Atos 28

Western Apache NT (APW_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tásts’áskainá’ ni’ táyi’ dahgoz’aaníí Melíta golzee lą́go bídaagosiilzįįd.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nṉee áígee daagolííníí k’ídaanzįgo deda’deshjeedná’, Yushdé’ nádaanołdziił, daanohwiłnṉiid, nagoltįh nkegonyaa, ła’íí gozk’azíí bighą.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Paul chizh ła’ náyihezlaago dayínṉilná’ tł’iish bik’asda’ golíni ndoogo áígé’ hayáágo Paul bigan baa dahisdeeł.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Nṉee áígee daagolííníí tł’iishíí Paul bigangé’ nahitį́į́go daayiłtsąąná’ gádaałiłdi’ṉii, Díń nṉeehń nṉee naiłtseedíí nlíni lą́ą́, túnteel bich’ą́’gé’ híṉa’ ndi, doo hiṉaa bik’eh dahíí bighą datsaah.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Áíná’ Paul tł’iishíí dá kǫ’ biyi’zhį’ nayííłt’e’ná’ Paul doo hago adzaa da.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 K’ad nilzooł shį daabo’ṉíígo, dagohíí datsaah shį daanzįgo biba’ naháztąą; ndi ńzaad godeyaago doo hago adzaa dago daayo’įįná’ biini’ łahgo ánádaizdlaago, Diyin nlįį lą́ą́, daanzį.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Ni’ táyi’ dahgoz’ąąyú daagolííníí binant’a’, Públius holzéhi áígee ła’ bini’ lę́’e; áń k’ínoho’ṉíígo bigowąyú taago nohweskąą.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Públius bitaa yóíyahgo nezgaigo chan diłé yaa naghaago sitįį: Paul baa nyáágo biká’ ndelṉiiná’ bá oskąądgo nábi’dilziih.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ágágodzaaná’ nṉee táyi’ dahgoz’ąąyú daagolííníí ła’ihíí kah yaa nakaihíí neheskaigo nádaabi’dilziih:
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Daanohwidnłsįgo dawahá nohwá daayihezṉil; ła’íí k’ad nohwił da’dez’eelná’ dawahá bídaandinihíí tsina’eełíí yih daihezṉil.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Taagi nohwedahitąąná’ tsina’eełíí áígee behaihi, Alexándriagé’ihíí, Cástor ła’íí Póllux beda’aszaahi bádngee nazįįgo ádaaszaago bił nohwił da’dez’eel.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Sýracuse nohwił nda’iz’eelgo áígee taagi nohweskąą.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Áígé’ nohwił łéda’n’eelgo Rhégium nohwił nda’iz’eel: áígé’ iskąą hik’e hayaagé’go dezhch’iidgo iskąą hik’e Putéoliyú nohwił nda’iz’eel:
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ákú odlą’ bee nohwik’ííyú baa nkaigo, Nohwił nahísółtąą le’, daanohwiłṉiigo, bił naháatąą gosts’idiskąą: áígé’ Romeyú ohiikai.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Odlą’ bee nohwik’ííyú ákú daagolííníí hiikahgo nohwaat’ídaanzįįná’ Ápiai Forum ła’íí Three Taverns golzeezhį’ nohwiba’ hikai; áí Paul yiłtsąąná’ Bik’ehgo’ihi’ṉań ya’ahénzįgo bił gozhǫ́ǫ́go hadag adzaa.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Romeyú nkainá’ silááda binant’a’ ha’áshijeedíí biṉádaadéz’iiníí binant’a’ yaa ńṉil: ndi Paulhíí dasahn golį́į́go baa godet’ąą, silááda ła’ biṉádéz’įįgo.