2 Coríntios 1

Almeida Revista e Atualizada (ARA, 1993) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
1 Poronɨ —Nionɨ Gorɨxo wimónɨŋɨ́pimɨ dánɨ Kiraisɨ Jisasoyá wáɨ́ wurɨmeiarɨŋá wonɨrɨnɨ. Nionɨ tɨ́nɨ negɨ́ nɨrɨxɨ́meá Timotio tɨ́nɨ yawawi sɨyikɨ́ Gorɨxoyá imónɨgɨ́á Korinɨyo ŋweagɨ́áyɨ́né tɨ́nɨ oyá ámá imónɨgɨ́á Gɨrikɨyɨ́ aŋɨ́yo wí e wí e ŋweagɨ́áyɨ́né tɨ́nɨ nánɨ payɨ́ rɨna nearɨ mónaparɨŋwiɨ.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
2 Negɨ́ ápo Gorɨxo tɨ́nɨ Ámɨná Jisasɨ Kiraiso tɨ́nɨ awaú wá seawianɨri seyɨ́né nɨwayɨrónɨro ŋweapɨ́rɨ nánɨ seaimɨxɨri éisixɨnɨ.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
3 Gorɨxo —O negɨ́ Ámɨná Jisasɨ Kiraisomɨ xano imónɨrɨ oyá Ŋwɨ́áo imónɨrɨ eŋorɨnɨ. Omɨ yayɨ́ nɨwirane seáyɨ e umɨ́eyoaaneyɨ. Wá wianarɨgɨ́á ámáyo wímeaarɨŋɨ́ nɨpɨnɨ mɨ́kɨ́ ikiŋorɨnɨ. Ámá pí pípɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí wiarɨŋɨ́yo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ umɨrarɨgɨ́ápɨ mɨ́kɨ́ ikiŋo, ayɨ́ orɨnɨ.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
4 O mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ neamɨrarɨŋɨ́pa nene enɨ axɨ́pɨ pí pí xeanɨŋɨ́ wímeáɨ́yo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ umɨranɨ́wá nánɨ pí pí xeanɨŋɨ́ neaímeááná mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ neamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
5 Rɨ́nɨŋɨ́ Kiraiso ámáyo arɨrá owimɨnɨrɨ nerɨ́ná wímeaŋɨ́pɨ nene enɨ ayá wí neaímeaarɨnɨ. E nerɨ aí xɨ́o neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ ayá wí neamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
6 Xeanɨŋɨ́ none neaímeáɨ́pɨ, ayɨ́ seyɨ́né seaerɨ́kiemeaarane mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ seamɨrɨrane yanɨ́wá nánɨ neaímeaarɨnɨ. Mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ Gorɨxo neamɨrarɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ seyɨ́né mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ seamɨranɨ́wá nánɨ enɨ neamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ. Nepa mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ seamɨrarɨŋwaéyɨ́né eŋánáyɨ́, xeanɨŋɨ́ none xwámámɨ́ wiarɨŋwápa seyɨ́né enɨ xeanɨŋɨ́ axɨ́pɨ imónɨŋɨ́pɨ xwámámɨ́ wipaxɨ́yɨ́nérɨnɨ.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
7 None re nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ, “Rɨ́nɨŋɨ́ none meaarɨŋwápɨ seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ meaarɨgɨ́árɨnɨ. Ayɨnánɨ Gorɨxo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ neamɨrarɨŋɨ́pa seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ seamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á nimónɨrane nánɨ dɨŋɨ́ re nɨyaiwirane ikwɨ́moarɨŋwápɨ sɨ́kɨ́kɨ́ onɨnɨ, “Seyɨ́né eŋɨ́ neánɨro pí pí seaímeáɨ́pɨ ananɨ xwámámɨ́ nɨwiro ŋweapɨ́rɨ́árɨnɨ.” yaiwiarɨŋwápɨ sɨ́kɨ́kɨ́ onɨnɨ.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
