Lucas 24
Almeida Revista e Atualizada (ARA, 1993) vs XGS
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
1 Sadéyo aga wɨ́á mónɨŋɨ́mɨ íwa íkɨ́á dɨ́á tɨ́nɨ gɨ́niɨ́ tɨ́nɨ xámɨ píránɨŋɨ́ imɨxárɨgɨ́ápɨ nɨmeámɨ nuro
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
2 rɨxa Jisaso xwɨ́á weyárɨnɨŋe nɨrémoro sɨ́ŋá xwárɨpáyo maŋɨ́ e éɨ́ rárárɨnɨŋo mɨmegwɨnárɨ́ nɨmega nurɨ yánɨ e weŋagɨ nɨwɨnɨro
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
3 óɨ́yimɨ nɨpáwiro aí Ámɨná Jisaso mɨweŋagɨ nɨwɨnɨro
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
4 “Pɨyo gerɨ́anɨ?” nɨyaiwiro ududɨ́ ninɨro roŋáná re eŋɨnigɨnɨ. Ámá waú egɨ́ rapɨrapɨ́ xwɨnɨ́á eagɨ́íwaú sɨ́mɨmaŋɨ́ e rónapɨgɨ́isixɨnɨ. Sɨ́mɨmaŋɨ́ e rónapáná
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
5 apɨxíwa wáyɨ́ nikárɨnɨro sɨ́mɨmaŋɨ́ xwɨ́áyo ɨkwɨ́róáná awaú re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Sɨŋɨ́ úo nánɨ ámá xwɨ́á weyárarɨgɨ́e pí nánɨ pɨ́á yarɨŋoɨ?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
6 Sɨnɨ re mɨwenɨnɨ. Rɨxa wiápɨ́nɨmeáɨnigɨnɨ. O sɨnɨ seyɨ́né tɨ́nɨ Gariri pɨropenɨsɨ́yo nemerɨ́ná searɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ mópoyɨ.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
7 Re searɨŋɨ́rɨnɨ, ‘Negɨ́ Judayɨ́ ámá imónɨŋáonɨ mɨyɨ́ nɨnɨrɨróná ámá ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ ɨ́á nɨnɨxero íkɨ́áyo nɨyekwɨroárɨpɨ́rɨ́á eŋagɨ aí ámɨ sɨ́á wɨyaú wɨyi rɨxa nórɨmáná eŋáná wiápɨ́nɨmeámɨ́árɨnɨ.’ rɨŋɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ́i
8 Então, se lembraram das suas palavras.
8 íwa Jisaso xwɨyɨ́á eŋíná urɨŋɨ́ apɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨwinɨrɨ
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
9 xwárɨpáyo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuro wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ wo awamɨ íwa wɨnɨ́ápɨ nánɨ repɨyɨ́ nɨwiro ámá Jisasoyá xegɨ́ imónɨŋɨ́yo enɨ nɨyonɨ repɨyɨ́ wigɨ́awixɨnɨ.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
10 Apɨxɨ́ repɨyɨ́ wiarɨgɨ́íwa Magɨdara dáŋɨ́ Mariaí tɨ́nɨ Joanaí tɨ́nɨ Jemisomɨ xɨnáí Mariaí tɨ́nɨ ámɨ wíwa tɨ́nɨrɨnɨ. Íwa wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́áwamɨ wigɨ́ wɨnɨ́ápɨ nánɨ áwaŋɨ́ urɨ́agɨ́a aí
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
11 “Íwa wigɨ́ xwɨyɨ́á íkɨ́á ɨwɨ́yo dánɨ́nɨŋɨ́ rarɨŋoɨ.” nɨyaiwiro “Nepaxɨnɨ.” mɨyaiwipa nero aí
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
12 Pitao nɨwiápɨ́nɨmearɨ aŋɨ́nɨ nurɨ xwárɨpáyo nɨrémómáná nɨpɨ́kwínɨrɨ ínɨmɨ wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Rapɨrapɨ́ Jisasomɨ xopɨxopɨ́ rónɨŋúnɨ wí e weŋagɨ nɨwɨnɨrɨ ámɨ xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ́ná e eŋagɨ wɨnɨ́ɨ́pɨ nánɨ ududɨ́ néra uŋɨnigɨnɨ.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
13 Jisasoyá xegɨ́ ámá imónɨŋɨ́yɨ́ waú sɨ́á axɨ́yimɨnɨ aŋɨ́ Emeasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ nuri —Aŋɨ́ apɨ Jerusaremɨ dánɨ ná jɨ́amɨne onɨmiápɨrɨnɨ. 11 kiromita imónɨŋerɨnɨ.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
