Marcos 9
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs NTLH
1 Jesuanha angkaka, “Atha rrangkarranha nhanha nthurrpa ilama. Relha arrpunha ntjarra etnala lyarta nhanhala nama, etna katha aritjina Altjirranha relha ingkarrakaka Ingkarta namanga, etna ilutjikanhangantema.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Etna kala arlta 6 nakalangantama, Jesuala Peter-anha, James-anha John-anha turta ntangkaka. Erantama etnakakarta parta kartninyaka ntjika, etnarrpa nitjika. Altjirralantama Jesuanha etnakanga alkngatharra kngartiwuka.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Jesuaka mantarrantama tjulkuka inthorra. Relhala yarna mantarra tjulkura lakinha ngerra mpaaramara.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Kurunga Moses Elijah tharrantama rumerraka, Jesualela angkarraka turta.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Peter-alantama Jesuanha ilaka, “Kaltjinthanhinthanhai, nurnataka kangkama pmara nhanhala nitjika. Unta paka antja namanga, nurna kala lyuntja tharraminyinta itamara, ungkwanga nyinta, Moses-aka nyinta, Elijah-aka nyinta.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Kurtungurla etnataka trerraka inthorra. Lakinhanga Peter-anha marntilparla wara angkaka.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Mataralantama etnanha korltanhaka. Matara ekurangantama etna Altjirranha angkamanga wuka, “Nhanha kunha ‘Lira nuka. Yinga ekura kangkama. Rrangkarra kala ekura kangkwerritjika.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Ilkngaralhamalantama etna araka Jesua eranta itnamanga.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Etna partanga tnanpentjimangantama, Jesuala etnanha tjatjatuka etna itja inthorra relha arrpunhaka ilitjika, nhanga etnala arakala. Anmanta wara etna yia nhanha ilitjika, Relhaka ‘Lira era kala errilknga ntjarranga kamerrakalangantama.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Etna kala Jesuaka kangkwerraka. Etna pula pmarrarraka, “Iwunhama nhanha erala ilakala era kula errilknga ntjarranga kamerritjinala?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Kurtungurla etnantama Jesuanha pmarraka, “Iwunhangama artwa Intarrangaltha ntjarrala ilama Elijah-anhakimparra pitjitjika, kurunganta Kristanha?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Jesuala etnanha ilaka, “Nthurrpa Elijah-anhakimparra pitjitjika, relha ingkarrakanha arratjilitjika. Iwunhanga pula Altjirraka Angkatja Imankinyala ilama Relhaka ‘Lira era kngarra nyingalauwutjika, relha ntjarra turta ekura antjakunyerritjika?
12 Ele respondeu:
13 Arai, atha rrangkarranha nthurrpa ilama, Elijah-anha kala pitjika. Relha ntjarra turta ekura irrpaltherraka, Altjirraka Angkatja Imankinyala ilakala ngerra.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Jesuanha, kurtungurla tharraminyinta nhanga turtantama kurtungurla arrpunha ntjarrurna pitjalpuka. Etnantama araka relha worla kngarra kurtungurla arrpunha etnakalela itnamanga, kurtungurla etna turta artwa Intarrangaltha ntjarralela iwurramanga.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Relha ntjarrala Jesuanha aramalanga, etna tnolkarlalhaka. Etnantama ekururna parrpa arrtjanaka.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Erantama etnanha pmarraka, “Iwunhiperrama rrangkarra angkatjala iwurrama?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Relha nyintalantama Jesuanha ilaka, “Kaltjinthanhinthanhai, athataka worra nukanha ungkwangurna kngitjika, era enka kornakarta namanga, yarna turta angkamanga.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Enka korna nhanha era worra nukanha errkumalanga, era erinha arnaka ilatuma. Rrakarta ekurantama alkurrpalpurrkerrama, era itetja kakulhama, era errirterrama turta. Yingantama kurtungurla ungkwanganha ntjarrurna ingkaka etna enka korna erinha worra nukanhanga unputjika. Etna pula enka korna erinha yarna kuta unpuka.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Jesuala etnanha ilaka, “Rrangkarrataka arrthata, rrangkarra turta Altjirranha itja tnakama. Kuta inthorrama yinga rrakangkarralela nitjika, rrangkarranha kaltjinthitjika turta? Rrangkarrataka yinganha porrkaporrkilama. Worra erinha nukurna kngitjai.”
19 Jesus disse:
20 Etna worra erinha Jesuurna kngitjika. Enka korna era warta Jesuanha araka, kanha era worra erinha arnakarlakala ilatuka. Worra erantama arnala iwulhalapuka, rrakarta ekura turta alkurrpalkurrperraka.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Jesualantama worraka kaarta erinha pmarraka, “Ilangara inthorrama worra era lakinherraka?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Ntjarraranga enka korna era worra erinha errilknga tutjika antja naka, erinha uraka iwumala, kwatjaka turta. Ilirnaka konyerrai, ilirnaka tangitjala nai turta. Unta paka enka korna erinha irrpalthala unpumarama?”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Jesuala pula erinha pmarraka, “Iwunhangala unta yinganha ilpoiwumala pmarrama, ‘Unta paka enka korna erinha irrpalthala unpumarama?’ Relha erala Altjirranha tnakama, Altjirrala erinha ekarltilama enka korna turta unputjika.”
