João 4

Altjirraka angkatja - Arrarnturna kngartiwukala (ARE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesuanha kaltja naka artwa Pharisee ntjarrala wukala relha ntjarralkura ekururnantama pitjimanga, John-angatjina, era turta kula relha ntjarralkura kaltjirrpulhelamanga, John-angatjina.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Jesua erarrpataka itja relha ntjarranha kaltjirrpulhelaka. Kurtungurla ekuranha ntjarralatitja relha etnanha kaltjirrpulhelaka.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Lakinhanga Jesuanha wotha pmara Galilee-urna alpuka, pmara Judea-angatjina.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Judea-anga Galilee-urna alpumala, Jesuanha pmara Samaria-anga tjananhaka.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Erantama town nyinturna pitjika, rretnya ekura Sychar. Sychar ekuranga etinya wara tnukulpa nyinta naka, Jacob-alala worra ekuranha Joseph-anha nthakala.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jacob-aka ngarroa turta pmara ekurala nakantema. Jesuanhantama ngarroa ekuranga kutaka arrarnalhaka, porrka inthorra, tjaiya ilanga pitjikala. Kala ngkinya naka.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Arrkutja Samaria-arinya nyintantama pitjika ngarroanga kwatja thankutjika.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Kurtungurla ekuranha ntjarrataka itja ekuralela naka, era arrkutja ekura enkamalanga. Etnataka town-urna lhakala marna initjika.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Arrkutja era pula erinha ilaka, “Unta kunha artwa Jew, kanha yinga arrkutja Samaria-arinyala. Nthakinhantama unta nuka kwatjaka enkama?” (Relha Jew ntjarralataka itja inthorra marna ilkutjata relha Samaria-arinya ntjarralela, yia paka etnakalela angkarritjata.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jesuala erinha alpmelaka, “Unta itja kaltja Altjirranha ungkwanga kangkintja ntelalhitjika antja. Unta turta artwa ekura itja kaltja, erala ungkwangurna angkamanga. Unta paka kaltja nakalanga, unta ekuratitja kwatjaka enkamara. Erantama nganha kwatja etatha nthamara.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Arrkutja era pula erinha ilaka, “Itornkai, ungkwanga pula irna kwatja thankutjika itjala, ngarroa nhanha turta iparta inthorra. Nthanhangantama unta kwatja etatha erinha initjina?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Arai, errilkngipata nurnakanhala, Jacob-ala, ngarroa nhanha nurnaka tnyaka. Era, worra ekuranha ntjarrala, tnontha ekuranha ntjarrala turta, ngarroa nhanhanga kwatja ntjutjata. Nthakinhantama? Unta Jacob-anga kngarralkurama nama?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Jesuala erinha alpmelaka, “Relha erala ngarroa nhanhanga kwatja ntjuma, era wotha angkathalerritjinantema.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Relha era pula, erala kwatja lenha ntjumanga athala erinha nthitjina, era itja wothala angkathalerritjina. Kwatja lenha athala erinha nthitjina, erataka ekura kwanala pentja ngerra nitjina. Kwatja nhanha itja yirritjina. Relha erala kwatja nhanha ntjuma, era ngampakala etatha nitjina.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Arrkutja era erinha ilaka, “Itornkai, yinganha kwatja lenha erinha nthai. Yingantama itja wotha angkathala nitjinanga. Yinga turta itja wotha arltamarlta nhanhurna pitjitjinanga, kwatjaka.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jesuala erinha alpmelaka, “Artwa noa ungkwanganha ntangkai, ekurakarta turta pitjalpai.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Era pula erinha ilaka, “Yinga itjama noakarta.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Unta kala noa 5 tnyinakala. Artwa lenha, ekuralelala unta lyarta nama, era itja noa ungkwanga nama. Unta kala arratja kuta ilalhaka unta noakunya namanga.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Arrkutja era erinha ilaka, “Itornkai, yinga kala kaltjantama unta Altjirraka urrpia namanga.