Lucas 12

The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Díí bee ánágot’įįłná’ nṉee doo náhóltag dayú dała’adzaago dázhǫ́ daałiłjizhná’ Jesus bitsiłke’yu iłtsé gáyiłṉii nkegonyaa, Phárisees daanlíni binchǫ’íí báń benilzoołé ga’at’éhi baa daagonołsąą, áí nṉee binadzahgee nzhóni ádaadil’íni at’éé.
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 K’ad dawahá bił łe’izkaad n’íí ch’í’ṉah ádolṉiił; ła’íí k’ad dawahá nanl’į’ n’íí bígózįhgo ádolṉiił.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Áík’ehgo godiłhiłyú hat’íí daadołṉii n’íí got’įįzhį’ didots’įįł; kįh biyi’ yuṉe’ datąąnégo hat’íí daadołṉii n’íí kįh biká’gé’ didots’įįł.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 Shit’ekéhíí, gádaanohwiłdishṉii, Hayíí kits’í nadaiłtseedná’, bikédé’go doo hago ádaaṉéh dahíí doo bédaałdzid da.
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 Shíí nohwił nadaagoshṉi’ hadń bédaałdzid: ich’izishiiníí bikédé’go ch’iidn bikǫ’ diltłi’ yuyaa kaa o’iłkaadíí áń bédaałdzid; gánohwiłdishṉii, áń bédaałdzid.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 Ya’ dlǫ’dichiné ashdla’i zhaali łichí’é naki izlįįgo nahiṉiih gá? Da’ágát’éé ndi Bik’ehgo’ihi’ṉań dała’á ndi doo yaa yiṉah da.
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Nohwitsizíl dawa ałk’iná’ hotagi at’éé. Áík’ehgo doo nédaałdzid da: dlǫ’dichiné doo ałch’ídé bitisgo da’inołįį da.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 Gánádaanohwiłdish’ṉii, Dahadń nṉee binadzahgee, Áń bígonsį, shiłṉiihń, shíí nṉee k’ehgo Niyááhíí Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’yú daagolííníí binadzahgee ágádiłdishṉiił:
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Áíná’ hadń nṉee binadzahgee, Áń doo bígonsį da, shiłṉiihń, Bik’ehgo’ihi’ṉań binal’a’á yaaká’yú daagolííníí binadzahgee, Doo yígółsį da, biłdidishṉiił.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 Dahadń shíí, nṉee k’ehgo Niyááhíí, nchǫ’go shaa yałti’ ndi binchǫ’íí bá da’izlíné ánádolṉiił; áíná’ dahadń Holy Spirit nchǫ’go yaa yałti’ń binchǫ’íí doo bá da’izlíné ánálṉe’ at’éé da.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 Jews ha’ánáłséhíí, ła’íí nadaant’aahíí, ła’íí aasiṉilíí binadzahgee ndaanohwidel’aago, hago’at’éégo shą’ hasdziih, dagohíí hat’ííshą’ dishṉii gádnii, doo daanołsį da:
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 Holy Spirit da’áí bik’ehen’ą́ą́gee biyi’ hat’íí daadołṉiihíí nohwił ch’ígó’aah ndi at’éé.
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Nṉee dała’at’ééhíí ła’ Jesus yich’į’ hadziigo gáṉíí, Iłch’ígó’aahíí, shik’isn hat’íí nohwíyéé doleełíí łahzhį’ shaa no’né’, biłnṉii.
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Jesus gábiłṉii, Dawahá nanohwíńłtł’ogíí hadń nohwá iłch’į’ishłe’go hashiłtį́į́?
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Áígé’ Jesus gánádo’ṉiid, Daagonołsąą le’, dawahá dayúwehégo ádáhádaałt’iiníí baa daagonołsąą: kíyééhíí łą́ą́ ndi doo áí bee ch’ihiṉaa da.
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí yee yich’į’ hadziigo gáyiłṉii, Nṉee ízisgo it’iiníí łą́ą́go na’inłt’į́h:
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Dabíí gáłdi’ṉii, Hago áshṉéh, shinest’ą’íí doo hayú bá nágost’ąą da.
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Áígé’ gánádi’ṉii, Hago áshṉéhíí bígonsį: dawahá bá gową shíyééhíí nanágohishṉiiłgo nchaago ánágoshdléhgo, shinest’ą’íí ła’íí dawahá shíyééhíí ákóṉe’ oshṉiił.
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 Shiyi’siziiníí gábiłdishṉii, Shiyi’siziiníí, dawahá ṉíyééhíí da’kwíí łegodzaayú dábik’ehyú iłk’eyíhiṉil; áík’ehgo hanányoł, ináá, ídlą́ą́, nił gozhǫ́ǫ́ le’.
