Atos 7
Almeida Revista e Atualizada (ARA, 1993) vs XGS
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
1 Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo seáyɨ e wimónɨŋo Sɨtipenomɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Xwɨyɨ́á joxɨ rɨxekwɨ́moarɨgɨ́ápɨ neparanɨ?” urɨ́agɨ
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
2 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨgɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né tɨ́nɨ ápoyɨ́né tɨ́nɨ xwɨyɨ́á bɨ searɨmɨ nánɨ arɨ́á nípoyɨ. Eŋíná negɨ́ arɨ́o Ebɨrɨ́amo aŋɨ́ yoɨ́ Xaranɨyo nánɨ mú sɨnɨ xwɨ́á Mesopotemia rɨnɨŋɨ́pimɨ ŋweaŋáná Ŋwɨ́á aŋɨ́namɨ anɨŋɨ́ seáyɨ e nimónɨrɨ ŋweaŋo xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nɨrónapɨrɨ
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
3 re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Joxɨ xwɨ́á dɨxɨ́ rɨnáí rɨxɨrɨŋe tɨ́nɨ dɨxɨ́ rɨrɨxɨ́meáyo tɨ́nɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ xwɨ́á nionɨ sɨwá simɨ́aé nánɨ úɨrɨxɨnɨ.’ urɨ́agɨ
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
4 Karɨdiayɨ́ aŋɨ́yo xɨ́o ŋweaŋe pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ Xaranɨyo nɨrémorɨ nurɨ́nɨrɨ́ná xano e nɨpémáná eŋáná Gorɨxoyá dɨŋɨ́yo dánɨ nɨŋweaxa nɨbɨrɨ xwɨ́á agwɨ seyɨ́né ŋweagɨ́ápimɨ ŋweaagɨ́rɨnɨ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
5 Apimɨ ŋweaagɨ́ aiwɨ Gorɨxo xwɨ́á apɨ onɨmiá bɨkwɨ nánɨ aí ‘Aga joxɨ dɨxɨ́rɨnɨ.’ nurɨrɨ mɨwiagɨ́ eŋagɨ nánɨ o sɨnɨ sɨŋɨ́ nɨŋwearɨ nemerɨ́ná ‘Xwɨ́á rɨpɨ nionɨ gɨ́rɨnɨ.’ wí rɨpaxɨ́ imónagɨ́manɨ. E nerɨ aí o sɨnɨ niaíwɨ́ memeá eŋáná Gorɨxo sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Joxɨ tɨ́nɨ dɨxɨ́ rárɨ́awé tɨ́nɨ segɨ́ imónɨnɨ́a nánɨ seaiapɨmɨ́árɨnɨ.’ nurɨrɨ aiwɨ
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
6 rɨpɨ́nɨŋɨ́ enɨ urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Dɨxɨ́ rárɨ́awé nuro ámá aŋɨ́ mɨdáŋɨ́yɨ́ nimónɨro émáyɨ́ aŋɨ́ wíyo ŋweaŋáná omɨŋɨ́ rɨ́á tɨ́ŋɨ́ nɨwiro numépero yarɨ́ná xwiogwɨ́ 400 múronɨ́árɨnɨ.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
7 Dɨxɨ́ rárɨ́awéyo ámá gwɨ́ axɨ́rímɨ omɨŋɨ́ rɨ́á tɨ́ŋɨ́ wipɨ́rɨ́áyo xamɨŋɨ́yo nionɨ rɨ́á umeáráná dɨxɨ́ rárɨ́awéyɨ́ e nɨŋweagɨ́asáná e pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nɨbɨro xwɨ́á rɨpimɨ dánɨ Gorɨxonɨ yayɨ́ nɨnɨmero seáyɨ e nɨmepɨ́rɨ́árɨnɨ.’ Negɨ́ arɨ́omɨ xwɨyɨ́á e nurɨmáná
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
8 re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Nionɨ “E seaiimɨ́árɨnɨ.” réroárɨ́ápɨ nánɨ dɨŋɨ́ morɨ́a nánɨ sɨ́mɨmajɨ́ó rɨpɨ éɨrɨxɨnɨ.’ urɨ́agɨ Ebɨrɨ́amo xewaxo Aisakomɨ nemearɨ́ná rɨxa sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú wo nórɨmáná eŋáná iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwiŋɨnigɨnɨ. Aisako e dánɨ Jekopomɨ nemearɨ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwiŋɨnigɨnɨ. Jekopo e dánɨ negɨ́ arɨ́o írɨŋowa wé wúkaú sɨkwɨ́ waú awamɨ nemearɨ́ná enɨ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó wákwiŋɨnigɨnɨ.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
