Lucas 4

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesus, Holy Spirit bił nlįįgo Jórdan túńlį́į́gé’ t’ąązhį’ nádesdzaa lę́’e, Spirit‐híí nabiłnaago da’izlįįyú óyáá,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Áígee dizdin behiskąą, ákú ch’iidn nant’án nabíntaah lę́’e. Akú naghaaná’ doo hat’íí yiyąą da: áí dizdin ąął iskąąná’ shiṉá’ silįį lá.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ch’iidn nant’án bich’į’ hadziigo gábiłṉii, Ni Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ ńlį́į́yúgo díí tséhíí báń náodleeh, nṉii.
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Áíná’ Jesus gábiłṉii, Ágágolzeego k’e’eshchįį, Nṉee doo dá báń zhą́ yee hiṉaa da doleeł, áíná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’íí dawa yee hiṉaa doleeł.
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Áígé’ ch’iidn nant’án dził dázhǫ́ yúdahi biká’yú yił hananásht’aazhgo, áígé’ nṉee iłtah at’éégo hadaazt’i’íí dawa ch’inesk’ołíí dábich’į’ bił ch’í’ṉah áyíílaa lę́’e.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Áígé’ ch’iidn nant’ánhíí gánábiłdo’ṉiid, Díí dahot’éhé ízisgo ágot’eehíí naa nishné’, dawa bee nik’ehgo: díí ałk’iná’ dawa shaa hi’né’hi at’éé; dahadńta baa nishné’ hásht’į́į́yúgo baa nishné’.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Ni shonkąąhyúgo díí dawa ṉíyéé doleeł.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Jesus gánábiłdo’ṉiid, Ágágolzeego k’ená’ishchįį, Satan, shiké’gé’ ńṉáh: ágágolzeego k’ená’ishchįį, Bik’ehgo’ihi’ṉań neBik’ehń zhą́ honkąąh, da’áń zhą́ bá na’ízíid.
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ch’iidn nant’án Jesus Jerúsalemyú yił o’áázhgo, kįh biyi’ da’ch’okąąhíí hadago goz’aaníí bilatahyú yił n’áázhgo gáyiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ ńlį́į́yúgo kogé’ gódah ch’í’ńłt’e’:
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Ágágolzeego k’e’eshchįį, Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’yú daagolííníí nłt’éégo biṉádaadeł’į́į́ doleeł, ná daayiłdoṉiił:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Áígé’, Doo tséé hitałgo hayaa nageeh dahíí bighą ánádaanołteeł doo, golzeego k’e’eshchįį.
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Jesus ch’iidn nant’án yich’į’ hananádziigo gáyiłṉii, Bik’ehgo’ihi’ṉań neBik’ehń doo nabíńtaah da, golzee.
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ch’iidn nant’án dawa yee nayíneztąąd hik’e, Jesus yich’ą́’zhį’go dahnasdzaa, dét’įhézhį’.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Áígé’ Jesus Holy Spirit nabiłnaago Gálileeyú onádzaa: ákú dahot’éhé nłt’éégo baa ch’iṉiigo didezdlaad lę́’e.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Jews ha’ánáłséh nagozṉil yuṉe’ iłch’ígó’aahgo naghaago nṉee dawa daabidnłsį.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Názarethyú gólį́į́ n’ííyú nadzaa: ákú Jews ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ oyáá, Jews daagodnłsiníí bijįį ákóṉe’ onadáhgee, áígé’ ozhíihgo hizį’,
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi n’íí, Esáias holzéhi, naltsoos biyati’ biyi’ k’e’eshchiiníí Jesus baa hit’ą́ą́. Áí naltsoosíí iłch’ą́’ áyíílaa, gáṉíígo k’e’eshchįįgee,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 Bik’ehgo’ihi’ṉań sheBík’ehń biSpirit‐híí shiká’zhį’ nlįį, nṉee tédaat’iyéhíí yati’ baa gozhóni bee bich’į’ yádaashti’ doleełgo Bik’ehgo’ihi’ṉań hashidilaahíí bighą; dázhǫ́ doo bił daagozhǫ́ǫ́ dahíí nłt’éégo ánáshdle’ doleełhíí bighą shidol’aad, isnáh daanliiníí hago’at’éégo yich’ákáhgo ła’íí biṉáá ádaagodiníí hago’at’éégo ch’ínádaaghaałgo ánádaadle’go bił nagoshṉi’go, hayíí bich’į’ nagontł’ogíí biyi’gé’ hahishṉiił doleełgo,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań nṉee yaa ch’oba’íí biká’ ngonyaagee baa nagoshṉi’híí bighą shi’dol’aad.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Áígé’ naltsoosíí iłch’į’ ánáyiidlaago, nal’a’á yaa náyin’ą́ą́gé’ nánezdaa. Ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ yił naháztaaníí dawa daabineł’į́į́ lę́’e.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Nṉee yich’į’ yałti’ nkegonyaago gáṉíí, Díí Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ bek’e’eshchiiníí díí jįį daasidołts’aanihíí begolṉe’.
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Nṉee dawa nłt’éégo baa yádaałti’ lę́’e, yati’ nzhóni yee hadziihíí yaa bił díyadaagot’eego gádaałiłdi’ṉii, Díń la’ Joseph biye’ at’éé?