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Áíná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań gábiłnṉiid, Doo gonyą́ą́ da; díí tł’é’ niyi’siziiníí níhókeed: dawahá ṉíyééhíí iłk’ehiṉilíí hadń bíyéé doleeł áíná’?
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Hadń dabízhą́ nzhooníí zhą́ ádáhát’į́į́go iłk’eyihiṉilná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań binadzahgee doo nzhǫǫ da, áń nṉeehń ágát’éé.
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Jesus bitsiłke’yu gáyiłnṉiid, Áí bighą gánohwiłdishṉii, Nohwi’ihi’ṉa’íí doo baa daanohwił goyéé’ da le’, hat’ííshą’ hishąą doleeł, daanołsįgo; dagohíí nohwits’í doo baa daanohwił goyéé’ da le’, hat’ííshą’ ágoshdle’, daanołsįgo.
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Ki’ihi’ṉa’íí idáń bitisgo ilíni at’éé, kits’íhíí diyágé bitisgo ilíni at’éé.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Gaagé baa natsídaałkees: doo k’eda’dilee da, doo náda’igeesh da; doo hayú binon’iłk’edaayihiṉiiłíí bá gową goz’ąą da; da’ágát’éé ndi Bik’ehgo’ihi’ṉań bá da’diiné’: nohwíí dlǫ’ bitisgo da’inołįį!
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Nohwitahyú hadń daahołṉeezíí yaa natsekeesíí zhą́ bee ayą́hágo ndi hadag ńdiłséhgo ádidle’ gá?
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Áík’ehgo ágát’éhi dé’iyą́há ndi ch’éh ádaałe’ná’, hat’íí bighą ła’ihíí baa daanohwił goyéé’?
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 Tł’oh dénzhónéhíí baa natsídaałkees, hago’at’éégo nadaanse’íí: doo nada’iziid da, doo da’itł’ool da; da’ágát’éé ndi Sólomon ízisgo at’éé lę́’e ndi, doo díí tł’oh dénzhóné ga’at’éégo ík’e’isdlaa da, nohwiłdishṉii.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Áík’ehgo tł’oh díí jįį nołseełíí, áígé’ iskąą daadidlidíí ndi Bik’ehgo’ihi’ṉań nłt’éégo bik’e’isłaaná’; áí tł’ohíí bitisgo Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwik’e’isłaa, nohwíí nohwi’odlą’ ayą́háhi.
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 Áík’ehgo hat’íí da’iidąą shįhíí dagohíí hat’íí da’iidląą shįhíí zhą́ doo baa natsídaałkees da, doo nohwiini’ hą́h da le’.
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 Ni’gosdzáń biká’ nṉee iłtah at’éégo hadaazt’i’íí áí zhą́ itisgo hádaat’įį: áíná’ hat’íí bídn daanołiiníí Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwiTaa nohwá yígółsį.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí itisgo biká hádaałt’įį, áígé’ díí dawahá ałdó’ nohwíyéé doleeł.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Doo nédaałdzid da, doo hwoigo shiké’ hołkah dahíí, Bik’ehgo’ihi’ṉań nohwiTaa bilałtł’áhgee daanliiníí itah daanołįįgo nohwá ngon’ą́ą́, áí bił goyiłshǫ́ǫ́.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Dawahá nohwíyééhíí nohwaa nahiṉiił le’, tédaat’iyéhíí baa daanołné’; bestso bizis doo są’i hileeh dahíí nádaadoł’aah, yaaká’zhį’ ilínihíí doo édį́įhi nádaadoł’aah, ákú da’in’įįhíí doo keda’in’įįh dayú, ła’ihíí doolé doo nohwich’ą́’ da’iyąą dayú.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Dahayú nohwił ilíni siṉilyú áí zhą́ baa natsídaałkees doo.
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 Ík’eda’ sołdlaago t’ałkoná’ nohwikǫ’ daadiltłi’ le’,
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 Nṉee binant’a’ ni’i’ṉéhgee k’ad nadáhgo yiba’ naháztąąhíí k’ehgo ádaanołt’ee le’; nadzáágo dáádítį́h ńyínłts’įgo dagoshch’į’ yá ch’ída’itįįh doleeł.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Nadaal’a’á binant’a’ nadzááná’ daadéz’įįhíí biyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł: da’aṉii gánohwiłdishṉii, ík’e’idleego, Dinołbįh, yiłṉiigo yich’į’ iikaah.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 K’ad tł’é’ís’ahzhį’ godeyaayú, dagohíí hadiyeskąąyú biká daadéł’įįgo nadzááyúgo, áí nadaal’a’á biyaa gozhǫ́ǫ́ doo.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Díí bídaagonołsį, nṉee bigową golííníí da’os’ah in’įįhíí hígháhgo yígółsįyúgo yiká déz’įį doleeł ni’, áík’ehgo bigową doo ch’í’nódzį́į́s át’éé da.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Nohwíí ałdó’ t’ałkoná’ iłch’į’daanołt’ee, shíí nṉee k’ehgo Niyááhíí dahagee nánshdáh, doo ndaashołíí dagee.
