2 Coríntios 1
Almeida Revista e Corrigida (ARC, 2009) vs XGS
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
1 Poronɨ —Nionɨ Gorɨxo wimónɨŋɨ́pimɨ dánɨ Kiraisɨ Jisasoyá wáɨ́ wurɨmeiarɨŋá wonɨrɨnɨ. Nionɨ tɨ́nɨ negɨ́ nɨrɨxɨ́meá Timotio tɨ́nɨ yawawi sɨyikɨ́ Gorɨxoyá imónɨgɨ́á Korinɨyo ŋweagɨ́áyɨ́né tɨ́nɨ oyá ámá imónɨgɨ́á Gɨrikɨyɨ́ aŋɨ́yo wí e wí e ŋweagɨ́áyɨ́né tɨ́nɨ nánɨ payɨ́ rɨna nearɨ mónaparɨŋwiɨ.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
2 Negɨ́ ápo Gorɨxo tɨ́nɨ Ámɨná Jisasɨ Kiraiso tɨ́nɨ awaú wá seawianɨri seyɨ́né nɨwayɨrónɨro ŋweapɨ́rɨ nánɨ seaimɨxɨri éisixɨnɨ.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
3 Gorɨxo —O negɨ́ Ámɨná Jisasɨ Kiraisomɨ xano imónɨrɨ oyá Ŋwɨ́áo imónɨrɨ eŋorɨnɨ. Omɨ yayɨ́ nɨwirane seáyɨ e umɨ́eyoaaneyɨ. Wá wianarɨgɨ́á ámáyo wímeaarɨŋɨ́ nɨpɨnɨ mɨ́kɨ́ ikiŋorɨnɨ. Ámá pí pípɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí wiarɨŋɨ́yo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ umɨrarɨgɨ́ápɨ mɨ́kɨ́ ikiŋo, ayɨ́ orɨnɨ.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
4 O mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ neamɨrarɨŋɨ́pa nene enɨ axɨ́pɨ pí pí xeanɨŋɨ́ wímeáɨ́yo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ umɨranɨ́wá nánɨ pí pí xeanɨŋɨ́ neaímeááná mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ neamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
5 Rɨ́nɨŋɨ́ Kiraiso ámáyo arɨrá owimɨnɨrɨ nerɨ́ná wímeaŋɨ́pɨ nene enɨ ayá wí neaímeaarɨnɨ. E nerɨ aí xɨ́o neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ ayá wí neamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
6 Xeanɨŋɨ́ none neaímeáɨ́pɨ, ayɨ́ seyɨ́né seaerɨ́kiemeaarane mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ seamɨrɨrane yanɨ́wá nánɨ neaímeaarɨnɨ. Mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ Gorɨxo neamɨrarɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ seyɨ́né mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ seamɨranɨ́wá nánɨ enɨ neamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ. Nepa mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ seamɨrarɨŋwaéyɨ́né eŋánáyɨ́, xeanɨŋɨ́ none xwámámɨ́ wiarɨŋwápa seyɨ́né enɨ xeanɨŋɨ́ axɨ́pɨ imónɨŋɨ́pɨ xwámámɨ́ wipaxɨ́yɨ́nérɨnɨ.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
7 None re nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ, “Rɨ́nɨŋɨ́ none meaarɨŋwápɨ seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ meaarɨgɨ́árɨnɨ. Ayɨnánɨ Gorɨxo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ neamɨrarɨŋɨ́pa seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ seamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á nimónɨrane nánɨ dɨŋɨ́ re nɨyaiwirane ikwɨ́moarɨŋwápɨ sɨ́kɨ́kɨ́ onɨnɨ, “Seyɨ́né eŋɨ́ neánɨro pí pí seaímeáɨ́pɨ ananɨ xwámámɨ́ nɨwiro ŋweapɨ́rɨ́árɨnɨ.” yaiwiarɨŋwápɨ sɨ́kɨ́kɨ́ onɨnɨ.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
