Atos 5
Almeida Revista e Corrigida (ARC, 2009) vs XGS
1 Mas um certo varão chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade
1 Ámá wo xegɨ́ yoɨ́ Ananaiasoyɨ rɨnɨŋo tɨ́nɨ xiepí xegɨ́ yoɨ́ Sapairaíyɨ rɨnɨŋí tɨ́nɨ egɨ́ xwɨ́á surɨ́má bɨ ámáyo nɨgwɨ́ nánɨ bɨ́ neri
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
2 xiagwo xiepí nɨjɨ́á imónɨŋáná nɨgwɨ́ xéɨ́í bɨ xegɨ́ yumɨ́í nɨtɨmáná bɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa “Nɨgwɨ́ xéɨ́í nɨpɨnɨ apɨ neaiaparɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ nɨmeámɨ nurɨ mɨnɨ wíagɨ aiwɨ
3 Disse, então, Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço da herdade?
3 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ananaiasoxɨnɨ, Obo xɨ́o wimónarɨŋɨ́pɨ oenɨrɨ dɨŋɨ́ rɨxɨxéróoxɨnɨ, pí nánɨ kwíyɨ́ Gorɨxoyápimɨ yapɨ́ wíwapɨyimɨnɨrɨ xwɨ́á bɨ́ nerɨ́ná nɨgwɨ́ xéɨ́pɨ bɨ dɨxɨ́ pɨ́nɨ nɨtɨmáná bɨnɨ neaiaparɨŋɨnɨ?
4 Guardando-a, não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
4 Sɨnɨ bɨ́ mepa nerɨ́ná dɨxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨranɨ? Xwɨ́á apɨ bɨ nerɨ́ná nɨgwɨ́ xéɨ́pɨ dɨxɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ pí pí ‘Oemɨnɨ.’ nɨsimónɨrɨ́ná ananɨ mepaxɨ́pɨranɨ? E nimónɨrɨ aí joxɨ pí nánɨ dɨŋɨ́ ínɨmɨ nɨkwɨ́rónɨmáná ‘Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ yapɨ́ owíwapɨyimɨnɨ.’ yaiwíɨnigɨnɨ? Yapɨ́ joxɨ neaíwapɨyimɨnɨrɨ éɨ́pɨ, ayɨ́ ámáone marɨ́áɨ, Gorɨxomɨ wíwapɨyimɨnɨrɨ éɨnigɨnɨ.” urɨ́agɨ
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
5 Ananaiaso xwɨyɨ́á apɨ arɨ́á nɨwimáná re eŋɨnigɨnɨ. Xwɨ́áyo nɨpiérorɨ dɨŋɨ́ nɨyámɨga uŋɨnigɨnɨ. Dɨŋɨ́ nɨyámɨga úáná ámá o éɨ́pɨ nánɨ arɨ́á wíɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ wáyɨ́ nikárɨga ugɨ́awixɨnɨ.
6 E, levantando-se os jovens, cobriram o morto e, transportando- o para fora, o sepultaram.
6 O dɨŋɨ́ nɨyámɨga nurɨ pɨyɨ́ weŋagɨ íwɨ́ sɨkɨŋowa nɨwiápɨ́nɨmearo rapɨrapɨ́ tɨ́nɨ wowɨ́ nero nɨmeámɨ nuro xwɨ́á weyárɨgɨ́awixɨnɨ.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
7 Ananaiasomɨ xiepí xegɨ́ wí e sepiá bɨ onɨmiápɨ nɨŋweaŋɨsáná xegɨ́ xiagwomɨ winɨ́ɨ́pɨ nánɨ sɨnɨ majɨ́í nimónɨrɨ́ná Pitao tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ páwíáná
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
8 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨgwɨ́ xwɨ́á bɨ́ nerɨ́ná xéɨ́ípɨ nɨpɨnɨpɨ, ayɨ́ rɨpɨ apɨranɨ? Jíxɨ nɨreɨ.” urɨ́agɨ “Ayɨ́ rɨpɨ apɨrɨnɨ.” uráná
9 Então, Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
9 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ayagwí pí nánɨ ‘Kwíyɨ́ Ámɨnáoyápɨ eŋɨ́ eánɨŋɨ́pɨrɨ́anɨrɨ yapɨ́ nɨwíwapɨyirai iwamɨ́ó owíwapɨyaiyɨ.’ rɨnɨ́isixɨnɨ? Ámá dɨxɨ́ ragwo xwɨ́á weyárɨ́áwa rɨxa ɨ́wí e riwa rónapɨŋoɨ. Jíxɨ enɨ xwɨ́á rɨweyárɨpɨ́rɨ nɨmeámɨ rupɨ́ráoɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ.