9 Arɨ́o írɨŋɨ́ awa Josepomɨ sɨpí dɨŋɨ́ nɨwiaiwiro ‘Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo xɨnáínɨŋɨ́ nimónɨrɨ omɨŋɨ́ nɨwiirɨ́ná, ananɨrɨnɨ.’ nɨwiaiwiro nɨgwɨ́ xeanɨro nánɨ bɨ́ egɨ́awixɨnɨ. Omɨ e sɨpí wíagɨ́a aí sɨnɨ Gorɨxo anɨŋɨ́ dɨŋɨ́ nukɨkayorɨ
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
10 Isipɨyɨ́ xeanɨŋɨ́ wikárɨgɨ́e dánɨ éɨ́ numínɨrɨ́ná oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ Isipɨyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Peroyɨ rɨnɨŋoyá sɨŋwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ Josepo dɨŋɨ́ niɨ́á winɨpaxɨ́ rɨrɨ píránɨŋɨ́ neŋwɨperɨ rɨrɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ nánɨ gapɨmanɨ́ ámɨnáo oimónɨrɨ Isipɨyɨ́ aŋɨ́ nɨyonɨ tɨ́nɨ xɨ́oyá aŋɨ́ tɨ́nɨ meŋweanɨ́a nánɨ rɨ́peaŋɨnigɨnɨ.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
11 Josepo gapɨmanɨ́ nimónɨrɨ meŋweaŋáná Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo tɨ́nɨ Kenanɨyɨ́ aŋɨ́yo tɨ́nɨ aiwá nánɨ dɨ́wɨ́ nikeamónɨro sɨyikɨ́ eánɨgɨ́awixɨnɨ. Negɨ́ arɨ́owa enɨ aiwá nánɨ pɨ́á neróná bɨ mɨmanɨpaxɨ́ nimónɨro aiwɨ
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
12 arɨ́o Jekopo xwɨyɨ́á ‘Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo aiwá wenɨ.’ rɨnarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirɨ nánɨ negɨ́ arɨ́o írɨŋowa iwamɨ́ó nuro meapɨ́rɨ́a nánɨ urowárɨŋɨnigɨnɨ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
13 Ámɨ rɨ́wɨ́yo aiwá bɨ́ yanɨro úáná Josepo xewanɨŋo nánɨ áwaŋɨ́ nurɨrɨ ‘Segɨ́ sérɨxɨ́meáonɨrɨnɨ.’ urɨ́agɨ Isipɨyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Peroyɨ rɨnɨŋo Josepomɨ xanɨmɨrówa tɨ́nɨ xexɨrɨ́meáyɨ́ tɨ́nɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋɨnigɨnɨ.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
14 Josepo gɨ́ ápɨmɨrówa weapɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ xwɨyɨ́á yaŋɨ́ wiowárɨ́agɨ epówa o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨweróná oxɨ́ apɨxɨ́ niaíwɨ́ nɨ́nɨ ayɨ́ ámá 75 nɨwero
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
15 Bɨkwɨ́yo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pa Jekopo Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo nánɨ nɨwerɨ e dánɨ nɨpémáná eŋáná negɨ́ arɨ́o írɨŋowa enɨ e dánɨ pegɨ́awixɨnɨ.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
16 Pɨyɨ́ awamɨ xwɨ́á weyáranɨro nánɨ nɨmeámɨ Kenanɨyɨ́ aŋɨ́yo Sekemɨyɨ rɨnɨŋe nánɨ nɨmeámɨ nɨyiro sɨ́ŋá óɨ́ arɨ́o Ebɨrɨ́amo Xamomɨ ɨ́wiárɨ́awéyo nɨgwɨ́ nɨwirɨ bɨ́ eŋɨ́yimɨ tɨgɨ́awixɨnɨ.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
17 Rɨxa Gorɨxo arɨ́o Ebɨrɨ́amomɨ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ ‘Dɨxɨ́ rárɨ́awéyo e nɨwiimɨ́árɨnɨ.’ urɨŋɨ́pɨ parɨmonɨ́áyi rɨxa aŋwɨ e imónarɨ́ná negɨ́ arɨ́owa Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo dánɨ sayá nimóga warɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
