Atos 28
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs ARC
1 Tásts’áskainá’ ni’ táyi’ dahgoz’aaníí Melíta golzee lą́go bídaagosiilzįįd.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Nṉee áígee daagolííníí k’ídaanzįgo deda’deshjeedná’, Yushdé’ nádaanołdziił, daanohwiłnṉiid, nagoltįh nkegonyaa, ła’íí gozk’azíí bighą.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paul chizh ła’ náyihezlaago dayínṉilná’ tł’iish bik’asda’ golíni ndoogo áígé’ hayáágo Paul bigan baa dahisdeeł.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Nṉee áígee daagolííníí tł’iishíí Paul bigangé’ nahitį́į́go daayiłtsąąná’ gádaałiłdi’ṉii, Díń nṉeehń nṉee naiłtseedíí nlíni lą́ą́, túnteel bich’ą́’gé’ híṉa’ ndi, doo hiṉaa bik’eh dahíí bighą datsaah.
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Áíná’ Paul tł’iishíí dá kǫ’ biyi’zhį’ nayííłt’e’ná’ Paul doo hago adzaa da.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 K’ad nilzooł shį daabo’ṉíígo, dagohíí datsaah shį daanzįgo biba’ naháztąą; ndi ńzaad godeyaago doo hago adzaa dago daayo’įįná’ biini’ łahgo ánádaizdlaago, Diyin nlįį lą́ą́, daanzį.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Ni’ táyi’ dahgoz’ąąyú daagolííníí binant’a’, Públius holzéhi áígee ła’ bini’ lę́’e; áń k’ínoho’ṉíígo bigowąyú taago nohweskąą.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Públius bitaa yóíyahgo nezgaigo chan diłé yaa naghaago sitįį: Paul baa nyáágo biká’ ndelṉiiná’ bá oskąądgo nábi’dilziih.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ágágodzaaná’ nṉee táyi’ dahgoz’ąąyú daagolííníí ła’ihíí kah yaa nakaihíí neheskaigo nádaabi’dilziih:
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Daanohwidnłsįgo dawahá nohwá daayihezṉil; ła’íí k’ad nohwił da’dez’eelná’ dawahá bídaandinihíí tsina’eełíí yih daihezṉil.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Taagi nohwedahitąąná’ tsina’eełíí áígee behaihi, Alexándriagé’ihíí, Cástor ła’íí Póllux beda’aszaahi bádngee nazįįgo ádaaszaago bił nohwił da’dez’eel.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Sýracuse nohwił nda’iz’eelgo áígee taagi nohweskąą.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Áígé’ nohwił łéda’n’eelgo Rhégium nohwił nda’iz’eel: áígé’ iskąą hik’e hayaagé’go dezhch’iidgo iskąą hik’e Putéoliyú nohwił nda’iz’eel:
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Ákú odlą’ bee nohwik’ííyú baa nkaigo, Nohwił nahísółtąą le’, daanohwiłṉiigo, bił naháatąą gosts’idiskąą: áígé’ Romeyú ohiikai.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Odlą’ bee nohwik’ííyú ákú daagolííníí hiikahgo nohwaat’ídaanzįįná’ Ápiai Forum ła’íí Three Taverns golzeezhį’ nohwiba’ hikai; áí Paul yiłtsąąná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań ya’ahénzįgo bił gozhǫ́ǫ́go hadag adzaa.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Romeyú nkainá’ silááda binant’a’ ha’áshijeedíí biṉádaadéz’iiníí binant’a’ yaa ńṉil: ndi Paulhíí dasahn golį́į́go baa godet’ąą, silááda ła’ biṉádéz’įįgo.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Taagiskąąná’ Paul Jews áígee daagolííníí yánazíni, Dała’ałṉéh, daayiłṉii: dała’adzaaná’ gádaayiłṉii, Nṉee daanołíni, shik’ííyú, Jews daanliiníí dagohíí daanohwitaa n’íí bi’at’e’ doo hago ashłaa da ndi, Jerúsalemgé’ ha’ásítį́į́go niyáágo Romans daanlíni baa shi’deltįį.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Shaa yádaałti’ná’ bighą dastsaahíí doo ła’ dahíí bighą ch’ínádaashíłteeh hádaat’įį ni’.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Ndi Jews daanliiníí áí doo hádaat’įį dago, Caesar shaa yałti’ hasht’į́į́, dishṉii lę́’e, bił nít’i’íí doo hat’íí bee baa dahdaagosh’aa da ndi.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Áík’ehgo Israel hat’i’íí bángot’ąąhíí bighą díí bésh hishbizhíí bee łíshi’destł’ǫǫhíí bighą dała’ánohwishłaa, nohwines’į́į́go, nohwich’į’ yashti’go:
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Gádaabiłnṉiid, Judéage’ naltsoos naa nagolṉi’go doo ła’ nohwaa hi’ṉil da, ła’íí nohwik’ííyú áígé’ kú neheskaihíí doo ła’ naa naagolṉi’ da, doo ła’ nchǫ’go naa yałti’ da.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Dahot’éhé díí okąąh bee sahngo na’ádi’ṉilihíí baa yá’iti’go bídaagonlzį: ni hago’at’éégo baa natsíńkeesíí daadihiits’į́h hádaahiit’įį.
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Bángot’aaníí bijįį nṉee łą́ą́go Paul dásidaayú dała’adzaa; t’ałbįgé’ o’i’ą́ą́zhį’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí nłt’éégo yaa nagosṉi’, Moses yegos’aaníí ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidíí k’eda’ashchiiníí bich’ą́’gé’ Jesus yaa nagosṉi’go biini’ yá ádaagole’go nzį.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Ła’ yaa yałti’íí daayosdląąd, ła’ihíí doo daayosdląąd da.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Łahada’dit’áhgo Paul dałán yee hananádzii’ná’ onákai, Esáias, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi n’íí, Holy Spirit binkááyú daanohwitaa n’íí da’aṉiigo gáyiłnṉiid,
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Díí hat’i’íí bich’į’ nṉáhgo gádaabiłnṉiih, Daadołts’ag ndi doo nohwił ídaagozį da doleeł; daaneł’į́į́ ndi doo da’aṉii daał’įį da doleeł:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Díí nṉeehíí biini’ daanyee’ daazlįį, doo da’diits’ag da daazlįį, ła’íí daanéshch’il daazlįį; doo ágádaat’ee dayúgo biṉáá yee daago’įį doleeł ni’, bijeyi’ yee da’diits’ag doleeł ni’, ła’íí biini’ yee bił ídaagozį doleeł ni’, áík’ehgo shich’į’ ádaaṉe’go nádaasdziih doleeł ni’.
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Díí bídaagonołsį le’, Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’ą́’gé’ bee hasdách’igháhíí doo Jews daanlįį dahíí bich’į’ ol’a’, nohwiłdishṉii, áíhíí ídaadésts’ąą ndi at’éé.
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Díí yee hadziiná’ Jews daanliiníí dázhǫ́ łahada’dit’áhgo onákai.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Paul ákú kįh yighą na’ihiṉiiłíí yiyi’ golį́į́go naki łegodzaa, ła’íí baa hikáhíí dawa ya’ahénzį ni’,
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Doo nanł’į’ dago, nṉee doo ła’ tsíbiłdįį dago Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí yaa nagolṉi’ ni’, ła’íí Jesus Christ nohweBik’ehń yaa iłch’ígó’aah ni’.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.