8 Negɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Xeanɨŋɨ́ none Esia pɨropenɨsɨ́yo ŋweaŋáná neaímeaŋɨ́pɨ “Seyɨ́né sɨnɨ majɨ́á oimónɨ́poyɨ.” mɨneaimónarɨnɨ. Xeanɨŋɨ́ rɨ́á tɨ́ŋɨ́ none eŋɨ́ neánɨrane aí xwámámɨ́ mɨwipaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ neaímeáagɨ “Arɨ yanɨ́wɨnɨ?” nɨyaiwirɨ́ná “Rɨxa nɨpeanɨréwɨnɨ?” yaiwiŋwárɨnɨ.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
9 Ai, newanɨŋone “Eŋɨ́ eánɨŋwáonerɨ́anɨ?” nɨyaiwirane dɨŋɨ́ mɨŋwɨrárɨnɨ́ sa Gorɨxomɨ —O ámá pegɨ́áyɨ́ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́a nánɨ wimɨxarɨŋorɨnɨ. Omɨnɨ none dɨŋɨ́ uŋwɨráranɨ́wá nánɨ sɨkwɨ́á neaiŋɨ́pɨ neaiŋɨnigɨnɨ. Sɨkwɨ́á neaiŋɨ́ apɨ ámá opisɨ́ aŋɨ́yo dánɨ xwɨrɨxɨ́ arɨ́á nɨwimáná “Rɨxa pɨkípoyɨ.” rarɨŋo rɨxa “Awamɨ pɨkípoyɨ.” ránánɨŋɨ́ neaiŋɨnigɨnɨ.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
10 — ausente —
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
11 — ausente —
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
12 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ mɨxɨ́ meakɨ́nɨnarɨŋwɨnɨ. “None naŋɨ́ rɨ́a wiiŋwanigɨnɨ? Sɨpí rɨ́a wiiŋwanigɨnɨ?” yarɨŋɨ́ e ninɨranéná re yaiwinarɨŋwɨnɨ, “Gorɨxomɨ mɨxɨ́darɨgɨ́áyo sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ nimónɨmáná wiirane omɨ píránɨŋɨ́ nuxɨ́dɨrɨ́ná epaxɨ́pɨ nepánɨ wiirane nerane aiwɨ seyɨ́né ayɨ́ aŋɨpaxɨ́ e seaiiŋwanigɨnɨ.” yaiwinarɨŋwɨnɨ. Ayɨ́ “Nɨjɨ́á ámá wigɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ imónarɨgɨ́ápimɨ dánɨ marɨ́áɨ, Gorɨxo wá nɨneawianɨrɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ neaímɨxɨŋɨ́pimɨ dánɨ ayo e wiirane seyɨ́né aŋɨpaxɨ́ e seaiirane eŋwanigɨnɨ.” nɨyaiwinɨrane nánɨ mɨxɨ́ meakɨ́nɨnarɨŋwɨnɨ.
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
13 — ausente —
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
14 — ausente —
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
15 Seyɨ́né “Ayɨ́ neparɨnɨ. Poro aga seáyɨ e oimónɨmɨnɨrɨ payɨ́ nearɨ mónapɨŋɨ́manɨ. Sa nene nánɨ ayo píránɨŋɨ́ owimɨxɨmɨnɨrɨ nearɨ mónapɨŋɨ́rɨ́anɨ?” Seyɨ́né ananɨ e yaiwipɨ́rɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨseaikwɨ́morɨ́ná re yaiwiŋanigɨnɨ, “Xámɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ́ná dɨŋɨ́ sɨxɨ́ biaú seamímóɨmɨgɨnɨ.” yaiwiŋanigɨnɨ.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
16 E nɨyaiwirɨ́ná ayɨ́ rɨpɨ yaiwiŋanigɨnɨ, “Masedonia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ nurɨ́ná seyɨ́né tɨ́ŋimanɨ xámɨ numáná ámɨ Masedonia pɨropenɨsɨ́yo dánɨ nɨbɨrɨ Judia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ nurɨ́ná óɨ́ e dɨŋɨ́ sɨxɨ́ níga umɨ́a nánɨ bɨ niapɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ ámɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ aximanɨ bɨ́ɨmɨgɨnɨ.” yaiwiŋanigɨnɨ.
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
17 Nionɨ e yaiwiŋá eŋagɨ nánɨ seyɨ́né re rɨniaiwiarɨŋoɨ, “Poro ‘E éɨmɨgɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ́ná dɨŋɨ́ ɨkwɨ́roayirɨ mɨxeaayirɨ nerɨ yaiwiŋɨ́rɨnɨ.” rɨniaiwiarɨŋoɨ? “O ‘Rɨpɨ éɨmɨgɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ́ná sɨpɨ́í imónarɨŋɨ́pimɨ dánɨ nɨyaiwirɨ nánɨ sa dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rorɨ mɨxearɨ yarɨŋorɨnɨ.” rɨniaiwiarɨŋoɨ?
