Lucas 9
Almeida Revista e Atualizada (ARA, 1993) vs XGS
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
1 — ausente —
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
2 — ausente —
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
3 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Amɨ amɨ wagwí wagwí nuro urɨ́nɨpɨ́rɨ nánɨ segɨ́ amɨpí bɨ nɨmeámɨ mupanɨ. Eraŋɨ́ranɨ, ɨ́á árupiaŋɨ́ranɨ, aiwáranɨ, nɨgwɨ́ranɨ, iyɨ́á wúkaúranɨ, nɨmeámɨ mupanɨ.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
4 Wáɨ́ nemerɨ́ná aŋɨ́ bimɨ nɨrémorɨ́náyɨ́ aŋɨ́ iwamɨ́ó nuro páwíɨ́áyo wéɨ́rɨxɨnɨ. Rɨxa ámá aŋɨ́ apimɨ ŋweagɨ́áyo nuréwapɨyimáná aŋɨ́ axiwámɨnɨ nɨŋweagɨ́isáná ‘Ámɨ aŋɨ́ bimɨ nánɨ owaiyɨ.’ nɨyaiwirínáyɨ́ aŋɨ́ axiwámɨ dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ úɨ́isixɨnɨ.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
5 Wáɨ́ nurɨmerɨ́náyɨ́ aŋɨ́ bimɨ nɨrémorɨ́ná ámá e ŋweagɨ́áyɨ́ ‘Negɨ́ aŋɨ́ tɨ́yo ɨ́wiapɨ́poyɨ.’ mɨsearɨpa éánáyɨ́, ámá ayɨ́ dɨŋɨ́ ‘Newanɨŋene ikárɨnɨŋwáyɨ́ nánɨ awaú nene nánɨ ámɨ mɨbɨpa epɨsi nánɨ iyɨ́ rɨyárɨ́iɨ?’ yaiwipɨ́rɨ nánɨ sɨkwɨ́yo xwɨ́á sikɨ́ xénɨŋɨ́pɨ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨ́ nɨyárɨmɨ úɨ́rɨxɨnɨ.” Sekaxɨ́ e nurɨ́ɨsáná eŋáná
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
6 awa omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuro aŋɨ́ bɨ bimɨ nánɨ numiro xwɨyɨ́á naŋɨ́ yayɨ́ winɨpaxɨ́pɨ wáɨ́ urɨmero sɨmɨxɨ́ egɨ́áyo naŋɨ́ imɨxɨro néra ugɨ́awixɨnɨ.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
7 Gapɨmanɨ́ Xeroto Jisasoyá wiepɨsarɨŋowa yarɨgɨ́ápɨ nɨpɨnɨ nánɨ arɨ́á nɨwirɨ ududɨ́ nɨwinɨrɨ ŋweaŋáná ámá wí emɨmɨ́ apɨ yarɨŋagɨ́a nánɨ re nɨra ugɨ́awixɨnɨ, “Jono xwárɨpáyo dánɨ rɨxa nɨwiápɨ́nɨmearɨ rɨ́a yarɨnɨ?” nɨra warɨ́ná
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
8 ámá ámɨ wí re nɨra ugɨ́awixɨnɨ, “Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoagɨ́ Iraijaoyɨ rɨnɨŋo, mɨpé aŋɨ́namɨ peyiŋo rɨxa sɨŋánɨ nimónɨrɨ rɨ́a yarɨnɨ?” nɨra warɨ́ná ámá ámɨ wí re nɨra ugɨ́awixɨnɨ, “Eŋíná Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoagɨ́á wo rɨxa nɨwiápɨ́nɨmearɨ rɨ́a yarɨnɨ?” nɨra warɨŋagɨ́a nánɨ
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
9 Xeroto ududɨ́ nɨwinɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Niɨwanɨŋonɨ ráná Jonomɨ siŋwɨ́ mɨŋɨ́ wákwigɨ́awixɨnɨ. E nerɨ aiwɨ ámá nionɨ arɨ́á e wiarɨŋá royɨ́ gorɨ́anɨ?” nɨrɨrɨ Jisasomɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨmɨnɨrɨ yayiŋɨnigɨnɨ.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
10 O xegɨ́ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwa ámɨ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨro wigɨ́ néra ugɨ́ápɨ nánɨ repɨyɨ́ nɨwimáná eŋáná o awa tɨ́nɨnɨ nerɨmeánɨro ámá nɨ́nɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuro wigɨ́pɨ aŋɨ́ wíyo xegɨ́ yoɨ́ Betɨsaidayo nánɨ warɨ́ná
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
