Mateus 21

Almeida Revista e Atualizada (ARA, 1993) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
1 Jerusaremɨ rɨxa aŋwɨ e imónáná dɨ́wɨ́ Oripi tɨ́ŋɨ́ e aŋɨ́ yoɨ́ Betɨpasi rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémómáná Jisaso wiepɨsarɨŋɨ́yɨ́ waúmɨ nurowárɨrɨ́ná
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
2 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Awagwí aŋɨ́ jɨ́apimɨ nánɨ nuri dogí xɨnáí xegɨ́ miá tɨ́nɨ e yurárɨnɨŋagɨ nɨwɨnɨríná nɨwaúnɨ níkweari nɨmeámɨ bɨ́piyɨ.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
3 Ámá wo sɨŋwɨ́ neanɨrɨ ‘Awagwí pí nánɨ íkweaarɨŋiɨ?’ earánáyɨ́, re urɨ́piyɨ, ‘Ámɨnáo seáyɨ e éɨ́ nɨŋwearɨ nɨmeámɨ umɨnɨrɨ yearowárɨŋoɨ.’ uráná xiáwo apaxɨ́ mé eaiapowárénapɨnɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
4 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
5 — ausente —
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
6 Wiepɨsarɨŋɨ́ awaú nuri Jisaso urɨ́ɨ́pa e neri
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
7 dogí miá tɨ́nɨ xɨnáí tɨ́nɨ níkweari nɨmeámɨ nɨbɨri wigɨ́ iyɨ́á dogí miáomɨ seáyɨ e nikwiárɨro Jisaso seáyɨ e nɨŋwearɨ nɨmeámɨ warɨ́ná
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
8 mɨxɨ́ ináyɨ́yo yayɨ́ wianɨro nánɨ yarɨgɨ́ápa ámá oxɨ́ apɨxɨ́ epɨ́royɨ́ nero númɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ obaxɨ́ Jisaso iyɨ́áyo seáyɨ e nosaxa opunɨrɨ wigɨ́ iyɨ́á nɨpírɨro óɨ́ e íkwiaŋwɨ́ neapára uro wí wéwɨ́ ɨwɨ́ nɨdoayiro íkwiaŋwɨ́ neapára uro nerɨ́ná
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
9 xámɨ umeaarɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ rɨ́wɨ́yo uxɨ́darɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ rɨ́aiwá re nura ugɨ́awixɨnɨ, “Mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitomɨ xiáwo romɨ yayɨ́ seáyɨ e dánɨ oumeaneyɨ. Ámá Ámɨná Gorɨxo urowárénapɨŋɨ́ ro —Negɨ́ arɨ́owa o nánɨ wenɨŋɨ́ nerɨ ŋweaŋáná xwiogwɨ́ obaxɨ́ múroagɨ́rɨnɨ. O Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ seáyɨ e imónɨ́wɨnɨgɨnɨ. Gorɨxo seáyɨ émɨ ŋweaŋomɨ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ oumeaneyɨ.” Rɨ́aiwá e nɨra nuróná oxɨ́ nikéa nuro
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
10 rɨxa Jerusaremɨ rémóáná e ŋweagɨ́áyɨ́ mɨ́rɨ́ mɨ́rɨ́ neamero re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá o go nánɨ rɨ́a rarɨŋoɨ?” rɨnarɨ́ná
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
11 oxɨ́ apɨxɨ́ xɨ́o tɨ́nɨ warɨgɨ́áyɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Gariri pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ yoɨ́ Nasaretɨ dáŋo, Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ Jisaso nánɨ rarɨŋwɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
12 Jisaso aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwirɨ ámá aŋɨ́ iwámɨ ínɨmɨ dánɨ bɨ́ inarɨgɨ́áyo mɨxɨ́dámɨ́ wiowárɨrɨ ámá nɨgwɨ́ senisɨ́ ninayiro tarɨgɨ́áyɨ́yá íkwiaŋwɨ́ mɨmɨwiárɨ́ erɨ ámá iŋɨ́ xawiówɨ́ rɨdɨyowá nánɨ bɨ́ inarɨgɨ́áyɨ́ íkwiaŋwɨ́ éɨ́ ŋweaarɨgɨ́ápɨ mɨmɨwiárɨ́ erɨ nerɨ
13 E disse-lhes: Está escrito:
