Lucas 15
Apinayé NT (APN_WBT) vs NAA
1 Tã nhũm mẽ kot pahihti mã hkwỳjê pê kàxpore hkwỳ jamỳnh xwỳnhjê mẽ mẽ kot amnhĩ tomnuj xwỳnhjaja Jejus kapẽr mar kaxyw hwỳr mra.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Hãmri nhũm Parijew nhõ xwỳnhjê mẽ mẽ kot Tĩrtũm kapẽr tũm o mẽ ahkre xwỳnhjaja mẽ hã Jejus pumu. Hãmri nẽ kê wem axte axpẽn mã tanhmã ho kapẽr punuj to nẽ axpẽn mã: —Tk. Kwa na hte mũjti axtem nẽ mẽ kot amnhĩ tomnuj xwỳnhjaja amnhĩ wỳr mẽ kuwỳ nẽ tõhã mẽ kutã apku. Kwa mẽ kot amnhĩ tomnuj xwỳnh kênã kot kêt mẽ kutã apkur o pa. Anẽ.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Hãmri nhũm Jejus amnhĩ tã mẽ kuma nẽ tanhmã mẽ kãm kapẽr to. Nom hprĩ hã mẽ kãm kapẽr kêt nẽ. Kê ãm amnhĩ tã kuxi nẽ mẽ kãm ôwêhti pikunor jarẽ nẽ mẽ kãm:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Koja mẽhõ õ ôwêhti xohtô nẽ. Nẽ ma nhỹri hamãr o pa. Hãmri nhũm pyxire nẽ hkwỳ kaga nẽ ma nhỹhỹm ahte tẽ nẽ akunok. Hãmri nhũm õ dõnja ma kot akupỹm piitã o mõr kaxyw hkwỳ ho pikuprõnh pa hãmri nẽ tee ri hkwỳ kaêx ã pikunor xwỳnhta japêr. Hãmri nẽ ma hkwỳ ho mõ nẽ nhỹri kure. Kot nhỹri kutêp apkur o ri pa kaxyw kure hãmri nẽ ma akupỹm pikunor xwỳnhta japêr o tẽ. Hãmri nẽ hapêr ryy nẽ nhỹri hwỳr kato.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nẽ omu nẽ hkĩnh tỳx nẽ. Hãmri nẽ amnhĩ kre hã kumẽ nẽ ma akupỹm hkwỳ hwỳr o tẽ.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Hãmri nẽ mẽ ĩhkô hã kumẽ nẽ hkĩnh nẽ hkràmnhwỳjê ho akuprõ nẽ õrkwỹ htã mẽ õrkwỹ xwỳnhjê ho akuprõ nẽ mẽ kãm: “Kwa na pre ixpê ixkriita õ akunok. Pa pre hapêr kãm ixihtỳx nẽ kãm ixkato nẽ omu nẽ ixkĩnh nẽ. Jakamã kwa wem mããnẽn inhỹ hã akĩnh.” Anẽ. —Ã mẽ ujarẽnh kot anhỹr.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ja pyrà nẽ koja mẽ kot amnhĩ tomnuj tỳx xwỳnhjê hõ tee ri amnhĩ pumu nẽ kot amnhĩ tomnuj kaga nẽ Tĩrtũm kôt amnhĩ xãm. Hãmri nhũm kaxkwa kamã mẽ piitã ja hã omu nẽ hkĩnh tỳx nẽ. Te ho my kot ôwêhti hpikunor xwỳnh mã kator nẽ hkĩnh tỳxta pyràk. Na hte Tĩrtũm tãm mẽ kot amnhĩ nhĩpêx o mẽ pa xwỳnhjê pumu nẽ hkĩnh nẽ. Tã koja mẽhõ kot amnhĩ tomnuj tỳx tã ã amnhĩ nhĩpêx anhỹrja kaga nẽ Tĩrtũm kôt amnhĩ xãm hãmri nhũm amnhĩ tã omu nẽ hkĩnh tỳx nẽ. Jakamã na pa hte mẽ akurom ã mẽ kot amnhĩ tomnuj xwỳnhjê hkôt Tĩrtũm kapẽr o mẽ ahkre rãhã ho ri ixpa. Anẽ. Nhũm pre ã Jejus mẽ kot tanhmã ho kapẽr punuj to xwỳnhjê mã amnhĩ jarẽnh anẽ.