Hebreus 11
Almeida Revista e Atualizada (ARA, 1993) vs XGS
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que se não veem.
1 Ámá Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ xɨ́oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ dɨŋɨ́ re nɨyaiwiro wipɨmónɨnɨ, “Nene dɨŋɨ́ wikwɨ́moarɨŋwápɨ o aga xɨxenɨ nɨneaiinɨ́árɨnɨ. Amɨpí xɨ́o neaiapɨmɨ́ánɨrɨ nearɨŋɨ́pɨ nene sɨnɨ sɨŋwɨ́ tɨ́ tɨ́nɨ mɨwɨnarɨŋwápɨ aí aga nepa imónɨnɨ.” nɨyaiwiro wipɨmónɨnɨ.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
2 Eŋíná ŋweaagɨ́áyɨ́ píyo dánɨ Gorɨxo “Ayɨ́ naŋɨ́ yarɨŋoɨ.” rɨŋɨ́manɨ. Ayɨ́ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋagɨ́a nánɨ rɨŋɨ́rɨnɨ.
3 Pela fé, entendemos que foi o universo formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não aparecem.
3 Nene dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ re nɨyaiwirane nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ, “Gorɨxo xwɨ́árí tɨ́nɨ aŋɨ́na tɨ́nɨ nimɨxɨrɨ́ná xegɨ́ xwɨyɨ́á rɨ́ɨ́yo dánɨ imónɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ amɨpí nene sɨŋwɨ́ wɨnarɨŋwápɨ nimɨxɨrɨ́ná amɨpí nene sɨŋwɨ́ tɨ́ tɨ́nɨ mɨwɨnɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ imɨxɨŋɨ́rɨnɨ.” Nɨjɨ́á e imónɨŋwɨnɨ.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus mais excelente sacrifício do que Caim; pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio dela, também mesmo depois de morto, ainda fala.
4 Aiborɨ́o Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ o nánɨ naŋwɨ́ rɨdɨyowá nerɨ́ná xɨráo Keno éɨ́pimɨ seáyɨ e imónɨŋɨ́ bɨ eŋɨnigɨnɨ. Ayɨnánɨ Gorɨxo rɨdɨyowá o éɨ́pimɨ yayɨ́ numerɨ́ná “Aiborɨ́o ámá wé rónɨŋɨ́ worɨnɨ.” rɨŋɨnigɨnɨ. Ayɨnánɨ o rɨxa peŋɨ́ amɨ aí Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ eŋɨ́pɨ nene Bɨkwɨ́yo ɨ́á roarɨ́ná sɨnɨ́nɨŋɨ́ nearéwapɨyarɨnɨ.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte; não foi achado, porque Deus o trasladara. Pois, antes da sua trasladação, obteve testemunho de haver agradado a Deus.
5 Inoko Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋagɨ nánɨ mɨpepa oenɨrɨ ménapɨŋɨnigɨnɨ. Gorɨxo ménapɨ́ɨ́ eŋagɨ nánɨ o nánɨ pɨ́á megɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ. Sɨnɨ mɨménapɨpa eŋáná Gorɨxomɨ píránɨŋɨ́ uxɨ́darɨŋagɨ nánɨ Gorɨxo o nánɨ yayɨ́ winɨŋɨ́pɨ nánɨ Bɨkwɨ́yo wí e nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porquanto é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que se torna galardoador dos que o buscam.