14 Awaú óɨ́yo nuri Jerusaremɨyo amɨpí Jisasomɨ wíɨ́ápɨ nánɨ repɨyɨ́ niga nuri
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
15 xwɨyɨ́á nɨrɨga warɨ́ná Jisaso xewanɨŋo aŋwɨ e nɨbɨrɨ nɨwímearɨ awaú tɨ́nɨ nawínɨ nuro
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
16 awaú Jisasomɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨri aiwɨ omɨ mí mómɨxɨ́ yarɨ́ná
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
17 Jisaso yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Awagwí aŋɨ́ nurɨ́ná xwɨyɨ́á nɨrɨga warɨgɨ́ípɨ pí éɨ́ nánɨ nɨrɨga warɨŋiɨ?” uráná awaú éɨ́ nɨrómáná sɨ́mɨmaŋɨ́ kɨpɨŋɨ́ nɨyiri
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
18 wɨ́o, Kɨriopasoyɨ rɨnɨŋo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá nɨ́nɨ Jerusaremɨ urɨ́nanɨro úɨ́áyo sa joxɨnɨ e imónɨ́ɨ́pɨ nánɨ majɨ́áranɨ?” urɨ́agɨ
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
19 o yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Jerusaremɨyo pí imónɨ́ɨnigɨnɨ?” urɨ́agɨ awaú re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Nasaretɨ dáŋɨ́ Jisaso nánɨ rɨnarɨŋwiɨ. O Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ ámá nɨ́nɨyá sɨŋwɨ́yo dánɨ enɨ wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ eŋɨ́ eánɨŋɨ́ wo nimónɨrɨ emɨmɨ́ erɨ xwɨyɨ́á píránɨŋɨ́ urɨmerɨ yarɨŋo nánɨ rɨnarɨŋwiɨ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
20 Omɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ negɨ́ ámɨná neameŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ xwɨrɨxɨ́ numero omɨ íkɨ́á seáyɨyo oyekwɨroárɨ́poyɨnɨrɨ émáyo mɨnɨ wíoɨ.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
21 Xámɨ nene dɨŋɨ́ re kɨkayówárɨnɨ, ‘Gorɨxo nene émáyɨ́yá gwɨ́ ŋweaŋwaénénɨŋɨ́ imónɨŋwaéne neaíkweanɨ́a nánɨ urowárénapɨnɨ́o ámá orɨ́anɨ?’ Dɨŋɨ́ e kɨkayówárɨnɨ. Xwɨyɨ́á apɨ aí ámɨ bɨ rɨpɨrɨnɨ. Omɨ rɨxa nɨpɨkímáná eŋáná sɨ́á wɨyaú wɨyi óráná
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
22 agwɨ sɨ́á rɨyimɨ neneyá apɨxíwa ayá nearemóoɨ. Íwa wɨ́á mónɨŋɨ́mɨ ámá xwárɨpá tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nuro aí
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
23 pɨyɨ́ tɨ́o mɨweŋagɨ nɨwɨnɨro nene ŋweaŋwaé nánɨ nɨbɨro re nearáoɨ, ‘Newané xwárɨpáyo dánɨ orɨŋá nɨwɨnɨranéná aŋɨ́najɨ́ waú nɨrónapɨri “O sɨŋɨ́ uŋoɨ.” nearɨ́iɨ.’ nearɨ́agɨ́a
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
24 negɨ́ ámá wa ámá pɨyo tɨ́e nánɨ nuro apɨxíwa nearɨ́ápɨ sɨnɨ axɨ́pɨ e imónɨŋagɨ nɨwɨnɨro aiwɨ pɨyomɨ sɨŋwɨ́ bɨ mɨwɨnáoɨ.” Jisasomɨ repɨyɨ́ e wíagɨ́i
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
25 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Awagwí majɨmajɨ́á yarɨgɨ́íwagwírɨnɨ. Amɨpí wɨ́á rókiamoagɨ́áwa nɨrɨro rɨ́wamɨŋɨ́ eagɨ́ápɨ arɨ́á nɨwiri aiwɨ aŋɨ́nɨ ‘Neparɨnɨ.’ nɨyaiwiri dɨŋɨ́ mɨkwɨ́ropa yarɨgɨ́íwagwírɨnɨ.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