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nhũm Jejus arĩ mẽ kãm awjarẽ nẽ mẽ kãm: —Nẽ ja. Koja mẽhõ ni hikàxpore kêp 10. àpênh o arĩgro pê 10 pãnhã kàxpore kêp 10. Tã ho pyxi nẽ ho akunok. Hãmri nẽ tee ri hapêr nẽ hkaprĩ nẽ. Hãmri nẽ kanê hpôk nẽ hitom kapõnh pê hprĩ hã hapêr o ri pa nẽ kãm kato.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Hãmri nẽ kupy nẽ hkĩnh nẽ hkràmnhwỳjê ho akuprõ nẽ õrkwỹ htã mẽ õrkwỹ xwỳnhjê ho akuprõ nẽ mẽ kãm amnhĩ jarẽ nẽ mẽ kãm: “Xê na pre ixpê ixkàxpore hõta akunok pa tee ri hapêr tã akupỹm kãm ixkato nẽ kupy nẽ ixkĩnh nẽ. Jakamã xê wem inhỹ hã mããnẽn akĩnh.” ã mẽ ujarẽnh kot anhỹr.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 —Ja pyrà nẽ koja mẽ kot amnhĩ tomnuj xwỳnhjê hõ pyxire nẽ amnhĩ tomnuj kaga nẽ ixkôt amnhĩ xãm. Hãmri nhũm kaxkwa kamã mẽ piitã ja hã omu nẽ hkĩnh nẽ. Te mẽhõ ni kot kàxpore pikunor xwỳnh mã kator nẽ hkĩnhta pyràk. Anẽ.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Nhũm Jejus arĩ mẽ ahkre ho xa. Tĩrtũm kãm mẽ piitã mẽ hapê htỳx ã mẽ ahkre ho xa. No kê ãm hã kuxi nẽ kê we tanhmã mẽ kãm ujarẽnh to nẽ mẽ kãm: —Nẽ koja mẽhõ hkra my wa axkrut.
11 Jesus continuou:
12 Hãmri nhũm kot hapu õ papaj wỳr tẽ nẽ kãm: “E papaj. Ot pa awỳr tẽ. Kot kaj nhỹrmã ty pa wa amỳr pê akukrêx o ixàrĩk. Jakamã e kwa tokyx atĩr ri amnhĩ kamã wa inhmã ho axkjê pa inhõ ho amnhĩptàr kurê kumrẽx nà?” Anẽ. Hãmri nhũm kuma nẽ wa kãm hikukrêx o axkjê. Kot wa mã hkwỳ gõ nẽ kot hapu mã hkwỳ gõ.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Hãmri nhũm kot haputa ãm ri hipêêxà hkôt pa hkrãnre hãmri nẽ kot kãm hikukrêx nhõr jamỳnh pa nẽ ma nhỹhỹm o mõ nẽ ho wẽnê hpa. Hãmri nẽ hpãnhã kàxpore jamỳ nẽ ma nhỹhỹm mõ. Nhỹhỹm awry hã pika hõ hwỳr ma mõ. Mõõ hãmri nẽ krĩ hõ kamã htỳx ri tanhmã amnhĩ tomnuj to ho ri pa. Hãmri nẽ gaa nẽ ra mẽ hkuprỳjê hã kàxpore ho hapêx pa. Nẽ kagôxỳhti hã ho hapêx pa. Nẽ gaa hãmri nẽ hikàxpore hkêt nẽ ri pa.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 —Rôm nhũm pikaja kamã mẽ hã na wrỳk kêt ry rax nẽ. Nẽ gaa nhũm mẽ hpur kãm mẽ kêp mẽ apkur xà hã mẽõja hapêx pa. Jakamã nhũm mẽ hkra kot haputa kêp amrakati nẽ kãm prãm tỳx nẽ ri pa. Hãmri nẽ tee ri amnhĩ kukamã hamaxpẽr.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Hãmri nẽ amnhĩ to krĩ nhõ xwỳnhjê mar o ri pa. Kot mẽ kãm tanhmã àpênh to nẽ hpãnhã apkur kaxyw. Hãmri nhũm mẽhõ kot kãm hkrit hagrô jamãr kaxyw hã kumẽ nhũm ma hwỳr tẽ nẽ kãm hamãr o pa. Nom kot kãm hamãr o pata pãnhã ãm kãm mẽmoj nhõr kryre nhũm arĩ kãm prãm tỳx kumrẽx.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Nẽ tee ri kot hagrô kutã õta kur prãm nẽ tee ri omunh o pa.