Lucas 8
Apinayé NT (APN_WBT) vs ARIB
1 Tã nhũm Jejus ma mẽ piitã mẽ kãm Tĩrtũm kapẽr o mẽ ahkre ho ri mẽ hkôt pa. Krĩ rũnh kamã nẽ krĩ hkryre kamã. Mẽ kot amnhĩ tomnuj kaga nẽ Tĩrtũm kôt amnhĩ xunhwỳr nhũm kot amnhĩ tã mẽ omunh nẽ mẽ ho hkra kaxyw nhũm ri mẽ hkôt mẽ kãm harẽnh o pa. Nhũm ỹ hã mẽ ahkre ho mẽ pa xwỳnh pê 12jaja ma hkôt ri pa.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Nẽ mẽni hkwỳjaja. Na pre ra Jejus mẽ hkwỳjê nê mẽkarõmnuti japôj. Nẽ mẽ hkwỳjaja tanhmã mẽ à kute xwỳnhjaja nhũm akupỹm mẽ ho mex. Xwỳnhjaja nhũm prem haxwỳja ma hkôt ri pa. Hõ pê na pre Marir Matarẽn nhũm pre ra Jejus nê mẽkarõmnuti ho 7 nẽ hapôj.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Nẽ Joanã. Joanã mjên Kujahti na pre kêp pahihti Erox mã mẽ àpênh xwỳnhjê krãhtũm. Nẽ Sujãnre. Nẽ kaxyw mẽnijê ohtô nẽ Jejus kôt tanhmã mẽ ho ajuta hto ho mẽ hkôt pa. Jao mẽ hikàxpore ho mẽmoj japrô nẽ ho mẽ kãm mẽ õ nhĩpêx o ri mẽ hkôt pa.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Tã nhũm mẽ ra krĩ piitã rũm Jejus wỳr akuprõ. Jakamã nhũm mẽ ohtô rax kumrẽx nhũm Jejus mẽ kãm ujarẽnh o nhỹ. No ãm hprĩ hã ujarẽnh kêt nẽ. Mẽ kot Tĩrtũm kapẽr mar nẽ tanhmã hkôt amnhĩ nhĩpêx to nhũm hã kuxi nẽ mẽ kãm hã ujarẽnh o nhỹ.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 Nẽ mẽ kãm: —E mẽ inhma. Koja mẽhõ ma pur mã mõ nẽ pur kãm mẽmo hy ho ukapêr o ri pa. Nom nhũm piitã amex kãm rôrôk kêt nẽ. Kwỳ ahpỹnhã nhỹri rôrôk. Hãmri nhũm hkwỳ aptỳx kãm rôrôk nhũm kuwênhre omu nẽ hwỳr mra nẽ hkrẽr pa.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 —Nẽ kẽn kãm hy hkwỳ rôrôk nẽ higrõt kutã nojarêt nẽ higrõt pa. No nhũm kamã aptỳx nẽ kamã kêp pika hkryre jakamã nhũm higrõt nhũm hã myt ahpa nẽ arĩgro htỳx mẽ nhũm grà pa. Kamã kẽn nhũm amgo mex kêt jakamã nhũm grà pa.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 —Nẽ mrônhĩ kamã rôrôk xwỳnhja haxwỳja higrõt tã no nhũm utĩ kêp amỹtà nhũm ô hkêt nẽ.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 —No hirã kamã pika mex kãm rôrôk xwỳnhja. Hãmri hirã kamã rôrôk nẽ higrõt mex nẽ piitã ô rax nẽ. Piitã kamã ô kêp 100. Ã mẽ ujarẽnh kot anhỹr. E kwa mẽ ixujarẽnh ma nẽ kãm ajamaxpẽr tỳx rãhã ho ri apa. Anẽ.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Nhũm pre ã Jejus mẽ kãm ujarẽnh anẽ. Hãmri nhũm hkôt mẽ pa ho mẽ pa xwỳnhjaja kuma nẽ tee ri hkukamã hamaxpẽr nẽ kãm: —Kwa na pa mẽ ixprĩ hã axujarẽnh kôt mẽmoj pumunh kêt nẽ. Aprĩ hã mẽ inhmã tanhmã harẽnh to pa mẽ ixprĩ hã kuma nà? Anẽ.