11 oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ Jisaso tɨ́nɨ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ aŋɨ́ apimɨ nánɨ pwarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro númɨ nuro omɨ wímeááná o yayɨ́ nɨwirɨ xwɨyɨ́á “Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́a nánɨ seyɨ́né nɨsanɨro éɨ́rɨxɨnɨ.” uréwapɨyirɨ sɨmɨxɨ́ egɨ́áyo naŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ erɨ yarɨ́ná
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
12 wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú sogwɨ́ nokepá imónáná Jisasomɨ nɨbɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá onɨ́ wówɨ re mɨŋweaŋagɨ́a nánɨ ámá epɨ́royɨ́ egɨ́á tɨyɨ́ aiwá nɨro sá wero epɨ́rɨ nánɨ omɨŋɨ́ aŋɨ́ amɨ amɨ mɨrɨnɨmeŋɨ́yo nánɨ uro aŋɨ́ apɨ apɨ ikwɨ́rónɨŋɨ́yo nánɨ uro oépoyɨ.” urɨ́agɨ́a aí
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
13 — ausente —
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
14 — ausente —
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
15 awa axɨ́pɨ e uráná ámá nɨ́nɨ 50 50 maxɨrɨnɨ́ wí e wí e nɨŋweaxa nuro ŋweaŋáná
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
16 Jisaso bisɨ́kerɨ́á wé wú tɨ́nɨ peyɨ́ awaú tɨ́nɨ aŋɨ́namɨ wenɨŋɨ́ nɨyánɨrɨ́ná aiwá apɨ nánɨ Gorɨxomɨ yayɨ́ nɨwirɨ kwɨkwɨrɨmɨ́ nerɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa yaŋɨ́ nɨwiaupɨ́rɨ mɨnɨ nɨwia warɨ́ná
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
17 ámá nɨ́nɨ nɨnɨro agwɨ́ ímɨ uyíáná aiwá nɨnɨro e tɨ́ápia wiepɨsarɨŋowa nɨmeamero soxɨ́ ɨ́á wé wúkaú sɨkwɨ́ waú apimɨ aumaúmɨ́ yárɨgɨ́awixɨnɨ.
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
18 Sɨ́á wíyo Jisaso xegɨ́pɨ nɨŋwearɨ Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ nɨwirɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa xɨ́o tɨ́nɨ ŋweaŋáná o yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Ámá oxɨ́ apɨxɨ́ nɨ́nɨ nionɨ nánɨ gorɨnɨ rarɨŋoɨ?” urɨ́agɨ
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
19 awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Wí joxɨ nánɨ ‘Jono wayɨ́ nɨneameaia uŋorɨnɨ.’ rarɨŋoɨ. Ámɨ wí ‘Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoagɨ́ Iraijaorɨnɨ.’ rarɨŋoɨ. Ámɨ wí ‘Eŋíná Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoagɨ́á wo rɨxa wiápɨ́nɨmeáɨ́rɨnɨ.’ rarɨŋoɨ.” urɨ́agɨ́a
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
20 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ayɨ́ e nɨrɨro aiwɨ sewanɨŋoyɨ́né nionɨ nánɨ gorɨnɨ rarɨŋoɨ?” urɨ́agɨ Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ Kiraisoyɨ rɨnɨŋoxɨ, ámá Isɨrerene yeáyɨ́ neayimɨxemearɨ́a nánɨ negɨ́ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rɨnɨŋoxɨrɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
21 Pitao e urɨ́agɨ aí o ŋwɨ́ ikaxɨ́ nurɨrɨ arɨ́á jɨyikɨ́ norɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aga bɨ onɨmiápɨ ámá wíyo murɨpanɨ.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