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
18 Pí pí Gorɨxo rarɨŋɨ́pɨ dɨŋɨ́ uŋwɨrárɨpaxɨ́pa xwɨyɨ́á none searɨŋwápimɨ enɨ dɨŋɨ́ uŋwɨrárɨpaxɨ́pɨ searɨŋwanigɨnɨ. Xwɨyɨ́á none searɨŋwápɨ wí dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rorɨ mɨxearɨ yarɨŋwámanɨ.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
19 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Íwɨ́ Gorɨxoyáo, Kiraisɨ Jisaso —O nánɨ nionɨ tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ Timotio tɨ́nɨ none wáɨ́ searɨŋwáorɨnɨ. O dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rorɨ mɨxearɨ yarɨŋomanɨ. Oweoɨ, xegɨ́ dɨŋɨ́ nɨyaiwirɨ ɨkwɨ́róɨ́pɨ anɨŋɨ́nɨ ɨkwɨ́roarɨŋo eŋagɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
20 Gorɨxo sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ́nɨŋɨ́ “E nɨseaiimɨ́árɨnɨ. E nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” nɨrɨrɨ́ná obaxɨ́ rárɨŋɨ́pɨ “Ayɨ́ neparɨnɨ.” yaiwianɨ́wá nánɨ sɨwánɨŋɨ́ inɨŋo, ayɨ́ Kiraisorɨnɨ. O e imónɨŋo eŋagɨ nánɨ Gorɨxomɨ seáyɨ e umeanɨ́wá nánɨ yoparɨ́pɨ nɨrɨranéná Jisasɨ Kiraisoyá yoɨ́ rɨrane “Apɨ e imónɨ́wɨnɨgɨnɨ.” rɨrane yarɨŋwárɨnɨ.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
21 Seyɨ́né tɨ́nɨ none tɨ́nɨ nɨnenenɨ Kiraiso tɨ́nɨ nawínɨ ikárɨnanɨ́wá nánɨ sɨ́kɨ́kɨ́ neaomɨxarɨŋo, ayɨ́ Gorɨxo xewanɨŋorɨnɨ. Wáɨ́ rarɨŋwápɨ nánɨ nearɨ́peaŋo, ayɨ́ axorɨnɨ.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
22 “Ayɨ́ oyárɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ yarɨŋɨ́pa nene enɨ neaiiŋɨ́rɨnɨ. Xegɨ́ kwíyɨ́pɨ nɨneaiapɨrɨ́ná nene “O réroárɨŋɨ́pɨ nɨpɨnɨ xɨxenɨ nɨneaiinɨ́árɨnɨ.” yaiwianɨ́wá nánɨ kwíyɨ́pɨ tɨ́nɨ ikɨyiŋɨ́nɨŋɨ́ neaiárɨŋɨ́rɨnɨ.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
23 Nionɨ apaxɨ́ mé seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ mɨxɨ́ searáná dɨŋɨ́ rɨ́á seaxenɨgɨnɨrɨ “Ámɨ Korinɨyo nánɨ mɨbɨpa éɨmɨgɨnɨ.” yaiwiŋanigɨnɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ e yaiwiarɨ́ná Gorɨxo, sɨŋwɨ́ nanɨŋo ananɨ sopɨŋɨ́ nopaxɨ́rɨnɨ.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.
24 None seáyɨ e nɨseaimónɨrane seyɨ́né dɨŋɨ́ ɨkwɨ́ropaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ “Ayɨ́ rɨpɨnɨrɨnɨ.” osearaneyɨnɨrɨ mɨyarɨŋwɨnɨ. Seyɨ́né Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roróná sɨrɨ́ munɨ́ nero wɨkwɨ́roarɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ none Gorɨxomɨ nɨxɨ́dɨranéná seyɨ́né dɨŋɨ́ niɨ́á seainɨnɨ́a nánɨ sa seyɨ́né tɨ́nɨ nawínɨ omɨŋɨ́nɨŋɨ́ éwanɨgɨnɨrɨ imónɨŋwɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.