Marcos 10
Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs ARIB
1 Anparerramala, Jesuanha pmara Judea-urnantama lhaka, Jordan Lhiranga urntwarrampinyurna. Relha ntjarra ekururna wothantema worlerrentjalpuka. Erantama etnanha kaltjinthaka, erala relha ntjarranha kaltjinthitjata ngerra.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Artwa Pharisee urrputjantama ekururna pitjika, erinha arrkarnitjika. Etna erinha pmarraka, “Nhanha arratjama nama mpanya ilutjika?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Jesuala etnanha pmarraka, “Iwunhama Moses-ala rrangkarranha turnaka?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Etna erinha ilaka, “Moses-ala artwanha impurlarrarnaka noa ekuranha imputjika erinha kala pepanta nthamala angkatja nhanhakarta, ‘Yinga kala ungkwanganga unpulhakantama.’”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Jesuala pula etnanha ilaka, “Moses-ala rrangkarranha impurlarrarnaka noa rrakangkarranha imputjika, rrangkarra arrthata warta namanga.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Altjirrala pula relhanha arrpmarnamalanga, era etnanha orrea marla turta arrpmarnaka.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Lakinhanga artwala kaarta pa mia ekuranha impurlalhamala noa ekuranhalelantama kuterrama.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Noarta eratharra turtantama kala mpurrka nyinterritjina. Lakinhanga eratharra itja wotha tweta nama, nyinta pula.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Relhalantama itja ilkngakitjika nhanga Altjirralala nyintalhelakala.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarra turta wotha ilthala namalanga, kurtungurla ntjarrala erinha nhanhiperra pmarraka.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Jesuala etnanha ilaka, “Artwa erala noa ekuranha unpuma, arrkutja arrpunha turtantama noa inama, era kala korna mpaarama.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Arrkutja erala noa ekuranha impuma, artwa arrpunha turtantama noa inama, era kala korna mpaaramantema.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Relha ntjarrala katjia etnakanha Jesuurna kngitjika, Jesuala iltja ekuranha kapurta etnakanhaka arrarnitjika. Jesuaka kurtungurla ntjarrala pula etnanha unpurlenaka.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Nhanha aramala, Jesuanha kurtungurla ekuranha ntjarraka yirrkngerraka, etnanha ilaka turta, “Katjia etnanha parritjala impai. Yinga antja etna nukurna pitjitjika, Altjirranha antja namanga ntelalhitjika era Ingkarta etnaka namanga.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Arai, atha rrangkarranha nhanha nthurrpa ilama. Rrangkarra Altjirranha itja tnakamanga katjiala ngerra, Altjirranha itja kuta rrakangkarra ntelalhitjina era Ingkarta rrakangkarra namanga.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Erantama katjia nyintaminyintanha nortaka tjurnaka, era iltja ekuranha kapurta etnakanhaka arrarnaka, nyintaminyintanha lyekarrilaka turta.”
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Jesuanha wotha anparerraka. Artwa nyintantama ekururna arrtjanentjika, ekuranga urlarra mparalela arrarnalhaka turta. Erantama Jesuanha pmarraka, “Kaltjinthanhinthanha unta kunha artwa marra. Untantama yinganha ilai, Nthakinhama yinga ntelalhitjika, yinga Altjirraka pmarala ngampakala etatha nitjinanga?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Jesuala erinha pmarraka, “Iwunhangala unta ilama yinga kula artwa marra namanga? Altjirra nyintanta kunha marra.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Arai, unta kala Altjirraka turnintjaka kaltja. ‘Unta itja relha arrpunhanha errilknga tutjika.’ ‘Unta itja relha arrpunhaka noalela intitjika.’ ‘Unta itja relha arrpunhaka yultha nyilkngala initjika.’ ‘Unta itja relha arrpunhiperra orrtjerritjika.’ ‘Unta itja relha arrpunhanha orrtjapepilitjika.’ ‘Unta kaarta pa mia ungkwanganhaka kangkwerritjika.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Era Jesuanha ilaka, “Kaltjinthanhinthanhai, yinga pula turnintja nhanha ingkarrakaka kangkwerraka kurrkangatjina.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Jesuala erinha intarra araka, ekura kangkaka turta. Erantama erinha ilaka, “Nyintantantama ungkwangathaka nama. Yultha ingkarraka ungkwanganha yirrinthai, money erinha turtantama relha ilkngara ntjarranha nthai. Kurunga ungkwanga yultha kngarra alkirala intitjina. Unta turtantama nukanga tnaartangala pitjai.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Nhanha wumala artwa era ltarrperraka, alpuka turta. Erataka netaneta inthorra naka.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Jesuala kurtungurla ekuranha ntjarranhantama tjoraramala ilaka, “Arai, relha netanetaka kunha inpora inthorra nama Altjirraka pmarurna irrputjika.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Angkatja nhanhala kurtungurla ntjarranha tnolkalhelaka. Jesualantama etnanha wothantema ilaka, “Katjia nukanha ntjarrai, nhanhataka nthurrpa inpora inthorra nama Altjirraka pmarurna irrputjika.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Arai, nhanha rukaralkura nama camel needle-aka altjuranga tjananhitjika, nhanhangatjina, relha netaneta Altjirraka pmarurna irrputjika.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Angkatja nhanha wumala, kurtungurla ntjarra kngarralkura tnolkaka. Etnantama erinha pmarraka, “Relha ngunhanhantama Altjirrala irrpalthala tangkalhelamara?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Kurtungurla ekuranha ntjarranha tjoraramala, Jesuala etnanha ilaka, “Thunga relhala etarlarama Altjirrala relhanha yarna tangkalhelama. Altjirrala pula relha ingkarrakanha irrpalthala tangkalhelamala, era antja namanga warta.