Atos 28
Almeida Revista e Atualizada (ARA, 1993) vs XGS
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
1 Nene wo manɨ́nɨ́ nɨnenenɨ imaŋɨ́ e niwiékɨ́nɨmeámáná ámá e dáŋɨ́yɨ́ “Pɨrɨŋwɨ́ rɨyi xegɨ́ yoɨ́ Morɨtaɨ rɨnɨŋɨ́yirɨnɨ.” rarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwirane roŋáná
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
2 ayɨ́ none neaiapanɨro nánɨ ayá tɨ́nɨ nero iniá anɨŋɨ́ siyamɨ́ó erɨ imɨŋɨ́ rɨrɨ yarɨŋagɨ nánɨ rɨ́á nikeámáná nɨnenenɨ nɨneaipemeámɨ nuro rɨ́á tɨ́ŋɨ́ e neawárɨ́agɨ́a aí
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
3 Poro rɨ́á kɨrɨŋɨ́ bia awí nearɨ sarɨ́wá nerɨ nɨmeáa nɨbɨrɨ rɨ́á ikeaárarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ. Weaxɨ́á wo rɨ́á usínɨ́agɨ nɨrémɨmeámɨ nɨ́wiapɨrɨ Poroyá wéyo sidɨŋɨ́ norɨ rɨrɨwiŋɨnigɨnɨ.
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
4 Rɨrɨwíagɨ wé éɨ́ mɨxeááná sidɨro sɨnɨ yekwɨroŋagɨ ámá pɨrɨŋwɨ́ ayimɨ dáŋɨ́yɨ́ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro wiwɨnɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá ro rawɨrawáyo mɨnamío aí ámá pɨkíxwɨrɨ́ó eŋɨ́ worɨ́anɨ? Ayɨnánɨ ŋwɨ́á aŋɨ́namɨ dáŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ ‘Xe sɨŋɨ́ mupa oenɨ.’ yaiwiarɨgɨ́ápimɨ dánɨ weaxɨ́á sidɨŋɨ́ rɨ́a oŋoɨ?” rɨnɨ́agɨ́a aiwɨ
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
5 Poro weaxɨ́áomɨ wɨwiɨ́á nɨrorɨ rɨ́á nikeaárɨmáná rɨ́nɨŋɨ́ bɨkwɨ onɨmiápɨ aí mɨwinɨŋɨnigɨnɨ.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
6 Rɨ́nɨŋɨ́ bɨkwɨ onɨmiápɨ aí mɨwinɨ́agɨ aiwɨ ámá ayɨ́ “O xegɨ́ wé rɨxa nɨmɨnɨnɨŋoɨ.” yaiwiro “Rɨxa nɨpiérorɨ pɨyɨ́ nenɨŋoɨ.” yaiwiro nero nánɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nɨŋwearo ayá wí sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nɨŋweagɨ́asáná “Sɨpí apɨ wímeanɨŋoɨ.” yaiwiarɨgɨ́ápɨ mɨwímeáagɨ nɨwɨnɨróná ámɨ dɨŋɨ́ sɨŋɨ́ bɨ nɨmoro re nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ, “Ámá ro ŋwɨ́á aŋɨ́namɨ dáŋɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ worɨ́anɨ?” nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
7 None iwiékɨ́nɨmeáwaé ámá pɨrɨŋwɨ́ apimɨ ámá nɨyonɨ seáyɨ e nimónɨrɨ meŋweaŋoyá omɨŋɨ́ bɨ inɨŋɨ́ erɨnɨ. O xegɨ́ yoɨ́ Pabɨriasoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O yayɨ́ nɨneairɨ nɨneaipemeámɨ nurɨ none sɨ́á wɨyaú wɨyi o tɨ́nɨ nɨŋwearane míraŋɨ́ neaiarɨ́ná
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
8 Pabɨriasomɨ xano rɨ́á pɨrɨ́ wiayirɨ agwɨ́ xoxɨ́ urorɨ wiarɨŋagɨ nánɨ “O sɨmɨxɨ́ wenɨ.” rarɨŋagɨ́a Poro arɨ́á e nɨwirɨ o weŋe nánɨ nurɨ nɨpáwirɨ Gorɨxomɨ yarɨŋɨ́ nɨwimáná wé seáyɨ e nɨwikwiárɨrɨ naŋɨ́ imɨxɨŋɨnigɨnɨ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
9 Naŋɨ́ nimɨxɨmáná eŋáná ámá pɨrɨŋwɨ́ apimɨ ŋweagɨ́á sɨmɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ Poro omɨ naŋɨ́ imɨxɨ́ɨ́pɨ nánɨ arɨ́á nɨwiro o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bayarɨ́ná naŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ eŋɨnigɨnɨ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
10 E yarɨ́ná ámá ayɨ́ wéyo nɨneamero aiwá amɨpí naŋɨ́ bɨ nɨneaiapa nuro none rɨxa pɨrɨŋwɨ́ apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ wanɨrɨ yarɨ́ná óɨ́ e sɨpɨxɨ́yo nuranéná aiwá nanɨ́wá nánɨ anɨpá bɨ neaiapowárɨgɨ́awixɨnɨ.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