8 Negɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Xeanɨŋɨ́ none Esia pɨropenɨsɨ́yo ŋweaŋáná neaímeaŋɨ́pɨ “Seyɨ́né sɨnɨ majɨ́á oimónɨ́poyɨ.” mɨneaimónarɨnɨ. Xeanɨŋɨ́ rɨ́á tɨ́ŋɨ́ none eŋɨ́ neánɨrane aí xwámámɨ́ mɨwipaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ neaímeáagɨ “Arɨ yanɨ́wɨnɨ?” nɨyaiwirɨ́ná “Rɨxa nɨpeanɨréwɨnɨ?” yaiwiŋwárɨnɨ.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
9 Ai, newanɨŋone “Eŋɨ́ eánɨŋwáonerɨ́anɨ?” nɨyaiwirane dɨŋɨ́ mɨŋwɨrárɨnɨ́ sa Gorɨxomɨ —O ámá pegɨ́áyɨ́ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́a nánɨ wimɨxarɨŋorɨnɨ. Omɨnɨ none dɨŋɨ́ uŋwɨráranɨ́wá nánɨ sɨkwɨ́á neaiŋɨ́pɨ neaiŋɨnigɨnɨ. Sɨkwɨ́á neaiŋɨ́ apɨ ámá opisɨ́ aŋɨ́yo dánɨ xwɨrɨxɨ́ arɨ́á nɨwimáná “Rɨxa pɨkípoyɨ.” rarɨŋo rɨxa “Awamɨ pɨkípoyɨ.” ránánɨŋɨ́ neaiŋɨnigɨnɨ.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
10 — ausente —
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
11 — ausente —
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
12 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ mɨxɨ́ meakɨ́nɨnarɨŋwɨnɨ. “None naŋɨ́ rɨ́a wiiŋwanigɨnɨ? Sɨpí rɨ́a wiiŋwanigɨnɨ?” yarɨŋɨ́ e ninɨranéná re yaiwinarɨŋwɨnɨ, “Gorɨxomɨ mɨxɨ́darɨgɨ́áyo sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ nimónɨmáná wiirane omɨ píránɨŋɨ́ nuxɨ́dɨrɨ́ná epaxɨ́pɨ nepánɨ wiirane nerane aiwɨ seyɨ́né ayɨ́ aŋɨpaxɨ́ e seaiiŋwanigɨnɨ.” yaiwinarɨŋwɨnɨ. Ayɨ́ “Nɨjɨ́á ámá wigɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ imónarɨgɨ́ápimɨ dánɨ marɨ́áɨ, Gorɨxo wá nɨneawianɨrɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ neaímɨxɨŋɨ́pimɨ dánɨ ayo e wiirane seyɨ́né aŋɨpaxɨ́ e seaiirane eŋwanigɨnɨ.” nɨyaiwinɨrane nánɨ mɨxɨ́ meakɨ́nɨnarɨŋwɨnɨ.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
13 — ausente —
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
14 — ausente —
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
15 Seyɨ́né “Ayɨ́ neparɨnɨ. Poro aga seáyɨ e oimónɨmɨnɨrɨ payɨ́ nearɨ mónapɨŋɨ́manɨ. Sa nene nánɨ ayo píránɨŋɨ́ owimɨxɨmɨnɨrɨ nearɨ mónapɨŋɨ́rɨ́anɨ?” Seyɨ́né ananɨ e yaiwipɨ́rɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨseaikwɨ́morɨ́ná re yaiwiŋanigɨnɨ, “Xámɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ́ná dɨŋɨ́ sɨxɨ́ biaú seamímóɨmɨgɨnɨ.” yaiwiŋanigɨnɨ.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
16 E nɨyaiwirɨ́ná ayɨ́ rɨpɨ yaiwiŋanigɨnɨ, “Masedonia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ nurɨ́ná seyɨ́né tɨ́ŋimanɨ xámɨ numáná ámɨ Masedonia pɨropenɨsɨ́yo dánɨ nɨbɨrɨ Judia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ nurɨ́ná óɨ́ e dɨŋɨ́ sɨxɨ́ níga umɨ́a nánɨ bɨ niapɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ ámɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ aximanɨ bɨ́ɨmɨgɨnɨ.” yaiwiŋanigɨnɨ.
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
17 Nionɨ e yaiwiŋá eŋagɨ nánɨ seyɨ́né re rɨniaiwiarɨŋoɨ, “Poro ‘E éɨmɨgɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ́ná dɨŋɨ́ ɨkwɨ́roayirɨ mɨxeaayirɨ nerɨ yaiwiŋɨ́rɨnɨ.” rɨniaiwiarɨŋoɨ? “O ‘Rɨpɨ éɨmɨgɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ́ná sɨpɨ́í imónarɨŋɨ́pimɨ dánɨ nɨyaiwirɨ nánɨ sa dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rorɨ mɨxearɨ yarɨŋorɨnɨ.” rɨniaiwiarɨŋoɨ?