18 Ámá arɨ́o Josepo eŋɨ́pɨ nánɨ majɨ́á imónɨŋɨ́ wo mɨxɨ́ ináyɨ́ nimónɨrɨ Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo nɨmeŋwearɨ́ná
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
19 negɨ́ arɨ́owamɨ nepaxɨŋɨ́ pákínɨ́ nimónɨrɨ wíwapɨyirɨ wigɨ́ niaíwɨ́ sɨŋɨ́ xɨrɨ́áyɨ́ yɨ́wɨ́ tɨmearɨgɨ́ápimɨ dánɨ pɨyɨ́ oenɨrɨ sɨpí wikárɨrɨ eŋorɨnɨ.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
20 O ayo e wikárarɨ́ná niaíwɨ́ wo —O negɨ́ arɨ́o Mosesoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ niaíwɨ́ awiaxorɨnɨ. Omɨ xɨnáí nɨxɨrɨrɨ xanɨyaú egɨ́ aŋɨ́yo emá waú wo nɨmeŋweagɨ́isáná
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
21 Pero urarɨŋɨ́pa neri pɨyɨ́ oenɨrɨ nánɨ wí e xegɨ́pɨ wɨ́ráráná xɨ́omɨ xegɨ́ xemiáí íwo wí e wɨ́rárɨnɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ nɨmearɨ píránɨŋɨ́ nɨmerɨ́ná xegɨ́ xewaxónɨŋɨ́ nɨméra uŋɨnigɨnɨ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
22 Ayɨnánɨ negɨ́ arɨ́o Moseso Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo sɨkurɨ́á yagɨ́ápɨ xɨ́o enɨ sɨkurɨ́á néɨsáná Isipɨyɨ́yá nɨjɨ́á imónagɨ́ápɨ xɨxenɨ nɨpɨnɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ xwɨyɨ́á rɨrɨ omɨŋɨ́ erɨ enɨ́a nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ níga wiápɨ́nɨmeaŋɨnigɨnɨ.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
23 E nerɨ aí xegɨ́ xwiogwɨ́ nɨ́nɨ rɨxa 40 imónáná re wimónɨŋɨnigɨnɨ, ‘Gɨ́ nɨrɨxɨ́meá Isɨrerɨyo bɨ nurɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨmɨnɨ.’ nɨwimónɨrɨ nánɨ nurɨ
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
24 wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Isipɨyɨ́ wo xɨ́o xegɨ́ xexɨrɨ́meáyɨ́ womɨ sɨpí nɨwikárɨrɨ iwaŋɨ́ mépearɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ ‘Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáomɨ ourakiowárɨmɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ Isipɨyomɨ xɨ́omɨ enɨ iwaŋɨ́ bɨ oeámɨnɨrɨ éɨ́yɨ́ pɨyɨ́ nɨpɨkirɨ tɨŋɨnigɨnɨ.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
25 Pɨyɨ́ nɨpɨkirɨ nɨtɨrɨ́ná gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́ re niaiwipɨ́ráoɨnɨrɨ éɨ́yɨ́, ‘O yarɨŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo gwɨ́nɨŋɨ́ ŋweaŋwaéne neaíkweawárɨmɨnɨrɨ nánɨ rɨ́a yarɨnɨ?’ niaiwipɨ́ráoɨnɨrɨ éɨ́yɨ́ xewanɨŋo yaiwíɨ́pa axɨ́pɨ e mɨwiaiwigɨ́awixɨnɨ.
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
26 Sá weŋo wɨ́ápɨ tɨ́nɨ xegɨ́ Isɨrerɨyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurɨ waú mɨxɨ́ inarɨŋagɨ́i nɨwɨnɨrɨ pɨyɨ́á owɨ́rɨmɨnɨrɨ nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Ámá axɨ́ rowagwí, pí nánɨ axowagwínɨ iwaŋɨ́ xaíwɨ́ eánarɨŋiɨ?’ urɨ́agɨ
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
27 wɨ́omɨ xaíwɨ́ nearɨ xopɨrárɨ́ wimɨnɨrɨ éo arɨ́o Mosesomɨ nɨxoyɨ́piowárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Go simɨxɨ́agɨ joxɨ neameŋweaŋoxɨ imónɨrɨ xwɨyɨ́á píránɨŋɨ́ yeaimɨxɨpaxoxɨ imónɨrɨ nerɨ yarɨŋɨnɨ?
