Atos 16
Almeida Revista e Corrigida (ARC, 2009) vs XGS
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
1 Poro aŋɨ́ Debiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémorɨ ámɨ nurɨ Risɨtɨraɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémorɨ́ná wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Ámá Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ wo —O xegɨ́ yoɨ́ Timotiorɨnɨ. Xɨnáí Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋɨ́ wírɨnɨ. Í Judayɨ́ eŋagɨ aí omɨ xano Gɨrikɨyɨ́rɨnɨ.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
2 Ámá Risɨtɨra ŋweáyɨ́ tɨ́nɨ Aikoniamɨ ŋweáyɨ́ tɨ́nɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ xexɨ́xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ Timotio nánɨ “Ámá naŋɨ́ worɨnɨ.” rarɨgɨ́orɨnɨ.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
3 O nánɨ Poro “Yawawi tɨ́nɨ nawínɨ oemeaneyɨ.” nɨwimónɨrɨ nánɨ omɨ nɨmearɨ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwiŋɨnigɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ e eŋɨnigɨnɨ. Judayɨ́ arɨwámɨdánɨ ŋweagɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ o xegɨ́ xano Gɨrikɨyɨ́ eŋagɨ nánɨ xɨ́o iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó mɨwákwínɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á e imónɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ Poro negɨ́ Judayo wáɨ́ urɨmearɨ́ná omɨ arɨ́á mɨwipa epɨ́rɨxɨnɨrɨ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwiŋɨnigɨnɨ.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
4 Aŋɨ́ apɨ apimɨ nurára nɨmúroróná xwɨyɨ́á wáɨ́ wurɨmeaiarɨgɨ́áwa tɨ́nɨ Jerusaremɨyo Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ awa xwɨyɨ́á nimɨxɨróná rɨnárɨgɨ́á rɨpɨ, “Negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ rɨpimɨnɨ émá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ negɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ ogámɨ́ mepaxɨ́ imónɨnɨ. Apimɨnɨ nɨxɨ́dɨróná apánɨrɨnɨ.” e rɨnárɨgɨ́ápɨ nánɨ áwaŋɨ́ nurára múroarɨŋagɨ́a nánɨ
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
5 aŋɨ́ apɨ apimɨ ámá Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́ápɨ eŋɨ́ neánɨro xaíwɨ́ ɨ́á nɨxɨrɨro nánɨ sɨ́á ayɨ́ ayo ámá ámɨ wí Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro wínɨyɨ́ tɨ́nɨ kumɨxɨnagɨ́árɨnɨ.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
6 E nemowa pɨropenɨsɨ́ biaú Pɨrigia tɨ́nɨ Garesia tɨ́nɨ rɨnɨŋɨ́piaú tɨ́ŋɨ́mɨnɨ warɨ́ná kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ xe Esia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ nuro ámá e ŋweagɨ́áyo xwɨyɨ́á yayɨ́ winɨpaxɨ́pɨ wáɨ́ urɨméɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨ́ urakiowárɨŋɨnigɨnɨ.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
7 Awa ámɨ wímɨnɨ nánɨ nɨkɨnɨmónɨro nuro rɨxa Maisia pɨropenɨsɨ́yo nɨrémómáná Bitinia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ owaneyɨnɨrɨ yarɨ́ná ámɨ kwíyɨ́ Jisasoyápɨ xe oúpoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨ́ urakiowárɨŋɨnigɨnɨ.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
