Atos 23
Mapudungun NT (ARN_SBU) vs NVT
1 Fey Pablo adkintufi tati pu longkolelu ka feypifi: —Pu peñi, iñche ta mongelen fachantü fey chem wesa dungu rume femlan Ngünechen tañi adkiñ mew.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Fey Anania tati Wünen Longko Saserdote werküfi tati fülküleyelu ta Pablo mew ñi wülelmangeael tañi wün.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Welu Pablo llowdungueyew: —¡Koyla ngünen wentru, eymi wülelaeymew ta Ngünechen! Anüleymi tami ramtukayafiel ti ley dungu mew, fey ¿chumngelu anta wülelfalpeen? Tami fempeel welulkaley tati ley dungu mew.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Tati mülechi pu che tüfey mew feypieyew: —¿Femngechi wesa pifimi anta Ngünechen tañi Wünen Longko Saserdote?
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pablo feypi: —Pu peñi, iñche kimlafun tüfachi wentru tañi Wünen Longko Saserdotengen. Wirin Chillka mew ta feypiley: ‘Malisialayafimi tati longkolelu tami trokiñche mew.’
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Feymew, Pablo inaduamfilu kiñeke ti pu longkolelu ñi inanien sadusewdungu ka kiñekentu ñi farisewngen, feypi newentu dungun mew: —Pu peñi, iñche ta farisew.Farisew ñi tuwün ta iñche. Iñche ta feyentulen tati dew layelu ñi wiñomongetuael, feymew iñche ramtukamekengen.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Feypilu müten tüfachi dungu ta Pablo, tati pu farisew ka tati pu sadusew, eluwi ñi üyawtudunguael kisuke engün. Fey püntülkawi tati trawün pu che,
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 tati pu sadusew feypikelu am ñi wiñomongetukenon ti dew lachi che, ka ñi ngenon werken püllü ka ñi ngenon püllü no rume. Tati pu farisew kay feyentukeyngün kom tüfachi dungu mew.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Fey kom wirari engün ka kiñeke kimeltukelu tati ley dungu, farisew dungu inanielu, witrapüray ka feypi engün: —Fey tüfachi wentru ta chem wesa femlay rume. ¿Kiñe püllü dungupelaeyew kam ta kiñe werken püllü?
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Doy amulelu am ñi wesalkawün ti pu che tati komandante llükantukufi ta Pablo ñi allfülkangeael, fey mütrümfali kiñeke soltaw ñi nentupatuafiel ta Pablo ka ñi yengetuael karsel mew.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Fey kangelu pun mew, Ñidol Jesus pewfaluwfi ta Pablo ka feypifi: “Yafüluwnge, Pablo. Chumngechi nütramyeen ta iñche faw Jerusalen mew, ka femngechi feley tami femael ta Roma waria mew.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Kangelu antü mew, nütramkawi kiñeke ti pu judiu tañi langümafiel engün ta Pablo. Kuyalltuyngün ñi inoael ka ñi pütokonoael rume langümfile wüla engün ta Pablo.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Doy meli mari wentru tati femngechi kiñewlu ñi femaelchi dungu.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Amurkeyngün tati longkolelu ti pu saserdote mew ka ti pu judiu ñi putrem fütakeche mew, fey feypifi engün. —Iñchiñ ta kuyalltuiñ rume taiñ inoael chem rume petu taiñ langümnofiel ta Pablo.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Fey eymün, tati konpalelu ti junta suprema mew tamün feypiafiel ti longko wüle ñi küpalafiel eymün mew, kiñe ngünen mew tañi küme inarumeñmangeael reke tañi dungu küme kuñiwtun mew. Iñchiñ kay fente küme pepikawküleaiñ taiñ langümafiel petu ñi akunon rume.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Welu Pablo tañi lamngen ñi wentru püñeñ kom kimürkey feychi dungu, fey amuy kuartel mew ñi kimelmeafiel.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pablo mütrümfi kiñe tati kapitan, fey feypifi: —Yefinge tüfachi pichiwentru ti komandante mew. Kiñe dungu niey tañi wülmeael.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Fey tati kapitan yefi ti pichiwentru tati komandante mew, fey feypipuy: —Tati püresu Pablo mütrümenew ka feypienew ñi küpalafiel ta tüfachi pichiwentru tüfa mew. Kiñe dungu niey tami feypiaetew.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Tati komandante nüfi kuwü mew ti pichiwentru, wichunentufilu, fey ramtufi: —¿Chem dungu am nieymi tami feypiafiel?
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Fey ti pichiwentru feypieyew: —Tati pu judiu kiñewi engün tami feypiaetew ta eymi tami yeafiel ta Pablo wüle tati junta suprema mew, re ngünen dungu mew ‘küme ramtukadunguafiyiñ’ ñi piael engün.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Welu feyentukefilnge, doy meli mari wentru tati üngümkülelu ellka mew. Tüfa engün kuyalltuy ñi inoael ka ñi pütokonoael rume petu ñi langümnofiel engün ta Pablo. Fey tüfa kom pepikawkülen üngümküley engün eymi tami llowdungukan müten.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Feymew tati komandante chalitufi tati pichiwentru, fey werküfi ñi feypinoafiel iney no rume feychi dungu tañi nütrameletew.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Tati komandante mütrümi epu tañi kapitan, fey werküfi ñi trawülael engu epu pataka soltaw namuntu amualu, regle mari kawellutulealu ka epu pataka niealu wayki, fey ñi amuael ta Sesarea aylla ora konchi pun mew.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ka femngechi feypi ñi chillalngeael kawellu ñi pürayael ta Pablo, ka werküy ñi yengeael tañi montuael fey tremolkülen ñi puwael ti gobernador Felik mew.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Kisu engün mew yefaltukuy kiñe wirin karta, tüfa feypilelu:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Iñche Klawdio Lisias, wirileleyu tüfachi dungu, eymi ti yamfal gobernador Felik: Lemoria pieyu ta eymi.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Tati pu judiu püresufuy ta Pablo ka langümafulu engün, fey kimlu iñche tañi romachengen, yefiñ tañi pu soltaw, fey montulpufiñ.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Küpa kimlu am iñche chem dungu mew tañi feypintukumekengen, yefiñ tati pu judiu tañi junta suprema mew,
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 welu kisu engün tañi ley dungu mew feypintukumekefi engün, fey tüfachi dungu mew ngelay ñi langümngeael, karsel mew no rume tañi tukungenoael.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Welu iñche, kimlu am tati pu judiu ñi nien kiñe wesa ngünen dungu tañi langümafiel engün ta Pablo, feymew werküleleyu ta eymi. Ka feypifiñ engün tañi dallupuael femngechi ñi küme traf dungupuael engün eymi mew chem dungu mew tañi üdefiel engün.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Tati pu soltaw femi engün chumngechi tañi werküngeel engün, fey punlu dewma, nüfi engün ta Pablo ka yefingün ta Antipatris waria mew.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Fey kangelu antü mew, tati pu soltaw namuntuyawlu wiñotuy kuartel mew, fey tati pu kawellutulelu amuy ñi rüpütulen ta Pablo engün.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Fey puwlu ta Sesarea, elupufi engün tati wirin karta ti gobernador ka chalintukupufi engün ta Pablo.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Rupan chillkatufilu ti wirin dungu, tati gobernador ramtuy ñi chew tuwün ta Pablo. Fey kimlu ñi tuwün ta Silisia trokiñ mapu mew,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 feypifi: —Allküñmayaeyu küpayele tami pu dalluntukuetew. Feymew müten werküy tañi llüwatuniengeael Erode tañi ülmen ruka mew.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.