26 Awagwí ámá yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨgɨ́o nánɨ re rɨyaiwiarɨŋiɨ, ‘O rɨ́nɨŋɨ́ bɨ mɨmeá ananɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ nimónɨrɨ nikɨ́nɨmɨ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ ŋweapaxɨ́rɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋiɨ? Oweoɨ, xámɨ rɨ́nɨŋɨ́ nɨmeámáná rɨ́wɨ́yo nikɨ́nɨpaxɨ́rɨnɨ.” nurɨrɨ
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
27 rɨ́wamɨŋɨ́ Gorɨxoyáyo amɨpí xɨ́o nánɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ Moseso eaŋe dánɨ repɨyɨ́ píránɨŋɨ́ nɨwiéra urɨ amɨpí wɨ́á rókiamoagɨ́áwa rɨ́wɨ́yo eagɨ́e dánɨ enɨ repɨyɨ́ píránɨŋɨ́ nɨwiéra urɨ eŋɨnigɨnɨ.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
28 Aŋɨ́ awaú warɨgɨ́íe rɨxa aŋwɨ e nɨrémorɨ́ná Jisaso awaú “O wiárɨ́ nɨmúrorɨ unɨŋoɨ.” oyaiwípiyɨnɨrɨ wíwapɨyarɨ́ná
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
29 awaú urakioŋwɨráranɨri nánɨ re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Joxɨ mɨyeamúropanɨ. Sogwɨ́ rɨxa wéɨ́ eŋagɨ nánɨ sɨ́á rórɨnɨŋoɨ. Yawawi tɨ́nɨ sá re oweaneyɨ.” urɨ́agɨ́i awaú tɨ́nɨ sá wémɨnɨrɨ nánɨ nawínɨ aŋɨ́yo nɨpáwiro
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
30 nɨŋweagɨ́asáná rɨxa aiwá nanɨro nerɨ́ná Jisaso bisɨ́kerɨ́ápɨ nɨmearɨ Gorɨxomɨ yayɨ́ nɨwimáná nɨkwɨrɨrɨ mɨnɨ wiarɨ́ná
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
31 awaú rɨxa sɨŋwɨ́ mí wómɨxɨpaxɨ́ nimónɨri omɨ sɨŋwɨ́ mí wómɨxáná re eŋɨnigɨnɨ. O awaú sɨŋwɨ́ anɨgɨ́íe dánɨ anɨ́nɨŋɨnigɨnɨ.
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
32 O anɨ́nɨ́agɨ nɨwɨnɨri re rɨnɨgɨ́isixɨnɨ, “O tɨ́nɨ óɨ́yo nɨbɨranéná o xwɨyɨ́á Gorɨxoyá rɨ́wamɨŋɨ́ eánɨŋɨ́pɨ píránɨŋɨ́ repɨyɨ́ nɨyeaiéra barɨ́ná yegɨ́ xwioxɨ́yo dánɨ rɨxa dɨŋɨ́ niɨ́á yeaíɨ́rɨnɨ.” nɨrɨnɨri
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
33 axíná Jerusaremɨ nánɨ nɨwiápɨ́nɨmeámɨ nuri wiepɨsarɨŋɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ wo egɨ́áwamɨ tɨ́nɨ ámá awa tɨ́nɨ nawínɨ ŋweagɨ́áyo tɨ́nɨ nɨwímeari
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
34 ayɨ́ “Ámɨnáo rɨxa wiápɨ́nɨmeáɨnigɨnɨ. Saimonomɨ sɨŋánɨ wimónɨ́ɨnigɨnɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwiri
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
35 amɨpí óɨ́yo néra úɨ́ípɨ nánɨ áwaŋɨ́ nurɨri re urɨgɨ́isixɨnɨ, “O rɨxa bisɨ́kerɨ́á kwɨrarɨ́ná yawawi rɨxa sɨŋwɨ́ mí wómɨxɨ́wɨ́isixɨnɨ.” urɨgɨ́isixɨnɨ.
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
36 Sɨnɨ Jisaso nánɨ áwaŋɨ́ e urarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Xewanɨŋo ámá nɨyonɨ áwɨnɨmɨ dánɨ sɨŋánɨ rónapɨŋɨnigɨnɨ.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
37 Sɨŋánɨ rónapáná ayɨ́ sɨrɨ́ nɨpɨkínɨro wáyɨ́ nikárɨnɨro “Pɨyɨŋɨ́ siwí womɨ sɨŋwɨ́ rɨ́a wɨnɨŋwɨnɨ?” yaiwiarɨ́ná
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
38 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né óɨ́ nikárɨnɨro ‘Jisasorɨ́anɨ?’ mɨyaiwí dɨŋɨ́ obɨbaxɨ́ pí nánɨ nɨmóa warɨŋoɨ?