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
18 Pí pí Gorɨxo rarɨŋɨ́pɨ dɨŋɨ́ uŋwɨrárɨpaxɨ́pa xwɨyɨ́á none searɨŋwápimɨ enɨ dɨŋɨ́ uŋwɨrárɨpaxɨ́pɨ searɨŋwanigɨnɨ. Xwɨyɨ́á none searɨŋwápɨ wí dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rorɨ mɨxearɨ yarɨŋwámanɨ.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
19 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Íwɨ́ Gorɨxoyáo, Kiraisɨ Jisaso —O nánɨ nionɨ tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ Timotio tɨ́nɨ none wáɨ́ searɨŋwáorɨnɨ. O dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rorɨ mɨxearɨ yarɨŋomanɨ. Oweoɨ, xegɨ́ dɨŋɨ́ nɨyaiwirɨ ɨkwɨ́róɨ́pɨ anɨŋɨ́nɨ ɨkwɨ́roarɨŋo eŋagɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
20 Gorɨxo sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ́nɨŋɨ́ “E nɨseaiimɨ́árɨnɨ. E nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” nɨrɨrɨ́ná obaxɨ́ rárɨŋɨ́pɨ “Ayɨ́ neparɨnɨ.” yaiwianɨ́wá nánɨ sɨwánɨŋɨ́ inɨŋo, ayɨ́ Kiraisorɨnɨ. O e imónɨŋo eŋagɨ nánɨ Gorɨxomɨ seáyɨ e umeanɨ́wá nánɨ yoparɨ́pɨ nɨrɨranéná Jisasɨ Kiraisoyá yoɨ́ rɨrane “Apɨ e imónɨ́wɨnɨgɨnɨ.” rɨrane yarɨŋwárɨnɨ.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
21 Seyɨ́né tɨ́nɨ none tɨ́nɨ nɨnenenɨ Kiraiso tɨ́nɨ nawínɨ ikárɨnanɨ́wá nánɨ sɨ́kɨ́kɨ́ neaomɨxarɨŋo, ayɨ́ Gorɨxo xewanɨŋorɨnɨ. Wáɨ́ rarɨŋwápɨ nánɨ nearɨ́peaŋo, ayɨ́ axorɨnɨ.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
22 “Ayɨ́ oyárɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ yarɨŋɨ́pa nene enɨ neaiiŋɨ́rɨnɨ. Xegɨ́ kwíyɨ́pɨ nɨneaiapɨrɨ́ná nene “O réroárɨŋɨ́pɨ nɨpɨnɨ xɨxenɨ nɨneaiinɨ́árɨnɨ.” yaiwianɨ́wá nánɨ kwíyɨ́pɨ tɨ́nɨ ikɨyiŋɨ́nɨŋɨ́ neaiárɨŋɨ́rɨnɨ.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
23 Nionɨ apaxɨ́ mé seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ mɨxɨ́ searáná dɨŋɨ́ rɨ́á seaxenɨgɨnɨrɨ “Ámɨ Korinɨyo nánɨ mɨbɨpa éɨmɨgɨnɨ.” yaiwiŋanigɨnɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ e yaiwiarɨ́ná Gorɨxo, sɨŋwɨ́ nanɨŋo ananɨ sopɨŋɨ́ nopaxɨ́rɨnɨ.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
24 None seáyɨ e nɨseaimónɨrane seyɨ́né dɨŋɨ́ ɨkwɨ́ropaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ “Ayɨ́ rɨpɨnɨrɨnɨ.” osearaneyɨnɨrɨ mɨyarɨŋwɨnɨ. Seyɨ́né Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roróná sɨrɨ́ munɨ́ nero wɨkwɨ́roarɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ none Gorɨxomɨ nɨxɨ́dɨranéná seyɨ́né dɨŋɨ́ niɨ́á seainɨnɨ́a nánɨ sa seyɨ́né tɨ́nɨ nawínɨ omɨŋɨ́nɨŋɨ́ éwanɨgɨnɨrɨ imónɨŋwɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.