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
28 Joxɨ agíná Isipɨyomɨ pɨkiŋɨ́pa nionɨ enɨ nɨpɨkímɨnɨrɨ rɨyarɨŋɨnɨ?’ urɨ́agɨ
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
29 arɨ́o Moseso arɨ́á e nɨwimo éɨ́ nurɨ aŋɨ́ mɨdáŋɨ́ wo nimónɨrɨ Midianɨyɨ́ aŋɨ́yo nɨŋwearɨ apɨxɨ́ nɨmeámáná niaíwɨ́ waú nemearɨ nɨŋweaŋɨsáná
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
30 rɨxa xwiogwɨ́ 40 múróáná ámá dɨŋɨ́ meaŋe dɨ́wɨ́ Sainai tɨ́ŋɨ́mɨnɨ emearɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Íkɨ́á eŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ wɨnáɨna rɨ́á ná mɨnɨ́ ápiáwɨ́nɨ wearɨŋe dánɨ aŋɨ́najɨ́ wo sɨŋánɨ wimónɨŋɨnigɨnɨ.
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
31 Arɨ́o Moseso íkɨ́á ana rɨ́á ná mɨnɨ́ ápiáwɨ́nɨ wearɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná xɨ́o wɨnarɨŋɨ́pɨ nánɨ ududɨ́ nerɨ ‘Píránɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ owɨnɨmɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ aŋwɨ e warɨ́ná Ámɨnáo re urɨŋɨnigɨnɨ,
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
32 ‘Nionɨ Ŋwɨ́á dɨxɨ́ arɨ́owa Ebɨrɨ́amo tɨ́nɨ Aisako tɨ́nɨ Jekopo tɨ́nɨ awa nɨxɨ́dagɨ́onɨrɨnɨ.’ urɨ́agɨ arɨ́o Moseso sɨrɨ́ nɨpɨkínɨrɨ óɨ́ nikárɨnɨrɨ nánɨ ‘Ámɨ sɨŋwɨ́ bɨ tɨ́nɨ owɨnɨmɨnɨ.’ mɨwimónɨpa yarɨŋagɨ aiwɨ
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
33 Ámɨnáo re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Xwɨ́á joxɨ roŋe ŋwɨ́á imónɨŋe eŋagɨ nánɨ dɨxɨ́ sɨkwɨ́ sú yoáreɨ.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
34 Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo dánɨ gɨ́ ámáyo umépeanɨro wikárarɨgɨ́ápɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨrɨ amɨpí nɨ́nɨ wikárarɨgɨ́ápɨ nánɨ “Yeyɨ!” rarɨŋagɨ́a arɨ́á wirɨ eŋáonɨ yeáyɨ́ wimɨxɨ́ɨmɨgɨnɨrɨ nánɨ weaparɨŋɨnɨ. Ayɨnánɨ joxɨ wiápɨ́nɨmeaɨ. Nionɨ “Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo nánɨ orɨrowáraumɨnɨ.” nimónarɨnɨ.’ urɨŋɨnigɨnɨ.”