13 mɨxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aŋɨ́ riwá nánɨ rɨ́wamɨŋɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Aŋɨ́ Gorɨxonɨyáiwá ámá xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ nipɨ́rɨ́a nániwárɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ aí soyɨ́né ɨ́wɨ́ meaarɨgɨ́áyɨ́ yarɨgɨ́ápa axɨ́pɨ́nɨŋɨ́ nero nánɨ aŋɨ́ riwá ɨ́wɨ́ meaarɨgɨ́áyɨ́yá aŋɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
14 E nurɨrɨ sɨnɨ aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ ínɨmɨ emearɨ́ná sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́áyɨ́ wí tɨ́nɨ sɨkwɨ́ ikɨ́ egɨ́áyɨ́ wí tɨ́nɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ báná o naŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ wíagɨ
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
15 apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa tɨ́nɨ Jisaso emɨmɨ́ e éɨ́pɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro niaíwɨ́ o nánɨ aŋiwámɨ ínɨmɨ dánɨ rɨ́aiwá re nɨra warɨŋagɨ́a, “Negɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitomɨ xiáwo romɨ seáyɨ e oumeaneyɨ.” nɨra warɨŋagɨ́a arɨ́á e nɨwiro nánɨ wikɨ́ dɨŋɨ́ nɨwiaiwiro
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
16 mɨxɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Pɨ́né niaíwɨ́ joxɨ nánɨ rarɨgɨ́áyɨ́ arɨ́á rɨwiŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́a Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Oyɨ, arɨ́á nɨwirɨ aiwɨ soyɨ́né xwɨyɨ́á Gorɨxo nánɨ re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ, ‘Dɨŋɨ́ joxɨyáyo dánɨ niaíwɨ́ onɨmiápia tɨ́nɨ sɨnɨ amɨŋɨ́ narɨŋɨ́pia tɨ́nɨ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ rɨmepɨ́rɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ soyɨ́né ɨ́á nɨroro aí rɨxa agwɨ xɨxenɨ imónɨ́agɨ nɨwɨnɨro aí sɨnɨ dɨŋɨ́ mɨmoarɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
17 E nurɨmo awamɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nɨpeyearɨ aŋɨ́ apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ aŋɨ́ yoɨ́ Betani nánɨ nurɨ e sá weŋɨnigɨnɨ.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
18 Sá weŋo wɨ́ápɨ tɨ́nɨ ámɨ Jerusaremɨ nánɨ nɨbɨrɨ́ná agwɨ́ wíáná
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
19 wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Íkɨ́á pikɨ́ wɨna óɨ́ e jɨ́ina roŋagɨ nɨwɨnɨrɨ “Sogwɨ́ bɨ odanɨmɨnɨ.” nɨyaiwimɨ nurɨ aŋwɨ e dánɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Sogwɨ́ mɨwepa ɨwɨ́nɨ inárɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ íkɨ́ánamɨ nɨramɨxɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Íkɨ́á pikɨ́ rɨnaxɨ, sogwɨ́ wínɨ werɨ́ámanɨ.” uráná apaxɨ́ mé yɨweárɨŋɨnigɨnɨ.
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
20 Apaxɨ́ mé yɨweárɨ́agɨ wiepɨsarɨŋowa e nɨwɨnɨro ududɨ́ nɨwiro yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Íkɨ́á pikɨ́ ana arɨre nerɨ apaxɨ́ mé yɨweárɨŋoɨ?” urɨ́agɨ́a
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
21 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ nepa seararɨŋɨnɨ, ‘Soyɨ́né Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro dɨŋɨ́ biaú mɨmaxɨrɨpa ero “Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ íkɨ́á rɨna e epaxɨ́namanɨ.” mɨyaiwipa ero nerɨ́náyɨ́, ayɨ́ xɨxenɨ nionɨ yarɨŋápa nimónɨnɨŋoɨ. Íkɨ́á rɨna nánɨnɨ mɨrarɨŋɨnɨ. Dɨ́wɨ́ mɨŋɨ́ apimɨ aí “Rɨpɨxɨnɨ nurɨ rawɨrawáyo piéroɨ.” uránáyɨ́ xɨxenɨ e nimónɨnɨŋoɨ.