6 Ámá Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́róɨ́áyɨ́ nánɨ o dɨŋɨ́ yayɨ́ winɨpaxɨ́ wí menɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Gɨyɨ́ gɨyɨ́ “Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ oumɨnɨ.” nɨwimónɨrɨ́ná “Pí pí nepaxɨ́manɨ. Sa Gorɨxo nepa rɨ́a ŋweanɨ?” yaiwiro “Ámá xɨ́o tɨ́ámɨnɨ banɨro yarɨgɨ́áyo yayɨ́ wimoarɨŋorɨ́anɨ?” yaiwiro nero dɨŋɨ́ wɨkwɨ́ropaxɨ́rɨnɨ.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído acerca de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, aparelhou uma arca para a salvação de sua casa; pela qual condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
7 Nowao Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ o amɨpí sɨnɨ mɨwímeapa éɨ́pɨ nánɨ erɨrɨ́ wíáná xɨ́o arɨ́á nɨwirɨ xegɨ́ ɨ́wiaxeyówa yeáyɨ́ uyimɨxemeámɨ́ánɨrɨ sɨpɨxɨ́ wo imɨxɨŋɨnigɨnɨ. O xegɨ́pɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ e nerɨŋɨ́yo dánɨ ámá íná xwɨ́á tɨ́yo ŋweaagɨ́áyo xwɨyɨ́á umeárɨrɨ ámá Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋagɨ́a nánɨ “Ayɨ́ wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” rárarɨŋɨ́ wo imónɨrɨ eŋɨnigɨnɨ.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber por herança; e partiu sem saber aonde ia.
8 Ebɨrɨ́amo Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ o “Dɨxɨ́ aŋɨ́ re pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ xwɨ́á nionɨ sɨwá simɨ́aé nánɨ úɨrɨxɨnɨ.” uráná arɨ́á nɨwirɨ xwɨ́á “Joxɨ mearɨ́árɨnɨ.” urɨ́áyo nánɨ uŋɨnigɨnɨ. Nurɨ́ná “E nánɨ rɨ́a warɨŋɨnɨ?” mɨyaiwipa nerɨ aí ananɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ uŋɨnigɨnɨ.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa;
9 O Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ ámá aŋɨ́ mɨ dáŋónɨŋɨ́ nimónɨrɨ xwɨ́á Gorɨxo sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ “Nionɨ nɨsiapɨmɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨ́pimɨ nɨŋweaxa uŋɨnigɨnɨ. Apimɨ nɨŋwearɨ́ná xwɨ́á ámá wíyɨ́yáyónɨŋɨ́ nɨŋweaxa nemerɨ senɨ́á aŋɨ́ nɨpákía nurɨ emeŋɨnigɨnɨ. Xegɨ́ xewaxo Aisako tɨ́nɨ xiáwo Jekopo tɨ́nɨ awaú —Gorɨxo egɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ “Xwɨ́á rɨpɨ nɨseaiapɨmɨ́árɨnɨ.” urɨŋowaúrɨnɨ. Awaú enɨ xano eŋɨ́pa axɨ́pɨ e egɨ́isixɨnɨ.
10 porque aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e edificador.
10 Ebɨrɨ́amo xwɨ́á apimɨ nɨŋweaxa nemerɨ́ná aŋɨ́ Gorɨxo dɨŋɨ́ neŋwɨperɨ ikwɨ́roŋɨ́pimɨ —Aŋɨ́ apɨ anɨŋɨ́ imónɨnɨ́a nánɨ píránɨŋɨ́ nɨtɨwayɨrorɨ ikwɨ́roŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ e ŋweáɨmɨgɨnɨrɨ wenɨŋɨ́ nerɨ nɨŋwearɨ nánɨ e néra uŋɨnigɨnɨ.
11 Pela fé, também, a própria Sara recebeu poder para ser mãe, não obstante o avançado de sua idade, pois teve por fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
11 Seraí enɨ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ niaíwɨ́ xɨrɨpaxɨ́ imónɨŋɨnigɨnɨ. Í oxɨ́ nɨróa núɨsáná rɨxa rɨ́paíwɨ́ imónɨŋí aí re yaiwiŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxo, niínɨ rɨxa niaíwɨ́ xɨrɨmɨ́a nánɨ rárɨŋo xɨ́o rɨ́ɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ yárarɨŋo eŋagɨ nánɨ niínɨ ananɨ dɨŋɨ́ uŋwɨrárɨpaxorɨnɨ.” yaiwiŋɨnigɨnɨ.