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 —Nẽ gaa hãmri nẽ tanhmã hamaxpẽr to. Nẽ tee ri kot tanhmã amnhĩ tomnuj toja ã amnhĩ pumu nẽ hamaxpẽr o: “Hêxta waa nẽ. Mãn mũtar inhõ krĩ kamã inhõ papaj mã mẽ àpênh xwỳnhjaja ixrom apkur mex o pa. àpkur mex nẽ nhũm mẽõ jakrêx prãr rũnh tã pa jar mẽ hkĩnhã prãm xàj ra ixtyk o mõ.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Nà kot paj ma akupỹm mõ. Hãmri nẽ inhõ papaj pumu nẽ ã kãm amnhĩ jarẽnh anẽ nẽ kãm: ‘Kwa Papaj. Na pa pre ixpê akra hã amnhĩ tomnuj tỳx kumrẽx nhũm ja apê omnuj nẽ. Nhũm Tĩrtũm pê ja omnuj nẽ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Jakamã na pa ixpê akra hã amã amnhĩ jarẽnh ã ixpijaàm nẽ. Ixte tãm kêt kumrẽx. Jakamã kwa xà kot pa amã mẽmoj tã ixàpênh o ri ixpa ka hpãnhã inhmã inhõ pa apku nà?’ Anhỹr o kot pa kãm amnhĩ jarẽ. Nà kot paj anẽ.”
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 —Anhỹr o amnhĩ kukamã hamaxpẽr hãmri nẽ ma akupỹm mõ. Mõõ nẽ ra hpôx o mõ. Nẽ kormã amỳm mõr ri nhũm õ papaj hwỳr rĩt nẽ omu nẽ amnhĩ kra hã omunh kurê kumrẽx nẽ hkĩnh nẽ ma kutã hprõt nẽ tẽ. Omu nẽ kãm hkaprĩ nẽ. Nẽ hwỳr hprõt nẽ hkaxpa nẽ kahti hkôt kumỳ.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Hãmri nhũm kãm amnhĩ jarẽ nẽ kãm: “Kwa papaj. Na pa pre amnhĩ tomnuj nẽ nhũm ja apê omnuj nẽ. Nẽ Tĩrtũm pê ja omnuj nẽ. Jakamã ixte ixpê akra hã amã amnhĩ jarẽnh ã ixpijaàm. Ixte tãm kêt kumrẽx.” Anẽ.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Nom kormã kãm amnhĩ jarẽnh par kêt ri nhũm hipêêxà kãm mẽ àpênh xwỳnhjê mã akir nẽ mẽ kãm: “E kwa mẽ atõ ma tẽ nẽ kãm ê mex õ py nẽ akupỹn ixkrata wỳr ho aprõt nẽ kãm haxà. Nẽ hpar kà nẽ ĩhkra kamã kàx nẽ amnẽ kãm hamỳ nẽ ho aprõt.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Nẽ akupỹm aprõt nẽ môx kra htwỳm mexta õ pumu nẽ unê nẽ apĩ. Nẽ mẽ ho anẽ pu mẽ ixkra hã pahkĩnh nẽ apku. E mẽ amnhĩ prêprêk nẽ tokyx ã amnhĩ nhĩpêx anẽ.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Na pre ma ixpê mõr o te ixpê htyk pyràk. Tã akupỹn mõ nẽ ixwỳr pôj nẽ te akupỹm inhmã htĩr pyràk. Jakamã e mẽ tokyj.” Anhỹr jakamã nhũm mẽ hã môx kra pĩ nẽ ho anẽ nẽ hkĩnh nẽ hã apkur o hkrĩ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 —Rôm nhũm hkra kot wata kormã pur kãm htỳx àpênh o xa. àpênh o ãm tã akupỹn hpôx o tẽ. Hãmri nẽ amnhĩ kukamã mẽ kot ri mẽmoj tatak nẽ mẽ grer ma.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Hãmri nẽ tee ri hamaxpẽr o tẽ nẽ õrkwỹ hwỳr pôj nẽ kormã kapem xa nẽ mẽ hã mẽ àpênh xwỳnhjê hõ kukja nẽ kãm: “Kwa mẽmoj tã na ka wem ã akĩnh rax anẽ?”