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Relha Samaria-arinya errilkngipata nurnakanha ntjarra, etna Altjirraka urrkurrkintja nitjata parta kngarra nhanhala. Relha Jew rrangkarra pula angkama Jerusalem-alanta kula relha Altjirraka urrkurrkintja nitjika.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jesuala erinha alpmelaka, “Arrkutjai, yinga nhanha arratja angkama. Anma relha itja Kaartaka urrkurrkintja nitjina parta nhanhala, Jerusalem-ala paka.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Samaria-arinya rrangkarra, rrangkarra marntilparla wara urrkurrkintja nama. Kanha relha Jew nurna, nurna Altjirra ekura kaltjala, ekurala nurna urrkurrkintja namanga. Relha Jew nurnakanga kunha Altjirraka tangkalhelanha era pitjitjina.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Arai, lyartanga Enka Alkngaltarala relha ntjarranha lyartinyilitjina, etnanha arratja Altjirriperra kaltjinthitjina turta. Kurunga etna Kaartaka arratja urrkurrkintja nitjina, Kaartanhala antja namanga ngerra.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Altjirra erataka Enka nama. Relha ekuranha ntjarrakathakantama nama ekura arratja urrkurrkintja nitjika, Enkala etnanha kaltjinthakala ngerra.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Arrkutja era erinha ilaka, “Yinga kaltja Messiah era pitjitjina, erinhala nurna Krista ilama. Era turta nurnanha Altjirriperra arratja kaltjinthitjina.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Jesuala erinha alpmelaka, “Yingala nhanha ungkwangurna angkama, yinga kunha era.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Jesuanha arrkutja ekururna angkamalangantema, kurtungurla ekuranha ntjarra pitjalpuka. Etna aramalanga era arrkutja Samaria-arinyalela angkarramanga, etna kngarra inthorra tnolkaka. Etna pula Jesuanha itja pmarraka, “Iwunhama unta erinha pmarrama? Iwunhanga turtama unta arrkutja nhanhalela angkarrama?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Arrkutja erantama kwatjakanha jar ekuranha impurlalhamala, town-urna alpuka. Erantama pmararinya ntjarranha ilaka.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Artwa nyintanha aritjika pitjai. Erataka nuka kaltja. Era turta yinganha noa nukanha ntjarriperra alpmelaka. Artwa nhanha erama Krista era?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Relha etnantama town-anga Jesuurna lhaka.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Relha town-arinya etna tjaiyala pitjimalangantema, Jesuaka kurtungurla ntjarrala erinha thakalhelaka, “Kaltjinthanhinthanhai, marna ilkwai.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Era pula etnanha ilaka, “Nuka kunha marna intama ekuriperrala rrangkarra kotna.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Kurtungurla ntjarrantama pmarrarraka, “Arrpunhalakwia erinha marna ilkutjika nthaka?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jesuala pula etnanha ilaka, “Kaarta nuka urrkapentjaka relha ntjarranha tangkalhelitjika. Erantama yinganha yairnaka urrkapuntja nhanha mangkilitjika. Yinga ekura kangkwerramalanga, nhanha kala nuka marna ngerra nama.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Rrangkarra nhanga marna annga ingkairnamalanga ilama, ‘Kala 4 months kaaralhamala, nurna marna erinha kotjitjinantama.’ Atha rrangkarranha ilama, Relha ingkarraka marna ngerra nama Altjirraka tnukulpala. Altjirraka tnukulpa erinhantama arai. Marna ingkarraka kala urnma inthorra, rrangkarra kala kotjitjikanta.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 “Lyarta artwala kala marna kotjima, Altjirraka tnukulpala. Nhanhatitja, era relha lenha ntjarranha worlilama Altjirrala urrarakala ekuralela ngampakala etatha nitjika. Altjirrala erinha kwartiwuma turta. Lakinhanga artwa erala marna annga etnanha ingkairnakala Altjirraka tnukulpala, artwa era turta, erala marna etnanha kotjikala Altjirraka tnukulpala, eratharra tharrantema arrkana nitjina.