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
35 Sɨtipeno e nurɨrɨ ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá o —O xámɨ re urɨgɨ́íorɨnɨ, ‘Go simɨxɨ́agɨ joxɨ neameŋweaŋoxɨ imónɨrɨ xwɨyɨ́á píránɨŋɨ́ yeaimɨxɨpaxoxɨ imónɨrɨ nerɨ yarɨŋɨnɨ?’ urɨgɨ́íorɨnɨ. O aŋɨ́najɨ́ íkɨ́á onɨmiánáɨna tɨ́ŋɨ́ e dánɨ sɨŋánɨ wimónɨŋo eŋɨ́ sɨxɨ́ weámɨxáná arɨ́owamɨ yeáyɨ́ uyimɨxemearɨ umeŋwearɨ éwɨnɨgɨnɨrɨ urowárɨŋo, ayɨ́ axo negɨ́ arɨ́o Mosesorɨnɨ.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
36 Negɨ́ arɨ́owamɨ Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo dánɨ nipemeámɨ uŋorɨnɨ. Aŋɨ́ ayo dánɨ nipemeámɨ umɨnɨrɨ nerɨ́ná ayá rɨwamónɨpaxɨ́ bɨ tɨ́nɨ emɨmɨ́ bɨ tɨ́nɨ nɨwíwapɨya urɨ ipí ayɨ́á rɨŋɨ́ rɨwoŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ wíwapɨyirɨ ámá dɨŋɨ́ meaŋe nemeróná xwiogwɨ́ 40 múroarɨ́ná wíwapɨyirɨ eŋorɨnɨ.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
37 Rɨpɨ enɨ negɨ́ arɨ́o Isɨrerowamɨ urɨŋo axorɨnɨ, ‘Segɨ́yɨ́ wo wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ nionɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ́a nánɨ Gorɨxo rɨ́peanɨ́árɨnɨ.’ urɨŋo, ayɨ́ axorɨnɨ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
38 Negɨ́ arɨ́owéyɨ́ ámá dɨŋɨ́ meaŋe awí neánɨro ŋweaŋáná dɨ́wɨ́ mɨŋɨ́ Sainaiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨyirɨ roŋáná aŋɨ́najɨ́ Gorɨxoyáo xwɨyɨ́á uragorɨnɨ. O seyɨ́né nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨ́a nánɨ enɨ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá anɨpá mimónɨ́ anɨŋɨ́ íníná rɨnɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ aŋɨ́najo rarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirɨ rɨ́wamɨŋɨ́ nearɨ wiŋɨnigɨnɨ.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
39 E nerɨ aí negɨ́ arɨ́owéyɨ́ ‘Mosesomɨ awayinɨ arɨ́á owianeyɨ.’ mɨwimónɨ́ nero rɨ́wɨ́ numoro amɨpí Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo weŋɨ́pɨ nánɨ ayá sɨpí nɨwirɨ nánɨ ‘Ámɨ e nánɨ mupaxenerɨ́anɨ?’ nɨyaiwinɨro
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
40 arɨ́o Mosesomɨ xogwáo Eronomɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, ‘Joxɨ ŋwɨ́á bɨ nene negɨ́ xɨ́danɨ́wá nánɨ neaimɨxeɨ. Nene re dánɨ apɨ xwaŋwɨ́ níkwónɨmɨ nuranéná apɨ xámɨ neameanɨ nánɨ neaimɨxeɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ rɨrarɨŋwɨnɨ. Ámá Moseso ro, nene Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo dánɨ nɨneaipemeámɨ bɨŋo dɨ́wɨ́ rɨpimɨ peyíáná pí wímeáagɨ ámɨ rɨxa mɨweaparɨnɨnɨ? Nene majɨ́árɨnɨ.’ nurárɨmáná
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
41 sɨ́ŋá gorɨ́ bɨ awí neaárɨro apɨ tɨ́nɨ burɨmákaú miá xopaikɨgɨ́ nimɨxɨro naŋwɨ́ bɨ burɨmákaú miápɨ nánɨ rɨdɨyowá yanɨro nánɨ nɨmeámɨ nɨbɨro wigɨ́ wé tɨ́nɨ imɨxɨ́ápɨ nánɨ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ néra ugɨ́awixɨnɨ.
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