11 None pɨrɨŋwɨ́ apimɨ emá waú wo ŋweaŋwáone sɨpɨxɨ́ Arekɨsadɨria dáŋɨ́ wo —Rawɨrawá xwiogwɨ́ nánɨ sɨwɨ́á yiŋagɨ nánɨ pɨrɨŋwɨ́ apimɨ e nɨŋweaŋɨsáná umɨnɨrɨ yarɨŋorɨnɨ. O sɨpɨxɨ́ sɨ́mɨ́ ikayɨ́wɨ́ tɨ́nɨ imɨxɨnɨŋɨ́pɨ ámá ayáɨ́ waúnɨŋɨ́ sɨpɨxomɨ sɨ́mɨ́ e imɨxɨnɨŋorɨnɨ. Sɨpɨxomɨ nɨpɨxemoánɨrane pɨrɨŋwɨ́ apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurane
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
12 aŋɨ́ yoɨ́ Sairakusɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ niwiékɨ́nɨmearane sɨ́á wɨyaú wɨyi e weŋwáone
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
13 ámɨ sɨpɨxomɨ nɨpɨxemoánɨrane nɨyakía nurane aŋɨ́ yoɨ́ Rijiamɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémorane e sá weŋwáone wɨ́ápɨ tɨ́nɨ imɨŋɨ́ rawɨrawá tɨ́ŋɨ́mɨ dánɨ yaparɨŋagɨ nɨwɨnɨrane sɨpɨxomɨ nɨmeámɨ nurane omɨ sá weŋwáone wɨ́ápɨ tɨ́nɨ sɨmɨnɨ́ rɨwoŋɨ́ yoɨ́ Putioraiyɨ rɨnɨŋɨ́wámɨ nɨrémorane nayoámáná
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
14 re yaiwiŋwanigɨnɨ, “Ámá Jisaomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ aŋɨ́ rɨpimɨ re wí rɨ́a ŋweaŋoɨ?” nɨyaiwirane pɨ́á nerane wí tɨ́nɨ rɨxa nerɨmeánɨrane ayɨ́ “Sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú nene tɨ́nɨ ananɨ re ŋweapaxɨ́ranɨ?” nearɨ́agɨ́a ayɨ́ tɨ́nɨ wínɨyɨ́ nearɨ́ápa e ŋweaŋwanigɨnɨ. Apɨ apɨ néra nɨbɨ́wasáná Romɨ aŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e rémoŋwanigɨnɨ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
15 Romɨyo ŋweagɨ́á nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ wí none nánɨ “Awa óɨ́yimɨ barɨŋoɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwiro óɨ́ e owirɨmeaaneyɨnɨro nɨbɨróná wí aŋɨ́ Apiasɨ tɨ́ŋɨ́ e makerɨ́á imɨxarɨgɨ́e awí roro wí Ámá Aŋɨ́ Mɨdáŋɨ́ Nɨbɨro Sá Wearɨgɨ́iwá Wíkaú Wiwáyɨ rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́ŋɨ́ e awí roro egɨ́áyo Poro sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná Gorɨxomɨ yayɨ́ numerɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ ínɨŋɨnigɨnɨ.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
16 None rɨxa Romɨ náyo rémóáná gapɨmanowa Poromɨ gwɨ́ aŋɨ́yo mɨŋwɨrárɨ́ aŋɨ́ wiwámɨ xegɨ́pɨ ŋweaŋáná porisɨ́ awí mearoarɨŋo xe awí omearonɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
17 Poro sɨ́á wɨyaú wɨyi rɨxa nóráná “Judayɨ́ ámɨná imónɨgɨ́á Romɨyo re ŋweagɨ́áyɨ́ obɨ́poyɨ.” nɨrɨrɨ awa rɨxa o tɨ́ŋɨ́ e awí eánáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ Judayɨ́né, nionɨ negɨ́ Judayo xwɨrɨ́á wikɨxémɨnɨrɨ wí mepa erɨ sɨwɨ́ eŋíná dánɨ negɨ́ arɨ́owa érowiápɨ́nɨgɨ́ápɨ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨnɨrɨ wí mepa erɨ éagɨ aiwɨ Jerusaremɨyo dánɨ gwɨ́ nɨyigɨ́onɨ negɨ́ Judayɨ́ Romɨyo mɨnɨ nɨwigɨ́árɨnɨ.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
18 Romɨyo mɨnɨ nɨwíagɨ́a ayɨ́ xwɨrɨxɨ́ nɨnɨmero yarɨŋɨ́ nɨniayiróná ɨ́wɨ́ nionɨ nɨpɨkipaxɨ́ bɨ meŋáonɨ imónɨŋagɨ nɨnanɨro nánɨ rɨxa Poromɨ kikiɨ́á owáraneyɨnɨrɨ éagɨ́a aiwɨ
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
19 negɨ́ Judayɨ́ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨ́ nero ‘Wárɨpaxomanɨ.’ rɨgɨ́awixɨnɨ. E rarɨŋagɨ́a nionɨ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨrɨ ‘Go arɨ́á eŋe dánɨ ráná xe kikiɨ́á ounɨrɨ nimɨxɨpɨ́rɨ́árɨ́anɨ?’ nɨyaiwirɨ nánɨ re urɨŋanigɨnɨ, ‘Romɨyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisao gɨ́ xwɨrɨxɨ́ arɨ́á níwɨnɨgɨnɨ.’ urɨŋanigɨnɨ. Nionɨ negɨ́ Judayɨ́ nánɨ xwɨyɨ́á bɨ uxekwɨ́mómɨ́a nánɨ mɨrarɨŋɨnɨ.