10 E logo caiu aos seus pés e expirou. E, entrando os jovens, acharam-na morta e a sepultaram junto de seu marido.
10 Í enɨ Pitaoyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nɨpiérorɨ dɨŋɨ́ nɨyámɨga uŋɨnigɨnɨ. Dɨŋɨ́ nɨyámɨga úagɨ íwɨ́ sɨkɨŋowa nɨ́wiapɨro í pɨyɨ́ weŋagɨ nɨwɨnɨro nɨmeámɨ nɨpeyearo xegɨ́ oxo xwɨ́á weyárɨ́e mɨdánɨŋɨ́ e xwɨ́á weyárɨgɨ́awixɨnɨ.
11 E houve um grande temor em toda a igreja e em todos os que ouviram estas coisas.
11 E éáná Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ tɨ́nɨ ayaúmɨ wímeáɨ́pɨ nánɨ arɨ́á wíɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ tɨ́nɨ wáyɨ́ nikárɨga wagɨ́árɨnɨ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
12 Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa ámá wigɨ́ tɨ́ámɨnɨ mimónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́e nemerɨ́ná emɨmɨ́ tɨ́nɨ ayá rɨwamónɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́ tɨ́nɨ néra nuro axɨ́pɨ nawínɨ nimónɨro aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ ínɨmɨ awí neánɨrɨ́ná aŋɨ́ wiámɨ́ó Soromonoyáɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ awí neánɨro yayíagɨ́a aiwɨ
13 Quanto aos outros, ninguém ousava ajuntar-se com eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
13 Jisasomɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ wáyɨ́ nero nánɨ “Awa tɨ́nɨ awí bɨ oeánaneyɨ.” mɨyaiwipa yagɨ́árɨnɨ. E nero aí awa nánɨ xwɨyɨ́á nɨrɨróná “Ámá naŋowarɨnɨ.” ragɨ́árɨnɨ.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais,
14 Ámá ámɨ ayá wí ayá wí Ámɨnáomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róɨ́áyɨ́ oxɨ́ tɨ́nɨ apɨxɨ́ tɨ́nɨ íníná sɨ́á ayɨ́ ayo wí tɨ́nɨ wí tɨ́nɨ kumɨxɨnayigɨ́árɨnɨ.
15 de sorte que transportavam os enfermos para as ruas e os punham em leitos e em camilhas, para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
15 Ámá emɨmɨ́ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa néra warɨgɨ́ápɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nánɨ “Negɨ́ ámá sɨmɨxɨ́yo Pitaoyá onapámɨgɨ́ enɨ aí wíáná naŋɨ́ imónɨpɨ́ráoɨ.” nɨyaiwiro wigɨ́ ámá sɨmɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ nɨmeámɨ nuro óɨ́ e Pitao nɨpurɨ́ná onapámɨgɨ́ inɨpaxɨ́mɨnɨ íkwiaŋwɨ́yo wɨ́ráragɨ́árɨnɨ.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais todos eram curados.
16 Ámá Jerusaremɨ tɨ́ŋɨ́ e aŋɨ́ mɨnɨ mɨnɨ ikwɨ́rónɨŋɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́ enɨ wigɨ́ ámá sɨmɨxɨ́ xɨxegɨ́nɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ imɨ́ó xɨxéroŋɨ́yɨ́ tɨ́nɨ nɨmeámɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bɨmíáná píránɨŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ wiagɨ́árɨnɨ.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
17 Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́nɨ xegɨ́ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́áwa tɨ́nɨ —Awa xegɨ́ gwɨ́ mónɨgɨ́áwa Sajusiyɨ rɨnɨgɨ́áwarɨnɨ. Awa tɨ́nɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ sɨpí dɨŋɨ́ bɨ onɨmiápɨ mɨwiaiwí aga sɨpí dɨŋɨ́ xwé ayá wí nɨwiaiwiro nánɨ nɨwiápɨ́nɨmearo re egɨ́awixɨnɨ.