42 Ayɨnánɨ Gorɨxo rɨ́wɨ́ numorɨ emá tɨ́nɨ sogwɨ́ tɨ́nɨ siŋɨ́ tɨ́nɨ nánɨ xe dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róa úɨ́rɨxɨnɨrɨ wárɨŋɨnigɨnɨ. Wárɨ́agɨ ayɨ́ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa Bɨkwɨ́yo Gorɨxo nánɨ nɨwurɨyiro eagɨ́á rɨpɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ egɨ́awixɨnɨ, ‘Isɨrerɨyɨ́né, ámá dɨŋɨ́ meaŋe nemero xwiogwɨ́ 40 múroarɨ́ná naŋwɨ́ nɨpɨkiro rɨdɨyowá wiagɨ́o, ayɨ́ Gorɨxonɨranɨ? Oweoɨ, nionɨmanɨ.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
43 Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuróná senɨ́á aŋɨ́ ŋwɨ́á xegɨ́ yoɨ́ Morokɨyɨ rɨnɨŋɨ́piyá tɨ́nɨ ŋwɨ́á siŋɨ́nɨŋɨ́ imɨxɨnɨŋɨ́ Repanɨyɨ rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ —Ŋwɨ́á apiaú sewanɨŋɨ́yɨ́né xɨ́danɨro nánɨ imɨxɨgɨ́ápiaúrɨnɨ. Apiaú nɨmeámɨ ugɨ́á eŋagɨ nánɨ nionɨyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ mɨxɨ́ wa nɨbɨro xwɨrɨ́á nɨseaikɨxero seapɨkiomeáɨ́áyo nɨwirɨmeámɨ nuro aŋɨ́ xegɨ́ yoɨ́ Babironɨ tɨ́ŋɨ́ e orɨwámɨ dánɨ wárɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.’ Wɨ́á rókiamoagɨ́áwa Gorɨxo nánɨ e nɨwurɨyiro rɨ́wamɨŋɨ́ eagɨ́ápɨ tɨ́nɨ negɨ́ arɨ́owéyɨ́ xɨxenɨ egɨ́awixɨnɨ.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
44 Negɨ́ arɨ́owa ámá dɨŋɨ́ meaŋe nemeróná senɨ́á aŋɨ́ —Senɨ́á aŋɨ́ iwá Gorɨxo Mosesomɨ ‘Ámá nimɨxɨróná e éɨ́rɨxɨnɨ. E éɨ́rɨxɨnɨ.’ urɨrɨ nimɨxɨróná iwá sɨŋwɨ́ nɨwɨnaxɨ́da úɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨwá wirɨ éáná imɨxagɨ́iwárɨnɨ. Iwá Gorɨxo nánɨ nepaxɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ sɨwá wiagiwá enɨ nɨmeámɨ emeagɨ́árɨnɨ.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
45 Ámá dɨŋɨ́ meaŋe nɨmeámɨ emeagɨ́áwa pegɨ́ámɨ dánɨ ámɨ wigɨ́ niaíwɨ́yɨ́ xamɨŋɨ́yɨ́ Josuao tɨ́nɨ senɨ́á aŋiwá nɨmearo émá gwɨ́ wɨrɨ́ wɨrí negɨ́ xwɨ́á rɨpimɨ ŋweaagɨ́áyo Gorɨxo mɨxɨ́ xɨ́dowárɨŋe dánɨ wiwanɨŋɨ́yɨ́ nurápɨro senɨ́á aŋɨ́ Gorɨxomɨ seáyɨ e umepɨ́rɨ́iwá nɨmeámɨ nɨbɨro nɨpákiróná ayɨ́ negɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Depito tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨpákía bagɨ́árɨnɨ.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
46 Depito nánɨ Gorɨxo yayɨ́ winɨ́agɨ xɨ́omɨ Depito rɨxɨŋɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Ŋwɨ́á gɨ́ arɨ́o Jekopo rɨxɨ́dagoxɨ, aŋɨ́ joxɨ ŋwearɨ́a nánɨ wiwá onɨmɨrɨyinɨrɨ sɨŋwɨ́ naneɨ.’ urɨŋɨ́ aí
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
47 aŋɨ́ iwá Depito xamɨŋo mumɨrɨyiŋɨnigɨnɨ. Umɨrɨyiŋo, ayɨ́ xewaxo Soromonorɨnɨ.
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
48 E nerɨ aí Gorɨxo, seáyɨ émɨ imónɨŋo aŋɨ́ ámá mɨrarɨgɨ́áyo ŋweaarɨŋomanɨ. O nánɨ wɨ́á rókiamoagɨ́ wo xwɨyɨ́á nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ re eaŋɨ́rɨnɨ,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
49 ‘Ámɨnáo re rɨŋoɨ, “Aŋɨ́na gɨ́ éɨ́ ŋweámɨ́a nánɨ íkwiaŋwɨ́narɨnɨ. Xwɨ́árímɨ gɨ́ sɨkwɨ́ ikwiárɨmɨ́a nánɨrɨnɨ. Nionɨ seáyɨ e seaimónɨŋáonɨ eŋagɨ nánɨ pí aŋɨ́ nɨmɨrɨyipɨ́ráoɨ? Wí e nionɨ sá ŋweámɨ́aé gíyɨ́ erɨnɨ?