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Jesus gábiłṉii, Yati’ iłch’ígó’aahíí bee gádaashiłdołṉii, Izee nant’án ńlíni, dáni na’ńlziih: Capérnaumyú ánát’įįłíí yaat’ídaandzįgo kú ałdó’ dáni gonlį́į́yú ágánt’įįł.
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi dá golį́į́gee doo habi’dit’įį da, da’aṉiigo ádaanohwiłdishṉii.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Shíí da’aṉiigo nohwił nadaagoshṉi’, Elías t’ah hiṉaaná’ dá doo nagołtįįhé taagi łegodzaagé’ gostáń dahitąą, áígee shiṉá’ góyééhíí benagowaa lę́’e, Israel hat’i’i bitahgee isdzáné biką’ da’adini łą́ą́go daagolį́į́;
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ndi Elías doo hwaa ła’ bich’į’ bi’dol’aad da, naniyúgo itsaa Sídon godzogíí biyi’ kįh gozṉil Sarépta golzeeyú gólínihi zhą́ bich’į’ bi’dol’aad lę́’e.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi, Elíseus holzéhi, t’ah hiṉaaná’ Israel hat’i’i bitahgee nṉee łą́ą́go łǫ́ǫ́d doo ínádįh dahi, leprosy holzéhi, yaa nakai; ndi doo ła’ nádzii daná’ nṉee Náaman holzéhi, Sýriayú gólíni, zhą́ nádzii lę́’e.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Ha’ánázéh yuṉe’ naháztaaníí díí Jesus áṉííhíí daideztsąąná’ bádaagoshchįįd,
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Áík’ehgo daahizį’go Jesus ch’ídaaniyood, dził nan’aahíí biká’ gotahyú yił náłseeł lę́’e, áígé’ gódah ch’ídaahilt’e’ daanzį.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Áíná’ nṉeehíí bigizhyú ch’ínyáá lę́’e.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Áígé’ Capérnaum golzeeyú ńyáá, Gálilee godzogíí biyi’, ákú Jews daagodnłsiníí bijįį dawahn iłch’ígó’aah lę́’e.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Yebik’ehgo iłch’ígó’aahíí bighą nṉee bił díyadaagot’ee.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Jews ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ ła’ nṉee ch’iidn biyi’ golínihi sidaa lę́’e, áń nawode
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 Gáṉíí, Doo nohwaa nanṉaa da; hago lą́ą́ át’éégo nohwich’į’ goń’aahgo ánt’įį, Jesus, Názarethgé’ nanṉáhi? Ya’ da’izlįįyú ánohwiléhíí bighą ńyaa née? Shíí nígonsį hadń ánt’įįhíí; Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’ą́’gé’go Dilzįhgo Ńlíni.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Jesus nłdzilgo hadziigo gáyiłṉii, Handziih hela’, an biyi’gé’ hanṉáh. Nṉee iłṉí’gee nṉee ch’iidn biyi’ golínihíí ch’iidn nkíbidest’ehgo dá doo hago ábile’é biyi’gé’ halwod.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Nṉee dawa bił díyadaagot’eego gádaałiłdi’ṉii, Díí yati’íí hago’at’éhi! Dawa yebik’ehgo ła’íí binawod golį́į́go spirits daanchǫ’i haołkáh yiłṉiigo hainiyood.
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Dahot’éhé nṉee bitahyú nłt’éégo baa ch’iṉii didezdlaad lę́’e.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Nádiidzaago ha’ánázéhgé’ ch’ínádzaago Simon bigową yuṉe’ ha’ayáá. Simon bi’aadíí bimaa yóíyahgo nezgai; áí bighą nádaach’okąąh.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Yit’ahgé’ sizįįgo hat’íí binesgai shįhíí náines’įįhgo nłt’éé násdlį́į́: áík’ehgo dagoshch’į’ nádiidzaago yá da’dezné’.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 O’i’ą́ą́zhį’ godeyaago hayíí bik’íí kah iłtah at’éhi yaa nakaihíí Jesus bich’į’yú yił neheskai; áík’ehgo dała’á daantį́į́go yik’e daadilṉiigo nádailziih lę́’e.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Nṉee ch’iidn biyi’ daagolííníí łą́ą́go ch’iidn nádaadihilghaashgo haikáhná’ gádaaṉii, Ni, Christ Bik’ehgo’ihi’ṉań biYe’ ńlíni. Ch’iidn Jesus, Christ nlįįgo yídaagołsįhíí bighą, nłdzilgo yich’į’ hadziigo, Hadaałdziih hela’, yiłnṉiid.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Hayołkaałyú ch’ínyáágo da’izlįįyú óyáá: áíná’ nṉee biká hadaantaago, áíke’égo baa hikai, doo yich’ą́’ digháh hádaabit’įį dahíí bighą.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Áík’ehgo yich’į’ hadziigo gáṉíí, Łahyú kįh nagozṉilíí Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí baa yashti’ doleeł: áí bighą shi’dol’aad.
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Gálileeyú Jews ha’ánáłséh nagozṉil yuṉe’ nṉee yich’į’ yałtigo naghaa lę́’e.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.