22 Ámá imónɨŋáonɨ xeanɨŋɨ́ obaxɨ́ nikárɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Negɨ́ Judayɨ́ mebáowa tɨ́nɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa tɨ́nɨ nionɨ rɨ́wɨ́ nɨmóáná wa nɨpɨkipɨ́rɨ́árɨnɨ. E nerɨ aiwɨ sɨ́á wɨyaú wɨyi óráná ámɨ wiápɨ́nɨmeámɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
23 Xwɨyɨ́á rɨpɨ enɨ nowamɨnɨ urayiŋɨnigɨnɨ, “Ámá goxɨ goxɨ ‘Jisasomɨ ouxɨ́dɨmɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ́náyɨ́, re éɨrɨxɨnɨ. Amɨpí ‘Nionɨ nɨgɨ́pɨ nánɨ oemɨnɨ.’ yaiwíɨ́yɨ́ dɨŋɨ́ peá nɨmorɨ re yaiwíɨrɨxɨnɨ, ‘Nionɨ Jisasomɨ xɨ́darɨŋagɨ nánɨ ámá wí xeanɨŋɨ́ nirɨ nɨpɨkirɨ nɨnirɨ aí ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ nionɨ nɨxɨ́dɨ́ɨrɨxɨnɨ.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
24 Ámá goxɨ goxɨ nionɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ xɨ́darɨŋagɨ nánɨ nɨpɨkipɨ́rɨxɨnɨrɨ xewanɨŋoxɨ éɨ́ nɨmenɨrɨ́náyɨ́ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ anɨŋɨ́ ŋwearɨ́a nánɨ mearɨ́ámanɨ. E nerɨ aiwɨ ámá goxɨ goxɨ éɨ́ mɨmenɨpa nerɨ ‘Nionɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ xɨ́darɨŋagɨ nánɨ nɨnɨpɨkirónáyɨ́, ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ yaiwiarɨŋɨ́ goxɨ goxɨ dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ anɨŋɨ́ ŋwearɨ́a nánɨ mearɨ́árɨnɨ.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
25 Ámá wo nionɨ mɨnɨxɨ́dɨ́ iyɨ́á ɨ́á nɨgwɨ́ amɨpí emeámɨnɨrɨ nánɨnɨ néra nurɨ nɨmeáɨsáná xewanɨŋo anɨŋɨ́nɨ ikeamónáná oyá amɨpí anɨŋɨ́ nɨxɨrɨrɨ ŋweanɨ́árɨ́anɨ? Oweoɨ!” nurɨrɨ
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
26 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá nionɨ nánɨ ayá sinɨrɨ xwɨyɨ́á nionɨ rarɨŋápɨ nánɨ ayá sinɨrɨ nerɨ nánɨ mɨnɨxɨ́dɨpa yarɨŋɨ́ goxɨ goxɨ ámá imónɨŋáonɨ ámɨ nɨweapɨrɨ́ná ikɨ́nɨŋáonɨ weapɨrɨ wɨ́á nionɨyá tɨ́nɨ gɨ́ ápoyá tɨ́nɨ aŋɨ́najowayá tɨ́nɨ nɨpɨróa weapɨrɨ emɨ́áonɨ enɨ joxɨ nánɨ ayá nɨnirɨ re rɨrɨmɨ́árɨnɨ, ‘Oweoɨ, nionɨyáoxɨmanɨ.’ rɨrɨmɨ́árɨnɨ.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
27 E nerɨ aiwɨ wiyɨ́né re rogɨ́á tiyɨ́né sɨnɨ mɨpepa egɨ́ámɨ eŋáná Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́ápɨ wiyɨ́né sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
28 E nurɨ́ɨsáná rɨxa sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú wo óráná o Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ winɨ Pitaomɨ tɨ́nɨ Jonomɨ tɨ́nɨ Jemisomɨ tɨ́nɨ nɨwirɨmeámɨ dɨ́wɨ́ xwé bimɨ nánɨ nɨyiro
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
29 o Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á urarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Xegɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́ xegɨ́ bɨ írɨrɨ rapɨrapɨ́ yínɨŋú enɨ apɨ́á werɨ ápiaŋwɨ́nɨŋɨ́ xwɨnɨ́á earɨ nerɨ eŋáná re eŋɨnigɨnɨ.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
30 Ámá pɨ́né o tɨ́nɨ nawínɨ xwɨyɨ́á rarɨgɨ́íwaúyɨ́ —Awaú Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoagɨ́íwaú Moseso tɨ́nɨ Iraijao tɨ́nɨrɨnɨ.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