8 Awa Maisia pɨropenɨsɨ́yo nɨmúroro aŋɨ́ Tɨrowasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ nɨwero
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
9 nɨrémómáná sɨ́á ayimɨ árɨ́wɨyimɨ Poro sá weŋáná orɨŋá wɨnɨ́ɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Ámá Masedonia pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ wo éɨ́ nɨrorɨ waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ “Joxɨ Masedonia re nánɨ nɨbɨrɨ arɨrá neaiɨ.” urarɨŋagɨ orɨŋá e nɨwɨnɨrɨ nánɨ
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
10 none (rɨ́wamɨŋɨ́ rɨpɨ eaŋáonɨ tɨ́nɨ) re yaiwiŋwanigɨnɨ, “Gorɨxo rɨxa ámá ayo e dánɨ wáɨ́ ourɨmépoyɨnɨrɨ sɨwá nɨneairɨ orɨŋá rɨ́a neapárarɨnɨ?” nɨyaiwirane Masedonia tɨ́ámɨnɨ nánɨ píyo wanɨréwɨnɨrɨ pɨ́á neranéná sɨpɨxɨ́ wo e nánɨ umɨnɨrɨ yarɨŋagɨ wɨnɨŋwanigɨnɨ.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
11 E nemone sɨpɨxomɨ nɨpɨxemoánɨrane nɨŋwearane aŋɨ́ Tɨrowasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurane pɨrɨŋwɨ́ Samotɨresɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨmeámɨ nurane nɨmúrorane sá weŋwáone wɨ́ápɨ tɨ́nɨ aŋɨ́ Niaporisɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨmeámɨ nurane wiárɨ́ nɨmúrómáná
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
12 e dánɨ aŋɨ́ Piripaiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ —Aŋɨ́ Masedonia pɨropenɨsɨ́yo ikwɨ́rónɨŋɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́yɨ́, ayɨ́ bɨ Piripairɨnɨ. Romɨyɨ́ nɨbɨro aŋɨ́ apimɨ dánɨ aŋɨ́ nɨmɨrɨro ŋweagɨ́ápɨrɨnɨ. Apimɨ none nɨrémómáná sɨ́á obaxɨ́ wí e nɨŋwearane
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
13 Sabarɨ́áyo “Iniɨgɨ́ wearɨŋú tɨ́ŋɨ́ e ámá Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ wiarɨgɨ́erɨnɨ.” nɨyaiwirane aŋɨ́ apimɨ nánɨ ákɨŋá ɨ́wíyo nɨpeyearane iniɨgɨ́ e wearɨŋɨ́ ú tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨwerane éɨ́ nɨŋweámáná apɨxɨ́ e awí neánɨro ŋweagɨ́íwamɨ xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ urarɨ́ná
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
14 apɨxɨ́ wí —Í xegɨ́ yoɨ́ Ridiaírɨnɨ. Aŋɨ́ Taiatairaɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dáŋírɨnɨ. Í rapɨrapɨ́ ayɨ́á rɨŋɨ́ nɨgwɨ́ xwé roŋɨ́pɨ nɨgwɨ́ xenɨ nánɨ bɨ́ yarɨŋírɨnɨ. Judayɨ́ mimónɨŋí aí Gorɨxomɨ wáyɨ́ nɨwirɨ nánɨ yayɨ́ wiarɨŋɨ́ wírɨnɨ. Í xwɨyɨ́á Poro rarɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwirɨ Gorɨxo í xwɨyɨ́á apɨ dɨŋɨ́ ɨkwɨ́ropaxɨ́ oimónɨrɨ xwioxɨ́yo píránɨŋɨ́ wimɨxáná í “Poro neararɨŋɨ́pɨ neparɨnɨ.” nɨyaiwirɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋɨnigɨnɨ.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
15 Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ rɨxa wayɨ́ nɨmearɨ ámá xegɨ́ aŋiwámɨ í tɨ́nɨ nawínɨ ŋweagɨ́áyɨ́ enɨ wayɨ́ nɨmearo e nemáná í re nearɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né re nɨniaiwirónáyɨ́, ‘Neparɨnɨ. Ámɨnáomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róɨ́ wírɨnɨ.’ nɨniaiwirónáyɨ́, gɨ́ aŋiwámɨ nánɨ nɨbɨro ananɨ sá wepɨ́rɨréoɨ?” Anɨŋɨ́ minɨ́ e nearayíagɨ nánɨ í tɨ́nɨ uŋwanigɨnɨ.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