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
22 Pí pí nánɨ Gorɨxomɨ rɨxɨŋɨ́ nurɨrɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́rorɨ́náyɨ́, xɨxenɨ axɨ́pɨ e simɨxɨyinɨ́árɨnɨ.’ seararɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
23 O ámɨ Jerusaremɨ nɨrémorɨ rɨxa aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwirɨ ámáyo uréwapɨyarɨ́ná apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ wigɨ́ Judayɨ́ mebáowa tɨ́nɨ nɨwímearo re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ arɨge nimónɨrɨ amɨpí nene aŋɨ́ riwámɨ ínɨmɨ dánɨ yarɨŋwápɨ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨ́ yarɨŋɨnɨ? ‘Joxɨ nénɨ́ tɨ́ŋoxɨ imóneɨ.’ go rɨrɨ́agɨ e yarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́a aí
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
24 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ enɨ yarɨŋɨ́ bɨ oseaimɨnɨ. Soyɨ́né nionɨyápɨ áwaŋɨ́ nɨránáyɨ́, nionɨ enɨ ‘Apɨ eɨ.’ nɨrɨ́o nánɨ áwaŋɨ́ searɨmɨ́ɨnɨ.” nurɨrɨ
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
25 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Yarɨŋɨ́ nionɨyá rɨpɨ seaimɨ́ɨnɨ. Jono wayɨ́ nɨneameaia uŋo wayɨ́ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ neameaiŋɨ́ranɨ? Xegɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ neameaiŋɨ́ranɨ?” Yarɨŋɨ́ e wíáná wiwanɨŋowa re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “‘Jono Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ eŋɨ́rɨnɨ.’ uránáyɨ́, re nearɨnɨŋoɨ, ‘Soyɨ́né pí nánɨ arɨ́á mɨwí egɨ́árɨnɨ?’ nearɨnɨŋoɨ.
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
26 E nerɨ aí ‘O xegɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ eŋɨ́rɨnɨ.’ uránáyɨ́, ámá sɨpɨ́á re epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́, ‘Jono Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoŋorɨ́anɨ?’ yaiwiarɨgɨ́áyɨ́ iwaŋɨ́ neamépepɨ́rɨxɨnɨ.” nɨrɨnɨro
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
27 Jisasomɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None majɨ́árɨnɨ. Jono dɨŋɨ́ goyá tɨ́nɨ eŋɨ́rɨ́anɨ?” urɨ́agɨ́a o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ enɨ ‘Amɨpí apɨ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨ́ eɨ.’ nɨrɨ́o nánɨ áwaŋɨ́ searɨmɨméɨnɨ.
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
28 “E nerɨ aí ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ nánɨ segɨ́ dɨŋɨ́ arɨre yaiwiarɨŋoɨ? Ámá wo xegɨ́ niaíwɨ́ waú tɨ́ŋo xámɨ xɨráomɨ nurɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Íwe, joxɨ negɨ́ wainɨ́ omɨŋɨ́yo nánɨ nurɨ omɨŋɨ́ eɨ.’ urɨ́agɨ
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
29 o re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Oyɨ, numɨ́ɨnɨ.’ nurɨmáná muŋɨnigɨnɨ.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