23 Jesus respondeu:
24 Worraka kaartalantama Jesuanha angkatja intarrala ilaka, “Atha Altjirranha yarna ngerrantema tnakama. Nuka tangitjala nai atha erinha ekarltalkura tnakitjinanga.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Jesuala arakantama relha ntjarra worlerrentjimanga. Erantama enka korna erinha rralthamala unpuka. “Enka kornai, untala worra nhanha erinha rirtilama, erinha angkitjika turta parrama, atha nganha ilama ekuranga rratai! Atha turta nganha parrama unta itja wotha worra ekururna irrputjika.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ilkarlalhamala, worra erinha turta arnaka ilaturlalhamala, enka korna era kala worra ekuranga rrataka. Worra erantama errilknga ngerra intaka. Ntjarra arrpunhantama angkaka, “Era kunha kala iluka.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Jesuala pula worra erinha iltjanga errkumala, erinha wotha ingkaka ingkairnaka.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Anma, Jesuanha kala ilthaka irrpukalangantama, etnanta turtantama namalanga, kurtungurla ntjarrala erinha pmarraka, “Iwunhangama nurna enka korna erinha yarna unpuka?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Jesuala etnanha ilaka, “Relhala enka korna lakinha ngerra yarna unpuma, Altjirrurna ingkamalanta wara.”
29 Jesus respondeu:
30 Anparerramala, Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarrakarta Galilee-anga tjananhaka. Jesuanha pula itja antja naka relha arrpunha ntjarra kaltja nitjika pmara erala namalaka.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Erataka kurtungurla ekuranha ntjarranha kaltjinthalanaka. Era etnanha ilaka. “Arai, etnataka Relhaka ‘Lira erinha leltjaka lanthitjina. Etna erinha errilknga tutjina. Arlta tharraminyinta errilknga intamaliperra pula, era wotha kamerritjina.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Kurtungurla ntjarrala pula Jesuaka angkatja itja lhangkaraka. Etna pula trerraka erinha kuta pmarritjika.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarra turtantama Capernaum-akerritjalhaka. Iltha ekuranhurna irrpunhamala, Jesuala kurtungurla ekuranha ntjarranha pmarraka, “Iwunhiperrama rrangkarra tjaiyala iwurraka?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Etna pula tjukunya naka. Etna itja antja naka erinha ilitjika etna nhanga pmarrarrakala, “Nurnakanga ngunhama arrpunha ntjarraka itornka nitjina?”
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Arrarnalhamala, Jesuanha 12 etnaka ntangkalhaka. Erantama etnanha ilaka, “Relha erala relha arrpunha ntjarraka itornka nitjika antja, era itja tjurnalhitjika, era turta arrpunha ntjarraka kngarralkura tangitjala nitjika.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Jesuala katjia nyintantama inaka. Katjia erinha etnakanga mpopaka ingkairnamala, era katjia erinha kwakitjakaka. Kurunga era etnanha ilaka,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Relha erala katjiaka kangkintja ntelalhama, yinganha etarlaramala, era nuka kangkintja ntelalhama. Relha erala nuka kangkintja ntelalhama, era kala ekura kangkintja ntelalhama, erala yinganha yairnakala.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 John-ala Jesuanha ilaka, “Kaltjinthanhinthanhai, nurna artwa nyintanha araka enka korna ntjarra relha ntjarranga unpumanga, rretnya ungkwanganhala. Nurnantama erinha parraka, era itja worla nurnakanhanga nakalanga warta.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Jesuala pula etnanha ilaka, “Rrangkarra erinha itja parritjika. Arai, relha erala rretnya nukanhala tjatjikarta urrkapuma, era itja nukiperra parrpa korna angkitjina.
39 Jesus respondeu:
40 Arai, relha erala nurnaka irrpaltherritjikanha, era kala nurnaka tjina nama.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Relha erala rrangkarranha kwatja ntjutjika nthama, yinganha etarlaramala, rrangkarra turta kurtungurla nuka namanga warta, Altjirrala erinha kala kwartiwutjina.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Arai, relha erala tnakanhakanha nyintanha arrtjilhelamanga korna ntelalhitjika, erinha Altjirrala nakapakarlilitjina. Ekura kala marralkura namara, arrpunhala paka tnyana kngarritja turrkura ekuranhaka ilparanakalanga, erinha kwatja iparta inthorraka iwukalanga turta.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Thunga alknga ungkwanganhala nganha korna ntelalhitjika arrtjilhelama. Alknga erinha urlpuntjai. Nhanha marralkura nama unta Altjirraka pmarurna irrputjika alknga nyintakarta, nhanhangatjina, Altjirrala nganha alknga tharrakarta tatharrurna iwutjika.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Tatharra ekurala mpaara etna itja iluma, ura era turta itja ilurnalhama.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Priest-ala peinta kara tjauwerrilyaka arrarnama, Altjirranha tjauwerrilyaka kangkitjinanga. Nurna Altjirranga urlarra arratja ntelalhamanga, nurna peinta nhanha ngerra nama.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 “Peinta kunha marra nama. Thunga pula peinta era kornerraka. Relhala erinha yarna wotha marrilama.
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.