16 E nemone sɨ́á wɨyi Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ wiarɨgɨ́e nánɨ warɨ́ná apɨxɨ́ wí —Í ámá wíyá xɨnáínɨŋɨ́ nimónɨrɨ omɨŋɨ́ wiiarɨŋírɨnɨ. Imɨ́ó xɨxéroarɨŋɨ́pimɨ dánɨ ámá sɨnɨ majɨ́á imónɨgɨ́ápɨ áwaŋɨ́ urékweaarɨŋírɨnɨ. Ámá ímɨ xiáwowánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áwa í ámáyo áwaŋɨ́ urékweaarɨŋɨ́pimɨ dánɨ nɨgwɨ́ xwé urápayarɨgɨ́írɨnɨ. Í none tɨ́nɨ óɨ́yimɨ órórɨ́ ninɨranéná
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
17 í Poro tɨ́nɨ none númɨ nɨneaxɨ́dɨrɨ arɨ́kí rɨ́aiwá re nɨra neaxɨ́dɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá rowa Ŋwɨ́á wíyo nɨmúrorɨ aga seáyɨ émɨ imónɨŋomɨ xɨnáíwánɨŋɨ́ nimónɨro omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwarɨnɨ. Óɨ́ Ŋwɨ́á e imónɨŋo nene yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ inɨŋɨ́yi nánɨ wáɨ́ neararɨgɨ́áwarɨnɨ.” nɨra neaxɨ́dɨŋɨnigɨnɨ.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
18 Ámɨ ámɨ sɨ́á ayá wíyo axɨ́pɨ e nɨneaxɨ́dɨrɨ́ná e rayarɨŋagɨ nánɨ Poro rɨxa anɨŋɨ́ bɨ onɨmiápɨ mɨwinɨpa yarɨŋagɨ nánɨ nɨkɨnɨmónɨrɨ imɨ́ó ímɨ xɨxéroarɨŋɨ́pimɨ mɨxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jisasɨ Kiraisoyá eŋɨ́ eánɨŋɨ́yo dánɨ sekaxɨ́ re rɨrarɨŋɨnɨ, ‘Apɨxɨ́ rímɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ uɨ.’ rɨrarɨŋɨnɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ. Sɨnɨ mé imɨ́ó apɨ ímɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ uŋɨnigɨnɨ.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
19 Ímɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ úáná xanowánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áwa re nɨyaiwiro, “Óɨ́ apɨxɨ́ rí áwaŋɨ́ rékweaarɨŋɨ́pimɨ dánɨ nɨgwɨ́ meaayarɨŋwáyi rɨxa anɨpá imónɨgoɨ. Ámɨ bɨ sɨnɨ meapaxɨ́ mimónɨnɨ.” nɨyaiwiro Poromɨ tɨ́nɨ Sairasomɨ tɨ́nɨ ɨ́á nɨxero makerɨ́á imɨxarɨgɨ́e nánɨ níropémɨ nuro gapɨmanowa sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ xwɨrɨxɨ́ oumeaneyɨnɨro nɨmeámɨ nuro
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
20 awa tɨ́ŋɨ́ e nɨwárɨro re uxekwɨ́mogɨ́awixɨnɨ, “Ámá Judayɨ́ rowaúyɨ́ ámá negɨ́ aŋɨ́ rɨpimɨ ŋweagɨ́áyo nearakiowárɨpaxɨ́ yarɨŋagɨ́i nánɨ nene píránɨŋɨ́ mɨŋweapaxɨ́ neaimónarɨnɨ.
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
21 Sɨwɨ́ nene Romɨyene imónɨŋagwɨ nánɨ gapɨmanɨ́yɨ́néyá sɨŋwɨ́yo dánɨ ananɨ ɨ́á xɨrɨrane xɨ́dɨrane epaxɨ́ wí mimónɨŋɨ́pɨ ámá rowaú wáɨ́ neararɨŋiɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
22 Ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ enɨ nɨwiápɨ́nɨmearo awaúmɨ mɨxɨ́ wianɨro yarɨ́ná gapɨmanowa egɨ́ iyɨ́á nupírɨro porisɨ́ wamɨ sekaxɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Soxɨ́ mépépoyɨ.” urɨ́agɨ́a
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
23 iwaŋɨ́ rɨpɨ rɨpɨ nɨmépeayimáná nɨméra nuro gwɨ́ aŋɨ́yo nɨwárɨróná gwɨ́ aŋɨ́yo awí mearoarɨŋomɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ awaúmɨ éɨ́ mupaxɨ́ imónɨŋɨ́ ŋwɨrárarɨŋwápɨ nɨŋwɨrárɨmáná píránɨŋɨ́ awí mearóɨrɨxɨnɨ.”
