Marcos 11
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NVT
1 Áídí’ Jesus bitsiłke’yu biłgo Jerúsalem k’ad yaa hikáh, Béthphage ła’íí Béthany golzeezhį’, dził Olives holzéhi si’ąągee, áídí’ bitsiłke’yu naki oyił’a’,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Gáyiłṉiigo, Ti’i, nohwádįhyú gotahyú doh’aash: dáha’ah’aashgee túlgayé zhaazhé dahastł’ǫǫgo baa noh’aash, doo hwahá hadíń yiká’ dahndaahi da; áí k’e’oh’adgo kú nánohłǫǫs.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Dahadíń, Nt’é bighą k’e’oh’ad? nohwiłṉiiyúgo, gábiłdohṉiih, NohwiNant’a’ hát’į́į́go áhiit’įį; áík’ehgo dagoshch’į’ nohwaa gode’aahgo nádohłǫǫs.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Áík’ehgo o’áázh, ákú túlgayé zhaazhé kįh bitah na’iztínhíí bahyú ch’íná’itį́hgee dahastł’ǫǫgo yaa n’áázh, áídí’ k’eda’yi’ad.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Áígee ła’ nadaaziiníí gádaabiłṉii, Nt’é bighą túlgayé k’e’oh’ad?
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Jesus áṉííhíí bee ágádaabiłṉii; áík’ehgo onádaist’e’.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Áídí’ túlgayéhíí Jesus yaa daizlǫǫzgo bidiyágéhíí biká’ dahdaihezṉildá’ Jesus túlgayéhíí yiká’ dahnezdaa.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Nṉee łą́ą́go bidiyágé intínyú yídaagosteel lę́k’e; ła’ihíí ch’il palm bits’ádaaz’aahíí nadaayihilgeeshgo intínyú yídaagosteel.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nṉee bádįh náłseełíí ła’íí biké’dí’ náłseełíí daadilwoshgo gádaaṉii, Hosánna: NohweBik’ehń bizhi’ yee higaałíí ba’ihégosini at’éé:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 David, bits’ą́’dí’ hadaałinelt’ąąhíí, nant’aa n’íí k’ehgo nohweBik’ehń bizhi’ bee kú ngowáhíí ba’ihégosį: da’tiséyú goz’ąądí’, Hosánna.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Áídí’ Jesus Jerúsalemyú ńyáágo da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ oyáá: ákú dawahá daineł’į́į́dá iłk’dá’, o’i’ą́ą́go Béthanyú nakits’ádahíí biłgo onákai.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Iskąą hik’e Béthanydí’ nákaahdá’ Jesus shiṉá’ silįį;
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Dańzaadí’ ch’il fig bit’ąą golį́į́go o’áágo yiłtsąągo yaa nyáá, nt’éhéta baa dahsné’ nolį nzįgo: áídá’ yaa nyáádá’ doo nt’é baa dahsné’ da ląą, bit’ąą zhą́, figs doo hwahá daant’ąą dagee goldohíí bighą.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Áík’ehgo Jesus gábiłṉii, Kodí’ godezt’i’go doo hadíń nits’ą́’dí’ nest’ą’ náyódą́ą́ át’éé da. Áṉííhíí bitsiłke’yu daidezts’ąą.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Áídí’ Jerúsalemyú hikai: áígee da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ Jesus ha’ayáágo, baa nada’iṉiihi ła’íí nada’iłṉiihi ch’íinihiyood nkegonyaa, ła’íí zhaali yiká’ iłkáh ch’ínádaiṉiiłíí naz’aaníí nanyihesgo’; hawúcho baa nadaahiṉiihíí biká’ dah’sdáhá ałdó’ nanyihesgo’;