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Hãmri nhũm mẽ kãm: —Tôe. Nà kot paj mẽ amã harẽ. Tĩrtũm kãm mẽ ate aprĩ hã mar prãm jakamã kot paj ixprĩ hã mẽ amã harẽ. Mẽ kot amnhĩ tomnuj kaga nhũm Tĩrtũm kot ja hã mẽ omunh nẽ mẽ ho hkra. Ja na pa harẽ. —No mũjjaja na mẽ akĩnhã kãm mar prãm nõkati. Jakamã na htem ixujarẽnh ma nẽ ãm kuma nẽ htỳx ri pa. Anẽ.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Hãmri nhũm Jejus hkôt mẽ pa ho mẽ pa xwỳnhjê mã: —E kot paj ixprĩ hã mẽ amã mẽmo hy ho ukapêr ã mẽ ujarẽnhta jarẽ ka mẽ inhma. —Nà mẽmo hyta te kêp Tĩrtũm kapẽr pyràk. Nẽ ahpỹnhã hy rôrôk ã pikata te kêp ahpỹnhã mẽ kot Tĩrtũm kapẽr mar xwỳnhjê kot amnhĩ nhĩpêx pyràk.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Mẽ kot mar xwỳnh kwỳjaja te kot aptỳx kãm hy rôrôk nhũm kuwênh kot hwỳr mrar nẽ hkrẽr par xwỳnhta pyràk. Jao Tĩrtũm kapẽr ma nhũm Satanasti te kuwênh kot hy hkrẽr parta pyrà nẽ mẽ kot amnhĩ kaxyw Tĩrtũm kapẽr kôt hamaxpẽr nẽ hkôt amnhĩ xunhwỳr pymaj tanhmã nê mẽ hkrã hto. Jakamã nhũm mẽ kapẽr ma nom ho hamakêtkati tokyx anẽ nẽ axte kãm hamaxpẽr nẽ hkôt amnhĩ nhĩpêx kêt nẽ.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 —Nẽ mẽ kot mar xwỳnh kwỳjaja te kot kẽnre kamã hkwỳ rôrôk nẽ higrõt nẽ grà par tokyx anhỹr xwỳnhta pyràk. Jao Tĩrtũm kapẽr ma nẽ hkĩnh nẽ. Nẽ kãm mar prãm nẽ. Tã nhũm mẽhõ tẽ nẽ Tĩrtũm nê tanhmã kãm kapẽr to nhũm mẽ kuma nẽ Tĩrtũm kaga. Te mẽmo hy higrõt nẽ grà par tokyx anhỹrta pyràk.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 —Nẽ mẽ kot mar xwỳnh kwỳjaja te kot mrônhĩ kamã hkwỳ rôrôk nẽ higrõt nhũm mrônhĩ kot kêp àmnàr xwỳnhta pyràk. Jao kãm Tĩrtũm kapẽr mar prãm nẽ. No ãm mããnẽn kãm hikukrêx rax nẽ hikàxpore rax prãm xàj ãm ja pix mã hamaxpẽr o pa. Nẽ gaa nẽ ra gryk ã axte Tĩrtũm kapẽr mã hamaxpẽr nẽ hkôt amnhĩ nhĩpêx kêt nẽ.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 —Nẽ mẽ kot mar xwỳnh kwỳjaja te hirã kamã pika mex kãm hy hkwỳ rôrôk nẽ higrõt nẽ ô raxta pyràk. Nẽ ixkapẽr ma nẽ amnhĩ krã him hagjênh tỳx nẽ ixkôt ri amnhĩ nhĩpêx mex rãhã ho ri pa. Jakamã te ra mẽmo hy hkreta ô rax mex pyràk. E. Ã ixujarẽnh kot anhỹr. Anẽ.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Nhũm Jejus arĩ mẽ kãm ujarẽnh o nhỹ nẽ mẽ kãm: —E mẽ inhma. Xà na htem kanê hpôk hãmri nẽ guhkrax o hpro rỳ par krak ri unhwỳ? Nà na htem ã hipêx anhỹr kêt nẽ. Na htem hpôk nẽ kỳxpê kuhê xà kamã unhwỳ nhũm hirã mex o kuhê. Nhũm htem ixkrem agjê nẽ hirã kamã mẽmoj pumunh mex nẽ. Ja pyrà nẽ na pa hte mẽ ate inhmar tỳx kaxyw ixprĩ hã mẽ amã awjarẽ.