Marcos 5
Almeida Revista e Corrigida (ARC, 2009) vs XGS
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
1 Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ nuro ipí yoɨ́ Gaririyo jɨ́arɨwámɨnɨ ámá wigɨ́ yoɨ́ Gegesayɨ́ aŋɨ́yo niwiékɨ́nɨmearo
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
2 o rɨxa ewéyo dánɨ ayoááná re eŋɨnigɨnɨ. Rɨxa ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́ wo ámá xwárɨpáyo dánɨ nɨweapɨrɨ Jisasomɨ nɨwímearɨ
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
3 —O ámá xwárɨpáyo anɨŋɨ́ e weagorɨnɨ. Ámá wí ainɨxɨ́ aí tɨ́nɨ aí gwɨ́ mɨjárɨpaxɨ́ yagɨ́orɨnɨ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
4 Íníná ainɨxɨ́ tɨ́nɨ gwɨ́ xaíwɨ́ wɨrí tɨ́nɨ sɨkwɨ́yo tɨ́nɨ wéyo tɨ́nɨ járarɨŋagɨ́a aiwɨ o narɨ́kiárɨmɨ wagorɨnɨ. Ámá wí eŋɨ́ neánɨro omɨ xayɨpemɨxɨpaxɨ́ yagɨ́omanɨ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
5 Xegɨ́pɨ anɨŋɨ́ xwárɨpáyo nɨŋwearɨ́ná ikwáwɨyíná árɨ́wɨyíná dɨ́wɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ makɨrɨ́wɨ́ nɨmóa nurɨ sɨ́ŋá nɨmearɨ pɨ́rɨ́ nuyɨkíga wagorɨnɨ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
6 O Jisaso jɨ́amɨ barɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ mɨ́rɨ́ nɨwerɨ waunɨ́ nɨwikárɨnɨrɨ
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
7 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
8 — ausente —
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
9 Jisaso yarɨŋɨ́ “Segɨ́ yoɨ́ pírɨnɨ?” wíáná imɨ́owa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None xwé obaxɨ́ mɨrónɨŋagwɨ nánɨ yoɨ́ Rijonɨyɨ —Yoɨ́ mɨ́kɨ́ ayɨ́ mɨxɨ́ nánɨ xwé obaxɨ́ gwɨ́ mónarɨgɨ́á nánɨrɨnɨ. Yoɨ́ Rijonɨyɨ rɨnɨŋwɨnɨ.” nurɨro
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
10 waunɨ́ nɨwiro arɨ́kí “Xwɨ́á tɨ́yo dánɨ imɨ́one mɨxɨ́ mɨneamáɨnowárɨpanɨ.” nurɨro
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
11 odɨpí aga xwé obaxɨ́ bɨ dɨ́wɨ́ wíyo miaúrárɨ́ ninɨro aiwá narɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
12 waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Imɨ́one odɨpíyo rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨrómáná dɨŋɨ́ oxɨxérópoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ neaneɨ.” urɨ́agɨ́a
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
13 Jisaso xe dɨŋɨ́ oxɨxérópoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnáná imɨ́ó ámá omɨ dɨŋɨ́ xɨxérogɨ́ápɨ nɨmɨxearo ámɨ odɨpíyómɨnɨ xɨxéróáná re egɨ́awixɨnɨ. Pɨmaŋɨ́ éɨ́ roŋɨ́ wí e aŋɨ́nɨ wéɨ́áyɨ́ wiárɨ́ sɨwá nero anɨŋɨ́nɨ ipíyo nɨpiéroro pɨyɨ́ egɨ́awixɨnɨ. Odɨpí ayɨ́ wonɨ marɨ́áɨ, 2,000 pɨyɨ́ egɨ́awixɨnɨ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
14 E éáná ámá odɨpí mearɨgɨ́áyɨ́ aŋɨ́nɨ nuro odɨpí éɨ́ápɨ nánɨ aŋɨ́ e ŋweagɨ́áyo áwaŋɨ́ nurárɨmɨ nuro omɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e yarɨgɨ́áyo enɨ áwaŋɨ́ nura eméáná ámá nɨ́nɨ “Pí rɨ́a eŋoɨ?” nɨyaiwiro sɨŋwɨ́ wɨnanɨro nuro
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
15 Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nɨrémoro wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋo xegɨ́ yarɨŋɨ́pa mé dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nínɨrɨ aikɨ́ nɨyínɨrɨ riwo éɨ́ ŋweaŋagɨ nɨwɨnɨro xámɨ imɨ́ó obaxɨ́ dɨŋɨ́ xɨxérogɨ́á nánɨ “Nepa imɨ́ó xɨxéroago orɨ́anɨ?” nɨyaiwiro wáyɨ́ yarɨ́ná