12 Por isso, também de um, aliás já amortecido, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
12 Ayɨnánɨ Ebɨrɨ́amo —O ámá ná wonɨ aí xweyaŋɨ́ sɨpípɨ nerɨ rɨxa nɨpémɨnɨrɨ́nɨŋɨ́ nerɨ́ná niaíwɨ́ tɨmeááná omɨ dánɨ ɨ́wiárɨ́awé siŋɨ́ aŋɨ́ pɨrɨ́yo dánɨ ónarɨŋɨ́yɨ́ ɨ́á mɨropaxɨ́ imónɨrɨ inɨkí rawɨrawápámɨ wiároŋɨ́yɨ́ ɨ́á mɨropaxɨ́ imónɨrɨ eŋɨ́pa imónɨŋɨnigɨnɨ.
13 Todos estes morreram na fé, sem ter obtido as promessas; vendo-as, porém, de longe, e saudando-as, e confessando que eram estrangeiros e peregrinos sobre a terra.
13 Ámá nionɨ nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ neáa weaparɨŋáyɨ́ nɨ́nɨ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́róa nuro xwɨyɨ́á wigɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ “Nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨ́pɨ sɨnɨ mɨwímeapa eŋáná pegɨ́awixɨnɨ. Gorɨxo wiinɨ́ápimɨ ná jɨ́amɨ dánɨ́nɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná yayɨ́ nero “Ayɨ́ awiaxɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwiro waropárɨ́ nero re nɨrárɨmɨ pegɨ́awixɨnɨ, “Xwɨ́á rɨrímɨ nɨŋwearanéná ámá aŋɨ́ mɨ dáŋenénɨŋɨ́ nimónɨrɨ ŋweaŋwɨnɨ.”
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
14 Ámá énɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ rɨgɨ́áyɨ́ sɨŋánɨ waropárɨ́ rɨpɨ́nɨŋɨ́ yarɨŋoɨ, “Negɨ́ ŋweapaxɨ́ imónɨŋe nánɨ wenɨŋɨ́ nerɨ ŋweaŋwɨnɨ.” sɨŋánɨ waropárɨ́ apɨ́nɨŋɨ́ yarɨŋoɨ.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
15 Wigɨ́ aŋɨ́ xámɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ bɨgɨ́e nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí wiarɨŋagɨ nánɨ e nɨrɨro sɨŋwɨrɨyɨ́, ámɨ axɨ́ e nánɨ upɨ́rɨ́ápɨ imónɨŋagɨ nánɨ ananɨ upaxɨ́ imónanɨro egɨ́árɨnɨ.
16 Mas, agora, aspiram a uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porquanto lhes preparou uma cidade.
16 E mepa nero aŋɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́ bimɨ —Apɨ aŋɨ́namɨ imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apimɨ ŋweáwanɨgɨnɨro dɨŋɨ́ sɨpí nɨwia wagɨ́rɨnɨ. Ayɨnánɨ Gorɨxo ámá ayɨ́ xɨ́omɨ “Joxɨ negɨ́ Ŋwɨ́áoxɨrɨnɨ.” urarɨgɨ́ápɨ nánɨ ayá mɨwinɨ́agɨ nánɨ xɨ́o tɨ́nɨ nawínɨ ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ aŋɨ́ bɨ wikwɨ́roiŋɨ́rɨnɨ.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque; estava mesmo para sacrificar o seu unigênito aquele que acolheu alegremente as promessas,
17 — ausente —
18 a quem se tinha dito: Em Isaque será chamada a tua descendência;
18 — ausente —
19 porque considerou que Deus era poderoso até para ressuscitá-lo dentre os mortos, de onde também, figuradamente, o recobrou.
19 dɨŋɨ́ re moŋɨnigɨnɨ, “Ámá rɨxa pegɨ́á aiwɨ Gorɨxo owiápɨ́nɨmeápoyɨnɨrɨ ámɨ sɨŋɨ́ wimɨxɨpaxorɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ Gorɨxo pɨ́rɨ́ urakíáná xewaxomɨ ámɨ sɨnɨ sɨŋɨ́ meáagɨ nánɨ rénɨŋɨ́ rɨpaxɨ́rɨnɨ, “Ebɨrɨ́amo xegɨ́ niaíwomɨ yowɨ́yo dánɨ mɨxeaŋɨnigɨnɨ.” rɨpaxɨ́rɨnɨ.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou a Jacó e a Esaú, acerca de coisas que ainda estavam para vir.