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Kormã mẽ ate mẽmoj pumunh nẽ aprĩ hã mar kêt tã kot kaj mẽ tokyx aprĩ hã omu nẽ ama. Te mẽmoj kot mẽ apê hpimxur pyràk tã koja tokyx mẽ amã amnhĩ to amnhĩrĩt ka mẽ aprĩ hã omunh pa. Te mẽ ate kanê hpôk kãm aprĩ hã mẽmoj pumunh mexta pyràk.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Jakamã kêr ka mẽ ixkapẽr mar tỳx nẽ hkôt ajamaxpẽr rãhã ho ri apa. Jao ixkapẽr piitã mar tỳx nẽ. Nom kot ka mẽ mar tỳx kêt nẽ hã ano hkêt pa nẽ axte kãm ajamaxpẽr o apa hkêt nẽ. Anẽ.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Nhũm Jejus arĩ mẽ ahkre ho nhỹ. Rôm nhũm katorxà nẽ htõjaja nhỹhỹnh hwỳr mõn pôj. No nhũm mẽ kot mẽ hã htu rax jakamã nhũm mẽ tee ri hwỳr gjêx kaxyw nẽ kormã kapôt ã kuhê.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Hãmri nhũm mẽhõja mẽ omu nẽ Jejus mã mẽ harẽ nẽ kãm: —Kwa Pahihti. Ota ra akatorxà mẽ atõjaja awỳr pôj nẽ tee ri awỳr gjêx mã. O mũj mẽ kormã kapôt ã kuhê. Anẽ.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Hãmri nhũm mẽ kuma nẽ mẽ kãm: —Tôe pa ixkato nẽ mẽ omu. Inhmã mẽ hapêê. Nom kot kaj mẽ atõ Tĩrtũm kapẽr ma nẽ hkôt amnhĩ xãm nẽ hkôt amnhĩ nhĩpêx. Hã kot kaj te apê ixtõ rỳ ixkatorxà kot amnhĩ nhĩpêx pyràk o pu mẽ axpẽn nhĩpêx. Pa te inhmã mẽ hapê pyrà nẽ inhmã mẽ ajapê nẽ. Anẽ.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Tã nhũm apkati hõ hã nhũm Jejus himô rax ã rêr kaxyw nojarêt nẽ hkôt mẽ pa ho mẽ pa xwỳnhjê mã kãm: —E kot puj mẽ jarãhã ma xarmã mõ. Anẽ. Hãmri nẽ mẽ pàr mã gjêx pa nẽ ma xarmã mõ. Garirej rũm kato nẽ ma xarmã pika hõ hwỳr kormã mõ.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Nhũm ra Jejus õtxwa nẽ pàr kre kamã gõr nẽ nõ. Pu nhũm kôk àpêr tỳx nẽ nhũm gô axpẽn tak tỳx nẽ kànhmã harĩ. Nẽ pàr kre kamã pikapĩr rax nhũm pàrta mẽ kãm àr o mõ nhũm mẽ tee ri amnhĩ nhĩpêx. No nhũm Jejus arĩ htỳx gõr nẽ nõ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Hãmri nhũm mẽ tee ri amnhĩ kukamã hamaxpẽr nẽ kumra nẽ kãm: —Kwa Pahihti kànhmã nhỹ. Kot puj mẽ jarãhã pahtyk pa. Anẽ. Hãmri nhũm kànhmã nhỹ nẽ kôk mã kapẽr nẽ kãm: —E. Kwa hãmri anhĩkrê. Anẽ. Hãmri nhũm hpinhkrênh par mẽ nhũm gô tãm nõr kurê kumrẽx.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Hãmri nhũm Jejus hkwỳjê hwỳr apkjê nẽ mẽ kãm: —Kwa kormã te mẽ ate amnhĩ kaxyw Tĩrtũm mẽ wa inhmã ajamaxpẽr tỳx kêt pyràk. Anẽ. Hãmri nhũm mẽ amnhĩ jaêr pê kot ã amnhĩ nhĩpêx anhỹr ã omu nẽ no hawênh rũnh nẽ tee ri axpẽn pumunh pê hamaxpẽr o kuhê nẽ axpẽn mã: —Kokỹỹ. Jejus kêp mẽ panhĩõ hkêt. Mẽ pahtõ kot pu we te kot amnhĩ nhĩpêx pyrà nẽ we kôk mã pakapẽr nhũm we pama anhĩkrê? Nà Jejus mẽ parom àhpumunh tỳx o àhpumunh tỳx. Jakamã na ã anẽ. Anẽ.