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Peter gábiłṉii, SheBik’ehń, iłch’ígót’aahgo na’goṉi’íí bee yáńłti’íí, ya’ nohwíí zhą́ nohwá ánṉii née, dagohíí dawa bá ánṉii née?
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Jesus gáṉíí, Hadń begondlįįgo na’iziidíí góyáni, binant’a’ bigowąhíí yebik’ehgo nbiłtį́į́ n’íí, dahagee idáń nana’ṉííhghee idáń nayiṉiih.
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Na’iziidíí binant’a’ ábiłṉiiyú át’į́į́go binant’a’ nadzááyúgo, áń biyaa gozhǫ́ǫ́ doleeł.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Da’aṉiigo gádaanohwiłdishṉii, nant’án hat’íí bíyééhíí dawa yebik’ehgo na’iziidíí nbíłteeh doo.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Áíná’ áí na’iziidíí, Shinant’a’ doo dáhah nadáh da, idiłdi’ṉiiyúgo; isdzáné ła’íí nṉee nada’iziidíí nadainłkaad nkegonyaayúgo, iyąą ła’íí idląągo bił nágodezyizyúgo;
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Áí na’iziidi binant’a’ doo yiká déz’įį dagee, doo nyołíí dagee nadáhgo nbihiłgeesh, áígé’ hayíí doo da’odląą dahíí bich’į’zhiṉéégo nilteeh.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 Áí na’iziidi binant’a’ hat’íí áile’ hábit’iiníí yígółsį ndi doo hwaa ágádzaa da, doo hwaa iłch’į’ádidlaa dahíí nábi’diltsas.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Áíná’ na’iziidi binant’a’ hat’íí áile’ hábit’iiníí doo yígółsį dahíí, nábi’diltsas dábik’ehyú adzaayúgo ndi, dét’įh ńbi’diltsas doleeł. Hadń łą́ą́go baa hi’né’íí, áń łą́ą́go bínádokił; hadń nṉee łą́ą́go yá’ńné’yúgo, áń łą́ą́go yíná’dókeed doo.
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 Shíí kǫ’ ni’gosdzáń biká’zhį’ nkedinshṉiiłgo niyáá: ałk’iná’ diltłi’ le’ láń!
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Shíí baptize áshidilṉe’; áí dáhah hadó’ begolṉe’!
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 Ya’ ni’gosdzáń biká’zhį’ iłch’į’gont’ééhíí nkeniiné’ daanołsį née? Dah, nohwiłdishṉii; nṉee iłk’ídaashṉilyú níyáá:
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Kodé’ godezt’i’go ashdla’i kįh dała’á biyi’ daagolį́į́yúgo, taagi yich’į’ nakiłt’éé doleeł, dagohíí naki yich’į’ tałt’éé doo.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Nṉeehń biye’ yił nanágonłkaad doo, biye’ń bitaa yił nanágonłkaad doo ałdó’; ła’íí isdzán bi’isdzą’ yił nanágonłkaad doo, bi’isdzą’ń bimaa yił nanágonłkaad doo ałdó’; isdzán yá’iyéhń yił nanágonłkaad doo, isdzán bá’iyéhń yił nanágonłkaad doo ałdó’.
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Jesus nṉee dała’at’ééhíí yich’į’ hadziigo gánṉiid, O’i’áh biyaayú yaak’os dahnanłse’go daał’įįyúgo dagoshch’į’ gádaadołṉii, Nagołtįį ląą; áík’ehgo da’ágánágot’įįł.
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Hayaagé’go ńch’iidyúgo, Gozdog doleeł ląą, daadołṉii; áík’ehgo ágánágot’įįł.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 Nohwíí nṉee nzhóni ádaagonoł’íni, yaak’os ła’íí ni’gosdzáń hago ágoṉéhíí bídaagonołsįná’, hat’íí bighą k’ad ágoṉéhíí doo bídaagonołsį da?
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 Hat’íí bighą doo dánohwíí nohwi’at’e’ hago’at’éé shįhíí bídaagonołsį dashą’?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Hadń naa dahgoz’aaníí nant’án yaa bił hi’ashyú dagoshch’į’ bił iłk’ínágonłdǫ́ǫh; dahyúgohíí aayánáltihíí yaa nidołt’eełgo at’éé, áík’ehgo aayánáltihíí aasitíni yaa niłtéehgo, aasitiiníí ha’ániłt’e’.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Doo ch’ínánódáh át’éé da, dá ąął na’íńṉilgo zhą́, niłdishṉii.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.