30 Xano xogwáomɨ nurɨ axɨ́pɨ ‘Omɨŋɨ́yo nánɨ nurɨ omɨŋɨ́ eɨ.’ uráná o re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Oweoɨ, numɨméɨnɨ.’ nurɨmáná rɨ́wɨ́yo dɨŋɨ́ sɨpí nɨyaiwirɨ ‘Gɨ́ ápomɨ “Oweoɨ.” pí nánɨ rɨ́a urɨ́ɨnɨ?’ nɨyaiwimɨ nurɨ omɨŋɨ́ eŋɨnigɨnɨ.” Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ nurɨmáná
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
31 awamɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Awaú go go xano urɨ́ɨ́pa xɨxenɨ arɨ́á nɨwirɨ eŋɨnigɨnɨ?” urɨ́agɨ awa “Xogwáorɨnɨ.” urɨ́agɨ́a Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ nepa seararɨŋɨnɨ. Apɨxɨ́ ede dánɨ iyɨ́ oikɨxearɨgɨ́íwa tɨ́nɨ ámá ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́á, takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nearáparɨgɨ́á tɨ́nɨ Gorɨxoyá xwioxɨ́yo ananɨ nɨpáwiro ŋweapɨ́rɨ́a aiwɨ soyɨ́né páwipaxɨ́ mimónɨŋoɨ.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
32 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Jono nɨbɨrɨ wé rónɨŋɨ́ oimónɨ́poyɨnɨrɨ searéwapɨyíagɨ aí soyɨ́né xɨráo eŋɨ́pa arɨ́á mɨwigɨ́awixɨnɨ. Apɨxɨ́ iyɨ́ ede dánɨ warɨgɨ́íwa tɨ́nɨ takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nearáparɨgɨ́áwa tɨ́nɨ xogwáo eŋɨ́pa Jonomɨ arɨ́á nɨwiro sanɨŋɨ́ imónarɨŋagɨ́a soyɨ́né sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro aí xogwáo eŋɨ́pa ámɨ rɨ́wɨ́yo dɨŋɨ́ sɨpí nɨyaiwiro ‘None pí nánɨ arɨ́á mɨwipa yarɨŋwɨnɨ?’ nɨyaiwiro sanɨŋɨ́ mimónɨgɨ́awixɨnɨ.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
33 “Ewayɨ́ xwɨyɨ́á ámɨ bɨ rɨpɨ arɨ́á nípoyɨ. Ámá xwɨ́á tɨ́ŋɨ́ wo wainɨ́ uraxɨ́ ɨwɨ́á nurɨrɨ xwɨ́ná nɨrorɨ wainɨ́ xegɨ́ iniɨgɨ́ nɨpɨ́rɨ́a nánɨ wainɨ́ sogwɨ́ xoyɨkímɨ́ enɨ́a nánɨ sɨ́ŋáyo óɨ́ nimorɨ wainɨ́ omɨŋɨ́yo áwɨnɨmɨ aŋɨ́ awí ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ seáyɨ émɨ nɨmɨra nɨpeyirɨ néɨsáná ámá wí umeipɨ́rɨ́a nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Wainɨ́ sogwɨ́ niáɨ́ éánáyɨ́, bɨ soyɨ́né segɨ́ mearo nionɨ gɨ́ mearɨ emɨ́a nánɨ nionɨyá omɨŋɨ́ rɨpimɨ ananɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnipɨ́rɨ́áranɨ?’ nurɨmɨ aŋɨ́ wíyo ememɨnɨrɨ nánɨ nurɨ nɨŋweaŋɨsáná
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
34 wainɨ́ sogwɨ́ rɨxa niáɨ́ éáná xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́á wamɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, ‘Soyɨ́né nuro wainɨ́ nionɨ nánɨ nɨtíɨ́ápɨ nurápauípoyɨ.’ urowárɨ́agɨ aí
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
35 omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨniarɨgɨ́áwa xɨ́o urowárɨ́áwamɨ womɨ iwaŋɨ́ mépero womɨ pɨkiro womɨ sɨ́ŋá earo egɨ́awixɨnɨ.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
36 Omɨŋɨ́ xiáwo ámɨ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áyɨ́ obaxɨ́ onɨmiápɨ wamɨ urowárɨ́agɨ aí omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨniarɨgɨ́áwa xámɨŋowamɨ wigɨ́ápa axɨ́pɨ wigɨ́awixɨnɨ.