18 e lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
18 Awamɨ ɨ́á nɨxero gwɨ́ aŋɨ́yo ŋwɨrárɨgɨ́awixɨnɨ.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
19 Gwɨ́ aŋɨ́yo ŋwɨrárɨ́agɨ́a aiwɨ árɨ́wɨyimɨ Ámɨnáoyá aŋɨ́najɨ́ wo nɨweapɨrɨ gwɨ́ aŋɨ́yo ówaŋɨ́ nɨ́kwirɨ awamɨ nɨmɨxeámɨ nɨ́wiapɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
20 Ide, apresentai-vos no templo e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
20 “Soyɨ́né nuro aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ éɨ́ nɨrómáná ámá e rówapɨgɨ́áyo xwɨyɨ́á ámá dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨpɨ́rɨ nánɨ rɨnɨŋɨ́ nɨpɨnɨ nánɨ uréwapɨyípoyɨ.” urɨ́agɨ
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho e a todos os anciãos dos filhos de Israel e enviaram
21 arɨ́á nɨwimowa nuro wɨ́á nóga warɨŋɨ́ tɨ́nɨ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwiro ámá éɨ́ rówapɨgɨ́áyo uréwapɨyarɨ́ná apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́nɨ xegɨ́ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́áwa tɨ́nɨ awí neánɨmáná negɨ́ Isɨrerɨyɨ́ mebá parɨmenɨ́ imónɨgɨ́á nowanɨ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á oimɨxaneyɨnɨro nánɨ “Eɨnɨ.” nurɨro rɨxa awí neánárɨmáná aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ awí mearoarɨgɨ́á wa wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ wirɨmiaupɨ́rɨ nánɨ gwɨ́ aŋɨ́yo nánɨ urowárɨ́agɨ́a aiwɨ
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
22 gwɨ́ aŋɨ́yo nɨrémorɨ́ná awa nánɨ pɨ́á nɨmegɨnɨro ámɨ Judayɨ́ mebáowa awí eánɨgɨ́e nánɨ nɨbɨro repɨyɨ́ nɨwiro
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
23 re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Gwɨ́ aŋɨ́yo nɨrémómáná ówaŋɨ́ sɨnɨ xaíwɨ́ yárɨnɨrɨ awí mearoarɨgɨ́áwa ɨ́wí tɨ́ŋɨ́ e awí roro eŋagɨ́a nɨwɨnɨrane aí ówaŋɨ́ nɨ́kwirane nɨpáwirane sɨŋwɨ́ wɨnɨ́wáyɨ́ sɨnɨ ínɨmɨ ŋweaŋagɨ́a mɨwɨnɨ́wɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
24 Então, o capitão do templo e os principais dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
24 aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ awí mearoarɨgɨ́áyo seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́nɨ apaxɨ́pá imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ arɨ́á e nɨwiróná ududɨ́ ayá wí nero re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Agwɨ pí imónɨmɨnɨrɨ nánɨ rɨ́a yarɨnɨ?” rɨnarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
25 Ámá wo nɨrémónapɨrɨ áwaŋɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ai, ámá agíná soyɨ́né gwɨ́ aŋɨ́yo ŋwɨrárɨgɨ́áwa aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ éɨ́ nɨrómáná ámáyo uréwapɨyarɨŋoɨ.” uráná
26 Então, foi o capitão com os servidores e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
26 aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ awí mearoarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ wigɨ́ seáyɨ e wurɨ́nɨgɨ́o tɨ́nɨ awamɨ ámɨ ɨ́á xɨrɨpɨ́rɨ nánɨ nuro aí awa uréwapɨyarɨ́ná arɨ́á wiarɨgɨ́áyɨ́ sɨ́ŋá neaeapɨ́rɨxɨnɨrɨ wáyɨ́ nɨwiro nánɨ awamɨ ɨ́á nɨxero nɨméra nɨbɨróná uyɨ́niɨ́ wí mɨmépegɨ́awixɨnɨ.
