João 20

Western Arrarnta NT (ARE_BSA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sunday ingutnhala inthorra, nhanga arlterritjikanhangantema, Mary Magdalene-anha Jesuaka wolkngurna lhaka. Era aritjalhaka parta erinha wolknganga ankartiwukala.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 Erantama Simon Peter-urna arrtjanaka, kurtungurla arrpunha nhangurna turta, ekurala Jesuanha kangkakala. Erantama erinhatharra ilaka, “Arai, etna kunha Ingkartaka mpurrka wolknganga kngaka. Nurna turta itja kaltja, pmara ekura etnala erinha arrarnakala.”
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 Peter tharrantama wolkngurna arrtjanaka.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Kurtungurla arrpunha nhanga pula parrpalkurala arrtjanaka. Erantama Peter-anga arrkurlerraka. Erakimparra turtantama wolkngaka erritjalhaka.
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Twakalhamala, era wolknga kwana tjilaraka. Era mantarra tjulkura etnanha intamanga araka. Era pula itja wolkngurna irrpunhaka.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 Kurunga Peter-anha turtantama wolkngaka erritjalhaka. Era kala wolkngurna irrpunhakala, mantarra tjulkura etnanha turta intamanga araka.
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 Mantarra arrpunha kapurtakanha, era araka tweta intamanga, arrpunhala erinha ilinyatukala.
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 Kurtungurla arrpunha nhanga turtantama wolknga ekururna irrpunhaka. Era araka wolknga era urlta namanga.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 Arai, kurtungurla ntjarrala itjantema lhangkaraka Altjirraka Angkatja Imankinyala ilakala Jesuakathaka namanga errilknga ntjarranga etatha kamerritjika.
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 Kurtungurla eratharrantama kurtungurla arrpunha ntjarrurna alpurraka.
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 Mary-anha pula wolknganga kathala itnarlanaka, era turta itnirlanaka. Itnirlanamalantema, era twakalhamala wolknga kwana tjilaraka.
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 Erantama angel tharra araka, mantarra tjulkurakarta. Nyinta katha ekurala narlanaka, Jesuaka kapurtala intakala. Kanha arrpunha narlanaka Jesuaka ingkala intakala.
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Eratharrantama erinha pmarraka, “Arrkutjai, iwunhanga unta itnima?” Era erinhatharra alpmelaka, “Etna kunha Ingkarta nukanhaka mpurrka kngaka. Yinga turta itja pmara ekura kaltja, pmara nhanga etnala mpurrka erinha arrarnakala.”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 Lakinha angkamala, era ilkngaralhaka. Erantama Jesuanha itnamanga araka. Era pula itja kaltja naka artwa era Jesua namanga.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era ­Jesus.
15 Jesualantama erinha pmarraka, “Arrkutjai, iwunhangama unta itnima? Ngunhakama unta yonthama?” Mary era etarlaraka Jesuanha kula tnukulpaka ntarntarintja era namanga. Erantama erinha ilaka, “Itornkai, unta paka mpurrka ekuranha katha arrpunhaka arrarnakalanga, yinganha ilai, atha erinha inarlalhitjinanga.”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 Jesuanhantama ekururna angkaka, “Mary-ai.” Mary-anhantama ekuranga urlarra itnamala Hebrew angkatjala angkaka, “Rabboni,” nhanhatitja “Kaltjinthanhinthanhai.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 Jesualantama erinha ilaka, “Unta yinganha itja anputjika. Yingataka itjantema Kaarturna alpukala. Unta pula tjia nukanha ntjarrurna alpai, etnanha ilai turta, Yinga Kaarta nukanhurna alputjina, Kaarta rrakangkarranhurna turta. Altjirra nukanhurna, Altjirra rrakangkarranhurna turta.”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 Kurunga Mary Magdalene-anha kurtungurla ntjarrurna alpuka, etnanha ilaka turta, “Atha Ingkartanha arakau.” Kurunga era etnanha Jesuaka angkatja turta alpmelaka.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 Sunday ngurralantama, nhanga relha Jew ntjarranga trerramala, kurtungurla etna iltha nyintala naka, reoa ingkarraka marntilakala. Jesuanhantama etnakanga mpopala itnatjalhaka. Era etnanha ilaka, “Altjirranha rrakangkarra rilhera ntelalhama.”
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Lakinha angkamaliperra, era etnanha iltja ekuranha, ulta ekuranha turta ntelaka. Ingkarta erinha aramala, kurtungurla etna kangkaka inthorra.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 Jesuala etnanha wothantema ilaka, “Altjirranha rrakangkarra rilhera ntelalhama. Kaarta erala yinganha relha alharinya ntjarrurna yairnakala ngerra, atha rrangkarranha turta etnakurna yairnama.”
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 Kurunga era etnanha poiyilamala ilaka, “Enka Alkngaltara era kala rrakangkarralela namantama.
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Rrangkarra relhaka korna iwumanga, Altjirrala turta korna etnakanha iwuma. Rrangkarra paka relhaka korna itja iwumanga, Altjirrala turta korna etnakanha itja iwuma.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 Thomas, 12 etnakanga nyinta, rretnya arrpunha ekuranha Didymus, era itja kurtungurla arrpunha ntjarralela naka, nhanga Jesuanha etnaka ntelalhamanga.
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Anmantama etna erinha ilaka, “Nurna Ingkartanha arakau.” Era pula etnanha ilaka, “Atha nail imparlknga etnanha aramanganta, atha turta imparlknga etnanha iltjala mpaaramanganta, atha turta iltja nukanha ulta ekuranhaka kurnamanganta, atha tnakitjina era errilknga ntjarranga kamerrakala.”
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 Kala Sunday ngurrangurra arrpunhalantama, kurtungurla etna wotha katha nyinta ekurala naka. Thomas era turtantama etnakalela nakantema. Etna kwanala narlanaka, reoa ingkarraka marntilakala. Jesuanhantama wotha etnakanga mpopala itnatjalhaka. Era etnanha ilaka, “Altjirranha rrakangkarra rilhera ntelalhama.”
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Erantama Thomas-anha ilaka, “Iltjakantja ungkwanganhala iltja nukanha mpaarai. Iltjakantja ungkwanganhala turta ulta nukanha mpaarai. Untantama yinganha kuta ilpoiwutjala nai. Yinganha kala tnakantai.”
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Thomas-alantama erinha alpmelaka, “Unta Ingkarta nuka nama, Altjirra nuka turta.”
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 Jesualantama erinha ilaka, “Unta kunha yinganha tnakaka, unta yinganha arakalanga. Arai, relha etnala yinganha tnakama, etna yinganha itja arakalangatanya, etna arrkana inthorra nama.”
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 Jesuala tjatjikarta ntjarra arrpunha turta urrkapuka, kurtungurla ekuranha ntjarranga alkngatharra. Atha pula etnanha itja pepa nhanhaka intalhelakala.
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 Nhanha ntjarra pula atha intalhelakala, rrangkarra tnakitjinanga Jesuanha Krista era namanga, Altjirraka 'Lira. Rrangkarra turta ngampakala etatha nitjinanga erinha tnakamala.
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.