31 Awaú ikɨ́nɨgɨ́íwaú éɨ́ nɨrónapɨri Jisaso tɨ́nɨ o xwɨ́á tɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ámɨ aŋɨ́namɨ nánɨ nɨpeyirɨ́ná Jerusaremɨyo perɨ ámá nɨyonɨ nánɨ wiirɨ enɨ́ápɨ nánɨ xwɨyɨ́á rɨnarɨ́ná
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
32 Pitao tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́íwaú tɨ́nɨ xámɨ sá winarɨŋagɨ sá wegɨ́áwa, sainɨ́owa nɨwiápɨ́nɨmearo wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Jisaso ikɨ́nɨŋo roŋagɨ nɨwɨnɨro ámá nawínɨ rogɨ́íwaú enɨ nɨwɨnɨro
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
33 awaú Jisasomɨ rɨxa pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ wanɨri yarɨŋagɨ́i nɨwɨnɨro Pitao dɨŋɨ́ nɨpɨkwɨnɨ mɨmó “Píoɨ urɨmɨ́ɨnɨ?” nɨrɨnɨrɨ Jisasomɨ úrapí xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Neamemearɨŋoxɨnɨ, none re nɨŋwearɨ́ná naŋɨ́rɨnɨ. Aŋɨ́ pɨpákɨ́ wíkaú wí, joxɨ nánɨ wiwáyɨ, Moseso nánɨ wiwáyɨ, Iraijao nánɨ wiwáyɨ oseamɨrɨyaneyɨ.” nurɨrɨ
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
34 sɨnɨ e urarɨ́ná agwɨ́ wí nɨyapɨrɨ awamɨ rɨtɨ́ wimɨnɨrɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨro wáyɨ́ yarɨ́ná
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
35 agwɨ́ apimɨ dánɨ xwɨyɨ́á bɨ re rɨnɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ niaíwɨ́ royoɨ, niɨwanɨŋonɨ rɨ́peaŋáomɨ arɨ́á wípoyɨ.” ráná
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
36 wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Jisaso xegɨ́ xewɨnɨ roŋagɨ nɨwɨnɨro xwɨyɨ́á marɨ́ wiwanɨŋowa sɨŋwɨ́ wɨnɨ́ápɨ nánɨ íná ámá wíyo áwaŋɨ́ murɨpa egɨ́awixɨnɨ.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
37 Sá e wegɨ́áwa wɨ́ápɨ tɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmeámɨ dɨ́wɨ́yo weapáná oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ o tɨ́nɨ órórɨ́ ninɨro
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
38 ámá apɨ epɨ́royɨ́ egɨ́ápimɨ dánɨ wo nɨwiápɨ́nɨmearɨ rɨ́aiwá re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, gɨ́ íwomɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨnɨrɨ nánɨ waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ rɨrarɨŋɨnɨ. O gɨ́ niaíwɨ́ ná wonɨrɨnɨ.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
39 Imɨ́ó xɨxéróáná o makɨrɨ́wɨ́ nɨmorɨ rɨxa meaŋɨ́ nearɨ móáná sinapɨxwɨ́nɨ́ iwénɨrɨ meákɨ́kwiɨ́á erɨ yarɨ́ná omɨ xwɨrɨxwɨrɨ́á nikɨxerɨ rɨxa ayápɨnɨ mewɨ́narɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná pɨ́nɨ wiárarɨŋɨ́rɨnɨ.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
40 Dɨxɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ ‘Imɨ́ó gɨ́ íwomɨ xɨxéroarɨŋɨ́yɨ́ mɨxɨ́ umáɨnowárɨ́poyɨ.’ urɨ́á eŋagɨ aiwɨ awa wí e epaxɨ́ menɨnɨ.” urɨ́agɨ
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
