2 Coríntios 10
Almeida Revista e Atualizada (ARA, 1993) vs XGS
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
1 Agwɨ Poronɨ —Nionɨ ámá wí re rarɨgɨ́onɨrɨnɨ, “Neneyá sɨŋwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ ayá igigɨ́ nerɨ aiwɨ nene sɨŋwɨ́ manɨŋwaé dánɨ ayá nepeárɨmánánɨŋɨ́ payɨ́ nearɨ rarɨŋorɨnɨ.” rarɨgɨ́onɨrɨnɨ. Nionɨ Kiraiso xwɨ́á tɨ́yo nemerɨ́ná nɨpenɨrɨ awayinɨ yago eŋagɨ nánɨ
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
2 rɨxɨŋɨ́ rɨpɨ osearɨmɨnɨ, “Nionɨ segɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nɨrémorɨ́ná ayá igigɨ́ mé nerɨ ámá ‘Porowa Kiraisomɨ mɨxɨ́darɨgɨ́áyɨ́ yarɨgɨ́ápa yarɨgɨ́áwarɨnɨ.’ neaiaiwiarɨgɨ́áwamɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ mɨxɨ́ rɨ́á tɨ́ŋɨ́ urɨmɨ́ápɨ seyɨ́né enɨ searɨmɨ́a nánɨ mɨnimɨxɨpanɨ.”
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
3 None xwɨ́á tɨ́yo nɨŋwearanéná ámá Gorɨxomɨ mɨxɨ́darɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ nɨŋwearane aiwɨ ayɨ́ dɨŋɨ́ moarɨgɨ́ápimɨ dánɨ dɨŋɨ́ nɨmorane mɨxɨ́ inarɨŋwáonemanɨ.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
4 Amɨpí none mɨxɨ́ nánɨ xɨrɨŋwápɨ ámá ayɨ́ xɨrarɨgɨ́ápɨ mɨxɨrɨŋwɨnɨ. None xɨrɨŋwápɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ inarɨŋwápiyá onáɨ́ imónɨŋɨ́pɨ xwɨrɨ́á ikɨxeanɨ́wá nánɨ Gorɨxoyá eŋɨ́ eánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́pɨ xɨrɨŋwɨnɨ.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
5 Apɨ ɨ́á nɨxɨrɨrane re yarɨŋwɨnɨ. Pí pí ámá wigɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ xeŋwɨ́ neŋwɨpémáná érowiápɨ́narɨgɨ́ápɨ pɨ́rɨ́ wiaíkirane xwɨyɨ́á “Seáyɨ e imónɨnɨ.” rarɨgɨ́á ámá Gorɨxo nánɨ nɨjɨ́á mimónɨpa oépoyɨnɨrɨ mudɨ́moarɨŋɨ́pɨ pɨ́rɨ́ wiaíkirane nerane ámá nɨ́nɨ pí pí “Oyaneyɨ.” nɨyaiwiróná Kiraisomɨ arɨ́á yɨ́mɨgɨ́ wipɨ́rɨ nánɨ wigɨ́ dɨŋɨ́pɨ ɨ́ánɨŋɨ́ xɨrárarɨŋwɨnɨ.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
6 Seyɨ́né nionɨ searɨ́ápɨ rɨxa arɨ́á yɨ́mɨgɨ́ niarɨŋagɨ́a nɨseanɨrɨ́ná nionɨ ámá wigɨ́ nɨwiaíkiarɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ pɨrɨ́ umamómɨ́a nánɨ rɨxa ipɨmónɨŋɨnɨ.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
7 Seyɨ́né warárímɨnɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro yarɨŋoɨ. Segɨ́ wo “Kiraisoyá ayá tɨ́ŋɨ́ imónɨŋáonɨ ayɨ́, nionɨrɨnɨ.” nɨyaiwinɨrɨ dɨŋɨ́ sɨ́ŋá neánɨrɨ́náyɨ́, xɨ́o Kiraisoyáo imónɨŋɨ́pa none enɨ Kiraisoyáone imónɨŋagwɨ nánɨ ámɨ xewanɨŋo dɨŋɨ́ xeŋwɨ́ neaiaiwiarɨŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨyaikirorɨ none imónɨŋwápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ neaiaiwíwɨnɨgɨnɨ.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
8 Ámɨnáo none nénɨ́ tɨ́gɨ́áyɨ́nɨŋɨ́ oimónɨ́poyɨnɨrɨ nɨnearɨ́pearɨ́ná seyɨ́né xwɨrɨ́á mɨseaikɨxé Jisasomɨ píránɨŋɨ́ xɨ́dɨpɨ́rɨ nánɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ seaímɨxanɨ nearɨ́peaŋɨ́ eŋagɨ nánɨ niɨwanɨŋonɨ mɨxɨ́ ayá wí nɨmeakɨ́nɨnɨrɨ aí ayá bɨ ninɨnɨmenɨŋoɨ.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
9 “Payɨ́ Poro eaarɨŋɨ́pɨ nene ɨ́á nɨroranéná eŋɨ́ sɨrɨrɨŋwɨ́ neainɨnɨ nánɨ rɨ́a eaarɨnɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ meaarɨŋɨnɨ.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
10 Wa nionɨ nánɨ re rarɨgɨ́árɨnɨ, “O payɨ́ nearɨ́ná xwɨyɨ́á rɨ́á tɨ́ŋɨ́pɨ nɨrɨrɨ eaarɨŋo aiwɨ ámá sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ ‘Eŋɨ́ eánɨŋo iworanɨ?’ wí wiaiwipaxɨ́ mimónɨŋorɨnɨ. Xwɨyɨ́á nɨrɨrɨ́ná píránɨŋɨ́ irɨ́ mɨrépearɨŋorɨnɨ.”
