Marcos 11
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs NAA
1 Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarra turta kala Jerusalem-aka etinyerramangantama, etna pmara Bethphage, Bethany tharrurna pitjika. Pmara nhanha tharrataka Olive Partanga kutala italhaka. Jesualantama kurtungurla tharra ekuranha arrkurla yairnaka.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 Era erinhatharra ilaka, “Pmara kurrka arrpunha tanhurna lharrai. Pmaraka irrpunhamala ngerra mpala donkey kurrka aritjina, rope-ala yirnakala. Donkey nhanhaka relha itja arrkurla ntjikala paka. Rope erinha ilumala, donkey erinha nukurna kngitjai.
2 e disse-lhes:
3 Thunga arrpunhala mpalanha pmarritjina, ‘Iwunhangala mpala donkey erinha kngama?’ Mpala erinha ilai, ‘Ingkartanha kunha ekura antja. Ingkartala turta erinha parrpa yairnitjalputjina.’”
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 Kurtungurla eratharra lharraka. Eratharra turta donkey erinha araka rope-ala yirnakala, iltha nyintaka reoanga kutala itnamanga, street-ala. Eratharrantama rope erinha iluka.
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Relha urrputja ntjarra ngerra lenhala itnarlanaka. Etnakanga urrputja arrpunhala pmarraka, “Iwunhangala mpala donkey erinha kngama?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 Eratharrantama etnanha ilaka, Jesualala erinhatharra turnakala ngerra. Etnantama erinhatharra impurlarrarnaka donkey erinha kngitjika.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Kurtungurla eratharrantama donkey kurrka erinha Jesuurna rretjingaka. Kurtungurla etnantama mantarra coat etnakanha donkey ekura arrarnaka. Jesuanha turtantama donkey ekura ntjika.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Relha ntjarralantama mantarra coat etnakanha tjaiyaka ntjamiwuka. Kanha relha arrpunha ntjarrala tnukulpala walya kamala, walyala tjaiyaka ntjamiwuka.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Relha ntjarra Jesuanga arrkurla lhaka. Relha ntjarra arrpunha turta ekuranga tnaartangala pitjika. Etna ingkarraka intarra ilkarlanaka,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Altjirrai, erinha lyekarrilai, erala kaarta
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 Jerusalem-urna irrpumala, Jesuanha temple-urna lhaka, temple erinha turta tjoraraka. Kala ngurrangurrerrakalangantama, era Bethany-urna alpuka, kurtungurla 12 ekuranhakarta.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ingutnhala, Jesuanha kurtungurla ekuranha ntjarrakarta Bethany-anga rratamala lhaka. Tjaiyakerramala Jesuanha ngaiyala wulhaka.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 Erantama irna tjurrka urntwarraka araka, kala ilpalhakarterrakala. Jesuanhantama irna tjurrka ekururna lhaka marnaka yonthitjika. Etinyerramala pula era ilpalhanta araka, marna tjurrkaka antala lyartathakanga warta.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 Jesualantama irna tjurrka erinha ilaka, “Lyartanga relhala itja wotha ungkwanganga marna ilkutjina!” Kurtungurla ekuranha ntjarrala erinha wuka era lakinha angkamanga.
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 Jerusalem-urna irrpunhamaliperra, Jesuanha temple-urna lhaka. Temple kwanala artwa ntjarra nitjata, etnala nturrurta yirrinthitjata, relha epinyaka money turta ekngarrpunhilitjata. Jesualantama etnanha unpurlenaka, table etnakanha, chair etnakanhalka turta ankartiwuka.
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Era turta relha lenha ntjarranha parraka, etnala temple-anga wara tjananhitjata, yultha etnakanhakarta.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 Erantama etnanha kaltjinthamala ilaka, “Altjirraka Angkatja Imankinyala ilama, ‘Iltha nuka relha ingkarrakaka pmara nitjika, pmara nhanga ekururnala etna pitjima nukurna ingkitjika.’ Kanha rrangkarra iltha nukanha nyilkngampaka pmaratitjala mpaaraka.”
17 Também os ensinava e dizia:
18 Priest-aka itornka ntjarrala, artwa Intarrangaltha ntjarrala turta Jesuanha wukantema era lakinha angkamanga. Etnantama antja naka erinha errilknga tutjika. Etna pula Jesuanga trerraka, relha ntjarra angkatja ekuranhaka antja inthorra namanga.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Kala ngurrangurrerrakalangantama, Jesuanha kurtungurla ekuranha ntjarrakarta Jerusalem-anga wotha rrataka.
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ingutnhalantama, etna wotha tjaiya nhangala Jerusalem-urna lhapalhaka. Kurtungurla ntjarrala araka irna tjurrka nhanga kala ntjirrkerrakala, takarrangatjina kartnakurtitja, ntjapara kuta.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 Peter-anhantama ilpangkamala angkaka, “Kaltjinthanhinthanhai, irna tjurrka nhanga untala kornilakala arai. Era kala ntjirrkerrakantama.”
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Jesualantama etnanha ilaka, “Altjirranha tnakai.
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 Atha rrangkarranha nthurrpa ilama. Thunga rrangkarra parta nhanhurna angkitjina, ‘Katha nhanhanga naamerrai, kwatja laiyaka turta iwulhai!’ Rrangkarrantama Altjirranha tnakamanga, itja inthorra turta ilpoiwumanga, parta era kala naamerritjina.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Lakinhanga atha rrangkarranha ilama. Rrangkarra Altjirrurna ingkamanga, rrangkarra erinha tnakitjika era rrangkarranha kala wumanga.
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarra turta wotha Jerusalem-urna irrpuka. Jesuanhantama temple-ala nthulapumalanga, priest itornka ntjarra, kngarripata ntarntarintja ntjarra, artwa Intarrangaltha ntjarra turta ekururna pitjika.
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 Etna erinha pmarraka, “Ngunhalama nganha ingkairnaka artwa ntjarranha temple-anga unputjika? Nhanha ungkwangathaka namama? Ngunhala turtama nganha turnaka relha ntjarranha kaltjinthitjika?”
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 Jesuala etnanha ilaka, “Atha turta rrangkarranha pmarritjina. Rrangkarra paka yinganha ilamanga, atha turta rrangkarranha alpmelitjinantema.
29 Jesus respondeu:
30 Rrangkarra yinganha ilai, “Ngunhalama John-anha turnaka relha ntjarranha kaltjirrpulhelitjika? Thunga Altjirrala? Thunga relhala paka?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 Nhanhiperra eterramala, etna lakinha ilarraka. “Nurna paka erinha ilamanga, Altjirrala erinha turnakala, era nurnanha ilitjina, ‘Iwunhangantama rrangkarra erinha itja tnakaka?’
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 — ausente —
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 — ausente —
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.