Mateus 20
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs NTLH
1 “Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, kala lakinha ngerra nama. Artwa marna grapes-akurtwia ingutnhala inthorra lhaka artwa ntjarranha initjika, tnukulpa ekuranhala urrkaputjika.
1 Jesus disse:
2 Era turta artwa etnanha lhelaka $50 wages nthitjika. Etnakanga urlarra nhanha marra naka. Erantama etnanha tnukulpurna yairnaka, urrkaputjika.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Kala ingutnhalantama era wotha town-urna lhaka. Erantama artwa urrputja arrpunha araka kunpa itnarlanamanga.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Era etnanha ilaka, ‘Rrangkarra turta tnukulpurna lhai, urrkaputjika. Atha kala rrangkarranha arratja kwartiwutjina.’ Etna turtantama lhaka, urrkaputjika.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Kurunga ngkinyala, ngkinyiperra turta, era wotha town-urna lhaka, artwa arrpunha ntjarranha initjika, tnukulpala urrkaputjika.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Kala ngurrangurra inthorrantama era wothantema town-urna lhaka. Era artwa urrputja arrpunha araka kunpa itnarlanamanga. Erantama etnanha pmarraka, ‘Iwunhangala rrangkarra arlta ntjapara kunpa itnarlanaka?’
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Etna erinha ilaka, ‘Artwa nyintala kunha nurnanha itja urrkaputjika inaka paka.’ Tnukulpakurtwia erantama etnanha ilaka, ‘Kala rrangkarra turta tnukulpa nukanhurna lhai, urrkaputjika.’
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 “Kala alkngaralantama, tnukulpakurtwia era urrkapunhapunha ntjarraka itornkaka ntangkalhaka. Era erinha ilaka, ‘Urrkapunhapunha ntjarranha ntangkamala, etnanha kala kwartiwai. Artwa ngurrangurranta urrkaputjika tjontakala ntjarranhakimparra kwartiwai. Kurunga artwa arrpunha ingkarrakanhantama, artwa ingutnhala inthorra tjontakala ntjarrakurtitja.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 “Artwa ngurrangurra inthorranta urrkaputjika tjontakala ntjarra, etna pitjimala $50 inaka.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Nhanha aramala artwa lenha ntjarra etnala ingutnhala inthorra urrkaputjika tjontakala, etna etarlaraka etna kula kwartiwuntja kngarralkura initjinala. Etna turta pula $50-ntema inaka.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Kwartiwuntja etnaka inamala, etna tnukulpakurtwia ekururna wannga angkaka.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 ‘Artwa ingkarna inthorra urrkaputjika tjontakala ntjarra, etna kunha kurrka wara urrkapuka. Nurna pula arlta ntjapara urrkapuka, mpalha kngarrala turta. Kanha unta nurnanha loala kutala kwartiwuka.’
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Tnukulpakurtwia erantama artwa wannga angkakala nyintanha ilaka, ‘Artwai, atha nganha arratja kwartiwuka. Ilirna nhanga arrkurlantema angkarraka unta $50-aka urrkaputjinala.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Kala kwartiwuntja ungkwanganha inamala, alpai. Yingarrpa antja naka artwa ingkarna inthorra urrkaputjika tjontakala ntjarranha kwartiwutjika, athala nganha kwartiwukala ngerra.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Nhanha kala nukathaka nama, money nukanha errarnpalhelitjika yingala antja namala ngerra. Unta nuka antjakunyama errama, atha relha arrpunhanha kangkintjala wara nthamanga?’
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 “Lakinha ngerra relha etnala lyarta ingkarnerrama, etna arrkurlerritjina. Kanha relha etnala lyarta arrkurlerrama, etna ingkarnerritjinala.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Etna Jerusalem-urna lhapalhaka. Jesualantama kurtungurla ekuranha ntjarranha ntangkamala, ilaka.
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Arai, nurna nhanha Jerusalem-urna lhama. Jerusalem ekuralantama arrpunhala Relhaka 'Lira erinha priest itornka ntjarraka lanthitjina, artwa Intarrangaltha ntjarraka turta. Etnantama erinha imilitjina.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Kurunga etna erinha Relha Lorinya ntjarraka lanthitjina, etna erinha arrampowutjika, whip-ala tutjika, ntolkaka turtantama kanthatutjika. Arlta tharraminyinta errilknga intamaliperra pula, Altjirrala erinha wotha kamalhelitjina.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Kurunga Zebedee-aka noa, worra ekuranha tharrakarta pitjika, Jesuanha pmarritjika. Erantama Jesuanga urlarra mparalela arrarnalhaka.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Jesualantama erinha pmarraka, “Iwunhakama unta antja?”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Jesuala pula artwa erinhatharra ilaka, “Mpalataka marntilparla inthorra pmarrama. Mpala paka nukalela nyingalauwumarama, yingala nyingalauwutjinala ngerra?”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Jesuala erinhatharra ilaka, “Mpala nthurrpa anma nyingalauwutjina, yingala nyingalauwutjinala ngerra. Relha ngunha pula nukanga akwala nitjina? Relha ngunha turtama nukanga kwanginyala nitjina? Nhanha itja nukathaka nama. Nhanha Kaarta nukanhakanta nama.”
23 Então Jesus disse:
24 Kurtungurla 10 arrpunhala nhanhiperra wumalanga, etna kanhanga ekura tharra yirrkngerraka.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Jesuala pula kurtungurla etnanha worlilamala ilaka. “Rrangkarra kala kaltja Relha Lorinya ntjarraka itornka, etna relha etnakanhaka tjitjarterrama. Relha kngarra ntjarra turta relha kornakorna ntjarraka.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Worla nukanhala pula itja lakinha ngerra nitjika. Relha erala worla nukanhaka itornka nitjika antja, era kala arrpunha ntjarraka tangitjala nitjika.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Relha erala worla nukanhaka itornka kngarra nitjika antja, era kala arrpunha ntjarraka kngarra tangitjala nitjika.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Arai, Relhaka 'Lira pitjika relha ntjarraka tangitjala nitjika, itja etna ekura tangitjala nitjika. Era pitjika relha ntjarrakakwia ilutjika, etnanha tangkalhelitjika turta.”
28 Porque até o
29 Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarra turta Jericho-anga rratamanga, worla kngarra Jesuanga tnaartangala lhakantema.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Artwa panga tharra tjaiyanga kutala narlanaka. Panga eratharra wumalanga Jesuanha tjaiyala pitjimanga, eratharra ekura ilkaka, “Ingkartai, David-aka 'Lirai, ilirnaka montjamontja ntelalhai.”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Relha ntjarrala pula erinhatharra turnaka, “Tjukunyerrai!” Eratharra pula kuta intarra ilkaka, “Ingkartai, David-aka 'Lirai, ilirnaka montjamontja ntelalhai.”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Itnatjalhamala, Jesuala erinhatharra ntangkaka. Erantama erinhatharra pmarraka, “Iwunhangama mpala nuka ilkaka?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Eratharra angkaka, “Ingkartai, alknga ilirnaka marrilai.”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Jesuanha ekuratharra ltarrperraka. Erantama alknga ekuratharra anpuka. Alknga ekuratharrantama marrerraka. Eratharra turtantama ekuranga tnaartangala lhaka.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.