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
24 Sekaxɨ́ e uráná awaúmɨ gwɨ́ aŋɨ́yo nɨmeámɨ nɨpáwirɨ awawá ná ínɨmɨ ikwɨ́rónɨŋɨ́pimɨ nánɨ nɨmeámɨ nɨpáwirɨ e nɨŋwɨrárɨrɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Egɨ́ sɨkwɨ́ íkɨ́á wárá wɨnamɨ nɨwíxɨ́morɨ wárá wɨna tɨ́nɨ nɨwakɨrɨ́wiárɨmáná rokimɨ́ yárɨŋɨnigɨnɨ.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
25 E wikárɨ́agɨ́a aí rɨxa árɨwegɨ́ imónɨŋáná Poro tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ wiri yayɨ́ umeanɨri nánɨ soŋɨ́ rɨri yarɨŋagɨ́i ámá gwɨ́ aŋɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́ arɨ́á wiarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
26 Pobonɨ́ xwɨ́á aí tɨ́nɨ yaiwiámɨ́ méáná gwɨ́ aŋiwá nɨmɨrɨrɨ́ná sɨ́ŋá piárá xwɨ́ámɨ eapɨnɨŋɨ́yɨ́ rɨwómɨnɨmɨnɨrɨ nerɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Gwɨ́ aŋɨ́ ówaŋɨ́ nɨ́nɨ ɨ́kwínowirɨ senɨ́á ámáyo yárɨnɨŋɨ́yɨ́ nɨ́nɨ íkweánowirɨ eŋɨnigɨnɨ.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
27 Gwɨ́ aŋiwámɨ awí mearoarɨŋo sá weŋe dánɨ nɨwiápɨ́nɨmearɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Gwɨ́ aŋɨ́ ówaŋɨ́ ɨ́kwínowiŋagɨ nɨwɨnɨrɨ “Gwɨ́ ŋweagɨ́á nɨ́nɨyɨ́ rɨxa éɨ́ úɨ́awixɨnɨ.” nɨyaiwirɨ ámá ayɨ́ éɨ́ úɨ́á nánɨ gapɨmanowa nionɨ nɨpɨkipɨ́rɨxɨnɨrɨ xegɨ́ kirá nɨmɨxearɨ rɨxa pɨkínɨmɨnɨrɨ éɨ́yɨ́
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
28 Poro eŋɨ́ tɨ́nɨ rɨ́aiwá nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jɨwanɨŋoxɨ mɨpɨkínɨpanɨ. Gwɨ́ ŋweaŋwáone nɨnonenɨ sɨnɨ riwone ŋweaŋwɨnɨ.” urɨ́agɨ
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
29 o awí mearoarɨgɨ́á wɨ́amɨ “Uyɨ́wɨ́ nɨmɨxáromeaénapɨ́poyɨ.” nura mɨ́rɨ́ nɨpáwirɨ wáyɨ́ winɨ́agɨ eŋɨ́ óɨ́ nikárɨga Poro tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ tɨ́gɨ́íe nɨpɨ́kínɨmearɨ
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
30 awaúmɨ nɨmɨxeámɨ nɨpeyearɨ bɨ́arɨwámɨnɨ nɨrómáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ápowagwí Gorɨxo yeáyɨ́ nɨyimɨxemeanɨ nánɨ pí emɨ́ɨnɨ?” urɨ́agɨ
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
31 awaú re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Ámɨná Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róáná Gorɨxo yeáyɨ́ nɨrɨyimɨxemearɨ ámá dɨxɨ́ aŋiwámɨ joxɨ tɨ́nɨ ŋweagɨ́áyo enɨ yeáyɨ́ uyimɨxemeanɨŋoɨ.” urɨgɨ́isixɨnɨ.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
32 E nurɨri omɨ tɨ́nɨ ámá xegɨ́ aŋiwámɨ ŋweagɨ́á nɨyonɨ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á Ámɨnáo nánɨpɨ rɨrɨmɨ́ wíáná
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