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
11 Nionɨ nánɨ e rarɨgɨ́áwa nɨjɨ́á re imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨ. None seyɨ́né sɨŋwɨ́ mɨneanɨgɨ́e dánɨ payɨ́ nearɨ́ná imónɨŋwápa ámɨ segɨ́ sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ neranéná axɨ́pɨ nimónɨrane yanɨ́wárɨnɨ.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
12 None ayá nepeárɨmáná ámá seáyɨ e nimónɨro weyɨ́ menarɨgɨ́áwa nánɨ rɨ́ramɨŋɨyɨ́ ninɨrane “Awánɨŋɨ́ imónɨŋwɨnɨ.” wí rɨpaxonemanɨ. “Nawínɨ nɨkumɨxɨnɨrane imónɨŋwɨnɨ.” enɨ wí rɨpaxonemanɨ. E nerɨ aí ámá ayɨ́ wigɨ́ wo nánɨ “Apánɨ rɨyarɨnɨ? Sɨpí rɨyarɨnɨ?” nɨyaiwiróná wiwanɨŋɨ́yɨ́ yarɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnaxɨ́dɨro “O apánɨ yarɨnɨ.” rarɨgɨ́árɨnɨ. Wigɨ́pɨ rɨ́ramɨŋɨyɨ́ niga warɨgɨ́árɨnɨ. E neróná sa majɨmajɨ́á nikárɨnɨro yarɨŋoɨ.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
13 Wa e yarɨŋagɨ́a aiwɨ none mɨxɨ́ nɨmeakɨ́nɨnɨranéná sanɨŋɨ́ none neatiŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ mamó nerane wiárɨ́ nɨmúrorane mɨxɨ́ meakɨ́nɨnanɨméwɨnɨ. Gorɨxo wáɨ́ urɨméɨ́rɨxɨnɨrɨ nɨnearɨ́pearɨ́ná none nánɨ sanɨŋɨ́ neatiŋɨ́pɨ —Apɨ seyɨ́né enɨ ínɨmɨ ŋweagɨ́ápɨrɨnɨ. Apɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorane mɨxɨ́ meakɨ́nɨnanɨ́wɨnɨ.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
14 Seyɨ́né sanɨŋɨ́ Gorɨxo neatiŋɨ́pɨ ínɨmɨ ŋweagɨ́áyɨ́né eŋagɨ nánɨ none seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ xwɨyɨ́á Kiraiso nánɨ yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ nánɨ wáɨ́ nɨsearɨrɨ́ná sanɨŋɨ́ Gorɨxo neatiŋɨ́pɨ wí wiárɨ́ nɨmúrorane eŋwámanɨ.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
15 Ayɨnánɨ none mɨxɨ́ nɨmeakɨ́nɨnɨranéná sanɨŋɨ́ Gorɨxo neatiŋɨ́pɨ wí wiárɨ́ nɨmúrorane ámá wa omɨ nɨxɨ́dɨróná éɨ́ápɨ nánɨ none xeŋwone weyɨ́ menarɨŋwámanɨ. Wí e mé dɨŋɨ́ re nɨyaiwirane ikwɨ́moŋwɨnɨ, “Seyɨ́né Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro eŋɨ́ neága nuróná none épeárɨŋwápimɨ dánɨ sanɨŋɨ́ Gorɨxo neatiŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ xwé nimóga upɨ́rɨ́árɨnɨ.” nɨyaiwirane ikwɨ́moŋwɨnɨ.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
16 Seyɨ́né e nimóga nurónáyɨ́, none ananɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e orɨwámɨ dánɨ ŋweagɨ́áyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ aí nurane xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ wáɨ́ urɨrane yanɨ́wárɨnɨ. E nerane ámá wa Gorɨxo urowárɨŋe dánɨ wáɨ́ rɨméɨ́ápɨ xeŋwone weyɨ́ mɨmearɨnɨpa yanɨ́wárɨnɨ.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
17 E nerɨ aí Bɨkwɨ́yo re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, “Go go mɨxɨ́ nɨmeakɨ́nɨrɨ́ná Ámɨnáo eŋɨ́pɨ nánɨ mɨxɨ́ meakɨ́nɨ́wɨnɨgɨnɨ.” nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
18 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ xwɨyɨ́á apɨ mɨŋɨ́ nirorɨ seararɨŋɨnɨ. Ámá wiwanɨŋɨ́yɨ́ weyɨ́ mearɨnarɨgɨ́áyɨ́ nánɨ Ámɨnáo “Mɨmɨwiáró yarɨgɨ́áyɨ́rɨ́anɨ?” yaiwiarɨŋɨ́manɨ. Xewanɨŋo sɨŋwɨ́ nɨwɨnaxɨ́dɨrɨ píránɨŋɨ́ yarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨmáná weyɨ́ umeararɨŋɨ́yɨ́ nánɨnɨ “Mɨmɨwiáró yarɨgɨ́áyɨ́rɨ́anɨ?” yaiwiarɨŋɨ́rɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.