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Áídí’ doo hadíń nt’éhéta da’ch’okąąh goz’aaníí iłṉí’yú ch’ínáyiné’ dago ngon’ą́ą́.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Áídí’ bił ch’ídaago’aahgo Jesus gádaabiłṉii, Ya’ díínko doo bek’e’eshchįį da née? Shikįhíí nṉee iłtah at’éégo hadaazt’i’íí dawa kįh biyi’ da’ch’okąąhíí holzeego hojíí doleeł, áídá’ nohwihíí daan’įįhíí bigową ádaagosolaa ląą.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi hik’e okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi díí ya’ikodaanzįįdá’ hagot’éégo daabiziłheehíí ch’éh yaa natsídaakees: áídá’ bee yił ch’ígó’aahíí nṉee dawa bił díyadaagot’eehíí bighą yédaaldzid lę́k’e.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Áídí’ o’i’ą́ą́yú kįh gozṉildí’ onádzaa.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 T’ahbįyú ch’il fig o’áhi n’íí naach’okahgo bikeghadí’ náhesgągo daayiłtsąą lę́k’e.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Jesus áṉíí n’íí Peter yénálṉiihgo gáyiłṉii, NohweBik’ehń, isąą, ch’il fig doo nant’ą́ą́ át’éé da biłnṉii n’íí náhesgą ląą.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesus gádaabiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań baa daahohłíígo daahohdląą.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Da’aṉii gádaanohwiłdishṉii, Dahadíń díí dził bich’į́’ hadziigo, Yúwehégo dihi’ṉáhgo túnteel biyi’ oni’dolné’, yiłṉiiyúgo, ła’íí bijíí biyi’dí’ doo bił nagoki dago, áídá’ áṉííhíí begolṉe’ yodląąyúgo, da’áṉííhíí k’ehgo bá ádolṉííł.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Áí bighą gádaanohwiłdishṉii, Dant’éhéta da’ohkąąhgo daahohkeedíí nohwaa do’né’go daahohdląą, áík’ehgo nohwaa hi’né’hi at’éé.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ła’íí dahayú nasozįįgo da’ohkąąhgee dahadíń nohwil dahgoz’ąą lę́k’eyúgo baa nágodenoh’aah; áík’ehgo nohwiTaa yaaká’yú dahsdaahíí doo bik’ehyú ádaanoht’ee dahíí nohwaa nágode’aah ałdó’.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Áídá’ doo baa nádaagodeso’ąą da lę́k’eyúgo, nohwiTaa yaaká’yú dahsdaahíí ałdó’ doo bik’ehyú ádaanoht’ee dahíí doo nohwaa nágode’aahi at’éé da.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Áídí’ Jerúsalemyú naanákai: áígee da’ch’okąąh goz’ąą yuṉe’ Jesus anádaałgo okąąh yebik’ehi itisyú nadaandeehi, begoz’aaníí ye’ik’eda’iłchíhi ła’íí Jews yánazíni baa hikaigo,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Gádaabiłṉii, Hadíń bik’ehgo ánánt’įįł? Hadíń naa godin’ą́ą́go ánt’įįh?
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesus gádaabiłṉii, Shíí ałdó’ dała’ándi nanohwídishkid, shił nadaagołṉi’yúgo, shíí ałdó’ hadíń bik’ehgo ánásht’į́į́łíí nohwił nagoshṉi’ doleeł.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ya’ John baptize ádaagole’íí yaaká’ dí’go née, dagohíí nṉee bits’ą́’dí’go née? Shił nadaagołṉi’.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Łił yádaałti’go gádaałiłdi’ṉii, Yaaká’dí’go daan’ṉiihyúgo, gánohwiłṉiih, Áídá’ nt’é bighą doo daahohdląą da láń?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Áídá’, Nṉee bits’ą́’dí’go daan’ṉiihyúgo nṉee bédaahildzid, nṉee dawa John da’aṉii Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi nlįį n’íígo yídaagołsįhíí bighą.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Áík’ehgo Jesus gádaayiłṉii, Néé doo baa nadaagohiilṉi’da. Jesus gánábiłdo’ṉiid, Shíí ałdó’ hadíńbik’ehgo ánásht’įįłíí doo nohwił nagoshṉi’ da.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.