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Angkatja nhanha kunha arratja nama, ‘Artwa nyintala marna annga ingkairnama, artwa arrpunhala marna kotjima.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Atha rrangkarranha Altjirraka tnukulpurna yairnaka, marna kotjitjika. Rrangkarra pula Altjirraka tnukulpa ekurala itja arrkurla urrkapuka. Arrpunha ntjarra Altjirraka tnukulpa ekurala urrkapuka, rrangkarrantama urrkapuntja etnakanhiperra marna kotjima.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Town ekurala, relha Samaria-arinya ntjarrala Jesuanha tnakaka arrkutja nhangala etnanha ilakalanga, “Erataka nuka kaltja nama. Era turta yinganha noa nukanha ntjarriperra alpmelaka.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Lakinhanga etna Jesuurna pitjimaliperra, etna erinha yakalhelaka etnakalela kuterritjika. Jesuanhantama arlta tharra etnakalela kuterraka.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Pmararinya etnarrpantama Jesuaka angkatja wuka. Etna erinha tnakaka turta.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Etnantama arrkutja erinha ilaka, “Nurna erinha tnakakarrka angkatja ungkwanganhakakwia. Lyarta pula nurna erinha tnakama nurnarrpa angkatja ekuranha wukalanga. Nurna turta kaltja era relha alharinya ntjarraka tangkalhelanha namanga.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Arlta tharra relha Samaria-arinya ntjarralela namaliperra, Jesuanha pmara Galilee-urna anparerraka.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Jesuala arrpunharanga relha ntjarranha ilakala, “Relha arrpunha ntjarralanta kunha Altjirraka urrpia tnantjama. Kanha pmararinya ntjarrala erinha itja kutala tnantjama.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Galilee-akerritjalhamala, pmararinya ntjarra ekura kangkaka. Galilee-arinya nhanha etnataka nhanga Jerusalem-urna lhakala, Passover-aka. Passover ekuralantama etna Jesuanha arakala tjatjikarta urrkapumanga. Lakinhanga etna ekura kangkaka.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Jesuanhantama Cana town-urna wotha alpuka. Town nhanhala kunha era nhanga kwatja turnakala wine-erritjika. Itornka nyinta Capernaum town-ala naka, worra mentakarta. Itornka nhanha erataka King Herod-aka urrkaputjata.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Artwa nhanha era wumalanga Jesuanha pmara Judea-anga pitjikala, era ekururna lhamala ingkaka, “Nukalela pitjai, worra nukanha marrilitjika. Erataka kala ilutjikerrama.”
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jesuala erinha ilaka, “Rrangkarra kunha yinganha tnakama, rrangkarra tjatjikartalka aramalanganta.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Itornka era pula erinha alpmelaka, “Ingkartai, kala pitjantai, worra nuka ilukitjanga.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jesualantama erinha ilaka, “Kala alpai. Worra ungkwanga kunha kala marrerraka.” Artwa era Jesuaka angkatja tnakaka, era turta alpuka.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Era tjaiyala alpumalangantema, artwa urrkapunhapunha urrputja urlarra pitjika. Etna itornka etnakanha ilaka, “Worra ungkwanga marrerrakau.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Erantama etnanha pmarraka, “Ilangara inthorrama era marrerraka?” Etna erinha alpmelaka, “Ngurruka kunha, ngkinyala.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Kaarta erantama ilpangkaka, ngkinya inthorrala Jesuala erinha ilakala, “Worra ungkwanga kala marrerrakau.” Artwa era, ramarama ekuranhala, urrkapunhapunha ekuranhala turtantama Jesuanha tnakaka.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Nhanha kala tjatjikarta arrpunha era naka, Jesualala urrkapukala era nhanga pmara Judea-anga, pmara Galilee-urna pitjalpumaliperra.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.