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Peter-alantama Jesuanha ilaka, “Arai, nurna kunha yulthalka, ramaramalka impurlalhaka ungkwanganga tnaartangala lhitjinala.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jesuala erinha ilaka, “Relha etnala nukakwia, Yia Marrakakwia turta iltha paka, kalya paka, kwaiya paka, tjia paka, kaarta paka, mia paka, katjia paka, pmara paka impurlalhamanga,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 etnanha Altjirrala kngarra inthorra kwartiwutjina. Etna alha nhanhalantema namalanga, Altjirrala etnanha iltha, kalya, kwaiya, tjia, mia, katjia, pmara turta nthitjina. Nhanha turta, arrpunha ntjarrala etnanha kornilitjika lurnitjina. Anma, Altjirraka pmarala pula etna ngampakala etatha nitjina.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Relha etnala lyarta arrkurlerramanga, etna ingkarnerritjina. Kanha relha etnala lyarta ingkarnerrama, etna arrkurlerritjinala.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Jesuanha Jerusalem-urna lhapalhaka. Kurtungurla ekuranha ntjarra, relha ntjarra arrpunha turta Jerusalem-urna lhapalhakantema. Jesuanha etnakanga arrkurla lhaka. Kurtungurla ntjarra ekuranga tnaartangala pitjika. Etna angkatja ekuranha tnakaka. Kanha relha arrpunha ntjarra etnala Jesualela lhapalhaka, etna trerrakala. Jesualantama kurtungurla 12 etnanha ntangkamala wotha ilaka era anma nyingalauwutjinala.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Era etnanha ilaka, “Arai, nurnataka nhanha Jerusalem-urna lhama. Jerusalem ekuralantama arrpunhala Relhaka ‘Lira erinha priest itornka ntjarraka lanthitjina, artwa Intarrangaltha ntjarraka turta. Etnantama erinha imilitjina. Kurunga priest itornka etna, artwa Intarrangaltha etna turta erinha Relha Lorinya ntjarraka lanthitjina.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Relha Lorinya etna erinha arrampowutjina, ekura palha iwutjina, erinha whip-ala tutjina, erinha errilknga tutjina turta. Arlta tharraminyinta errilknga intamaliperra pula, era wotha etatha kamerritjina.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Zebedee-aka ‘lira tharra, James John tharra, Jesuurna etinyerraka. Eratharrantama erinha pmarraka, “Kaltjinthanhinthanhai, ilirna nganha lyarta nyintaka pmarritjina. Ilirna turta antja unta ilirnaka kala kangkwerritjikanta.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Jesuala erinhatharra pmarraka, “Iwunhakantama mpala antja?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Eratharra erinha ilaka, “Unta anma Ingkartantama namanga, ilirna antja nama nyinta ungkwanganga akwala nitjika, arrpunha ungkwanganga kwanginyala.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Jesuala pula erinhatharra ilaka, “Mpalataka marntilparla wara pmarrama. Mpala paka nukalela nyingalauwumarama? Mpala paka nukalela ilumarama, yingala ilutjinala ngerra?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Eratharra angkaka, “Awakwia.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Relha ngunha pula nukanga akwala nitjina, relha ngunha turtama nukanga kwanginyala nitjina? Nhanha itja nukathaka nama. Nhanha Altjirrakathakanta nama. Era turta kala relha erinhatharra urrarakala.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Kurtungurla 10 arrpunhala James John tharranha wumalanga, etna ekuratharra yirrkngerraka.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Jesuala pula kurtungurla etnanha worlilamala etnanha ilaka. “Rrangkarra kala kaltja Relha Lorinya ntjarraka itornka, etna relha etnakanhaka tjitjarterrama. Relha kngarra ntjarra turta relha kornakorna ntjarraka tjitjarterrama.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Worla nukanhala pula itja lakinha ngerra nitjika. Relha erala worla nukanhala itornka nitjika antja nama, era kala arrpunha ntjarraka tangitjala nitjika.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Relha erala worla nukanhala itornka kngarra nitjika antja nama, era kala arrpunha ntjarraka kngarra tangitjala nitjika.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Arai, Relhaka ‘Lira pitjika relha ntjarraka tangitjala nitjika, itja etna ekura tangitjala nitjika. Era pitjika relha ntjarrakakwia ilutjika, etnanha tangkalhelitjika turta.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Jesuanha, kurtungurla ekuranha ntjarra turta Jericho-urna lhaka. Etna wotha Jericho-anga anparerramalanga, worla kngarra etnakanga tnaartangala lhaka. Artwa panga nyinta, Bartimaeus, Timaeus-aka worra, tjaiyanga kutala narlanaka, marnaka enkamala.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Era wumalanga Jesuanha, pmara Nazareth-arinya, anpara lhamanga, era ekura ilkaka, “Jesuai, David-aka ‘Lirai, nuka montjamontja ntelalhai!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ntjarrala erinha turnaka, “Tjukunyerrai!” Era pula intarra kuta ilkaka, “David-aka ‘Lirai, nuka montjamontja ntelalhai!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Itnatjalhamala Jesuala etnanha turnaka, “Erinha ntangkai.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Mantarra coat ekuranha ilumala, era kamerramala Jesuurna arerraka.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Jesualantama erinha pmarraka, “Iwunhangala unta nuka ilkaka?”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Jesuala erinha ilaka, “Kala lhai. Unta yinganha tnakakalanga, atha alknga ungkwanganha marrilaka.”
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.