Atos 14
The New Testament of our Lord and Saviour Jesus Christ (APWNT) vs VC
1 Icónium golzeegee Paul ła’íí Bárnabas biłgo Jews ha’ánáłséh goz’ąą yuṉe’ ha’a’áázhgo yádaałti’, áík’ehgo nṉee łą́ą́go da’osdląąd, ła’ Jews daanlíni, ła’ Greeks daanlíni.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Áíná’ Jews doo da’odląą dahíí, doo Jews daanlįį dahíí yił daagoshkishgo odlą’ bee iłk’ííyú daanliiníí bich’į’ nchǫ’go natsídaakeesgo ádaizlaa.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Da’áígee sikeego ńzaad ogoyaago, doo biini’ hą́h dago Bik’ehgo’ihi’ṉań yá yádaałti’ lę́’e, áík’ehgo godiyįhgo be’ígózini ła’íí ízisgo áná’ol’įįłi Paul ła’íí Bárnabas binkááyú Bik’ehgo’ihi’ṉań ánát’įįłgo biyati’ yee biłgoch’oba’íí da’aṉii at’éégo bígózįgo áyíílaa.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Áígee nṉee daagolííníí iłk’ékai; ła’ Jews daanliiníí yił daagost’įįd; ła’íí Paul ła’íí Bárnabas yił daagost’įįd.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Doo Jews daanlįį dahíí ła’íí Jews daanliiníí bindaant’a’ biłgo biṉí’da’diłṉíh ła’íí nbída’iłṉe’go ndaagoshchįį,
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Áí yídaagołsįįdná’ Lýstra ła’íí Dérbe, Lycaónia biyi’ kįh nagozṉilyú ła’íí biṉaayú dahtsídinkįį.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Ákú yati’ baa gozhóni yaa nadaagolṉi’.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Lýstra golzeegee nṉee di’ilihi sidaa lę́’e, dágozlįįná’ dasa’go doo nagháhi da:
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Áń Paul yałti’go yidits’ag: Paul da’as’ah bineł’į́į́go bi’odlą’ golį́į́go nádziihgo bígołsįįd,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Áík’ehgo, Nádndáhgo hizįį, biłṉii. Nṉee di’ilń dáhah nádihitahgo dahiyaa.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Nṉee dała’at’ééhíí Paul adzaahíí daayiłtsąąná’ Lycaónia biyati’íí yee nádaadidilghaazhgo gádaaṉii, Daadinlziníí nohwich’į’ nken’áásh, nṉee k’ehgo nohwitahyú anát’ash.
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Bárnabasń Júpiter daayiłṉii; Paulhíí, itisgo yałti’híí bighą Mercúrius daayiłṉii.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Kįh gozṉilíí bádngee kįh biyi’ Júpiter bich’į’ da’ch’okąąhíí goz’ąą lę́’e; áígee Júpiter bich’į’ okąąh yebik’ehń magashi ła’íí ch’il hishbizhgo alzaahíí ch’é’ítiinzhį’ ła’ádaizlaa, magashihíí natseedgo Paul ła’íí Bárnabas okąąhgo baa hi’ṉííł nzįgo, nṉee dała’adzaahíí binadzahgee.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Áíná’ nadaal’a’á, Paul ła’íí Bárnabas, díí yaat’ídaanzįgo doo bił daanzhǫǫ dago ák’e nada’ihidzįįz nágodiidzaago, nṉee dała’at’ééhíí yitah anákeeł lę́’e, nawode gádaaṉiigo,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 Nṉee daanołíni, hat’íí lą́ą́ bighą ágádaałt’įį? Nohwíí ałdó’ nohwíí k’ehgo nṉee ndlíni ánt’ee; daazhógo ádaat’éhi bich’ą́’zhį’ ádaałṉe’ná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań hiṉáhi daahołkąąh le’, áń yáá, ni’gosdzáń, túnteel ła’íí dawa biyi’ daagolínihíí áyíílaahi at’éé:
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Áń doo áníiná’ nṉee iłtah at’éégo hadaazt’i’i dabiini’yú nadaakeego áyíłsį lę́’e.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Da’ágát’éé ndi be’ígózį doleełíí dawahn nohwich’į’ ch’í’ṉah áyíłsį, nłt’éégo nohwich’į’ at’éé, nanágoltį́hgo ła’íí ná’nt’į́hgo nohwá ágółsį, ch’iyáń ła’íí iłgoyiłshóóníí bee hwoi daandlįįgo ánohwiłsį ałdó’.
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Áí gánṉiidgo magashi nastseedgo bee daahohiikąąh daanzį n’íí t’ąązhį’ ádaadzaa, ndi dásdozhą́ begolzaa.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Jews daanlíni Ántiochgé’ ła’íí Icóniumgé’ hikaihíí nṉee ła’ yiini’ yá ádaagozlaago Paul łeyída’isṉe’go, daztsąą lą́ą́ daanzįgo kįh gozṉil bitisyú ch’ídaideshood.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Áíná’ ínashood biṉaayú nazįįgo, nádiidzaago kįh gozṉil yuṉe’ onanádzaa: áígé’ iskąą hik’e Dérbeyú ó’áázh, Bárnabas biłgo.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Áí kįh gozṉilyú yati’ baa gozhóni yaa nadaagolṉi’go łą́ą́go da’osdląądná’ Lýstra, Icónium ła’íí Ántioch golzeeyú t’ąązhį’ onákai,
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Ínashood nłdzilgo ádaile’go, yidag yádaałti’go, Dayúweh da’ołdląą le’, daayiłṉiigo, ła’íí, Nyé’i daadihiits’ago zhą́ Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee daanliiníí itah daahiidleeh, daayiłṉiigo ałdó’.
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Dáshiṉá’ da’okąąhgo ínashood ha’ánáłséhíí dawago yánazíni yá hadaihezṉilná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań yada’ołííhíí yaa yidin’ą́ą́.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Pisídia yiyi’ ch’ín’áázhná’ Pamphýliagee n’áázh.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Pérgagee Bik’ehgo’ihi’ṉań biyati’ yee yádaałti’gé’ Attália golzee yuyaa onanát’aazh.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Áígé’ Ántiochyú t’ąązhį’ bił onada’iz’eel, áígé’ odaach’is’a’ ni’, áígé’ binasdziidíí ąął ładaizlaahíí Bik’ehgo’ihi’ṉań biłgoch’oba’íí yee baa daagodest’ąą ni’.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Ákú nakainá’ ínashood dała’adzaago hago’at’éégo Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidíí dawa yaa yił nadaagolṉi’, ła’íí doo Jews daanlįį dahíí odląągo yá yił ch’ída’iztaaníí ałdó’.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Da’áígee ínashood yił naháztąągo ńzaad godeyaa.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.