20 Aisako Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ xegɨ́ xewaxowaú Jekopomɨ tɨ́nɨ Isomɨ tɨ́nɨ awaúmɨ rɨ́wéná wímeanɨ́ápɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ xwɨyɨ́á bɨ tɨ́nɨ naŋɨ́ wimɨxɨŋɨnigɨnɨ.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou.
21 Jekopo Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ rɨxa nɨpémɨnɨrɨ aŋwɨ e nerɨ́ná xegɨ́ xewaxo Josepoyá xewaxowaúmɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ naŋɨ́ wímeáwɨnɨgɨnɨrɨ xwɨyɨ́á bɨ tɨ́nɨ naŋɨ́ nɨwimɨxɨmáná xegɨ́ eraŋɨ́wámɨ nɨkwɨ́rónɨrɨ́ná Gorɨxomɨ yayɨ́ umeŋɨnigɨnɨ.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens quanto aos seus próprios ossos.
22 Josepo Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ rɨxa nɨpémɨnɨrɨ nerɨ́ná rɨ́wɨ́yo xegɨ́ Isɨrerɨyɨ́ Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ upɨ́rɨ́ápɨ nánɨ nurɨrɨ́ná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nuróná gɨ́ eŋɨ́ aí tɨ́nɨ nɨmeámɨ nuro xwɨ́áyo nɨweyárɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
23 Pela fé, Moisés, apenas nascido, foi ocultado por seus pais, durante três meses, porque viram que a criança era formosa; também não ficaram amedrontados pelo decreto do rei.
23 Mosesomɨ xanɨyaú Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rori nánɨ niaíwɨ́ xɨrɨ́ío awiaxɨ́ imónɨŋagɨ nɨwɨnɨri sekaxɨ́ Isipɨyɨ́yá mɨxɨ́ ináyo “Isɨrerɨyɨ́ niaíwɨ́ oxɨ́ nɨxɨrɨrɨ́ná pɨkíɨ́rɨxɨnɨ.” rárɨŋɨ́pɨ nánɨ wáyɨ́ mepa neri Mosesomɨ emá waú wo nánɨ pɨ́nɨ ŋwɨrárɨgɨ́isixɨnɨ.
24 Pela fé, Moisés, quando já homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
24 Moseso Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ rɨxa xwé niwiarorɨ nerɨ́ná “Isipɨyɨ́yá mɨxɨ́ ináyomɨ xemiáíyá xewaxoyɨ mɨnɨrɨpa oépoyɨ.” wimónɨŋɨnigɨnɨ.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado;
25 “Sɨ́á ámaéne xwɨ́á tɨ́yo ŋweaarɨŋwápɨ árɨ́nɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ xe yayɨ́ rɨkɨkɨrɨ́ó nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ oneaímeanɨrɨ yarɨgɨ́ápɨ xe néra úɨmɨgɨnɨ.” mɨwimónɨ́ “Nionɨ ámá Gorɨxoyáyɨ́ tɨ́nɨ kumɨxɨnáná uyɨ́niɨ́ wikárarɨgɨ́ápɨ nionɨ tɨ́nɨ nawínɨ oneaikárɨ́poyɨ.” yaiwiŋɨnigɨnɨ.
26 porquanto considerou o opróbrio de Cristo por maiores riquezas do que os tesouros do Egito, porque contemplava o galardão.
26 Xɨ́omɨ Gorɨxo yayɨ́ nɨwimorɨ́ná winɨ́ápɨ nánɨ dɨŋɨ́ re moŋɨnigɨnɨ, “Ámá Gorɨxo yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ urowárénapɨnɨ́o nánɨ peayɨ́ nɨwianɨro ayá wimopɨ́rɨ́ápa nionɨ enɨ nɨnirónáyɨ́, Gorɨxo yayɨ́ nɨnimorɨ́ná ninɨ́ápɨ amɨpí ayá tɨ́ŋɨ́ Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo weŋɨ́pimɨ seáyɨ e imónɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ ayɨ́ ananɨrɨnɨ.” nɨyaiwirɨ nánɨ “Ámá Gorɨxoyáyo uyɨ́niɨ́ wikárarɨgɨ́ápɨ nionɨ tɨ́nɨ nawínɨ oneaikárɨ́poyɨ.” yaiwiŋɨnigɨnɨ.