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Tã nhũm mẽ ra himô nhĩhkjê hã krĩ pê Geras wỳr rê. Himô nhĩkjê hã na pre pika pê Garirej. Nẽ Garirej nhĩkjê hã na Gerasja. Jakamã nhũm mẽ ra hwỳr rê.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Hãmri nẽ pàr kre rũm hapôj nẽ api nẽ mra nhũm mẽhõ myja mẽ kutã tẽ. Na pre ra hwỳr mẽkarõmnuti hkwỳ agjê nhũm mẽ ỹ hã oprê htỳx nẽ hkênh nẽ ri mra. Nẽ õrkwỹ kamã hkrĩ hkêt nẽ. Ãm ri kapôt ã pa ho pa. Mẽ htykjê hã pika kamã kẽn kre kaêx kôt ri pa. Na pre ra krĩ nhõ xwỳnhjaja xatã tee ri unê nẽ hkaxpre. Tee ri kàx o ri hkaxpre htã no nhũm amnhĩ nê rênh pa. Nhũm mẽkarõmnutija tanhmã hkrã hto nhũm kapôt pix ã ri mra. Jakamã nhũm Jejus mẽ pàr rũm hapôj nẽ api nhũm mẽ omu nẽ mẽ kutã tẽ nẽ Jejus kaxpa. Nhũm amnhĩ wỳr omu nẽ nê tanhmã mẽkarõmnuti mã kapẽr to. Hãmri nhũm my xoprêja hwỳr tẽ nẽ kutã hkõn krã ho tẽm nẽ nhỹ. Hãmri nẽ kàxpêê amnhĩ tã kãm kapẽr. Nom tãm kapẽr kêt nẽ. Mẽkarõmnuti nhỹ hã kãm kapẽr nẽ kãm: —Pa Tĩrtũm Kra Jejus? Kwa mo kaxyw na ka mẽ ixwỳr tẽ? Kwa tanhmã mẽ ixto hkêt nẽ. Anẽ.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Hãmri nhũm mẽ kãm: —Kwa tanhmã na mẽ anhĩxi kute? Anẽ. Nhũm mẽ kãm: —Nà mẽ ixpê Mẽohtôhti. Anẽ. Mẽkarõmnuti ra kot hwỳr ohtô nẽ gjêx jakamã na prem ã kãm amnhĩ nhĩxi jarẽnh anẽ.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Hãmri nẽ Jejus mã: —Kwa jahti nê mẽ ijapôj nẽ mẽ kot amnhĩ xà htỳx kamã hamak tũm xà hwỳr mẽ ixrẽnh kêt nẽ. Hagrô hkwỳ mũj wỳr mãn mẽ ixrẽ pa mẽ hpãnhã hwỳr mãn hagjê nà? Anẽ. Hagrôja kii mẽ kêp amỳm hixêt ã ri apkur o pa nhũm mẽ ã Jejus mã mẽ hwỳr amnhĩ to hwỳr anẽ. Hãmri nhũm mẽ kãm: —Tôe. Tô mẽ tãm hwỳr mãn mra. Anẽ.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 — ausente —
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Hãmri nhũm mẽ kuma nẽ myta pê hapôj nẽ ma hagrôja wỳr mrar kurê kumrẽx nẽ mẽ kãm gjêx pa. Hãmri nhũm myja akupỹm tãm hkrã. No nhũm hagrôja mẽkarõmnuti pymaj amỹra nẽ axkahkũm nẽ hprõt nẽ himô hã krã hixêt ã axpum rôrôk nẽ gôx kãm mrõ nẽ pikaprãr pa.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Hãmri nhũm hagrô jamãr xwỳnhjaja tee ri omu hãmri nẽ ma mẽ õ patrãw wỳr akupỹm mẽ piitã mẽ kãm harẽnh o hprõt nẽ mra.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Nhũm mẽ tee ri mẽ kuma hãmri nẽ ma kot Jejus pumunh mã hwỳr mra nẽ hkaxpa. Nẽ kuri myta pumu nhũm ra akupỹm tãm hkrã nẽ tãm amnhĩ nhĩpêx nẽ ê kamã mex nẽ nhỹ. Nhũm mẽ kot hã omunh xwỳnhjaja mẽ kãm ujarẽnh pa. Nhũm mẽ kuma nẽ tee ri amnhĩ kukamã hamaxpẽr o ra kãm ma nẽ.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 — ausente —