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
27 Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ nɨmeáa nɨbɨro Judayɨ́ mebáowa awí eánɨgɨ́e éɨ́ uráráná apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo seáyɨ e wimónɨŋo xwɨyɨ́á numearɨrɨ́ná
28 Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
28 re urɨŋɨnigɨnɨ, “None arɨ́á jɨyikɨ́ nɨseaorane sekaxɨ́ ‘Segɨ́ uréwapɨyarɨgɨ́o nánɨ sɨnɨ muréwapɨyipa époyɨ.’ searɨ́agwɨ aí soyɨ́né arɨ́kí o nánɨ nuréwapɨyiróná segɨ́ uréwapɨyarɨgɨ́ápɨ rɨxa Jerusaremɨ tɨ́yo nɨyonɨ ɨ́á menárɨnɨgoɨ. None xeŋwone nánɨ re oneaiaiwípoyɨnɨrɨ, ‘Awa omɨ nɨpɨkiro nánɨ reá roánɨgɨ́áwarɨ́anɨ?’ oneaiaiwípoyɨnɨrɨ uréwapɨyarɨgɨ́oyɨ́nérɨnɨ.” urɨ́agɨ aí
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
29 Pitao tɨ́nɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́á wɨ́a tɨ́nɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá neararɨgɨ́ápɨ marɨ́áɨ, Gorɨxo neararɨŋɨ́pɨnɨ pɨ́rɨ́ wiaíkipaxɨ́ mimónɨŋwɨnɨ. Ayɨnánɨ soyɨ́né arɨ́á jɨyikɨ́ nɨneaorɨ nearɨgɨ́ápɨ wiaíkiarɨŋwɨnɨ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo- o no madeiro.
30 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Jisasomɨ soyɨ́né nɨpɨkiróná yoxáɨ́yo yekwɨ́roárɨgɨ́a aiwɨ Ŋwɨ́á negɨ́ arɨ́owa eŋíná dánɨ nɨxɨ́da bagɨ́oyá dɨŋɨ́yo dánɨ o ámɨ wiápɨ́nɨmeaŋɨ́rɨnɨ.
31 Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão dos pecados.
31 O ayɨ́ Gorɨxo gɨ́ wé náúmɨnɨ onɨŋweanɨrɨ seáyɨ e nɨwimɨxɨrɨ́ná ‘Xiáwowayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaroŋɨ́ wo imónɨrɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ wo imónɨrɨ éwɨnɨgɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ wimɨxɨŋɨ́rɨnɨ. Isɨrerene negɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨŋwápɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ mamorane yokwarɨmɨ́ neaiipaxɨ́ imónɨrane yanɨ́wá nánɨ o rɨxa e nimónɨrɨ xanoyá wé náúmɨnɨ ŋweanɨ.
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
32 None seararɨŋwá apɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrane nánɨ mɨ́konerɨnɨ. Kwíyɨ́pɨ enɨ ‘Apɨ neparɨnɨ.’ oyaiwípoyɨnɨrɨ neaíwapɨyarɨŋɨ́rɨnɨ. Nonenɨ marɨ́áɨ, ámá Gorɨxomɨ maŋɨ́ pɨ́rɨ́ mɨwiaíkí arɨ́á wíɨ́á gɨyɨ́ gɨyo enɨ xegɨ́ kwíyɨ́pɨ rɨxa mɨnɨ wiŋɨ́rɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
33 Porém, ouvindo eles isto, se enfureceram e deliberaram matá-los.
33 Xwɨrɨxɨ́ mearɨgɨ́áwa xwɨyɨ́á e rarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwiro wikɨ́ rɨ́á ápiáwɨ́nɨŋɨ́ nɨwero opɨkianeyɨnɨro wimónɨŋɨnigɨnɨ.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que, por um pouco, levassem para fora os apóstolos;
34 Opɨkianeyɨnɨro wimónarɨ́ná ámá wo —O xegɨ́ yoɨ́ Gamerieroyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O Parisi worɨnɨ. Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ uréwapɨyarɨŋɨ́ worɨnɨ. Nuréwapɨyirɨ́ná naŋɨ́nɨ neŋwɨperɨ rarɨŋo eŋagɨ nánɨ ámá nɨ́nɨ wé íkwiaŋwɨ́yónɨŋɨ́ ŋwɨrárɨgɨ́orɨnɨ. O xwɨyɨ́á urɨnɨ nánɨ awí eánɨgɨ́e éɨ́ nɨrómáná sekaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá rowamɨ bɨ onɨmiápɨ bɨ́amɨ wárɨ́poyɨ.” nurɨrɨ rɨxa bɨ́amɨ wáráná
35 e disse-lhes: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens.
35 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ Isɨreroyɨ́né xwɨyɨ́á bɨ osearɨmɨnɨ. ‘Ámá rowamɨ owianeyɨ.’ yaiwiarɨgɨ́ápɨ sɨnɨ mepa neróná xámɨ dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ mópoyɨ.