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
20 E nigɨ́á apɨ nánɨ áwaŋɨ́ searɨmɨnɨrɨ nánɨ ‘Awamɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ xwɨyɨ́á urɨmɨ nánɨ obɨ́poyɨ.’ rɨ́anigɨnɨ. Ámá Isɨrerene yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoarɨŋwáomɨ nionɨ dɨŋɨ́ ukɨkayoŋagɨ nánɨ gwɨ́ ainɨxɨ́ rɨrí nɨyinɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
21 E urɨ́agɨ awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Judia pɨropenɨsɨ́yo dánɨ joxɨ nánɨ payɨ́ bɨ mɨmeaŋwárɨnɨ. Negɨ́ wo e dánɨ enɨ nɨbɨrɨ repɨyɨ́ nɨneairɨ́náranɨ, áwaŋɨ́ nɨnearɨrɨ́náranɨ, joxɨ nánɨ sɨpí bɨ mɨnearɨŋɨ́rɨnɨ.
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
22 E nerɨ aí ‘Dɨŋɨ́ joxɨ yaiwiarɨŋɨ́ rɨpɨ, “Gorɨxomɨ píránɨŋɨ́ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ apɨ apɨ nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ píránɨŋɨ́ xɨ́darɨgɨ́árɨnɨ.” yaiwiarɨŋɨ́pɨ arɨ́á osianeyɨ.’ neaimónarɨnɨ. Ayɨ́ none rɨpɨ nánɨ arɨ́á nɨwirane nɨjɨ́á imónɨŋagwɨ nánɨ rɨrarɨŋwɨnɨ. Ámá Óɨ́ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ inɨŋɨ́yiyɨ rɨnɨŋɨ́yimɨ nɨxɨ́dɨro gwɨ́ mónɨgɨ́áyɨ́ nánɨ ámá amɨ amɨ ŋweagɨ́áyɨ́ ‘Ayɨ́ naŋɨ́ mɨyarɨŋoɨ.’ rɨnarɨgɨ́á nánɨ none nɨjɨ́árɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
23 Judayɨ́ ámɨná awa “Sɨ́á ayimɨ Poro xwɨyɨ́á nearɨnɨ́a nánɨ awí eánɨ́wanɨgɨnɨ.” nɨrɨnárɨro sɨ́á ayi rɨxa imónáná obaxɨ́ aŋɨ́ xɨ́o ŋweaŋiwámɨ nánɨ báná wɨ́á mónɨŋɨ́mɨ dánɨ sɨ́ápɨ tɨ́nɨ nánɨ Gorɨxo ámáyɨ́ xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́ápɨ nánɨ áwaŋɨ́ nurɨrɨ́ná repɨyɨ́ nɨwiéra urɨ nionɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨŋápa ayɨ́ enɨ owɨkwɨ́rɨ́poyɨnɨrɨ o nánɨ nuréwapɨyirɨ́ná ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso nɨrɨrɨ eaŋɨ́pimɨ dánɨ tɨ́nɨ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa nɨrɨro eagɨ́ápimɨ dánɨ tɨ́nɨ mɨŋɨ́ niróa urɨ nerɨ nura warɨ́ná
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
24 wa xɨ́o urarɨŋɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro “Neparɨnɨ.” wipɨmónɨ́agɨ aiwɨ wa arɨ́á nɨwiro dɨŋɨ́ mɨkwɨ́rogɨ́awixɨnɨ.
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
25 — ausente —
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
26 — ausente —
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
27 — ausente —
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
28 Ayɨnánɨ seyɨ́né aga nɨjɨ́á re imónɨ́poyɨ, ‘Gorɨxo xɨ́o nene yeáyɨ́ neayimɨxemeámɨnɨrɨ eŋɨ́pɨ nánɨ wáɨ́ urarɨgɨ́áwa rɨxa émáyo ourɨ́poyɨnɨrɨ nánɨ urowárɨŋɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ arɨ́á wipɨ́rɨ́árɨnɨ.’ yaiwípoyɨ.”
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
29 [Poro e uráná Judayɨ́ mɨxɨmɨxeawiámɨ́ niga nuro omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ugɨ́awixɨnɨ.]
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
30 — ausente —
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
31 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.