27 Pela fé, ele abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a cólera do rei; antes, permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
27 O Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ uŋɨnigɨnɨ. Mɨxɨ́ ináyo xɨ́omɨ wikɨ́ wónɨŋɨ́pɨ nánɨ wáyɨ́ nerɨ mú Gorɨxomɨ —O ámá wí sɨŋwɨ́ mɨwɨnarɨgɨ́orɨnɨ. Omɨ sɨŋwɨ́nɨŋɨ́ nɨwɨnɨrɨ nánɨ xɨ́omɨ wímeaŋɨ́pimɨ xwámámɨ́ nɨwirɨ Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ uŋɨnigɨnɨ.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
28 Axo Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ aŋɨ́najɨ́ pɨpɨkímɨ́ emearɨŋo xegɨ́ Isɨrerɨyɨ́yá niaíwɨ́yo enɨ mɨpɨkipa oenɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sipɨsipɨ́ miá nɨpɨkiro ragɨ́ segɨ́ aŋɨ́ ɨ́wíyo xópé nɨyára úpoyɨ.” nurɨrɨ́ná aiwá sɨ́á Aŋɨ́najo Neamúroagoɨ rɨnɨŋɨ́yi nánɨ érowiápɨ́nɨŋɨnigɨnɨ.
29 Pela fé, atravessaram o mar Vermelho como por terra seca; tentando-o os egípcios, foram tragados de todo.
29 Isɨrerɨyɨ́ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ ipí Ayɨ́á Rɨŋoɨ rɨnɨŋɨ́wámɨ nɨxeróná iniɨgɨ́ mɨdɨmɨdánɨ deawáráná xwɨ́á yeáyɨ́ yɨkiárɨŋénɨŋɨ́ úagɨ́a aiwɨ Isipɨyɨ́ enɨ axɨ́yimɨ owaneyɨnɨrɨ éɨ́áyɨ́ wínɨyɨ́ aí tɨ́nɨ iniɨgɨ́ emadɨrónárɨŋɨnigɨnɨ.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
30 Isɨrerɨyɨ́ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ o urɨ́ɨ́pɨ nero aŋɨ́ yoɨ́ Jerikoyɨ rɨnɨŋɨ́piyá sɨ́ŋá ákɨŋáyo bɨ́arɨwámɨnɨ sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú apimɨ awí nɨmudɨ́moayimáná eŋáná sɨ́ŋá ákɨŋápɨ nɨpɨnɨ ɨkwierónowiŋɨnigɨnɨ.
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu com paz aos espias.
31 Rexapí —Í iyɨ́ ede dánɨ warɨgɨ́í aŋɨ́ apimɨ dáŋírɨnɨ. —Í Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ nánɨ Isɨrerɨyɨ́ aŋɨ́ apimɨ sɨŋwɨ́ wɨnáranɨri bɨ́íwaúmɨ yayɨ́ tɨ́nɨ nipemeámɨ úagɨ nánɨ Isɨrerɨyɨ́ ámá uyɨ́niɨ́ yarɨgɨ́áyo nɨpɨkiróná ímɨ mɨpɨkigɨ́awixɨnɨ.
32 E que mais direi? Certamente, me faltará o tempo necessário para referir o que há a respeito de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
32 Agwɨ ámɨ bɨ pípɨ nɨrɨrɨ eámɨ́ɨnɨ? Ámá rowa, Gidiono tɨ́nɨ Barako tɨ́nɨ Samɨsono tɨ́nɨ Jepɨtao tɨ́nɨ Depito tɨ́nɨ Samuero tɨ́nɨ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa tɨ́nɨ ámá awa egɨ́ápɨ nánɨ repɨyɨ́ nɨseaiéra nurɨ́ná sɨ́á neaórɨpaxɨ́rɨnɨ.