33 sɨnɨ árɨwegɨ́ imónɨŋagɨ aiwɨ o awaúmɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ iwaŋɨ́ mépéɨ́áyo igɨ́á nɨweámáná re eŋɨnigɨnɨ. Wayɨ́ mearɨ ámá xegɨ́ aŋiwámɨ ŋweagɨ́áyɨ́ enɨ wayɨ́ mearo nemáná eŋáná
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
34 o awaúmɨ xegɨ́ aŋiwámɨ nɨmeáa nɨpáwirɨ aiwá nɨxerɨ mɨnɨ nɨwirɨ́ná xɨ́o tɨ́nɨ ámá xegɨ́ aŋiwámɨ ínɨmɨ ŋweagɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ “Rɨxa Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rówaénerɨ́anɨ?” nɨyaiwiro nánɨ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ néra ugɨ́awixɨnɨ.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
35 Gapɨmanowa wɨ́ápɨ tɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmearo porisɨ́ wamɨ awí mearoarɨŋo tɨ́ŋɨ́ e nánɨ xwɨyɨ́á yaŋɨ́ re wiowárɨgɨ́awixɨnɨ, “Omɨ ‘Ámá awaúmɨ wáreɨ.’ urɨ́poyɨ.” wiowárɨ́agɨ́a awa nuro uráná
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
36 o xwɨyɨ́á apɨ Poromɨ áwaŋɨ́ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gapɨmanowa nionɨ nánɨ xwɨyɨ́á yaŋɨ́ re wiowárénapáoɨ, ‘Awaúmɨ owárɨnɨ.’ wiowárénapɨ́agɨ́a nánɨ awagwí ananɨ nɨ́wiapɨri kikiɨ́á néra úpiyɨ.” urɨ́agɨ aí
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
37 Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Yawawi Romɨyɨ́wawi imónɨŋagwɨ́i aí mɨ́kɨ́ wí meŋagɨ aí gapɨmanowa, xwɨrɨxɨ́ nɨyeamero ámá obaxɨ́ sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ iwaŋɨ́ yeamépero gwɨ́ aŋɨ́yo yeaŋwɨrárɨro egɨ́áwa ínɨmɨ nɨyeamɨxearo yeawáranɨro rɨrarɨŋoɨ? Oweoɨ, aga wí e yeaipaxɨ́ mimónɨnɨ. Wiwanɨŋowa nɨbɨro ‘Ɨ́wiapɨ́piyɨ.’ yearáná peyeanɨ́wiɨ.” urɨ́agɨ
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
38 porisowa xwɨyɨ́á Poro urɨ́ɨ́pɨ ámɨ nɨmeáa nuro gapɨmanowamɨ repɨyɨ́ nɨwiro “Awaú Romɨyɨ́ waúrɨnɨ.” urɨ́agɨ́a awa arɨ́á nɨwiróná wáyɨ́ nikárɨnɨro
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
39 nuro awaúmɨ pɨyɨpɨyɨ́ nurɨro gwɨ́ aŋɨ́yo dánɨ nɨmɨxearo nɨwárɨróná arɨ́kí waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urayigɨ́awixɨnɨ, “Awagwí aŋɨ́ rɨpimɨ pɨ́nɨ nɨneawiárɨmɨ nurɨ́ná ‘Ayɨ́ naŋɨ́rɨnɨ.’ neaimónarɨnɨ.” urayarɨŋagɨ́a
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
40 awaú gwɨ́ aŋɨ́yo dánɨ nɨpeyeari aŋɨ́ apɨxɨ́ Ridiaíyɨ rɨnɨŋíyáiwámɨ nánɨ nuri nɨpáwiri ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ egɨ́ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ e nawínɨ nerɨmeánɨro xwɨyɨ́á ámɨ bɨ tɨ́nɨ eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨwiárɨmɨ ugɨ́awixɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.