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
50 Re rɨniaiwiarɨŋoɨ, ‘Xwɨ́árí tɨ́nɨ aŋɨ́na tɨ́nɨ xewanɨŋo mimɨxɨpa eŋɨ́rɨnɨ?’ rɨniaiwiarɨŋoɨ?” Ámɨnáo e rɨŋoɨ.’ Wɨ́á rókiamoagɨ́ wo e nɨrɨrɨ eaŋɨ́rɨnɨ.” Sɨtipeno e nurɨmáná
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
51 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Mɨŋɨ́ sɨwɨ́á nɨyiro ámá Gorɨxomɨ muxɨ́darɨgɨ́áyɨ́ yarɨgɨ́ápa aríkwɨ́kwɨ́ néra uro arɨ́á mɨwí ero yarɨgɨ́oyɨ́né íníná kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ sɨwá seainɨmɨnɨrɨ yarɨ́ná mɨrɨrakɨ́ inarɨgɨ́árɨnɨ. Segɨ́ arɨ́owa néra bagɨ́ápa axɨ́pɨ e yarɨgɨ́oyɨ́nérɨnɨ.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
52 Wɨ́á rókiamoagɨ́áyo negɨ́ arɨ́owa xeanɨŋɨ́ mɨwikárɨgɨ́á wo rimónɨnɨ? Oweoɨ. Eŋíná ‘Gorɨxoyá wé rónɨŋo bɨnɨ́árɨnɨ.’ xwɨyɨ́á yaŋɨ́ e nɨwiro áwaŋɨ́ uragɨ́áwamɨ negɨ́ arɨ́owa nɨpɨkía bagɨ́a aiwɨ ríná soyɨ́né awa eŋíná dánɨ ragɨ́omɨ rɨ́wɨ́ numoro mɨyɨ́ nurɨro nánɨ pɨkigɨ́oyɨ́nérɨnɨ.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
53 Gorɨxoyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ aŋɨ́najowa Mosesomɨ urɨgɨ́ápimɨ dánɨ tɨ́gɨ́áyɨ́né imónɨŋagɨ́a aí nepa mimáyo nɨtɨnɨro mɨxɨ́darɨgɨ́oyɨ́nérɨnɨ.” Sɨtipeno e urɨŋɨnigɨnɨ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
54 Xwɨrɨxɨ́ umeanɨro nánɨ awí eánɨgɨ́áwa Sɨtipeno e rarɨŋagɨ arɨ́á nɨwiróná wikɨ́ rɨ́á ápiáwɨ́nɨŋɨ́ nɨwero nánɨ makɨrɨ́wɨ́ nɨmoro yarɨŋagɨ́a aiwɨ
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
55 Sɨtipeno Gorɨxoyá kwíyɨ́pɨ ayá wí sɨxɨ́ umímoŋo eŋagɨ nánɨ aŋɨ́namɨ sɨŋwɨ́ agwɨ́ anánɨ́ɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Wɨ́á Gorɨxo tɨ́ŋɨ́ e dánɨ pɨrónaparɨŋagɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨrɨ Jisaso oyá wé náúmɨnɨ éɨ́ roŋagɨ wɨnɨrɨ nerɨ
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
56 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ai, nionɨ rɨxa aŋɨ́na oxoánɨrɨ eŋagɨ wɨnɨrɨ ámá imónɨŋo Gorɨxoyá wé náúmɨnɨ éɨ́ roŋagɨ wɨnɨrɨ eŋɨnɨ.” uráná re egɨ́awixɨnɨ.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
57 Arɨ́á nɨpɨ́rónɨro xwamiánɨ́ neróná omɨ ɨ́á xɨranɨro nánɨ axíná mɨ́rɨ́ nɨpumiro
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
58 ɨ́á nɨxero xɨxoyɨ́piɨ́ nɨméra nuro rɨxa aŋɨ́ apimɨ ákɨŋáyo bɨ́arɨwámɨ dánɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ eaanɨro yarɨgɨ́áwa wigɨ́ iyɨ́á nɨpírayiro ámá wo, Soroyɨ rɨnɨŋo oneameinɨro xɨ́oyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nɨtayimáná
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
59 Sɨtipenomɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ neáa ugɨ́awixɨnɨ. Sɨ́ŋá tɨ́nɨ neáa warɨ́ná o rɨ́aiwá re rɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨná Jisasoxɨnɨ, gɨ́ dɨŋɨ́pɨ orɨŋwɨrárɨmɨnɨ.” nɨrɨmɨ
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
60 xómɨŋɨ́ nɨyɨkwirɨ ámɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ rɨ́aiwá nɨrɨrɨ́ná re rɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, ‘Omɨ sɨpí wikárɨ́ápɨ nánɨ yokwarɨmɨ́ wiimɨ́ámanɨ.’ mɨyaiwipa eɨ.” nurárɨmɨ peŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.