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Hãmri nẽ amnhĩ nê Jejus mã kapẽr nẽ kãm: —E kwa mẽ tokyj ma akupỹm amrar kurê kumrẽx. Anẽ. Hãmri nhũm mẽ kuma nẽ awjanã nẽ ma akupỹm pàr wỳr mra nẽ agjê. Nhũm akupỹm mex xwỳnhta mẽ hkôt hkrà nom nhũm Jejus kãm: —Nà kot kaj mẽ ixkôt amõr kêt nẽ. Ma akupỹm anhõ krĩ hwỳr mãn tẽ nẽ Tĩrtũm kot tanhmã akupỹm ato mex to hã mẽ kãm amnhĩ jarẽnh o ri mẽ hkôt apa. Anẽ. Hãmri nhũm kuma nẽ ma akupỹm krĩm tẽ nẽ ri mẽ kãm Jejus kot tanhmã ho mex to hã harẽnh ri mẽ hkôt pa.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 — ausente —
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Tã nhũm Jejus mẽ ma akupỹm xarmã mõ nẽ rê nẽ mẽ kutêp mẽ pikuprõnh xwỳnhjê pumu. Nhũm mẽ ra amnhĩ wỳr mẽ omu nẽ mẽ kutêp gô jakàx ã pikuprõnh rax nẽ. Jakamã nhũm mẽ mẽ hwỳr pôj nhũm mẽ amnhĩ wỳr Jejus pumu nẽ hkĩnh nẽ.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Hãmri nhũm Jajti ma hwỳr tẽ. Ijaew nhõ Tĩrtũm kapẽr o mẽ ahkre xà hã ixkre jamãr xwỳnh na pre. Nhũm pre hkra ni pyxire. Hã amgrà pê 12. Tã ra kêp à htỳx nẽ htyk kaxyw nẽ nõ. Hãmri nhũm hipêêxàja tee ri omu hãmri nẽ Jejus wỳr tẽ nẽ kutã hkõnkrã ho tẽm nẽ nhỹ nẽ ho kuwỳ nẽ kãm: —Pa akupỹm mẽ ixto mex xwỳnh maati. E awỳr na pa tẽ. Na ra ixkra ixpê htyk kaxyw. Pa tee ri omu nẽ kaxyw amã ijamaxpẽr nẽ awỳr tẽ. Kwa ma ixkôt inhõrkwỹ hwỳr tẽ nẽ inhmã omu nẽ tokyx inhmã ho mex nà? Anẽ. Hãmri nhũm kuma nẽ ma hkôt tẽ. Nhũm mẽ ohtô nẽ wa hkôt pry hã mra nẽ axpẽn nhĩgã nẽ axpẽn kujahêk o hkôt mra.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Hãmri nhũm mẽhõ nija haxwỳja wa hkôt tẽ. Na pre hte hkamrô hkryre rãhã ho pa hã ra amgrà kêp 12. Nhũm tôtô tee ri kot ho mex kaxyw hkane kaprỳ ho pa.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Jakamã nhũm tee ri amnhĩ kukamã hamaxpẽr hãmri nẽ Jejus jarẽnh ma nẽ ma mẽ hkôt hwỳr htẽm kurê kumrẽx. Nom nhũm mẽ ohtô rax nẽ hkôt mõr jakamã nhũm mẽ hkaêx kôt hwỳr tẽ nẽ hkatut kôt kêp ê nhĩrê kupê. Hãmri nẽ ãm kêp ê pix kupênh tã akupỹm mex.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Hãmri nhũm Jejus kot kêp ê kupênh ã amnhĩ tã omunh tã hêx rom mẽ ho hakẽx nẽ mẽ omu nẽ mẽ kãm: —Kwa mẽ atõ na ka ri amnhĩ kaxyw inhmã ajamaxpẽr tỳx pê ixpê ixê kupê? Anẽ. Hãmri nhũm mẽ piitã tee ri axpẽn pumu nẽ kãm amnhĩ tã aprã. Hãmri nhũm Simãw Pêtre kãm: —Mẽ kot apê amnàr griã kot ka kêt ri mẽhõ kot apê hkupênh xwỳnh ã ri mẽ hkukja. Kwa mãn ãm mẽhõ amarĩ apê hkupê. Anẽ.