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
39 ‘Ayɨ́ Jisasorɨ́anɨ?’ yaiwipɨ́rɨ sɨkwɨ́yo tɨ́nɨ wéyo tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ nanɨ́poyɨ. ‘Gɨ́wɨ́ tɨ́nɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ enɨ rí renɨ?’ yaiwipɨ́rɨ wé seáyɨ e nikwiárɨ́poyɨ. Pɨyɨŋɨ́ siwí gɨ́wɨ́ tɨ́nɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ tɨ́ŋɨ́ranɨ?” nurɨrɨ
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
40 xegɨ́ wé tɨ́nɨ sɨkwɨ́ tɨ́nɨ sɨwá wíagɨ
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
41 ayɨ́ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ winanɨro nero aí sɨnɨ “Aga Jisasorɨ́anɨ?” mɨyaiwí ududɨ́ nɨwiga warɨ́ná o ayɨ́ “Pɨyɨŋɨ́ siwímanɨ. O aiwá narɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ nɨmɨ nánɨ aiwá bɨ menɨranɨ?” urɨ́agɨ
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
42 ayɨ́ peyɨ́ pɨrɨ́ bɨ umeaíáná
43 E ele comeu na presença deles.
43 o nurápɨrɨ wigɨ́ sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ nɨŋɨnigɨnɨ.
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
44 O re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xámɨ nionɨ sɨnɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nemerɨ́ná xwɨyɨ́á rɨpɨ searɨŋanigɨnɨ, ‘Rɨ́wamɨŋɨ́ amɨpí nionɨ nánɨ Moseso ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨrɨ eaŋɨ́pɨ tɨ́nɨ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa nɨrɨro eagɨ́ápɨ tɨ́nɨ Bɨkwɨ́ Samɨyo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ wí surɨ́má mé aga xɨxenɨ nimónɨnɨ́árɨnɨ.’ searɨŋanigɨnɨ.” nurɨrɨ
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
45 awa rɨ́wamɨŋɨ́ xɨ́o nánɨ Bɨkwɨ́ Gorɨxoyáyo eánɨŋɨ́pɨ nɨjɨ́á oimónɨ́poyɨnɨrɨ wigɨ́ dɨŋɨ́ jɨ́ayo naŋɨ́ nɨwimɨxɨrɨ
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
46 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Eŋíná dánɨ Bɨkwɨ́yo rɨ́wamɨŋɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Ámá yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o rɨ́nɨŋɨ́ nɨmearɨ nɨperɨ aiwɨ sɨ́á wɨyaú wɨyi óráná ámɨ xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmeanɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
47 Rɨpɨ enɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Ámá omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ xegɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ wáɨ́ wurɨmeipɨ́rɨ́árɨnɨ, “Segɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro sanɨŋɨ́ imónánáyɨ́, Gorɨxo yokwarɨmɨ́ seaiinɨŋoɨ.” Jerusaremɨ dánɨ aŋɨ́ nɨmɨnɨ wáɨ́ e wurɨmeipɨ́rɨ́árɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
48 Seyɨ́né amɨpí nionɨ nánɨ wɨnɨ́á rɨpɨ nánɨ áwaŋɨ́ urɨméɨ́rɨxɨnɨ.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
49 Arɨ́á époyɨ. Gɨ́ ápo eŋíná segɨ́ seáwowayá sɨ́mɨmaŋɨ́ e dánɨ ‘Nionɨ segɨ́ seárɨ́awéyo gɨ́ kwíyɨ́pɨ wimɨ́árɨnɨ.’ urɨŋɨ́pɨ seyɨ́né seaímeanɨ́a nánɨ nionɨ rɨxa seaiapowárɨmɨ́ɨnɨ. Seyɨ́né Gorɨxoyá kwíyɨ́ émɨ dánɨ sɨnɨ eŋɨ́ mɨseaeámɨxɨpa nerɨ́ná aŋɨ́ rɨpimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ amɨ amɨ mupanɨ. E nerɨ aí rɨxa eŋɨ́ seaeámɨxáná nionɨ nánɨ amɨ amɨ wáɨ́ urɨméɨ́rɨxɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
50 O Jerusaremɨ dánɨ ayo nɨwirɨmeámɨ nurɨ aŋɨ́ xegɨ́ yoɨ́ Betaniyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémómáná xegɨ́ wé seáyɨ e nimɨxɨrɨ ayɨ́ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ píránɨŋɨ́ oŋweápoyɨnɨrɨ amɨpí yarɨŋɨ́ nɨwirɨ
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
51 sɨnɨ nɨwiarɨ́ná Gorɨxo omɨ nɨménapɨmɨ rɨxa aŋɨ́namɨ nánɨ peyiŋɨnigɨnɨ.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
52 Rɨxa aŋɨ́namɨ nánɨ peyíagɨ ayɨ́ e sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨmɨ ámɨ Jerusaremɨ nánɨ nuro seáyɨmɨ seáyɨmɨ nimóga nuróná
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
53 íníná aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwiayiro Gorɨxomɨ seáyɨ e umeagɨ́árɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.