36 Porque, antes destes dias, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
36 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Eŋíná onɨmiápɨ ámá Tiudasoyɨ rɨnɨŋo eŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ mópoyɨ. O xewanɨŋo nánɨ re rɨnɨŋɨnigɨnɨ, ‘Ámɨná seáyɨ e imónɨŋá wonɨrɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ yarɨ́ná ámá 400 xwɨyɨ́á o rɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro nánɨ gwɨ́ numónɨro yarɨ́ná émáyɨ́ omɨ pɨkíáná xegɨ́ gwɨ́ mónɨgɨ́áwa wɨwínɨ éɨ́ umigɨ́awixɨnɨ. Éɨ́ umíagɨ́a nánɨ o oemɨnɨrɨ eŋɨ́pɨ surɨ́má yárɨŋɨnigɨnɨ.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
37 E nemáná eŋáná ámá ámɨ wo —Gariri pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ Judasoyɨ rɨnɨŋo nánɨ rarɨŋɨnɨ. O gapɨmanɨ́yɨ́ ámá nɨ́nɨ yoɨ́ ŋwɨrárɨgɨ́íná nɨwiápɨ́nɨmearɨ xegɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ ámá wí o tɨ́nɨ gwɨ́ numónɨro ‘Émáyo mɨxɨ́ oxɨ́dowáraneyɨ.’ nɨrɨro yarɨ́ná omɨ anɨ́nɨmɨxɨ́agɨ́a omɨ arɨ́á wigɨ́áyɨ́ enɨ wɨwínɨ éɨ́ umiamogɨ́awixɨnɨ.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
38 Ayɨnánɨ ámá rowa yanɨro yarɨgɨ́ápɨ pɨ́rɨ́ mɨwiaíkipa nero wé ɨ́á umɨxeánɨ́poyɨ. Ámá rowa Gorɨxoyá dɨŋɨ́yo dánɨ marɨ́áɨ, wigɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ nipɨmoárɨro nerɨ́náyɨ́, wa awamɨ xopɨrárɨ́ wipɨ́rɨ́á eŋagɨ nánɨ xe éɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́poyɨ.
39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
39 E nerɨ aí awa wigɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ marɨ́áɨ, Gorɨxoyá dɨŋɨ́yo dánɨ nerɨ́náyɨ́, soyɨ́né xopɨrárɨ́ wí wipaxɨ́ menɨnɨ. E owianeyɨnɨro nerɨ́náyɨ́, Gorɨxo tɨ́nɨ mɨxɨ́nɨŋɨ́ inɨ́agɨ́a sɨŋwɨ́ ainenɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos e tendo- os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus e os deixaram ir.
40 Xwɨrɨxɨ́ umearɨgɨ́áwa Gameriero “E époyɨ.” urɨ́ɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro nɨxɨ́dɨro nánɨ wamɨ “Wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ nɨwirɨmeámɨ ɨ́wiapɨ́poyɨ.” nurɨmáná rɨxa nɨméra ɨ́wiapáná sɨkwɨ́á ragɨ́ pɨ́rɨ́ uyɨkímɨ́ nero ŋwɨ́ ikaxɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Jisaso nánɨ sɨnɨ bɨ muréwapɨyipa éɨ́rɨxɨnɨ.” nurɨro wárɨgɨ́awixɨnɨ.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
41 Wáráná awa xwɨrɨxɨ́ umearɨgɨ́áwa tɨ́ŋɨ́ e dánɨ nɨpeyearo nuróná re nɨyaiwiro nánɨ, “Gorɨxo Jisasomɨ xɨ́darɨŋwáone ayá neaimoarɨŋɨ́ neaikárɨ́ápɨ xɨxenɨ meapaxowarɨ́anɨrɨ xe ɨ́á xero iwaŋɨ́ mépero éɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ neanɨ́ɨ́rɨ́anɨ?” nɨyaiwiro nánɨ yayɨ́ néra nuro
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar e de anunciar a Jesus Cristo.
42 íníná sɨ́á ayɨ́ ayo aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ dánɨranɨ, ámá aŋɨ́ wiwá wiwámɨ dánɨranɨ, arɨ́kí uréwapɨyiro wáɨ́ urɨmero neróná “Ámá Gorɨxo yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ urowárénapɨŋo, arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáo, ayɨ́ Jisasorɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.