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Hãmri nhũm kãm: —Nà mẽhõja amarĩ hkupênh kêt nẽ. Na amnhĩ kaxyw inhmã hamaxpẽr tỳx pê ixpê hkupê. Tã ixàhpumunh tỳx xàja kôt na akupỹm mex. Nom ixte mẽhõ kot ixpê hkupênh xwỳnhja pumunh jakamã na pa ixêx rom ã amnhĩ tã ri mẽ hkukjêr anẽ. Kwa mẽ atõ inhmã amnhĩ jarẽ. Anẽ.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Hãmri nhũm mẽhõ nita kuma nẽ tee ri kêp kot amnhĩ to hpimxur prãm kaprỳ. Hãmri nẽ hpijaàm kãm hwỳr htertet o tẽ nẽ kutã hkõn krã ho tẽm nẽ nhỹ nẽ kãm amnhĩ jarẽ nẽ kãm: —Ma pa na pa inhmã inhmex prãm xàj apê axê kupê. Tã na pa akupỹm inhmex. Anẽ.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Hãmri nhũm Jejus kuma nẽ kãm: —Tôe. Nà ra ate amnhĩ kaxyw inhmã ajamaxpẽr tỳx kôt ate ã amnhĩ nhĩpêx anhỹr jakamã na ka akupỹm amex. E mãmrĩ ajamakêtkati nẽ ma akupỹm tẽ. Anẽ. Hãmri nhũm kuma nẽ hkĩnh nẽ ma akupỹm tẽ.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Rôm nhũm Jajti mã àpênh xwỳnhjê hõ õrkwỹ rũm ma õ patrãw kutã tẽ nẽ wa hkaxpa nẽ Jajti mã kãm: —Kwa na ra apê akra ty. Jakamã mo kaxyw kot ka kêt amnhĩ kôt hwỳr Jejus o mõ? Kwãr mãmrĩ ma akupỹm tẽ. Anẽ.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Hãmri nhũm Jejus kuma nẽ Jajti mã kãm: —Kwa tee ri akra hkukamã ajamaxpẽr kêt nẽ. Kaxyw inhmã mãn ajamaxpẽr tỳx nẽ. Koja te ra apê htyk tã koja akupỹm amã htĩr. Anẽ.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Hãmri nhũm mẽ mõ nẽ õrkwỹ hwỳr pôj nẽ hwỳr axà nẽ mẽ omu nhũm mẽ ra htyk xwỳnhta ã htu rax nẽ. Nẽ omũj ri mur. Hãmri nhũm Jejus mẽ hwỳr axà nẽ mẽ mỳr ã mẽ omu nẽ mẽ kãm: —Kwa mẽ hãmri amỳr kêt nẽ. Na nireta mẽ apê htyk kêt na ãm gõr nẽ nõ. Anẽ. Hãmri nhũm ra mẽ kot htyk ã omunh mex jakamã kuma nẽ ãm kuma nẽ axtem nẽ ri axpẽn mã hã hpẽr o axkẽ. Hãmri nhũm Jejus htyk xwỳnhta wỳr hitom wỳr àr kaxyw nẽ amnhĩ kôt Juãw nẽ Xiakre nẽ Pêtre nẽ kaxyw htyk xwỳnh katorxà nẽ hipêêxàja. Jajê pix na pre amnhĩ kôt mẽ ho agjê.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Hãmri nẽ htyk xwỳnhta wỳr tẽ nẽ hpa hã kupy nẽ kãm: —Pa? Kwa tokyx kànhmã nhỹ. Anẽ.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Hãmri nhũm akupỹm htĩr nẽ kànhmã ỹr kurê kumrẽx. Hãmri nhũm Jejus mẽ kãm: —E kwa mẽ tokyx kãm mẽmoj japêr kê kukrẽ. Mãn ra kãm prãm nẽ. Anẽ.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Hãmri nhũm katorxà mẽ hipêêxà wa amnhĩ jaêr pê akupỹm htĩr kãm omu nẽ kamã no pyma ho hkĩnh tỳx nẽ. Hãmri nhũm Jejus wa kãm: —E wa inhma. Kêr ka wa akupỹm ixte war amã ho htĩr ã ri mẽ kãm ijarẽnh o ri apa hkêt nẽ. Ãm kwarĩ ho kwarĩ. Anẽ.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.