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Anẽ nhũm kãm: “Nà mẽhõ hkêt. Atõ na akupỹn pôj nhũm anhĩpêêxà omu nẽ hkĩnh tỳx nẽ. Nẽ mẽ inhmã anẽ pa mẽ hã môx kra htwỳm mexja pĩ nẽ hã ho anẽ nẽ hã ixkĩnh nẽ hkur o ixkrĩ.” Anẽ.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Hãmri nhũm tee ri htõ jarẽnh ma nẽ gryk tỳx nẽ. Hãmri nẽ gryk xàj kapem hkuk punuj o mẽ omunh o xa nẽ mẽ hwỳr àr kêt nẽ. Hãmri nhũm hipêêxàja tee ri omu nẽ hwỳr kato nẽ tee ri kot mẽ hwỳr ho àr kaxyw ho anhỹr kaprỳ.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Hãmri nhũm kãm: “Tk. Kwa na pa hte amã ixàpênh rũnh rãhã ho ri ixpa hã ra ixtã amgrà xohtô nẽ. Nẽ aa akapẽr nhĩrôp tanhmã ixãm to hkêt. Tã ka hte ixpumunh nẽ akĩnh nẽ ixtã mẽmoj tõx pĩr kêt nẽ.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Tã nhũm akra kot haputa apê akukrêx kwỳ jamỳnh pa nẽ ma o mõ nẽ axtem nẽ mẽ hkuprỳjê mã õr par tã akupỹn mõ nẽ pôj. Ka omu nẽ akĩnh nẽ hã môx kra twỳmta pĩ. Nà kot paj mẽ awỳr ixàr kêt nẽ.” Anẽ. —Hãmri nẽ gryk tỳx nẽ xa.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Hãmri nhũm õ papaj tee ri kuma nẽ kãm: “Kwa nà ri ã akapẽr anhỹr kêt nẽ. Inhmã ajapê kênã. Na ka hte ixkôt apa ho apa rãhã nẽ. Nẽ ixkukrêx piitã kêp anhõõ.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 No atõja na pre te ixpê htyk pyràk tã arĩ htĩr. Nẽ te pikunor pyràk tã te ra akupỹm kator pyràk jakamã na pa omu nẽ ixkĩnh nẽ. Nẽ inhmã hapê ho te mããnẽn inhmã ajapê pyràk.” Anẽ. —Ã mẽ ujarẽnh kot anhỹr. Ja pyrà nẽ koja mẽhõ te kot amnhĩ tomnuj tỳx o ri pa htã amnhĩ kaxyw Tĩrtũm mã hamaxpẽr nẽ amnhĩ to kuwỳ nẽ hkôt amnhĩ xãm. Hãmri nhũm amnhĩ tã omu nẽ hkĩnh nẽ. Nẽ kãm hprãm nẽ. No mẽ kajaja. Mẽ apê Parijew nhõ xwỳnhjê mẽ Tĩrtũm kapẽr tũm o mẽ ahkre xwỳnhjaja. Na ka htem mẽ kot amnhĩ tomnuj xwỳnhjaja kot Tĩrtũm kapẽr mar o kuhê hã mẽ omu nẽ Tĩrtũm kĩnhã akĩnh kêt nẽ. Nẽ te hkra kot wata jamaxpẽr pyràk o ajamaxpẽr nẽ tee ri ja hã mẽ omu nẽ mẽ kamã agryk nẽ. Nẽ mẽ amã mẽ hprãm nõkati. Anẽ.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.