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Taagiskąąná’ Paul Jews áígee daagolííníí yánazíni, Dała’ałṉéh, daayiłṉii: dała’adzaaná’ gádaayiłṉii, Nṉee daanołíni, shik’ííyú, Jews daanliiníí dagohíí daanohwitaa n’íí bi’at’e’ doo hago ashłaa da ndi, Jerúsalemgé’ ha’ásítį́į́go niyáágo Romans daanlíni baa shi’deltįį.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Shaa yádaałti’ná’ bighą dastsaahíí doo ła’ dahíí bighą ch’ínádaashíłteeh hádaat’įį ni’.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ndi Jews daanliiníí áí doo hádaat’įį dago, Caesar shaa yałti’ hasht’į́į́, dishṉii lę́’e, bił nít’i’íí doo hat’íí bee baa dahdaagosh’aa da ndi.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Áík’ehgo Israel hat’i’íí bángot’ąąhíí bighą díí bésh hishbizhíí bee łíshi’destł’ǫǫhíí bighą dała’ánohwishłaa, nohwines’į́į́go, nohwich’į’ yashti’go:
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Gádaabiłnṉiid, Judéage’ naltsoos naa nagolṉi’go doo ła’ nohwaa hi’ṉil da, ła’íí nohwik’ííyú áígé’ kú neheskaihíí doo ła’ naa naagolṉi’ da, doo ła’ nchǫ’go naa yałti’ da.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Dahot’éhé díí okąąh bee sahngo na’ádi’ṉilihíí baa yá’iti’go bídaagonlzį: ni hago’at’éégo baa natsíńkeesíí daadihiits’į́h hádaahiit’įį.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Bángot’aaníí bijįį nṉee łą́ą́go Paul dásidaayú dała’adzaa; t’ałbįgé’ o’i’ą́ą́zhį’ Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí nłt’éégo yaa nagosṉi’, Moses yegos’aaníí ła’íí Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú nada’iziidíí k’eda’ashchiiníí bich’ą́’gé’ Jesus yaa nagosṉi’go biini’ yá ádaagole’go nzį.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ła’ yaa yałti’íí daayosdląąd, ła’ihíí doo daayosdląąd da.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Łahada’dit’áhgo Paul dałán yee hananádzii’ná’ onákai, Esáias, Bik’ehgo’ihi’ṉań binkááyú na’iziidi n’íí, Holy Spirit binkááyú daanohwitaa n’íí da’aṉiigo gáyiłnṉiid,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Díí hat’i’íí bich’į’ nṉáhgo gádaabiłnṉiih, Daadołts’ag ndi doo nohwił ídaagozį da doleeł; daaneł’į́į́ ndi doo da’aṉii daał’įį da doleeł:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Díí nṉeehíí biini’ daanyee’ daazlįį, doo da’diits’ag da daazlįį, ła’íí daanéshch’il daazlįį; doo ágádaat’ee dayúgo biṉáá yee daago’įį doleeł ni’, bijeyi’ yee da’diits’ag doleeł ni’, ła’íí biini’ yee bił ídaagozį doleeł ni’, áík’ehgo shich’į’ ádaaṉe’go nádaasdziih doleeł ni’.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Díí bídaagonołsį le’, Bik’ehgo’ihi’ṉań bich’ą́’gé’ bee hasdách’igháhíí doo Jews daanlįį dahíí bich’į’ ol’a’, nohwiłdishṉii, áíhíí ídaadésts’ąą ndi at’éé.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Díí yee hadziiná’ Jews daanliiníí dázhǫ́ łahada’dit’áhgo onákai.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Paul ákú kįh yighą na’ihiṉiiłíí yiyi’ golį́į́go naki łegodzaa, ła’íí baa hikáhíí dawa ya’ahénzį ni’,
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Doo nanł’į’ dago, nṉee doo ła’ tsíbiłdįį dago Bik’ehgo’ihi’ṉań bilałtł’áhgee begoz’aaníí yaa nagolṉi’ ni’, ła’íí Jesus Christ nohweBik’ehń yaa iłch’ígó’aah ni’.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.