41 Jisaso re rɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá agwɨ tɨyɨ́né ŋweagɨ́áyɨ́né, nionɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa ero xeŋwɨ́nɨ moro yarɨgɨ́áyɨ́né, ‘Jisaso íníná renɨnɨ nene tɨ́nɨ nɨŋwearane arɨrá neainɨ́árɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋoɨ?” nɨrɨrɨ xanomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ íwo aŋwɨ re nɨmeámɨ beɨ.” urɨ́agɨ
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
42 íwomɨ sɨnɨ nɨmeámɨ barɨ́ná imɨ́ó meaŋɨ́ eááná sɨrɨrɨŋwɨ́ néra piéróagɨ aí Jisaso imɨ́omɨ mɨxɨ́ numáɨnowárɨmáná niaíwomɨ naŋɨ́ nɨwimɨxɨrɨ ámɨ xanomɨ mɨnɨ wiŋɨnigɨnɨ.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
43 Mɨnɨ wíáná ámá nɨ́nɨ Gorɨxoyá eŋɨ́ eánɨŋɨ́ Jisaso éɨ́pɨ nánɨ ududɨ́ nero “Ayɨkwɨranɨ?” yaiwigɨ́awixɨnɨ.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
44 “Píránɨŋɨ́ arɨ́á nípoyɨ. Nionɨ arɨ́á eŋɨ́yo searémoarɨŋɨnɨ. Aŋɨ́namɨ dáŋɨ́ ámá imónɨŋáonɨ ámá wíyo mɨyɨ́ nurɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ aiwɨ
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
45 awa xwɨyɨ́á apɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ínɨmɨ imónɨŋagɨ nánɨ píránɨŋɨ́ nɨjɨ́á mimónɨpa nero mɨ́kɨ́pɨ nánɨ yarɨŋɨ́ wianɨrɨ éɨ́áyɨ́ wáyɨ́ nɨwiro nánɨ masɨsɨ́á wigɨ́awixɨnɨ.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
46 Wiepɨsarɨŋowa xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro “None go go seáyɨ e imónɨrɨ́enɨŋoɨ?” rɨnarɨ́ná
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
47 Jisaso wigɨ́ xwioxɨ́yo adadɨ́ nɨwirɨ awa e yaiwiarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ nánɨ niaíwɨ́ bɨ nɨmearɨ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e éɨ́ nurárɨrɨ
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
48 awamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá woxɨ goxɨ goxɨ nionɨ nɨnɨxɨ́dɨrɨ nánɨ niaíwɨ́ rɨpimɨ peayɨ́ mɨwianɨ́ wéyo nɨmerɨ́náyɨ́ apimɨnɨ mɨmearɨŋɨnɨ. Nionɨ enɨ wéyo nɨmerɨ gɨ́ ápo nɨrowárénapɨŋomɨ enɨ wéyo umerɨ yarɨŋɨnɨ. Soyɨ́né woxɨ ‘Nionɨ awamɨ ínɨmɨ nɨwurɨ́nɨrɨ saŋɨ́ ourápɨmɨnɨ.’ yaiwinarɨŋo oyɨ́ seáyɨ e imónɨŋorɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
49 Wiepɨsarɨŋɨ́ Jono re urɨŋɨnigɨnɨ, “Neamemearɨŋoxɨnɨ, none ámá wo yoɨ́ joxɨyá nɨrɨrɨ imɨ́ó mɨxɨ́ umáɨnowárarɨŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná o none mɨneaxɨ́dɨpa nerɨ yarɨŋagɨ nánɨ mepa oenɨ urɨŋwanigɨnɨ.” urɨ́agɨ aí
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
50 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá orɨ́wámɨ dánɨ mɨró segɨ́ tɨ́ŋɨ́mɨnɨ imónɨŋorɨnɨ. Ayɨnánɨ e mepa oenɨrɨ pí nánɨ urɨgɨ́awixɨnɨ?” urɨŋɨnigɨnɨ.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
51 Rɨxa Gorɨxo Jisasomɨ aŋɨ́namɨ nánɨ wirɨménapɨnɨ aŋwɨ e imónɨŋáná Jisaso dɨŋɨ́ “Nionɨ Jerusaremɨyo nánɨ oumɨnɨ.” nɨkwɨ́rómɨ nurɨ́ná
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
52 xwɨyɨ́á yaŋɨ́ wiowárɨ́ɨ́ wí xɨ́omɨ xámɨ umeapɨ́rɨ nánɨ urowáráná awa nuro aŋɨ́ ámá wigɨ́ yoɨ́ Samariayɨ́ —Ayɨ́ Isɨrerɨyɨ́ tɨ́nɨ xepɨxepá rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. Ayɨ́yá aŋɨ́ bimɨ nɨrémoro Jisaso rɨ́wɨ́yo bɨnɨ nánɨ amɨpí píránɨŋɨ́ imɨxanɨro éɨ́áyɨ́
