão no meu lado. Não sejas incrédulo, mas homem de fé.
28 Feymew wirarüy: —¡Iñche ñi Ñidol ka Ngünechen!
28 Respondeu-lhe Tomé: Meu Senhor e meu Deus!
29 Jesus feypieyew: —¿Tami pefiel mew wüla feyentuymi? ¡Welu sakinngeay tati feyentulu fey ñi penoetew rume!
29 Disse-lhe Jesus: Creste, porque me viste. Felizes aqueles que crêem sem ter visto!
30 Jesus femürkey rume fentren kakelu afmatufal dungu kisu ñi pu disipulu ñi adkiñ mew fey ñi kimaetew. Fey tüfeychi dungu wirikonkülelay tüfachi lifru mew.
30 Fez Jesus, na presença dos seus discípulos, ainda muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Welu kiñeke tüfachi dungu müten wiringey femngechi ta eymün tamün feyentuael ta Jesus ñi Cristongen, Ngünechen tañi Fotüm, ka femngechi kisu mew feyentulmün, nieaymün ta rumel mongen.
31 Mas estes foram escritos, para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais a vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.