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
37 Ámɨ rɨ́wɨ́yo o xegɨ́ xewaxo nurowárɨrɨ re yaiwiŋɨnigɨnɨ, ‘Nɨgɨ́ íwomɨyɨ́ xwɨyɨ́á xɨxenɨ arɨ́á wipɨ́ráoɨ.’ yaiwíagɨ aí
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
38 omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨniarɨgɨ́áwa xewaxo barɨŋagɨ nɨwɨnɨro re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, ‘Xanoyá dɨŋɨ́ tɨ́ŋo nimónɨrɨ amɨpí meanɨ́o iwo barɨnɨ. Oyá amɨpí meanɨ́wá nánɨ omɨ opɨkianeyɨ.’ nɨrɨnɨro
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
39 omɨ ɨ́á nɨxero omɨŋɨ́yo bɨ́anɨrɨwámɨnɨ nɨmoairo pɨkigɨ́awixɨnɨ.” Jisaso e nurɨrɨ Judayɨ́ ámɨnáowa re oyaiwípoyɨnɨrɨ “None omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨniarɨŋwáonénɨŋɨ́ imónɨŋagwɨ nánɨ rɨneararɨnɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á e nurɨmáná
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
40 ayo yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Omɨŋɨ́ xiáwo nɨbɨrɨ́ná omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨniarɨgɨ́áwamɨ pí winɨgɨnɨ?” urɨ́agɨ
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
41 awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Sɨpí yarɨgɨ́áwamɨyɨ́ enɨ sɨpí nɨwikárɨmáná ámɨ ámá wa ‘Xwiogwɨ́ ayɨ́ ayo wainɨ́ sogwɨ́ niáɨ́ éáná ananɨ nɨdɨrane o nánɨ utianɨ́wárɨnɨ.’ yaiwíɨ́áwamɨ re urɨnɨ́árɨnɨ, ‘Gɨ́ omɨŋɨ́ rɨpɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨníɨ́rɨxɨnɨ.’ urɨnɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
42 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ewayɨ́ xwɨyɨ́á ámá Gorɨxo seyɨ́né yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ urowárénapɨnɨ́o nánɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́ rɨpɨ enɨ ‘Sɨ́ŋá aŋɨ́ mɨrarɨgɨ́áwa sɨ́ŋá awiaxɨ́ nánɨ pɨ́á nerɨ́ná wo “Sɨpírɨnɨ.” nɨrɨro emɨ móɨ́o nánɨ Gorɨxo “Sɨ́ŋá o tɨ́nɨ xámɨ nɨtɨrɨ́náyɨ́, aŋɨ́ eŋɨ́ neánɨrɨ naŋɨ́ imónɨnɨŋoɨ.” nɨrɨrɨ sɨ́ŋá o nɨmearɨ táná aŋɨ́ eŋɨ́ neánɨrɨ naŋɨ́ imónɨŋɨ́rɨnɨ. Gorɨxo e éɨ́ eŋagɨ nánɨ nene sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná aga imɨrɨŋɨ́ mimónɨŋagɨ wɨnɨŋwɨnɨ.’ E nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ soyɨ́né sɨnɨ ɨ́á mɨropa egɨ́áranɨ? Oweoɨ, ɨ́á nɨroro aiwɨ dɨŋɨ́ mɨmoarɨŋoɨ.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
43 Ayɨnánɨ gɨ́ Judayɨ́né re seararɨŋɨnɨ, ‘ “Gorɨxo nene xɨ́o xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ píránɨŋɨ́ neameŋweanɨ́árɨnɨ.” rɨyaiwiarɨŋoɨ? Oweoɨ! Omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨniarɨgɨ́áwa yapɨ arɨ́kí néra warɨgɨ́áyɨ́né Gorɨxo xɨ́o xegɨ́ xwioxɨ́yo nɨpáwiro oŋweápoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ seanɨnɨ́ámanɨ. Ámá xeŋwɨ́ wí sanɨŋɨ́ nimónɨro wé rónɨŋɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ opáwípoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨnɨ́árɨnɨ.’ seararɨŋɨnɨ.
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
44 Xwasɨ́wɨ́ yeáyɨ́ bimɨ sɨ́ŋá nɨpiérorɨ nearɨ́ná yunɨ́ wárarɨŋɨ́pa sɨ́ŋáonɨ ámá gɨyo gɨyo nɨpiérorɨ nearɨ́ná axɨ́pɨ xwasɨ́wɨ́ yunɨ́nɨŋɨ́ imɨxɨmɨ́árɨnɨ.” Jisaso xɨ́o sɨ́ŋáónɨŋɨ́ nimónɨrɨ nánɨ e urɨ́agɨ
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
45 apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ Parisiowa tɨ́nɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ wiwanɨŋowa nánɨ rɨnarɨŋagɨ arɨ́á nɨwiro “None nánɨ rɨ́a rarɨnɨ?” nɨyaiwiro
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
46 “Omɨ rɨxa ɨ́á oxɨraneyɨ.” yaiwíɨ́áyɨ́ oxɨ́ apɨxɨ́ nɨ́nɨ Jisaso nánɨ “Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨŋorɨ́anɨ?” yaiwiarɨŋagɨ́a nánɨ ámɨ wáyɨ́ nero wí e megɨ́awixɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.