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
16 ámá Jisaso imɨ́ó mɨxɨ́ umáɨnowárɨ́agɨ wɨnɨ́áyɨ́ repɨyɨ́ nɨwiro imɨ́ó sayá meago éɨ́pɨ nánɨ tɨ́nɨ odɨpí éɨ́ápɨ nánɨ tɨ́nɨ repɨyɨ́ wíáná
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
17 Jisasomɨ waunɨ́ nɨwiro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Negɨ́ xwɨ́á re pɨ́nɨ nɨneawiárɨmɨ uɨ.” uráná
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
18 o rɨxa ewéyo pɨxemoánɨmɨnɨrɨ yarɨ́ná imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéróɨ́o waunɨ́ nurɨrɨ “Nionɨ enɨ joxɨ tɨ́nɨ wanɨ́wiɨ.” urarɨŋagɨ aiwɨ
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
19 Jisaso nionɨ tɨ́nɨ xe ounɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa nerɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ dɨxɨ́ ámáyo Ámɨnáonɨ ayá nɨrɨrɨmɨxɨrɨ síápɨ nánɨ áwaŋɨ́ nura úɨrɨxɨnɨ.” urɨ́agɨ
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
20 o nurɨ aŋɨ́ Dekaporisɨyo apɨ apɨ nikwɨ́róga unɨŋɨ́yo áwaŋɨ́ nura nemerɨ amɨpí Jisaso wíɨ́pɨ nánɨ áwaŋɨ́ nura emearɨ́ná ámá nɨ́nɨ dɨŋɨ́ ududɨ́ nɨwinɨrɨ “Arɨge nerɨ naŋɨ́ éorɨ́anɨ?” yaiwiagɨ́árɨnɨ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
21 Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ ámɨ ewéyo núɨ́asáná ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ niwiékɨ́nɨmearo ewéyo dánɨ nayoaro ipí tɨ́ŋɨ́ aŋwɨ e roŋáná ámá obaxɨ́ nɨbɨro Jisaso tɨ́ŋɨ́ e epɨ́royɨ́ yarɨ́ná
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
22 ámá wo —O Judayɨ́yá rotú aŋɨ́ wíyo ámɨnáo nimónɨrɨ meŋweaŋorɨnɨ. Xegɨ́ yoɨ́ Jairasoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O nɨbɨrɨ Jisasomɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná oyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ aŋwɨ e mɨŋɨ́ xwɨ́áyo nɨkwɨ́rorɨ waunɨ́ nɨwikárɨnɨrɨ
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
23 waunɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ miáí rɨxa aŋwɨ ayo nɨpepaxɨ́ enɨ. Í naŋɨ́ nerɨ sɨŋɨ́ unɨ nánɨ joxɨ nɨbɨrɨ wé seáyɨ e ikwiáreɨ.” urɨ́agɨ
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
24 Jisaso o tɨ́nɨ nawínɨ úáná ámá nɨ́nɨ nɨxɨ́dɨro ɨkwɨkwierɨ́ warɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
25 Apɨxɨ́ wí —Í xegɨ́ ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨ́ná xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú múroŋírɨnɨ.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
26 Í naŋɨ́ onimɨxɨ́poyɨnɨrɨ xwɨrɨ́ obaxɨ́yo nɨgwɨ́ ayá wí nɨroaayirɨ mɨnɨ nɨwirɨ aí rɨ́nɨŋɨ́ winarɨŋɨ́pɨ naŋɨ́ bɨ onɨmiápɨ mé nɨyɨpeí yarɨŋɨ́rɨnɨ. Xegɨ́ nɨgwɨ́ anɨpá imónɨŋagɨ aí ámɨ wínɨ mɨxɨ́nɨŋɨ́ yomɨxarɨgɨ́írɨnɨ.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
27 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
28 — ausente —
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
29 Amáɨ́ rónáná ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨŋɨ́pɨ yeáyɨ́ sɨkiárɨŋɨnigɨnɨ. Ragɨ́ yeáyɨ́ sɨkiárɨ́agɨ nainenɨrɨ re yaiwiŋɨnigɨnɨ, “Rɨxa naŋɨ́ riyínɨ réɨnɨ?” yaiwiarɨ́ná
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