33 os quais, por meio da fé, subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
33 Ámá ayɨ́ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ ámá mɨ́kɨ́ bɨ bimɨ xopɨrárɨ́ wiro wé rónɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ ero Gorɨxo wigɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ “Saŋɨ́ searápɨmɨ́árɨnɨ.” urɨ́ɨ́pɨ wímearɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ pusɨ́ sayɨ́ raionɨ́yɨ rɨnɨŋɨ́yo maŋɨ́ upɨ́rorɨ
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio da espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos em guerra, puseram em fuga exércitos de estrangeiros.
34 rɨ́á xwé narɨŋɨ́rímɨ iniɨgɨ́yónɨŋɨ́ ananɨ xopɨrárɨ́ emero ámá kirá tɨ́nɨ pɨkianɨrɨ yarɨgɨ́áyo éɨ́ nurakínárɨmɨ uro mɨgɨ́ nimónɨmáná ámɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ eánɨŋɨ́ ínɨro mɨxɨ́ inɨpɨ́rɨ́a nánɨ eŋɨ́ rɨ́á yɨ́kiro émá sɨmɨŋɨ́ wínarɨgɨ́á bɨ bimɨ mɨxɨ́ xɨ́dowárɨro
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
35 apɨxɨ́ wigɨ́ ámá Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmeááná yayɨ́ tɨ́nɨ ámɨ umímɨnɨro egɨ́awixɨnɨ. E nerɨ aí Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́á wíyo ámá wa ɨ́á nɨxero gwɨ́ nɨjiro Gorɨxomɨ rɨ́wɨ́ umópoyɨnɨrɨ nɨmépéa nuro “Gorɨxomɨ rɨ́wɨ́ umóánáyɨ́, nene gwɨ́yo dánɨ seaíkweawáranɨ́wɨnɨ. E mepa nerɨ́náyɨ́, nɨseamépéa núwasáná nɨseapɨkianɨ́wɨnɨ.” urɨ́agɨ́a aí ámɨ xwárɨpáyo dánɨ nɨwiápɨ́nɨmearɨ́ná dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ meáwanɨgɨnɨrɨ nánɨ ayɨ́ urɨ́ápɨ arɨ́á mɨwigɨ́awixɨnɨ.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de escárnios e açoites, sim, até de algemas e prisões.
36 Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́á ámɨ wíyo ikayɨ́wɨ́ umearɨro wíyo iwaŋɨ́ ragɨ́ pɨ́rɨ́ uyɨkímɨ́ ero wíyo senɨ́á tɨ́nɨ gwɨ́ jiro wíyo gwɨ́ aŋɨ́yo ŋwɨrárɨro
37 Foram apedrejados, provados, serrados pelo meio, mortos a fio de espada; andaram peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos, maltratados
37 — ausente —
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
38 — ausente —
39 Ora, todos estes que obtiveram bom testemunho por sua fé não obtiveram, contudo, a concretização da promessa,
39 Ámá ayɨ́ nɨ́nɨ Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ o “Mɨmɨwiároarɨgɨ́áyɨ́rɨ́anɨ?” wiaiwiárɨŋɨ́ eŋagɨ aí o wigɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ “Nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨ́pɨ mɨwímeaŋɨnigɨnɨ.
40 por haver Deus provido coisa superior a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
40 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Eŋíná nene nánɨ Gorɨxo dɨŋɨ́ re neŋwɨperɨ yaiwiárɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá ayɨ́ nánɨ seáyɨ e imónɨŋɨ́ bɨ wiíɨmɨgɨnɨ.” yaiwiárɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ apɨ ámá nionɨ nɨra weapɨ́áyo sɨnɨ mɨwímeaŋɨnigɨnɨ. Ayɨ́ wigɨ́pɨ Gorɨxo “Gɨ́ ámá wé rónɨgɨ́á apɨ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.” yaiwiárɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨpɨ́rɨ́a nánɨ marɨ́áɨ, ayɨ́ tɨ́nɨ nene tɨ́nɨ nawínɨ imónanɨ́wá nánɨ ayo xámɨ mɨwímeaŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.