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
53 ámá aŋɨ́ apimɨ ŋweáyɨ́ Jisaso Jerusaremɨ nánɨ umɨnɨrɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨro “Míraŋɨ́ bɨ owianeyɨ.” mɨwimónɨ́ yarɨŋagɨ́a
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
54 xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ Jemiso tɨ́nɨ Jono tɨ́nɨ e nɨwɨnɨri Jisasomɨ re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, yawawi ‘Gorɨxo aŋɨ́namɨ dánɨ rɨ́á nɨmamówárénapɨrɨ ámá tɨ́yo rɨ́á nɨnɨ nánɨ ananɨ ourɨ́piyɨ.’ rɨsimónarɨnɨ?” urɨ́agɨ́i aí
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
55 o nɨkɨnɨmónɨrɨ awaúmɨ mɨxɨ́ “E mɨrɨpanɨ.” nurɨmɨ
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
56 aŋɨ́ ámɨ bimɨ nánɨ ugɨ́awixɨnɨ.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
57 Óɨ́yo warɨ́ná ámá wo Jisasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Amɨ gɨmɨ joxɨ úɨ́mɨ nionɨ enɨ númɨ rɨxɨ́dɨmemɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
58 o ámá royɨ́ eŋɨ́ neánɨrɨ nɨxɨ́nɨrɨ́enɨŋoɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨ́wí sayɨ́ xegɨ́ sirɨrɨkɨ́ sá wenɨ́a nánɨ tɨ́ŋɨ́rɨnɨ. Iŋɨ́ enɨ xegɨ́ yéwɨ́ tɨ́ŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ aiwɨ ámá imónɨŋáonɨyá sá wémɨ́a nánɨ aŋɨ́ wí menɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
59 Ámɨ womɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ nɨxɨ́deɨ.” urɨ́agɨ o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xámɨ xe nurɨ gɨ́ ápo péáná xwɨ́á oweyárɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ nanɨrɨréɨnɨ?” urɨ́agɨ aí
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
60 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá nionɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa yarɨgɨ́áyɨ́ ayɨ́ enɨ ámá pɨyɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋagɨ́a nánɨ wigɨ́ ámá péáná xwɨ́á oweyárɨnɨ́poyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́ɨrɨxɨnɨ. E nerɨ aí joxɨ xwɨyɨ́á Gorɨxo xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́a nánɨpɨ amɨ amɨ wáɨ́ urɨméɨrɨxɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
61 Ámɨ ámá wo nɨbɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, nionɨ rɨxɨ́dɨmemɨ́ɨnɨ. E nerɨ aiwɨ xámɨ xegɨ́ ámáyo nurɨ yayɨ́ owiemenɨrɨ sɨŋwɨ́ naneɨ.” urɨ́agɨ aí
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
62 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá omɨŋɨ́ mearɨŋɨ́ wo nɨkɨnɨmónɨrɨ rɨ́wɨ́mɨ dánɨ sɨŋwɨ́ anáná xɨ́o omɨŋɨ́ mearɨŋɨ́pɨ xɨxenɨ warɨŋɨ́manɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ enɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ nɨnɨxɨ́dɨ́ɨsáná ámɨ nɨkɨnɨmónɨrɨ amɨpí joxɨ pɨ́nɨ wiárɨ́ɨ́yɨ́ meámɨnɨrɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ nerɨ́náyɨ́, omɨŋɨ́ Gorɨxo nánɨ píránɨŋɨ́ mɨwiipa erɨ oyá xwioxɨ́yo páwipaxɨ́ mepa erɨ imónɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.