30 Jisaso nɨjɨ́á nimónɨrɨ “Eŋɨ́ eánɨŋɨ́ nionɨyá bɨ nɨnowárɨmɨ ipɨ ruŋoɨ?” nɨyaiwirɨ nɨkɨnɨmónɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ iyɨ́áyo amáɨ́ go rónɨgoɨ?” ráná
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
31 xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ ámá epɨ́royɨ́ nɨsiro ɨkwɨkwierɨ́ nɨsiga warɨ́ná pí nánɨ ‘Go gɨ́ iyɨ́áyo amáɨ́ nɨrónɨgoɨ?’ rarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
32 apɨxɨ́ e wíímɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨmɨnɨrɨ nánɨ sagagɨ́ emearɨŋagɨ
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
33 í “Jisaso píránɨŋɨ́ nimɨxɨ́ɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwirɨ wáyɨ́ nerɨ eŋɨ́ óɨ́ néra nɨbɨrɨ Jisasomɨ agwɨ́rɨwámɨnɨ waunɨ́ nɨwikárɨnɨrɨ mɨŋɨ́ xwɨ́áyo nɨkwɨ́rorɨ xɨ́í éɨ́pɨ nánɨ wɨ́á rókiamónɨ́agɨ
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
34 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, jíxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ erɨ́kiemeánɨ́ɨnɨ. Sɨmɨxɨ́ ayá sinarɨŋɨ́pɨ ámɨ wí sinɨnɨ́á meŋagɨ nánɨ ámɨ ayá bɨ mɨsinɨ́ kikiɨ́á néra uɨ.” nurɨrɨ
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
35 sɨnɨ ímɨ e urarɨ́ná sɨnɨ miáí sɨmɨxɨ́ weŋe mɨrémopa nerɨ́ná ámá wí rotú aŋɨ́ meweŋoyá aŋɨ́ e dánɨ nɨbɨro Jisaso nánɨ re urémeagɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋomɨ sɨnɨ ayá wí murɨŋweapanɨ. Dɨxɨ́ miáí rɨxa peŋoɨ.” urarɨ́ná
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
36 Jisaso arɨ́á e nɨwirɨ rotú aŋɨ́ meweŋomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “E nerɨ aiwɨ wáyɨ́ mepanɨ. Dɨŋɨ́nɨ nɨnɨkwɨ́róa uɨ.” nurɨrɨ
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
37 ámá nɨ́nɨ e nurakioŋwɨrárɨmáná aiwɨ “Pitao tɨ́nɨ Jemiso tɨ́nɨ xogwáo Jono tɨ́nɨ awa nionɨ tɨ́nɨ xe obɨ́poyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨmɨnɨ.” nɨyaiwirɨ nuro
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
38 rotú aŋɨ́ meweŋoyá aŋɨ́ e nɨrémoro Jisaso yaiwínɨŋɨ́ ninɨrɨ rɨnarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirɨ wí yeyɨ nɨra warɨ́ná wí ŋwapé rarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
39 aŋɨ́yo nɨpáwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Pí nánɨ ŋwɨ́ earo yeyɨ rɨro yarɨŋoɨ? Miáí rɨxa peŋoɨnɨrɨ ŋwɨ́ rɨmiearɨŋoɨ? Í sa sá wenɨ.” nurɨrɨ
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
40 rɨpɨ́á nura warɨ́ná o ámá nɨ́nɨ emɨ mɨmɨxeámɨ́ nerɨ miáímɨ xanɨyaú tɨ́nɨ omɨ kumɨxɨnarɨgɨ́á waú wo awa tɨ́nɨ aŋɨ́ awawá ikwɨ́rónɨŋɨ́ miáí weŋɨ́wámɨ nɨpáwiro
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
41 Jisaso miáímɨ wéyo ɨ́á nɨmaxɨrɨrɨ xegɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ “Tarita kumi.” nurɨrɨ —Ayɨ́ agapɨ́né “Miá ríyɨ wiápɨ́nɨmeaɨ.” urarɨŋwápɨ nánɨrɨnɨ. E uráná re eŋɨnigɨnɨ.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
42 Í rɨxa nɨwiápɨ́nɨmearɨ xegɨ́ xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú eŋagɨ nánɨ rɨxa nɨwiápɨ́nɨmearɨ aŋɨ́ yarɨ́ná ayɨ́ sɨrɨ́ nɨpɨkínɨro “Arɨge ámɨ rɨ́a wiápɨ́nɨmeaŋoɨ?” nɨyaiwiro ududɨ́ yarɨ́ná
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
43 Jisaso ŋwɨ́ ikaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ éápɨ ámá wíyo áwaŋɨ́ murɨpa épiyɨ.” nurɨrɨ “Ímɨ aiwá bɨ mɨnɨ wípiyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.